Ja ik zie mezelf ook niet echt als Indisch.
Misschien wel Indisch als het het bijvoegelijknaamwoord is van Indische-Nederlander.
Maar dat woord vind ik bij de derde generatie passen. Het woord Nederlander hebben we niet nodig. Ik heb niet de behoefte om tegenover volbloed Nederlanders te benadrukken dat ik Nederlander ben.
En Indisch, ik gebruik het wel als men het verschil niet weet tussen Indo en Indonesisch.
Maar Indisch, we krijgen al van iedereen te horen dat de Indische cultuur aan het uitsterven is, dan gebruiken we ook nog een begrip dat onder andere slaat op een land/periode in het verleden.

Indo-Europeaan dekt de lading beter als het om etniciteit gaat, Euraziaat eigenlijk nog beter.
Vader: Nederlands met Duitse voorouders. Moeder: Sunda, Jawa, Bugis, Madura, Chinees, Frans, Belgisch, Nederlands, Italiaans etc etc.
Een doorsnee Indo dus, met een doorsnee interesse voor genealogie.
Mijn Indo-familie is ook niet typische Indisch. De ene helft heeft de Indonesische nationaliteit. Een ander gedeelte voelt zich meer ala Du Perron. Ze voelden zich meer Europees dan Nederlands, werden gek in Nederland en vertrokken naar de de VS.
Heb een Hindu tante op Bali, Moslim familileden, Katholiek, Protestant, alle geloven zijn zo’n beetje vertegenwoordigd.
En ik, ik heb de kleuren van Nederland maar voel me prettiger in het zuid-oosten.

Nationalistisch? Nationalistisch (Hollands noch Indonesisch) ben ik nooit geweest. Ik heb de tijd van Nederlands-Indie ook niet eens meegemaakt.
Mijn asal-usul is eigenlijk Lombok, waar, zoals ik onlangs vernam Ed Caffin een rapportage schijnt te hebben genaakt voor het magazine Archipel.

Wat Lombok betreft: ik heb het over de streek Ampenan-Cakaranegara-Ampenan, en de desa Karangtruna waar ik ben opgegroeid. De Rinjani, Senggigi met het palmenstrand. Het ware paradijs, veel mooier dan het buureiland Bali en dan overdrijf ik niet.

Mijn opa was een Duitser en mijn oma een Balinese. Hun graven liggen daar nog. Mijn moeder was dus een “halfbloed” Duitse! Haar jongste broer is daar gebleven. Een andere (oudste) broer (Nederlands), mijn oma was namelijk 2x getrouwd, ging uiteindelijk naar de VS.

De bersiap en de vreselijke dingen die plaatsvonden op Java heb ik niet meegemaakt, en mijn ouders ook niet. Wel hebben de Nederlanders op Lombok ooit eens flink huisgehouden (Lombokexpeditie 1894).

Wat mij betreft bestaat dat eiland Lombok nog maar niet als ooit eens een deel van (Oost)Indie. Ik heb mezelf altijd als “halfbloed” gezien afkomstig uit Lombok (Indonesie).
Dus niet-indisch!

Indische cultuur
Dat Indische ben ik redelijk zat. Ik ben een Indo, naast mijn Indische culturele erfgoed is mijn cultuur nog volop in ontwikkeling, noem het Indo-cultuur. Ik heb geen zin om vast te zitten aan een land dat niet meer bestaat.
Het zou zonde zijn als Indo’s terug blijven vallen op rascistische- koloniale denkbeelden, dat is culturele armoede.
Ik denk dat wanneer veel Indo’s Bahasa Indonesia gaan spreken er uiteindelijk weer een andere taal uit rolt, zo gaat dat nou eenmaal met culturen.
Indo’s worden beinvloed door Indonesische artiesten, Indonesische door Westerse.
De stijlen die daar uit voortkomen zullen toch vaak weer uniek zijn.

Zolang Indo’s blijven bestaan, zichzelf als Indo zien en regelmatig contact met andere Indo’s hebben blijft er zoiets als een Indo-cultuur bestaan. Meer voorwaarden zouden we er niet aan moeten stellen.

Elke (?) Indonesier weet dat Yahud, of Yahut oorspronkelijk afkomstig is van het Nederlandse Ja!.Goed! Ik wist dat niet.

In Nederland zullen we yahud misschien niet gebruiken(?), en kiezen daarvoor een ander Indonesisch woord.

Tot slot: mijn vrouw zegt de laatste tijd tegen me: Doe niet zo gaya! (Stel je niet aan!)

Alweer een zin voor in het straatwoordenboek der Nederlands-Indische taal.

Gaya luh!

In Nederland word het nog steeds bij de Indonesische jonge ouderen (50+ers)gebruikt.

Bahasa Betawi heeft veel Javaanse, Sundanese en andere leenwoorden , zelfs Chinees , Portugees etc.
Yahut kan uit bahasa jawa komen.
Ik kan me natuurlijk behoorlijk vergissen.

Yahudi wordt gebruikt om de Joden te noemen.
Waarschijnlijk is Yahud van oorsprong arabisch , maar dat weet ik niet zeker.

YAHUD betekent : Ja Goed. Zoals de persoon het bedoelde.
Kan ook “jood” betekenen. Maar dat ligt weer voor de hand

Cultuurarmoede?

Even googlen, naar “straattaal” Daar bent u toch sterk in.
De totokse vaders not amused?
Desto beter!

Ik dacht bij me zelf, wat bedoelt die vent toch?

Blijkt hij “Ja goed” te bedoelen
——————————————————————-
O God O God .
Een nieuwe straattaal ? Een nieuwe straat Maleis .?
Als het zo wordt dan is het teken van cultuurarmoe .
in Nederlands Oost Indie kregen de kinderen van gegoede Indo de rotan (mattenklopper)als ze petjoh spreken .
Hun totokse vaders waren not amused .

Het is jahuT .
Beteken uitstekend ,uitmuntend , echt bijzonder.
Of (super) djempol of super jempol .
Dacht dat het bahasa gaul van de Jakartanen was .
Wij gebruiken het om iets bijzonders / iets uitzonderlijk mooi te duiden , nog steeds in gebruik na meer dan 50 jaar .
In Bahasa Indonesia Yang Baik dan Benar ( Bahasa Indonesia baku) of standaard Indonesisch wordt een andere woord gebruik , Luar Biasa .

Ik lees voortdurend iemand schrijven, “dosa toch”. Uitstekend. Astaga! Ook goed. Verzin zelf maar wat. Dasar kuda nil!. Schitterend. Gaya luh!

Indonesische indo’s gaan van hun kant Nederlandse woorden gebruiken.
Ooit zei iemand tegen me: “YAHUD”.

Ik dacht bij me zelf, wat bedoelt die vent toch?

Blijkt hij “Ja goed” te bedoelen…