De koloniale geschiedenis daarentegen is een verzameling van mythes en verzinsels die tegemoet komt aan de witte dominante klasse (kijk naar de kampverhalen, de buitenkampers e.d.). Zolang de geschiedenis bepaald wordt en verteld door de totoks, zal de Indo zich niet kennen in deze geschiedenis. Ik vraag me danook in arremoede af wat ik te maken heb bij dat Indisch monument .

1ste en 2de generatie hebben zich, ondanks alle problemen, ingezet om in het reine te komen met de Nederlandse maatschappij. Nu moeten hun kinderen, 3de en 4de generatie zich plotseling in de multiculturele samenleving weer verantwoorden of ze Nederlanders zijn. Ik vraag me af of de witte Nederlander in die tijd wel meegeintegreerd is, in de zin van kennis van en ervaring met Indo’s. Soms heb ik het idee dat het trauma van WOII, de Nederlandse Holocaust, waarbij 95% der NL-Joden niet meer terugkwam uit Duitsland nog steeds een rol speelt, zie de eik achter het Anne Frankhuis. Daarom zullen 3de en 4de generatie Indo’s zich niet zo snel als Indo’s afficheren op straffe als “allochtoon/verschillend afgeschilderd” te worden.

Vrienden beschouwen mij meer Nederlander als de doorsnee Nederlander. Vreemd genoeg heb ik misschien daarom het Indisch-zijn meer in het buitenland als in Nederland ervaren.

Ik ben zelf 20 jaar geleden naar Zwitserland geemigreerd en woon nu 14 jaar in Italie. Ik heb veel meer mijn Indisch-zijn in deze landen geetaleerd dan in Nederland. Mensen in deze landen (geen immigratielanden) zijn geinteresserd in mijn achtergrond, een toch wel donkere Aziaat met een Nederlandse naam die wel vloeiend 5 talen spreekt en ik begrijp het Zwitsers dialect. Ik spreek hier vaak met buitenlanders en Italiaanse emigranten over hoe verschillend maar toch ook Italiaan we zijn

Ik heb wel dezelfde culturele achtergrond en waarden (Christelijk, Franse revolutie en de Verlichting) en dat schept een band. Er wordt dan helemaal niet gevraagd of ik wel lekker geintegreerd of geassimileerd ben. Ik denk dat Nederlanders onze geruisloze Inintegratie als vijgeblad gebruiken om het debacle van andere integraties goed te praten. En daarvoor laat ik me niet misbruiken.

The Indies Netherlanders who reside in the USA only immigrated once. When we, Indies Netherlanders moved to the Netherlands, the fatherland, we merely repatriated, however, one could call it migrated.

Also, I agree with you that a study of the differences between the Indische Nederlanders and the Indies Netherlanders in the USA (those who still have the Netherlands citizenship) and/or the Netherlands Indies Americans (those who have acquired US citizenship), and the Amerindos and the Beneluxindos would be of extremely scientifically valuable.
It certainly will be a first. I don’t believe there has ever been any research done on Amerneds and Netherlanders, or Amergerms or Germans etc., for that matter.

To console you Mr. van de Broek, I must say I look up to all the Hollindos who remained in the Netherlands and changed the face of the Netherlands.
Only problem is, now so many of you are Indowar. Who is still Indies?
From my perspective, when I went to the Netherlands and I saw so many totoks eating sambal in an Indies restaurant, I thought every one had turned Indies. Besides the Hollindos there never see the sun and all turned very pale.

@Surya Atmadja

This a country of immigrants. Those born of the soil (first generation) of immigrant parents usually identify with the tribe / ethnicity / culture of the country of their parent’s origin.
As this is a multi-racial/ethnic/culture country, many “established” Americans, marry new immigrants or first generation Americans. Their offspring will identify with either set of grandparents, depending how the children were reared.
I married a man, whose father was a 1st generation Swedish American (both paternal parents, although born of the soil,his mother had a French and Welsh background).
Since his name is Johnson, Americanizes for Johanson, he usually calls himself a Swedish American.
Since I have sons only, my grandchildren are all Johnsons. Loempia, sambal, satay and lemper eating “Swedes”, who have great interest in the Netherlands and Indonesia and their Indies background.
If my grandchildren had a “van der XXX….” last name, they would probably still call themselves Netherlands Indies Americans.

Now, in the Netherlands, if your family name first came into existence in the Netherlands Indies, wouldn’t you always be of Indies descent no matter how blue eyed or blond you are?
Doesn’t that sooner or later go for every one in the Netherlands that you have a choice of ethnicity? (Particularly since you are becoming a multi racial/ethnicculture country)

I thought it was our JOY to have dark skinned, brown haired, gray eyed children, children that are all suntanned with matching brown hair and brown eyes, or light skinned with pitch black hair, such fun to have a rainbow family.

In the meantime I hope you got the point, if you have such “Indowar” problems with identifying with the Indies of yesterday, you are not alone. Hopefully there aren’t that many Amerindowars.

Is er ooit uh…. wetenschappelijk onderzoek gedaan naar hun beweegredenen?

En is er nooit een vergelijking gemaakt tussen Amerindo’s en Indische Nederlanders in NL naar hun maatschappelijke loopbaan/sociale mobiliteit ..?? Zou toch interessant zijn hoe zo’n emigrantenland als de VS omgaat met haar immigranten en een koloniale mogendheid zoals Nederland met haar Medelanders omgaat.

Dat is weer anders als je de kinderen van die generatie , geboren en getogen in USA .
Ze zijn descendants of ………….

Heel goed dat er ook een reactie van één van de representanten van het onderwerp is binnen gekomen. Ik denk dat u historisch voor een zeer belangrijk gedeelte gelijk heeft. Maar de begripsverwarring: Indië en Indonesië, is vanuit vanuit taalkundig en historisch perspectief wel te duiden. In het engels uitspreken van Indisch leidt al snel tot verwarring met de voormalige Britse kolonie India en dan is de verwarring al snel helemaal compleet. Ik moet ook toegeven dat ik gemakshalve, alhoewel ik dus heel bewust beter weet, vaak Dutch Indonesian gebruik als mijn afkomst ter sprake komt. Ik kom dan overigens nog goed weg omdat wij pas in ‘65 het land hebben verlaten en ik formeel dus in Indonesië geboren ben…

Met de correctie op het deel ‘Dutch’ kan ik wat minder makkelijk meegaan. Is het een gevolg van de ontwikkeling van de Nederlandse taal? Ik weet het eerlijk gezegd niet. Maar het verschil tussen Holland en Nederland is voor een groot deel van de Nederlanders ook geen groot issue meer. Vanuit mijn gezichtspunt zou ik in ieder geval goed kunnen leven met Dutch-Indië. Klinkt wel wat vreemd maar als je de gelegenhied krijgt om het uit te leggen wel goed hanteerbaar.

Dat niet iedere Indische Nederlander het even eens is over het gebruik van de aanduiding Indo is naar mijn idee al een heel lang lopende discussie. Ik heb ook de stellige indruk dat er nog lang ‘twee kampen’ zullen zijn. Maar als we ons realiseren dat er nog best wat (oudere) jongeren van Indische afkomst (en Nederlanders) niet goed weten wat het verschil is tussen Indisch/Indo en Indonesisch maakt dat de tegenstelling alleen maar lastiger om te bespreken.

Ik ken in de VS verschillende ‘Indischen’ die hartelijk zouden moeten lachen om het gebruik van Amerindo maar ook die zich er aan zullen ergeren en zeker ook die het uiterst serieus nemen. Je zou haast gaan denken dat we elkaar persé een identiteitscrises willen aanpraten

In 1945, the Governor General of the East Indies informed Walter A. Foote, the American Consul General to Batavia, that we are not “Dutch” http://beeldbank.nationaalarchief.nl/viewer/schaduwarchief/2.22.21/47/1
see pg 2.
The Kingdom of the Netherlands has always called its citizens Netherlanders, and those who came from the former colony of Netherlands East Indies, Indies Netherlanders.

We are NOT “Dutch,” but Indies Netherlanders.
Indonesia is a sovereign state. We have never held citizenship in that country, nor have chosen to become citizens in that country (wisely so, some may think).
We are NOT Indonesian.
We are NOT Dutch Indonesian.

I fully understand the meaning of the word INDO. I am not militant and am grateful for the repatriation (consider the alternative) and as such, don’t take pride in that “Geuzen naam.”

The use of the word Indo, meaning “onerkend,” “not European through the male parent” during the early years of colonization of the Indies, already became confusing with the 2nd generation of Indos. With the “gelijkstelling van de onerkenden” in the 1800s, that word became outdated.

We, as a people, have inherited dike breaks and krakatao, have a wonderful history of exploration, “discovering” distant lands, flora and fauna.
A history of Trade, Spices, Cultivation of new crops, Mapping the Archipelago, and much, much more.
We are bilingual, and almost had our own language (still have it some say), have our own cuisine “Rijst Tafel,” music Indo Rock.
We have experienced “de Uittoch,” discrimination, loss of family, and have our own sorrows (and sense of humor). In short, we have our own Culture/Ethnicity.

The word Amerindo is CUTE, CUTE, CUTE. ( Is there also Hollindo, Belindo, Luxeindo?)

I prefer to have the more dignified INDIES NETHERLANDER / Netherlands Indies …, over the cutesy “Amerindo” or the American vernacular of Dutch Indonesian.
The word to describe our ethnicity should reflect our journey through the former colony.

Now that I’m a US citizen I call myself a Netherlands Indies American.
I tell people that I was born in the former colony of the Netherlands East Indies and educate them.
( I’m NOT from Indoland or Dutch Indonesia )

Groet,

Jessica

roots matter | indolink.nl

Op alfabetische volgorde heeft de kop van dit artikel zijn titel gekregen, “American-Dutch- Indonesian.” Vergeet niet, dat de daar geboren/genaturaliseerde Indische mensen officieël heten, “Dutch Indonesian Americans.” Dit feit even genoemd voor duidelijkheid, mocht “iemand” in zijn/haar ontwetenheid die koptitel overneemt en past die benaming toe op de Amerikaanse Indischen/Indos…

- amerindo

Nog veel meer dan in Nederland lijkt de sociaal-maatschappelijke ontwikkeling op de eerste plaats gekomen te zijn. De gemiddelde Amerikaan heeft helemaal niets met verhalen over ontheemd zijn, in feite zijn ze het -behalve de American Natives, die zijn immers ontheemd in eigen land- allemaal! Iedereen lijkt welkom zolang je maar je handen uit de mouwen wil steken. Dat de werkelijkheid wat weerbarstiger is mag duidelijk zijn maar voor Amerikanen die nog enig succes hebben is het wel een belangrijke houvast.

In de VS speelt natuurlijk al helemaal geen discussie over de koloniale verhouding o.i.d. De Amerindo (met alle andere ‘nieuwe’ toestromers) mocht zich in wezen gelukkig prijzen met de nieuwe mogelijkheden in het land ‘of plenty’. De Amerindo’s die ik ken leven (zoals dat ook geldt voor bijvoorbeeld oorsponkelijke Duitsers, Polen, etcetera) eigenlijk allemaal wel volgens het credo dat ze in de eerste plaats trotse Amerikanen en vervolgens ook trotse Amerindo’s zijn. Ik denk dat het in deze volgorde ook juist is.

Deze invalshoek is wellicht ook interessant voor de Nederlandse Indo’s en niet in mindere mate voor de derde en vierde generatie. Het is heel goed en belangrijk om je trots op de eigen heritage uit te dragen en daar is iedere generatie zelf voor verantwoordelijk! Maar je bent niet in de laatste plaats Nederlander, of je er nu geboren bent of niet. Als je jezelf in Nederland wil ontwikkelen dan zal je zelf het heft in handen moeten nemen en verantwoordelijkheid moeten nemen voor je eigen koers en keuzes. Dat is een aspect waarin de ‘Amerikanen’ (en dus ook de Amerindo’s) ons tot voorbeeld kunnen dienen. Ze hebben er net zo veel last van vooroordelen (gehad) en misschien wel meer want stiekem steken, waar etniciteit een rol speelt, vooroordelen vanzelf de kop op.

Dat je uiterlijk je overigens in de vreemdste situaties kan brengen en het dus in mijn ogen, behalve via taal, niet eens zo makkelijk is om een Indo te herkennen kan overigens het volgende voorbeeld onderstrepen. Het zal je bijv. maar gebeuren dat je tijdens een potje pool biljarten ruzie krijgt met een onbekend individu omdat je zijn taal niet begrijpt en je zeker weet dat het geen engels is. Bizar als achteraf blijkt dat de persoon in kwestie er 100% van overtuigd was dat ik een ‘fellow Hawaiian’ was en me schaamde om m’n eigen taal te spreken… Het heeft maar een haartje gescheeld of hij of ik had alle hoeken van de bar gezien