Als mens is de Indo niets meer dan een Turk of Marokkaan (lijkt me geen discussie) als je de historische relatie met Nederland van de ene versus de andere twee op hetzelfde niveau plaatst zullen we het er maar over eens moeten zijn dat we het niet eens zullen worden.

Ik reageer wellicht wat ‘gevoelig’ maar in je reactie schrijf je: “zogenaamd zeer respectabele”. Met andere woorden dat is niet echt zo. Voor de duidelijkheid, zeer respectabel betekent voor mij een baan of betrekking waar je zelf trots op kan zijn en niet een topfunctie persé.

Als je vervolgens aanhaalt dat je niet blank bent, wat ben je dan wel? Je bent ook niet bruin, althans in de zin van ‘Indonesisch bruin’. Je voorouders mogen dan wel in Indonesie geboren zijn maar horen daar ook maar voor de helft thuis als je van jouw standpunt uitgaat. Of begrijp ik je verkeerd en ga je er van uit dat je etnisch en of cultureel hetzelfde bent, los van de vraag wat daar dan nog van over is. Voor de meeste derde en vierde generatie Indo’s zal waarschijnlijk gelden dat ze ‘blanker’ zijn dan hun ouders en grootouders. Je zou kunnen zeggen dat je naar iets op zoek bent waarbij je vergeet dat je ouders en grootouders het nooit hebben kunnen ontkennen (als je alles op de grote hoop gooit althans) Welke positie of identiteit wil je dan concreet opeisen?

Wat acceptatie betreft, ik ben wel benieuwd wat je daarmee bedoelt. Is het dat er geledingen zijn die je niet of minder vanzelfsprekend accepteren of ben je van mening dat het diep van binnen voor iedere ‘blanke’ Nedrlander geldt? Waar ik naartoe wil is dat er zoveel gebrek aan acceptatie is en dat dit niet bepaald met kleur te maken hoeft te hebben. Er zijn genoeg blanke maatschappelijke lagen die door andere blanke maatschappelijke lagen niet echt voor vol aangezien worden. Datis nu zo en is al honderden jaren zo….

Het heeft niets meer met dit topic te maken maar wat is dat minder/niet blank zijn dan concreet, wat is het Indo zijn. Ik kan voorspellen dat, hoewel een uitgekauwd onderwerp op de verschillende fora, het nog nooit tot een algemeen geaccepteerde ‘definitie’ heeft geleid. Maar als jij een poging wil wagen juich ik het van harte toe.

Naar mijn idee is gastarbeid een voortvloeisel uit het idee van contractarbeid dat Nederland o.a. in Nederlands-Indie en Suriname heeft toegepast..
—————————-
Het is toch iets anders.
De migratie van de Indische Nederlanders is als gevogd van dekolonisatie proces.
Ze zijn naar Nederland gegaan door veranderde politieke omstandigheden , in combinatie met vaak eigen keuze.
Ze hadden de zijde van de ex kolonisator gekozen.

De gastarbeiders kwamen naar Nederland door economische redenen (armoede).
De Indische Nederlanders hadden het redelijk tot goed in Indonesia, in ieder
geval beter hadden dan de de meeste Indonesiers.

De inzet van de Inlandse en Chinese koelies* zoals op Sumatra en de mijnen was gebaseerd op economische redenen (vaak uitbuiting).
De inzet van Javaanse en Chinese koelies , plus Indiers in Suriname was ook gebaseerd op economische redenen.Dat is de enige overeenkomst.

Ik zie geen overeenkomsten tussen de Surinaamse situatie met de Nederlands Indische situatie. De aankomst , aanpassingsproblemen , de bereikte integratie etc.
Met de ” gastarbeiders is het ook iets anders.
Hun achtergronden , hun redenen en hun verhouding met Nederland is niet
dezelfde zoals de andere groepen migranten uit Nederlands Oost Indie.

* Zo werden ze vroeger genoemd.

Ten tweede veroordeel ik niemand in zijn ervaring van het “Indisch” zijn. Ik geloof graag dat er veel Indo’s gelukkig zijn in hun zogenaamd ‘zeer respectabele maatschappelijke posities’ en met hun Indische achtergrond. Ik zeg alleen dat ik verwacht dat in de toekomst ook Indo’s meer zullen kijken naar hun anders-zijn van de Nederlander en daarin hun niet-blank zijn wellicht een prominentere positie zal innemen dan dat dat bij de voorouders heeft gedaan.

Het is dus geen grapje, maar ook geen provocatie. Het is mijn gevoel dat door de realiteit regelmatig gevoed en getest wordt.

In reactie op punt één: ik neem aan dat ik je niet hoef uit te leggen dat Marokko en Turkije nooit tot het koloniaal erfgoed van Nederland hebben gehoord. Het ‘verschil’ in plaats in de Nederlandse maatschappij is om historische gronden en banden dus niet vergelijkbaar. Je mag je ook afvragen of het zo terecht en doordacht is om uberhaupt een ‘zelfde’ allochtone erkenning na te streven bijvoorbeeld (echt ooit een ‘jeugdig’ iemand horen proclameren) Ik weet dat niet iedereen het met me eens is maar dat is in feite hetzelfde als ontkennen dat de afgelopen zestig jaar niet bestaan hebben. Vandaar ook punt twee…

In reactie op punt twee: Mag ik je vragen hoe je tot deze uitspraak komt? Hoe komt een deel van de derde generatie tot die conclusie dat we zo blank mogelijk willen zijn en dat we dan ook nog eens niet geaccepteerd zouden worden en het ook nog eens niet gewerkt zou hebben. Ik herken bij mezelf en zeer een grote groep Indo’s waar ik zeer regelmatig mee verkeer in de verre verste dit beeld niet. Indo’s met over het algemeen zeer respectabele maatschappelijke posities die duidelijk zichtbaar zijn, die niet hoeven en willen verstoppen dat ze Indisch zijn en bepaald niet overlopen van frustratie dat ze niet geaccepteerd zouden worden.

Ik geloof best dat er Indo’s zijn die er een andere zienswijze/ervaring op na houden dan ik en de groep waaraan ik hierboven refereer maar waarom is dan het ene de waarheid en het andere niet. Iedereen heeft recht op zijn eigen mening maar ik hoor steeds vaker van deze derde/vierde generatie geluiden waarvan ik maar niet te horen krijg op welke feiten ze gebaseerd zijn. Je gaat met je verwijzingen naar het ‘blanke’ ook nog wat verder dan in z’n algemeenheid je inzetten voor het behoud van de Indische cultuur (wat dat voor een ieder ook mag inhouden) Het komt op mij over alsof je in de toekomst een knallende tegenstelling tussen de ‘blanke’ en o.a. de indo’s ziet voorvallen. Dit niet alleen, het zou gezien je betoog ook legitiem en rechtvaardig zijn. Is het geschreven als een goedbedoelde provocatie, een geintje of een overtuiging?

Stel nu dat we de Indo’s, Molukkers, Surinamers, Antillianen, Turken en Marokkanen beschouwen als gevolgen van het kolonialisme van Nederland en deze groepen in het huidige Nederland ‘postkoloniale minderheden’ gaan noemen. Dan ben ik benieuwd hoe de 3e generatie van deze postkoloniale minderheden zich gaat ontwikkelen. Ik ben bang voor Nederland dat deze 3e generatie zich niet gaat verstoppen. Zij gaan hun plek en identiteit opeisen. Zij hebben gezien dat het niet werkt om zo blank mogelijk in deze maatschappij mee te doen, dat hebben de grootouders en ouders al geprobeerd en die werden uiteindelijk toch niet helemaal geaccepteerd of ongelukkig in hun nieuwe ‘blanke’ rol. Ik geloof echt dat de derde en verdere generaties hun identiteit gaan opeisen. En ik denk dat ze dat recht ook hebben. Ik vermoed dus dat dit conflict tussen de Marokkanen en Molukkers niet de laatste ‘rassenrel’ gaat worden. Die “postkoloniale 3e generatie bom” gaat nog barsten.

Gegroet,
Een identiteit opeisende derde generatie Indo

Ik vind het niet juist om de Zd Molukkers met de Marokanen te vergelijken .
Er zijn verschillende redenen .
1. De binding met Nederland
2 .Bijna dezelfde culturele achtergrond en geloof .
3. De manier hoe de Molukkers in de media terechtkomt is ook verschillend.
4 De Molukkers hebben relatief gezien moeilijker gehad .

Het is ook een fouteboel als in ruzie tussen individuen en of wijkbewoners dat het gelijk opgeblazen werd als ruzie tussen groepen . En zelf ruzie tussen ethnise groepen.
Met het resultaat dat het een landelijke karakter kan hebben als de overheid en de betrokkenen het laten escaleren.

Ik vind kwalijk dat een landelijke krant nog zomaar berichten stuurt over ethnische rellen.
Het is waar dat een klein groepen mensen met toevallig 2 verschillende achtergronden ruzie hebben.
Maar men moet het niet opblazen tot ruzie tussen 2 volkeren terwijl in het in feite begonnen was met ruzie van een paar individuen.

Ik heb in mij land gezien hoe een ruzie tussen 2 personen escaleert tot een ruzie tussen 2 golongan of groepen.
Later werd het een SARA conflict .
Ik hoop dat de media , de betrokkenen en de overheid hun verantwoordelijkheden willen nemen.

http://indonesie.actieforum.com/praatcafe-ngobrol-f7/de-marokkanen-van-nu-zijn-de-molukkers-van-toen-t2112.htm

Van Turken werd bijvoorbeeld gezegd dat :”zij onze baantjes en vrouwen afpakken”.
Een idotere uitspraak zoals deze heb ik toen nog nooit gehoord.

Ooit las ik in Amsterdam: “Nederland geeft x miljoen ontwikkelingshulp aan Suriname, en wij krijgen de Surinamers”

Voor al deze migranten moet een beleid worden uitgestippeld: inburgering, bouw van buurthuizen e.d. teneinde deze op een soepele manier te laten integreren.

Maar net als in een gezin van x aantal kinderen. Het ene kind heeft minder aandacht nodig dan de ander. en de ene bevolkingsgroep is groter dan de ander..

Je krijgt dan vaak te maken met jaloezie: de ene bevolkingsgroep vindt dat ze te weinig aandacht krijgt, in een achterstand in identiteit denkt te verkeren, etc etc.

Dit uit zich in vragen als: waarom krijgen die (vul maar zelf in) wel een buurthuis en wij niet, etcetc.

Dit kan zich uiten in frustraties, vooral wanneer het moslims zijn, die van overal en nog wat de schuld krijgen, en frustraties kunnen zich uiten in rebellerend en baldadig gedrag.

Wanneer Nederlanders reageren op de wijze zoals wij die kennen: ga terug naar je eigen land, aanpassen of opzouten etc. worden die frustratie weer versterkt. en in het ergste geval omgezet in haat..

In een dergelijke sfeer kunnen populisten natuurlijk zich weer naar voren wurmen, en al deze zaken op hun eigen wijze politiseren…

In Tilburg krijgen, binnen het integratiebeleid, Antillianen en Marokkanen nu extra aandacht. ook in deze stad vond er enige tijd geleden een treffen plaats tussen een groep Antilliaanse en Marokkaanse jongeren.
Dit in het kader van zoiets als: “let niet op je afkomst maar op je toekomst”.

Ik juich dit initiatief toe, want ik hoef geen aandacht.