Salam,
Ray

Het is in ieder geval niet uniek voor jullie ‘generatie’ want ik ken het van mijn ouders en hun generatiegenoten, uit de groep van jongeren die tot zo’n 15 jaar ouder waren en uit mijn eigen leeftijdsgroep. Ik heb wel een tijd lang gevreesd dat het inmiddels en na ons volledig zou verdwijnen. Ik denk ook wel dat het eventjes bijna weg is geweest en inmiddels ook niet meer zo nadrukkelijk en ‘vanzelfsprekend’ als het tot begin jaren 80 nog wel was.

Ik leg hiervoor wel een verband met de veranderende maatschappij, zo je wilt de multiculturele maatschappij vanaf ergens jaren 80. Als je in een gemiddelde stad tot 1975 naar de lagere school ging was je als Indo’s een duidelijk zichtbare minderheid. Het vanzelfsprekende van ‘een ander uiterlijk’ was nog niet zo vanzelfsprekend. Dat was het in ’75 niet, laat staan vroeg in de jaren ’50. Dat je daardoor wat makkelijker naar elkaar toe zal trekken ligt voor de hand, bij elkaar heb aanzienlijk minder last van vooringenomenheid en hoef je niet altijd iets uit te leggen.

Mijn theorie over de groep na ons is dat ze vanaf ongeveer de 80′er jaren in een gevarieerder Nederland opgroeiden en daarin een over het algemeen vanzelfsprekendere plek hadden verworven dan in die tijd de Surinamers bijvoorbeeld. Niet onbelangrijk was volgens mij ook nog eens het gegeven dat veel jonge ouders een volgende ‘vermengingslag’ hebben gemaakt. En nu vaak met een echte Nederlander/se of Hollander/se in z’n ‘thuisland’. Niet een toktok in het verre Indië. Het ligt voor de hand dat er dan keuzes gemaakt gaan worden die het Indisch zijn kunnen doen verwateren. Je begeeft je dan wel op glad ijs want wat is dan Indisch, daar zijn al heel wat discussies over gevoerd die ik hier niet over ga doen.

Ik vind het persoonlijk wel een hele goede zaak dat het weer wat opleeft. Ik denk dat het nog wel beperkt is maar al is het maar een klein beetje dan nog is het belangrijk. Het is dan wel zaak dat de jeugd zich wat moeite getroost om wat ‘onderzoekjes’ te doen. Je hoort af en toe interpretaties van de geschiedenis voorbij komen die wat kraken. Misschien een goede suggestie voor Indisch 3.0, creëer een overzicht van allerlei online bronnen en waardevolle ouderwetse literatuur en historische bronnen. Uiteindelijk ligt daar onze geschiedenis en cultuur in verborgen voor ons nageslacht en dus het bewijs dat we zijn!