Comments on: Indische Titaantjes!

By: Jeroen

Jeroen — Tue, 03 Aug 2010 05:40:20 +0000

De boeken van “totok” schrijvers staan voor mij echt op de tweede plaats.
Niet omdat ze niet goed zijn of slecht, maar de volgorde waarop Indo’s boeken lezen en voorgeschoteld klopt niet.
De rede dat ik boeken wou lezen over Indie was om er achter te komen hoe het daar was. Voor Indo’s! Het rare is dat dat laatste pas begon te dagen na het lezen van totok-boeken en na oorlogse Indo-boeken.
Daarna begon de speurtocht naar Indo-literatuur, en die duurde lang!

Het wordt daarom tijd om een literatuurlijkst voor Indo’s te beginnen met literatuur geschreven door Indo’s omdat die vertellen over hoe Indo’s leefden in Indie.
Hopelijk leidt dat weer tot herdrukken van belangrijk werk, zoals de boeken van Han Resink en Tjalie Robinson/Vincent Mahieu.

By: Jeroen van Uhm

Jeroen van Uhm — Sat, 17 Apr 2010 17:32:42 +0000

Du Perron – Land van herkomst
Vincent Mahieu – Tjoek & Tjies, Schat schot schat
Tjalie Robinson – Piekerans van een straatslijper
Han Resink – Op de breuklijn, Kreeft en Steenbok en Transcultureel
Lin Scholte – Anak Kompenie

By: surya atmadja

surya atmadja — Tue, 30 Mar 2010 06:21:28 +0000

Peter van den Broek says:
March 29, 2010 at 23:37
. Kwestie van tussen en boven de regels lezen.
—————————————-
Ya , dat is ook zo.
Ik citeerde uit een boek van omstreeks 1991(?) ,een moment opname.
Een verslag over de periode tot en met 1990.
In middels is het bijna 20 geleden.
Persoonlijk maak ik verschil tussen de oude titaantjes die daar geboren zijn en de periode bewust hebben meegemaakt en de volgende generatie Indische schrijvers , vaak geboren in Nederland (2de Generatie) die hun verhalen baseerden uit verhalen/ervaringen van de eerste generatie .
Aangevuld met literaire onderzoek met reis ervaringen , kennis met het land van hun (vooroders).
In de afgelopen 20 jaren kwamen veel nieuwe schrijvers die hun verhalen of van hun ouders vertellen.
Ook komen nieuwe generatie Indische historici met hun onderzoekingen .

Persoonlijk maak ik een verschil tussen de generatie van Paula Gomes / Lin Scholte en Marion Bloem generatie.

Het was en misschien nog steeds moeillijk om iets te schrijven door afwijzing of gebrek aan medewerking van de gevestigde schrijversorde .

By: Peter van den Broek

Peter van den Broek — Mon, 29 Mar 2010 22:37:57 +0000

@SA achter op het boekje staat toch iets meer geschreven dan jij vermeldt: “vandaar dat de specifiek Indo-Europese geschiedenis soms alleen langs sluipwegen en door inventief onderzoeksmethoden aan het materiaal kan worden onttrokken. daarvan leggen de bijdragen aan deze bundel ieder op hun eigen wijze getuigenis af. Kwestie van tussen en boven de regels lezen.

Een “paar andere namen” van eigentijdse Indische schrijvers (geen totok) zijn :
Theodor Holman (doet ook iets bij de radio)
Tom Hoffman (doet ook iets in Tilburg)
Gustaaf Peek (veelbelovend)
Ernst Janz (ik noem geen namen)
Glenn Pennock
Alfred Birney (mystiek)
Jil Stolk (schrijft ze eigenlijk nog?)
Roy Piette (heeft een leuk website)

By: surya atmadja

surya atmadja — Mon, 29 Mar 2010 15:09:11 +0000

@ Peter .
Dat staat zo geschreven achterin op het boekje over die symposium.

En daar kan ik wel meegaan.

Noem een paar bekende Indische schrijvers die geen totok zijn.

Buiten Victor Ido ,Rob Nieuwenhuijs , Vincent Mahieu en een paar andere namen .

Max Havelaar is een totok , Hella Hasse is een totok ,
De bewering dat ze iets anders denken en beleven kan men ook verdedigen , is te lezen in het verhaal Oeroeg van de totokse Hasse.

Het boek Bibi Koetis en Anak Kompeni van Lin Scholte is geschreven vanuit perspectief en de ervaring van een Indische vrouw.
De verhalen van Mevrouw Bloem idem dito , alleen mis ze bepaalde achtergrond informatie omdat ze in Nederland geboren is .

By: Peter van den Broek

Peter van den Broek — Mon, 29 Mar 2010 11:11:43 +0000

@SA recensie :
“de auters zijn tevens ingegaan op de moeilijkheden die zich voordoen bij het achterhalen van de specifiek Indische geschiedenis.
Dit hangt direct samen met met de omstandigheid dat de meeste bronnen doorgaans afkomstig zijn van volbloed -Europeanen (totoks) “.

Dat er moeilijkheden zijn bij het achterhalen van specifieke Indische geschiedenis omdat de meeste bronnen afkomstig zijn van volbloed-Europeanen lijkt mij de grootste flauwe kul en niet gesteund door enige empirische kennis.

Alsof kennis over olifanten het beste maar door olifanten verzameld kunnen worden. En dat lijkt me even onzinnig

Het gaat er om HOE die kennis verzameld wordt, daar ging het symposium over “Bronnen van kennis OVER Indische Nederlanders en niet VOOR en DOOR Indische Nederlanders. Het is danook niet opmerkelijk dat de biografie over onze aller Tjalie Robinson door een volbloed Nederlander is geschreven.

Een boek vanuit Indo-perspectief: Tante Noep uit 1926 van Gerda C. van der Horst- van Doorn
Het verhaal gaat over een zeer eenvoudige eenzame ongehuwde Indo-vrouw , de dochter van een KNIL-militair en een Javaanse moeder, Dat de Indische maatschappij het samenleven van een Nederlandse man met een Javaanse vrouw niet accepteert blijkt uit de gescheiden begraafplaatsen van Tante Noep ouders. Zij gaat onder die scheiding zeer gebukt

Een ander boek met een Indo-perspectief is “Flip Indische lotgevallen” uit 1930 van N.K. Bieger. Flip is de zoon van een Ned. Militair en een javaanse moeder. Hij gaat na de dood van de vader voor zijn opleiding naar Nederland. Hij loopt door de racistische houding van familieleden weg en gaat terug naar Indie waar hij een oudere Indo ontmoet die alle totoks wantrouwt.

je kan zeggen:
a) vanuit welk standpunt wordt het boek geschreven?
b) geeft het boek een evenwichtig beeld van het leven in Indie weer?
c) is het boek waarheidsgetrouw?

By: surya atmadja

surya atmadja — Sun, 21 Mar 2010 15:33:08 +0000

Ed Vos says:
March 20, 2010 at 22:53
En @SA: oude (Indische) jongeren die hun asal oesoel willen weten?
50 plussers die hun asal usul niet kennen?
Je meent het!
Schrijven ze daarom ook hier op indisch3.0
————————————-
50 +ers (plus 5, plus 10 of 15 ?) zijn jonge ouderen .
In Indonesia al tot de kakek kakek (opa opa) klasse genoemd.
Daarom is het belangrijk dat de (oude) jongeren hun geschiedenis beter leren kennen.

Hier schrijven vaak oude jongeren , tot ongeveer 25 of tot de 30 ers.
In die leeftijdklasse heb je nog die hun asal usul nog niet kennen , of bezig zijn met het (her)ontdekken.

By: Ed Vos

Ed Vos — Sat, 20 Mar 2010 21:53:08 +0000

Mag ik, met u welwelwillende toestemming, effe off topic reageren.

Knap hoor, dat jullie zoveel romans en schrijvers kunnen opnoemen.

Wat mij betreft, en ik zweer het jullie, ik heb zelf geen enkel “indisch boek” gelezen
Eh waar!

Mijn vrouw wel, en ze is notabene Indonesische.

Daum, Madeleine Szekely Lulofs, Walraven, Robinson, Aya Zikken, Marion Bloem, Eduard du Perron, H. Haasse

Heeft ze gevonden in een oude doos, met boeken die ik tzt wil lezen.

En @SA: oude (Indische) jongeren die hun asal oesoel willen weten?
50 plussers die hun asal usul niet kennen?
Je meent het!
Schrijven ze daarom ook hier op indisch3.0?

Ed Vos
Indisch titaantje in het land van de overheerser.

By: surya atmadja

surya atmadja — Sat, 20 Mar 2010 12:23:00 +0000

Peter van den Broek says:
March 20, 2010 at 08:44
Ik heb in 1991 in Leiden een symposium gevolgd (georganiseerd door Wim Willems) over Bronnen van Kennis over Indische Nederlanders.
——————————————————————
In die tijd ben ik nog niet geinteresseerd in Indisch gerelateerde zaken.
Er is een boekje uitgegeven met ISBN 90-71042-41-3
Daar kan je leuke informatie vinden .

Recensie :
“de auters zijn tevens ingegaan op de moeilijkheden die zich voordoen bij het achterhalen van de specifiek Indische geschiedenis.
Dit hangt direct samen met met de omstandigheid dat de meeste bronnen doorgaans afkomstig zijn van volbloed -Europeanen (totoks) “.

Gelukkig komen nu steeds meer “oude (Indische) jongeren” die hun asal oesoel willen weten .
It’s long way to go , maar je moet toch ergens beginnen.
Succes .

By: Peter van den Broek

Peter van den Broek — Sat, 20 Mar 2010 07:44:20 +0000

Ik heb in 1991 in Leiden een symposium gevolgd (georganiseerd door Wim Willems) over Bronnen van Kennis over Indische Nederlanders. Gerard C. Brantas hield een lezing over Nederlands Indische kinderboeken over Indo’s. Hij somt op wat de beeldvorming over de Indo’s in de boeken is. Voor de oorlog verzwijgen de schrijvers veelal Indo’s als groep. Racisme al dan niet verkapt danwel onopzettelijk komt naar voren. Na de oorlog verandert dat. Hij moet er meer over geschreven hebben.