Comments on: Vervlochten Grenzen – Marion Bloem

By: Kirsten Vos

Kirsten Vos — Sat, 08 May 2010 10:00:34 +0000

@SA: dat zal best waar zijn, maar ze heeft er in elk geval meer kennis van dan ik

By: surya atmadja

surya atmadja — Sat, 08 May 2010 07:33:15 +0000

Kirsten Vos says:
May 7, 2010 at 22:50
Leuk is de inkijk die ze geeft in het leven een jongere in Indonesië. De continu wisselende standpunten geven het boek snelheid en jagen aan tot verder lezen.
——————————————————
Mijn inziens is dat MB niet genoeg kennis heeft in de wereld van de Indonesische jongeren , vandaar dat ik denk dat er sprake is van een te oppervlakkige en beperkte benadering.
De “wereld” van de jonge Indonesische Senna is ook anders dan de wereld van de jonge
generatie (Indische )Nederlanders.

By: Kirsten Vos

Kirsten Vos — Fri, 07 May 2010 21:50:29 +0000

‘Subtiel’ is het eerste woord dat in me opkomt na het lezen van dit boek. Subtiel, vanwege de manier waarop Bloem met de schrijfstijlen varieert per personage/ gezichtspunt, de verhaallijnen die langzaam maar zeker in elkaar overgaan, de haakjes die ze legt tussen het verhaal en de gedeelde ervaringen van veel Indische Nederlanders (inclusief een ‘Oeroeg’-karakter). Leuk is de inkijk die ze geeft in het leven een jongere in Indonesië. De continu wisselende standpunten geven het boek snelheid en jagen aan tot verder lezen.

Het enige dat ik niet begrijp is waarom de namen van de karakters in HOOFDLETTERS geschreven zijn. Het ging me op een zeker moment zelfs irriteren, ze deden me op een zeker moment denken op de namen op grafstenen. Zou dat het idee erachter zijn? Maar waarom dan?

By: surya atmadja

surya atmadja — Sat, 13 Feb 2010 15:55:42 +0000

November 15, 2009 by: Ed Caffin
(1) Zoals in het werk van Marion Bloem vaker het geval is, lopen er verschillende verhaallijnen naast elkaar die uiteindelijk een verhaal vertellen. Het is zorgvuldig opgebouwd waardoor de samenhang tussen de verschillende lijnen snel duidelijk wordt.

(2)Bovendien laat ze het Indonesië van nu een belangrijke rol spelen.
————————————————————
1.Ik denk niet dat de verhaal van Senna de moderne “rijke” Indonesische meisje parralel loopt met de verhaal van Senna de Indische meisje .

Door het heen en weer springen van het verhaal is het voor mij een beetje moeilijk te volgen .
Behalve dat Senna in 2 werelden leeft , de Indonesia en de nog önbekende”Nederland.
Dit in tegenstelling met de schrijfster (M.B) . Haar verhalen , speelde alleen in Nederland , de verhalen over Indonesia was van 2de hand afkomstig .

2. Echt belangrijk was het ook niet , het werd gebruik als achtergond informatie bij de zoektocht .
Het vermelden van J.I.S , iets vertellen over moslim , de backpacker area Jalan Jaksa laat duidelijk zien dat de schrijfster de Jakartaanse “verhoudingen” niet echt kent.
Van 2de hand , van horen zeggen.

Bij Tjalie Robinson kan je duidelijk lezen dat (bijna) alles wat hij vertelde uit eigen ervaring kwam.
Je kan zijn omzwervingen , de kattekwaad die hij met zijn vriendjes uithaalde bijna letterlijk proeven.
De naamstraten , de omgeving etc zijn gewoon te reconstrueren.

By: surya atmadja

surya atmadja — Sat, 13 Feb 2010 15:12:34 +0000

Ik heb een paar vragen .
Wat zijn de herkenbare punten waar jullie het over hebben ?
Behalve dat de 3de generatie Zd Molukkers en Indische Nederlanders kleinkinderen van migranten zijn .
Jullie hebben jullie plaats gekregen in de huidige maatschappij , zijn goed geslaagd , ingeburgerd ,met mogelijkheden tot mooie banen en goede toekomst perspectieven.

Terwijl bij Senne het nog de vraag is.
Kan ze aarden in de nieuwe omgeving ?
Wat voor effecten geeft dat aan haar welbevinden ?
Heeft ze in Nederland dezelfde mogelijkheden om te ontplooien .
In Indonesia had ze bepaalde soort netwerk waar ze terug kan vallen .

Is het mogelijk dat men de denkwereld en leefomgeving van Senna in Inddonesia te vergelijken met haar Zd Molukse en Indische generatiegenoten ?

Volgens mij heeft Senna een andere soort wereld en andere manier van omgaan met haar vriendenkring dan wat wij in Nederland zien bij haar generatiegenoten.

By: Ed Caffin

Ed Caffin — Tue, 17 Nov 2009 20:41:00 +0000

Zeker, Wim. Ik denk dat dit boek de jongere generatie om allerlei redenen erg kan aanspreken. En ook Molukse jongeren dus. Ik ben benieuwd naar hun reacties.

By: Wim Manuhutu

Wim Manuhutu — Mon, 16 Nov 2009 09:48:28 +0000

Beste Ed,

Kan me helemaal vinden in je recensie. Heb er zelf een geschreven voor het Molukse blad Marinjo omdat er, behalve verschillen, ook de nodige overeenkomsten met het Molukse verhaal zijn. Het wisselen van perspectief met die grote rol van Senne, biedt ook identificatiemogelijkheden voor jongere mensen –)

groet, Wim