Een interessante opmerking die ik hier los wil maken van het topic en waarop ik wil reageren. Ik las ooit een snerende opmerking in een kolom – de schrijver ben ik vergeten – over de verdringing van feiten en argumenten door “een mening” in discussies. M.a.w. een mening op zich was voldoende om een standpunt gewicht te geven. En dat proef ik ook in bovenstaande opmerking. Daarin ligt een verwijt besloten: hoe durf je een andere mening niet te accepteren? Blijkbaar heeft een mening tegenwoordig een dergelijk dwingend karakter.

Ik ben van een generatie die leerde dat een mening gezaghebbend is indien gegeven door een erkende autoriteit op een bepaald gebied en als die mening op dat bepaalde gebied betrekking heeft. Voorts dient een mening te worden voorzien van argumenten en/of ondersteunend bewijs; het moet onderbouwd zijn. Argumenten en bewijs die ontkracht kunnen worden. Vanzelfsprekend door steekhoudende argumenten. Meningen die noch gezaghebbend zijn, noch een onderbouwing hebben zijn niet meer dan dat: meningen als ieder ander. Je kan ze aannemen of niet. Vooralsnog zie ik geen reden om die principes los te laten alle afwijkende (niet onderbouwde) meningen ten spijt.

Wat betreft Indisch-zijn of “Indodom” waaraan bovengenoemde opmerking refereerde: mijn visie daarop is dat geschiedenis en (historische) cultuur bepalend zijn voor de definitie van die begrippen. De termen “Indisch” en “Indo” zoals die nu (door elkaar) worden gehanteerd verwijzen naar geheel iets anders dan – en zijn zeker geen voortzetting van – wat ik uit mijn jeugd ken onder die namen. Vooralsnog heb ik geen argumenten gelezen of gehoord die mij van standpunt kunnen doen veranderen. Ik sta daar wel voor open; argumenten, geen (ongefundeerde) meningen.

[citaat] Dan zijn het “dove” , “blinde” en “stomme ” Moslim-Indonesiers zijn .
Doof omdat ze de uitspraken van Ome Wilders niet hebben gehoord , blind omdat ze de tv niet hebben gezien en stom omdat ze niet verder kudden nadenken.

Trouwens voor zover ik weet zijn Moslim – Indonesiers buitenlanders , dan hebben ze op zijn minst 2 kenmerken waar Wilders ageerde.
Moslim en buitenlanders.[einde citaat]

Ik lees regelmatig discussies op de site van mijn provider wanneer het weer eens over Wilders gaat. Vaak krijg ik daarbij ook de indruk dat ik te maken heb met onnadenkenden of personen die hun onderbuikgevoelens ventileren. Ik lees ideeen over de islam die passen in een wereld die niet de mijne is, ver in het verleden of ergens aan de andere kant van de Middellandse Zee.

Ik vermoed dat men meer gekant is tegen Marokkanen (waarvan er velen ook in Nederland zijn geboren) en buitenlanders die al dan niet geleid door een islam-ideologie in Nederland de boel en zoniet de heerschappij over de gehele wereld willen overnemen. Nu raken dus twee zaken met elkaar verweven.
Wanneer Islam een levenshouding zou zijn, dan wordt het natuurlijk ook moeilijk discussieren met de Wilders aanhangers. Ik verwijs hierbij ook naar de discussie onder het kopje “Onze Indische wortels’, over het autoritaire geen andere mening accepterende Indodom van Harry Sihan. Is het indo-zijn een levenshouding? of het Indisch-zijn?

Maar over de vraag of je Indische roots zó’n groot deel van wie je bent en waar je voor staat, bepalen, heeft Kirsten Vos toch een goed stukje geschreven?

Wat mij betreft, nauwelijks, misschien op jonge leeftijd tot 7 jaar.
Mijn roots liggen in Indonesie en hoe mijn leven zich daarna heeft ontwikkeld zal daarmee wel iets te maken hebben gehad. Maar wanneer ik met een Griekse vrouw zou zijn getrouwd, ook een prachtig land overigens, dan zou Griekenland mijn aandacht hebben genoten.

Ik probeer wel realistisch te blijven en op zwakke momenten niet te vervallen in gedroom, gezweef en moeilijk gefilosofeer

Goed te lezen, China, Japan, Thailand lopen al jaren lang mee en vind dat Indonesië verbazingwekkend snel zn tijd heeft ingehaald op wereldniveau betreffende trends ed., ook als je bv. sommig TV-programma’s ziet.

EN denk met je mee about Wilders… die man wordt nog een mythe ;O)))
Slamat weekend, groet Roy

Wat dat gekleurde haar betreft, dat zijn gewoon de roots. De laatste jaren is Polycolor van Schwarzkopf op Java zeer populair, je hebt nu erg veel blonde en rooie Javanen, dus ook al niets bijzonders onder de zon, een modeverschijnsel.

Dan zijn het “dove” , “blinde” en “stomme ” Moslim-Indonesiers zijn .
Doof omdat ze de uitspraken van Ome Wilders niet hebben gehoord , blind omdat ze de tv niet hebben gezien en stom omdat ze niet verder kudden nadenken.

Trouwens voor zover ik weet zijn Moslim – Indonesiers buitenlanders , dan hebben ze op zijn minst 2 kenmerken waar Wilders ageerde.
Moslim en buitenlanders.

Ik heb Wilders ook niet kunnen betrappen op het feit dat hij maar enigszins opkwam voor zoiets als de indische gemeenschap.

Wat zijn blonde haar betreft, om dat als uiting (al dan niet bewust) te zien van het Nederlandser willen zijn dan de Nederlander.
Je krijgt inderdaad de neiging om dat aldus te zien, maar het heeft wellicht te maken met image-building.
Immers, bij alles wat hij doet steekt een politiek (-populistisch) motief achter: een zeer doordacht en uitgewerkt plan.
Eigenlijk zouden we hem zelf moeten vragen.

Wat mvr. Van Leeuwen betreft. Wat zij daar schrijft, tref je ook aan in dit of gene artikel of boek. En ook op internet
Dat dit alles nu opeens landelijk in de openbaarheid wordt gebracht, is wellicht te pijnlijk voor diegenen, die dat alles graag zouden willen verdoezelen, of het misschien niet eens wisten, en het zoveel mogelijk onder de pet proberen te houden.
Gezien de heftige reacties, die ik lees op internet, zou dit wel eens het geval kunnen zijn.
Op elke vrijwel elk woord of beter passage, wordt wel gestruikeld, of heeft men de neiging om eea ten goede uit te leggen, zo lijkt het.

Ik voel me totaal niet aangesproken over hetgeen zij heeft geschreven, noch heb ik iets te verdedigen.
Stel je voor zeg, dan zou ik op straat voordurend wantrouwig om me heen kijken en denken :”wat zouden die mensen nu wel van mij denken?”
Geen sprake van, krijg je straks te maken ook met die self fulfilling prophecy.

Ik weet ook wel dat de generatie voor mij soms heel rechtse opvattingen op na houdt.
Maar dat heeft dan te maken met hun verblijf in Indie, en hun situatie in Nederland: “waarom worden die buitenlanders” beter behandeld dan wij, die voor koningin
volk en vaderland streden?

Het is wel zo, dat ik bij ettelijke jongeren, deze geluiden van (KNIL?)opa en oma ook weer hoor doorklinken.
Komt het doordat zij bij hun “cucuk” eindelijk eens een gewillig oor vond?
Maar je hoeft je als derde generatie jongere toch niet zo’n grote keel op te zetten?
Nergens voor nodig, want dat nu, is juist niet “Indisch”.

Is nartuurlijk zo! Elke ervaring, ontdekking en emotie vormen je geheel als mens, toh? Is het niet zo, dat een dergelijke ervaring, een ontdekking door je zelf of je beleefde emoties je persoon doen herinneren, wanneer iets, dat met die ervaring, ontdekking en emotie, in focus komt? Over Indische roots wordt gesproken in discussies, fora en andere berichten, zodat het accent opvallend daarop valt. En jij “aanschuift” met je Indische roots.

Denk dat op langere termijn de belangrijkste van deze overeind blijven en daar hoort Indisch-zijn zeker bij, tenminste bij mij. Ondanks een langer tijdsverblijf in Zwitserland, Spanje en reizen over de hele wereld. Maar misschien wel door het praten erover, als er in gezelschap (van buitenlanders vooral) wordt gevraagd waar je vandaan komt, of wat er allemaal in je bloed spookt …
Groet Roy