“op de Indonesische politiek en staatsvorming..wat niet altijd zo vriendelijk omging met de Indische Nederlanders”

Dat is an sich een terechte constatering maar gedurende een aantal eeuwen hebben de ‘Nederlanders’ en met hen een aanzienlijk deel van de ‘Indische Nederlanders/Europeaan’ zich van hun kant niet altijd even vriendelijk getoond.

Een mooi poging om veel misverstanden , mythevorming , zelfs geschiedvervalsing te doorbreken.
Gelukkig hebben de jongere generatie wetenschappers , historici die vrijer waren dan de vorige generatie nu hun bijdrage kunnen leveren , bijna ongehinderd van sentimentele overwegingen.
Het boek is een soort reconstructie van de nationalistische beweging in Indonesia , de rol van de ” founding fathers (o.a Soetan Sjahrir) en de gemiste kansen die door Nederland niet werd gebruikt .

Ook is men tot de ontdekking gekomen dat de Indonesiers zelf hun toekomst hebben bepaald , voor hun eigen ontwikkeling(onderwijs) en hun vrijheid die ze moeten bevechten.

De schrijvers hebben te weinig geschreven over :
*De ethise politiek ,buiten Van Deventer mis ik andere Nederlandse namen die het lot van den Inlanders willen verbeteren.
*Op onderwijs gebied de rol van de Indon. nationalisten met hun eigen scholen , zelfs wilde scholen werd ook niet vermeld.

*De verbeteringen waren vaak fopspeen , zoals de Volksraad.
* Bepaalde zaken zoals de mythe van ” onverzoenlijke haat ” jegens de Nederlanders kwam ter sprake , alleen kan men dat niet zeggen dat het voor de bijna 70 miljoen Nederlandse Onderdanen gelden.
Hoogstens voor de Communisten en mensen die direkt te lijden hadden van de Nederlandse kolonialisme.

De leiders van de Nationalisten waren (bijna) allemaal min of meer pro Nederland (zoals S.Sjahrir en Hatta e.v.a , behalve een klein deel die meer Marxistich ingesteld waren , een klein deel van de Perhimpunan Indonesia in Nederland.
Die hadden geprobeerd een bestuurcoup te plegen bij de Perhimpunan Indonesia.Later werden ze leiders van de P.K.I (Partai Komunis Indonesia).
Bron H.Poeze : In het land van de overheersers.

Wel hebben de schrijvers geschreven(blz 93) dat men van Linggardjati kunnen leren dat :
1. Men moet onderhandelen op basis van wederzijdse respect en gelijkwaardigheid.
Opmerking:
Ik denk niet dat Nederland (volk en parlement) toen dat kunnen accepteren, “men” zegt dat ze (Indonesiers) ons (Nld) nog 300 jaar nodig hebben voordat ze zichzelf kunnen besturen 1*)
2.begrip voor wederzijdse problemen
Opmerking :
3.Men moet rekening houden met langetermijn belangen , ipv korte termijn gedachte.
Opmerking e getekende accoord werd door de Nederlandse parlement uitgekleed , veranderd etc , gevolg niet acceptabel voor de Indonesiers.
De accoord werd veranderd omdat men bezig was met verkiezingen , partijbelang was belangrijker dan landsbelang.(bl 75-76)
Later werd de Pol.Actie I gelanceerd , gevolg met de 2de Pol.Actie.

Hoe dan ook het is goed dat een paar Nederlanders ” de andere kant” van het verhaal wil publiceren.

Eerlijk gezegd staat wel weinig over Soetan Sjahrir.

1* Dit is ook zo’ n volksverlakkerij .
Toen de Indonesiers merdeka waren , hadden ze voldoende geschoolde mensen .
Dit in vergelijking met de Nederlanders(inclusief Indische Nederlanders ) .
Ze hadden bijna 2 of 3 keer geschoolde Indonesiers met Nederlandse opleiding en vorming.
We praten nog niet eens van de andere Indonesiers die een gewone Indonesische opleiding en vorming hadden gehad.
Zie ” Djalan Ke Barat “( Weg tot het Westen) , dissertatie van Kees Groeneboer KITLV Leiden.

Linggardjati overeenkomst was eigenlijk de keerpunt geweest in de Indonesische en Nederlandse betrekkingen.
Doordat Nederland de Linggardjati overeenkomst had geschonden heeft dat belangrijke konsekwenties gegeven , met de resultaat de min of meer gedwongen migratie van de Indische Nederlanders naar Nederland.
Of men dat wil of niet , het is een belangrijke onderdeel in de geschiedenis van de Indische Nederlanders.
Ik heb het boekje net maar gelezen , het is populair geschreven , oppervlakkig en naar mijn bescheiden mening bevat het geen nieuwe gegevens.
Ik kom nog met mijn inhoudelijke opmerkingen over het boek.