Comments on: Oud verdriet, ons verdriet?

By: Ine Stoltenborgh-Indorf

Ine Stoltenborgh-Indorf — Tue, 29 Jun 2010 09:43:25 +0000

Johan. Een oude Indische man. Door Omstandigheden In Nederland. Na een koude ontvangst hunkert hij op zijn oude dag naar de warmte van zijn verleden.
Zo vergaat het ons, 1e Generatie. Neen, niet zielig. Wel hunkerend. Kom alsjeblieft je belofte om te mampir na. Verwen hem met Indische woordjes en roep zijn herinneringen op.Verwarm hem.

By: Auke

Auke — Thu, 01 Oct 2009 09:15:18 +0000

Hey WJ, een mooi geschreven stuk. Ik zelf heb destijds toen mijn vader nog leefde menigmaal zijn verhalen over Indie en de oorlogsjaren gehoord. De verhalen waren, hoe wreed soms ook, voor mij heel waardevol en als je ze hoorde, dan maakte dat emotioneel veel bij me los. Mijn pa vertelde het zogezegd in geuren en kleuren alsof het de dag van gister was. Het beeld dat je dan van je vader krijgt, als persoon, is zo anders. Niet alleen hij maar die vele anderen die Indie gekend hebben en die de oorlogsjaren hebben meegemaakt. Deze mensen kregen meer op hun pad, meer te verduren dan een tegenwoordig mens zou kunnen krijgen. Nogmaals in dat opzicht is mijn respect voor die groep mensen, inclusief mijn pa, heel erg groot. Het had zo moeten zijn dat jij die Johan tegen was gekomen. Dat je weer even herinnerd werd aan bepaalde feiten, die vandaag de dag min of meer vergeten worden. Nogmaals een mooi verhaal en heel goed verwoord.
Chapeau, heel veel groeten, je neef.

By: Collega van Maluku (op afd. 3)

Collega van Maluku (op afd. 3) — Thu, 01 Oct 2009 08:54:01 +0000

Merah…
Super goed verhaal! Ook de verhalen van mijn grootouders komen bij mij naar boven. Heel goed dat Johan dit heeft willen delen. En jij hierover hebt willen schrijven. Het is belangrijk en het hoort bij onze geschiedenis en mag nooit vergeten worden.
Amatoo (en ik kan niet wachten op nog meer van zulke mooie verhalen!)

By: Jan Krancher

Jan Krancher — Wed, 30 Sep 2009 14:09:29 +0000

Beste Merah: Het is weer een hele tijd gedelen dat we met elkaar in contact waren. Je bent nog steeds een uistekende schrijfer! Proficiat. Bianca in Washington State en Mike in Oregon gaan door met het filmen van het IndoEuropean Documentary Project. Gaan zelfs al binnenkort naar Jakarta. Neem a.j.b. contact met me op via m’n Website http://www.krancher.org. Merci alvast. Jan Krancher

By: Erik

Erik — Tue, 29 Sep 2009 06:52:08 +0000

Merah..goed geschreven..bagus sekali en herkenbaar voor ons allen! Enne als Johan nog meer mensen wil hebben om te mampir; stuur hem maar langs ;p

By: Grace Wynands

Grace Wynands — Mon, 28 Sep 2009 23:21:52 +0000

Willem-Jan, ik ben trots op je dat je de ervaring met Johan zo mooi hebt kunnen opschrijven en het fantastisch hebt kunnen verwoorden. Dankzij de generatie, die op dit moment nog onder ons bevindt en hun ervaringen aan de jongere generatie doorvertelt, zal dit een stukje geschiedenis zijn dat altijd zal blijven bestaan. Alleen wanneer de wonden geheeld zijn kunnen wij dit vanuit een ander perspectief bekijken en kunnen we het verdriet laten gn gaan……een verdriet overigens dat door de jongere generatie met een ander gevoel van emotie ervaren zal worden.

By: Yvonne

Yvonne — Mon, 28 Sep 2009 12:04:58 +0000

Willem-Jan, bedankt! Knap van je dat je het hebt opgeschreven en met anderen deelt! Mijn tranen vloeien. Verdriet delen zodat het minder wordt en een generatie (misschien de vierde?) het een keer kunnen loslaten… Mooi!

By: Rick van den Broeke

Rick van den Broeke — Mon, 28 Sep 2009 09:55:49 +0000

Complimenten voor dit artikel. Met veel inlevingsvermogen geschreven.

By: Chris Carli

Chris Carli — Mon, 28 Sep 2009 08:46:43 +0000

Tribute Namens Darah Ketiga:

http://www.youtube.com/watch?v=SR03SQiu56w

By: Martin E. C. Roos

Martin E. C. Roos — Mon, 28 Sep 2009 08:38:28 +0000

Het moment van bijna 65 jaar geleden ook voor ons levendig!
Herinneringen, verhalen, analyse.

Levende lotgenoten met dezelfd herinneringen, die elkaar kunnen ‘verhalen’, aanvoelen en opvangen zijn helaas uitgedund. Vanuit het ‘Indisch’ perspectief – breed – is de beschreven specifiekherkenbare persoon niet zomaar een oudere heer, maar “iemand wiens leven door een (onze dus!) specifieke Indische voorgeschiedenis is getekend. Met nieuwe mogelijkheden om de identiteit” (1) van de eerste-, tweede – en derde generatie te versterken.

1De Indische naoorlogse generatie. F.A. Begemann. 2002)