Comments on: Jonge Indo’s in de provincie…Gelderland

By: Jeroen van Uhm

Jeroen van Uhm — Sun, 21 Mar 2010 05:21:05 +0000

Op internet staat dat in China, Noord India en Tibet ook drie keer weigerd wordt als er iets aangeboden wordt.

* Het is de gewoonte in China om geschenken, ook als ze het willen accepteren, twee of drie keer te weigeren alvorens ze aangenomen worden.

* Bij het ontvangen van een geschenk moet dit niet gelijk worden uitgepakt, anders zult u hebberig overkomen.

http://74.125.153.132/search?q=cache:tc3b5jJO7m8J:www.xs2china.nl/nl/travel_information/china/+chinese+gewoonte+drie+keer+weigeren&cd=3&hl=en&ct=clnk&gl=nl

Beide ken ik ook uit de Indische/Indonesische cultuur.

By: Jeroen van Uhm

Jeroen van Uhm — Sun, 21 Mar 2010 05:03:02 +0000

Hahaha drie keer weigeren!
Eindelijk staat het zwart op wit!
En ik maar denken dat het toch niet Indisch is, omdat andere Indo’s het er nooit over hebben.

Voeger kreeg ik geld van mijn oma, zomaar of als ik haar bijvoorbeeld geholpen had om in de schuur een enorme berg deksels bij Tupperwair bakjes te zoeken.
Bij het aangeven van het geld begon het drie keer weigeren ritueel dat ik van mijn moeder en oma geleerd had.
Uiteindelijk werd het geld in mijn hand gepropt en bedankte ik haar.

By: Patrick

Patrick — Wed, 24 Feb 2010 12:42:54 +0000

@ Jane: Wat Indisch is aan 3x nee en vervolgens toch maar wel? Het feit dat het in Indonesië eengebruikelijke reactie is, bijvoorbeeld als je bij iemand op bezoek bent. Dat het niet voor alle Indo’s (meer) geldt is logisch, zoals het ook niet voor alle Indonesiers zal gelden. Maar als je onbekend met het indirecte antwoorden op vragen als iets typisch Indisch/Indonesisch dan kan het ook zo maar zijn dat je zelf op dit specifieke aspect geen gemiddelde Indische representant bent.

By: jane

jane — Wed, 17 Feb 2010 10:54:07 +0000

Neen, natuurlijk lijk je niet op een Indonesier, je hebt maar eenzoveelste deel hiervan in je genen zitten. De een wat meer dan een ander. Daarom ben je ook een Indo. Onze ouders (de 1e generatie, die toen de 20-ers waren en vanaf begin jaren 50 of eerder naar Nederland kwamen) werden in Nederlands Indië al westers opgevoed.
Wanneer je in Indonesië komt zal je zien hoeveel verschillende gebruiken je toch zal herkennen, die onze grootouders en ouders hebben meegenomen.
Beetje vreemd om als je 3 x neen zegt, ja bedoelt en dit als typisch Indisch bestempelt, bij mij is de 1e keer ja/neen ook duidelijk ja of neen. Lijkt me heel vermoeiend voor je zelf en voor je omgeving.

By: esther

esther — Thu, 11 Feb 2010 22:33:45 +0000

super leuk ier!! xx

By: Ed Vos

Ed Vos — Thu, 11 Feb 2010 18:52:54 +0000

“…Zo ontdekte ik ook pas kort geleden dat oepil geen Nederlands woord was….”

Oepil (upil) is een Javaans woord. Voor veel indische mensen / indo’s uit Nederlands Indie en Indonesie is dit “gesneden koek.” Kijk maar eens hoevaak mensen in Indonesie (en ook Indo’s) uit hun neus peuteren.

Er zijn veel Javaanse, en nu ook Engelse woorden, binnen het vroegere Maleis en nu bahasa Indonesia geslopen. Voorbeeld: kali – sungai, bisa – dapat, meteng – hamil.
Ook in Indonesie is het is dus ook vaak oppassen geblazen om te vaak bepaalde, bij veel indo’s die vooral afkomstig zijn uit Java , bekende woordjes te gebruiken in de Indonesische taal. Op andere Indonesische eilanden zullen ze je daardoor soms niet of verkeerd begrijpen.

Het woord voor neusvuil, of verdroogde stukjes vuil in je neus in het bahasa Indonesia is “tai hidung”