Gepubliceerd: 8 maart 2010
Door een onzer redacteuren

Amsterdam, 8 maart. Prins Bernhard heeft „de integriteit van de monarchie blijvend beschadigd” door zijn levensstijl en de mythes die hij rond zijn leven heeft gecreëerd. Voor het Nederlandse koningshuis moet hij in de geschiedenis worden bijgeschreven als „een mislukking”.
Archief – Kabinet wist al in oorlog van SS-lidmaatschap Bernhard
Dat concludeert historicus Annejet van der Zijl na vijf jaar onderzoek naar het eerste deel van Bernhards leven. Vandaag verschijnt haar boek Bernhard, een verborgen geschiedenis bij uitgeverij Querido. Donderdag promoveerde Van der Zijl op haar onderzoek aan de Universiteit van Amsterdam. Zij schrijft dat haar onderzoeksvraag: What makes Sammy run? al snel werd uitgebreid met de vervolgvraag: What makes Sammy lie?

Dus dit proefschrift ga ik op mijn gemak doorlezen, als ik dat boek van Fasseur , “de Indologen” uitheb

Dat verondersteld wordt dat Bernard daarbij betrokken was, gegeven zijn positie vòòr (SS en SDAP), tijdens (een veredeld soort soldaat van Oranje) en na de oorlog (Lockeed etc) geeft alleen te denken. Het opmerkelijke bij Bernard is dat de wildste veronderstellingen na jaren grond van waarheid bevatten. Ik ben benieuwd wat uit die archieven komen.

Ik zie niet in hoe hij (Duitser en slecht Nederlands pratend) kan bijdragen aan het cultureel besef van een Indo.

Daarom is het ook belangrijk dat er gediscussieerd werd over “tempo doeloe”(froeher) en te kijken welke invloeden dat geeft op Zaman Sekarang (Heden).

En als men over het verleden praat dan moet men ook de juiste gegevens opvoeren en plaatsen in die context.
Je kan altijd elkaar aanvullen en van elkaar leren.

Ik denk niet dat het een samenwerking kan komen tussen Westerling (APRA) met de Darul Islam .
Per defenitie zijn ze anti Nederlands.
Wel werd verteld dat er enige kontakten bestaat tussen de APRA en de Negara Pasundan (deelstaat).
In zekere zin was het ook zo , alleen zit de politieke situatie iets ingewikkelder.
De meeste (intelectuele) Sundanezen met Nederlandse opleiding en vorming waren vaak lid van de Pasundan beweging.
Zelfs de vrouwen uit die groep waren lid van Istri Pasundan, terwijl ze meestal uit nationalistische nest kwamen. Of waren ze lid van Indonesia Muda .
Vaak zaten ze bij de Binnenlandse Bestuur , formeel als Nederlandse ambtenaren.
In zekere zin is er vaak een dubbele agenda .
En dat hadden de Nederlanders niet in de gaten.

Graag een reactie op deze conclusie:

“..Hoewel de staatsgreep niet gelukt is, kan ik het toch niet laten te denken wat er gebeurd was als de uitkomst anders was geweest. Misschien waren er eerst vrolijke tijden aangebroken en hadden veel Oranjegezinde Indo-Europeanen gekozen te blijven. ..”

Wanneer de rechtste kliek (indo’s incluis) met Soekarno had willen praten en niet een VSI in stand wilde houden met een heleboel marionettenstaatjes, met achter de schermen natuurlijk Nederland die een oogje in het zeil hield, dan was er niets gebeurd…”.

Men wilde met heel Indonesie praten BEHALVE met Soekarno (en Hatta), maar Soekarno WAS Indonesie. Hoe plaats je jezelf buiten de realiteit.

2. Wanneer het plannetje van Bernard was gelukt was ene Ali van de terroristische moslimbeweging Daroel Islam – te vergelijken met Al Qaida, koning (president) van Indonesie geworden.
—————————–
mbt 1.
Men moet eerst gaan kijken naar de samenstelling van de Indische samenleving in
N.O.I.
De elite was koningsgezind en min of meer “rechts” georienteerd en wil niks te maken hebben om met Soekarno cs zaken te doen.
De achterband , de grote massa , hadt ook een verkeerde keuze gemaakt .
Ze hadden de “aanbod” van (nota bene) Japan) afgewezen .
Van de bijna 300.000 Nederlanders waren 120.000 geinterneerd en 180.000 buiten de kamp gebeleven.
De meesten waren van Indische afkomst , hoe donkerder ze van huidskleur waren hoe groter de kans was om buiten de kamp te blijven.

En daarna de aanbod (half “dwang” ) van Soekarno afgewezen.
Per WET had Indonesia de Nederlanders en Indische Nederlanders een plaats gereserveerd als Indonesische staatsburger.
Voor de ambtenaren en militairen had men zelf een overgangsperiode van 2 jaar gegeven.

De blijvers , de zogenaamde ” Warga Negara’ s (ongeveer 30.000) hadden het relatief goed.
Ze kunnen handhaven en kregen banen aangeboden in de nieuwe reublik , ambtenaren en ex soldaten van de KNIL.
Dat gebeurde zelfs tot en met 1957 (West Irian kwestie ).Tussen 1950-1957 kwamen zelfs nieuwe Nederlandse migranten richting Indonesia.
Het zal interessant zijn om het nieuwe boek van Ulbe Bosma (Indiegangers) te lezen.

Uiteindelijk waren ongeveer 6000 gebleven omdat hun papieren niet in orde waren of dat ze niet kunnen weggaan

mbt 2.
Wie is die ALI ??
Voor zover ik weet is de ” baas” van Darul Islam (Negara Islam Indonesia) ene S.M Kartosuwirjo.
Pikant detail , SMK was ook een ” strijdmakker van Soekarno geweest .
Het was toen “dunia kecil” in de politieke landschap tussen 1928-1950.
Iedereen kent iedereen , of ze zijn clubgenoten , of ze hadden dezelfde scholen bezocht of dezelfde politieke “guru” (leraar) gehad.

“..Hoewel de staatsgreep niet gelukt is, kan ik het toch niet laten te denken wat er gebeurd was als de uitkomst anders was geweest. Misschien waren er eerst vrolijke tijden aangebroken en hadden veel Oranjegezinde Indo-Europeanen gekozen te blijven. ..”

Wanneer de rechtste kliek (indo’s incluis) met Soekarno had willen praten en niet een VSI in stand wilde houden met een heleboel marionettenstaatjes, met achter de schermen natuurlijk Nederland die een oogje in het zeil hield, dan was er niets gebeurd…”.

Men wilde met heel Indonesie praten BEHALVE met Soekarno (en Hatta), maar Soekarno WAS Indonesie. Hoe plaats je jezelf buiten de realiteit.

2. Wanneer het plannetje van Bernard was gelukt was ene Ali van de terroristische moslimbeweging Daroel Islam – te vergelijken met Al Qaida, koning (president) van Indonesie geworden.

Deze Indonesische Bin Laden zou later dan afgezet of gedumpt worden en vervolgens als terrorist bestreden?
We waren dan nog verder van huis.

Ik heb aangegeven wat ik als gerucht ervaar en ben nieuwsgierig wat uit die archieven komt.Het zijn niet altijd historici die geschiedenis schrijven, ook L.de Jong niet (bvb over het aantal Indischen in de kampen.