Onze programmatips voor de Tong Tong Fair 2011

Over vijf dagen begint de Tong Tong Fair 2011. De 53e editie lijkt gevarieerder dan ooit. Veel muzikale optredens, theater, interessante lezingen, leuke workshops en ga zo maar door. Ook zijn er genoeg programma-onderdelen die interessant zijn voor een jonger publiek. Heb je moeite met kiezen? We hebben voor jullie de pasar-krant doorgespit en een tiplijst opgesteld met voor elke dag 1 of meerdere programmaonderdelen die ons zeer de moeite waard lijken. Voor ieder wat wils. En oh ja, vergeet de overzichtstentoonstelling over de Indische keuken niet te bekijken… Veel plezier!

 

25 mei

18:30 Bengkel-theater: Workshop pidjit (Indische massage) o.l.v. Cis Everhard

26 mei

13:30 Bibit-theater: Lezing en boekpresentatie Spijtoptanten en achterblijvers van Boudie Rijkschroeff en Georgine Kwa

27 mei

14.30 Bibit-theater: Boekpresentatie Het verhaal van Indië door Wim Manuhutu i.s.m. Indisch Herinneringscentrum Bronbeek

28 mei – Meeting Indisch 3.0

12.30 – Bibit Theater: Dvd-box-presentatie Stand van de Zon, Maan en Sterren door producente Hetty Naaijkens-Retel Helmrich en de regisseur Leonard Retel Helmrich

14.30 – Bibit Theater: ‘Indische organisaties’, dr. Fridus Steijlen (KITLV, Leiden) doet verslag van zijn onderzoek

17.00 – Bintang Theater: 100 jaar Tjalie Robinson: ‘Herinnering is niet hetzelfde als nostalgie’, talkshow o.l.v. prof. dr. Pamela Pattynama met Marion Bloem, Ernst Jansz en Helga Ruebsamen

19.30 – Bintang Theater: Andy Tielman

29 mei

12.30 Bibit-theater: Deze en Genen Speciaal, theaterprogramma van en met I3-er Elsbeth Vernout

15.30 Bibit-theater: Griselda Molemans interviewt Alfred Birney over Rivier de Brantas. Met muzikale omlijsting door Glenn Pennock

30 mei

18.30 Bengkel-theater: Workshop pentjak silat o.l.v. Paatje Phefferkorn

31 mei

14.30 Bibit-theater: Vilan van de Loo interviewt Jill Stolk over haar boek Ademtocht

De Tong Tong Fair, foto: www.tongtongfair.nl

1 juni

15.30 Bibit-theater: Talkshow ‘Molukkers in Beeld!’, Rocky Tuhuteru in gesprek met Wim Manuhutu en Victor Joseph en gasten, i.s.m. 60 jaar Molukkers in Nederland

2 juni

13.30 Bibit-theater: ‘Publiceer je eigen familiegeschiedenis!’, Edy Seriese, directeur van het Indische Wetenschappelijk Instituut, in gesprek met schrijvers Louise Hompe, Ton Welter en Joyce Voorwinden

17.30 Bintang-theater: Cuk & Cis, multimediale theatervoorstelling door Behind The Actors uit Bandung naar twee verhalen van Vincent Mahieu (alias Tjalie Robinson) i.s.m. Hivos

3 juni

12.30 Bibit-theater: Lagu Damai: theatervoorstelling van Esther Hulst

13.30 Bibit-theater: ‘De Indische keuken’, bloemlezing door Ellen Derksen en Bea Berens-Sleebos uit de inzendingen voor de gelijknamige tentoonstelling

20.30 Bengkel-theater: Indo-Quiz ‘IQ’ met uw spelleider Ricky Risolles

4 juni

16.00 Bibit-theater: 100 jaar Tjalie Robinson: ‘Mahieu/Robinson voor de toekomst’, Sylvia Dornseiffer in gesprek met schrijver Alfred Birney, Moesson-hoofdredacteur Marjolein van Asdonck en publicist Edy Seriese

16.30 Bengkel-theater: Indo-Quiz ‘IQ’ met uw spelleider Ricky Risolles

5 juni

12.30 Bibit-theater: Indonesië nu: ‘Taalpolitiek in Indonesië sinds de Reformasi: turbo-Indonesisch en officiële regiotalen’, lezing door prof. dr. Ben Arps van Universiteit Leiden

13.30 Bibit-theater: Actrice Jamie Grant leest fragmenten voor uit Nog Pas Gisteren (1951) van Maria Dermoût, ingeleid door Vilan van de Loo

Voor het hele programma, surf naar: tongtongfestival.nl


“Het laatste wat we willen, is bepalen wat Indisch is.”

Interview met Siem Boon, directeur Tong-Tong Fair (deel 1)

De Tong-Tong Fair (TTF) zet momenteel haar tenten op op het Malieveld in Den Haag. Het grootste Indische festijn van Nederland maakt zich klaar voor alweer de 53e editie. De afgelopen jaren heeft het ‘grootste Euraziatische festival van Europa’ veel kritiek over zich heen gekregen. In een openhartig gesprek met Indisch 3.0 vertelt mede-TTF-directeur Siem Boon haar kant van dit verhaal. Een interview in twee delen.

Tekst: Kirsten Vos. Fotografie: Tabitha Lemon

Siem Boon directeur Tong Tong Fair (c) Tabitha Lemon/ Indisch 3.0 2011
Siem Boon directeur Tong Tong Fair (c) Tabitha Lemon/ Indisch 3.0 2011

Naast mededirecteur van de Tong-Tong Fair, is Siem Boon ook de kleindochter van Jan Boon, de man die Indisch Nederland nieuw leven inblies, ver voordat die groep doorhad dat zij dat nodig had. Dit jaar is het 100 jaar geleden dat Jan Boon – a.k.a. Tjalie Robinson & Vincent Mahieu – geboren is. De TTF besteedt daar veel aandacht aan, blijkt uit het programma. Maar hoe was het eigenlijk om zijn kleindochter te zijn?

Lezen

‘Het programma benadert Tjalie toch vooral vanuit het perspectief van de lezer, niet uit dat van de kleindochter,’ begint Siem Boon. Siem was 10 jaar toen haar opa overleed. ‘Via de literatuur  heb ik hem beter leren kennen, ik had al goede herinneringen aan hem, maar door zijn schrijfwerk en de familieband ben ik bovengemiddeld over hem na gaan denken. Hij was een heel leuke opa, hij was goed met kinderen, net als mijn vader. Hij kon een beetje gek doen. [met pretogen] Een keer kwam hij uit de VS met vakantie in Nederland. Met uitgestreken gezicht liep hij de woonkamer in, terwijl hij een soort Mickey Mouse-hoed op had, je weet wel, met van die ronde oren. Je snapt, dat vond ik prachtig.’

“Hoeveel procent iets Indisch is, dat is toch helemaal niet interessant?”

NOS Journaal

‘Nee hoor, ik had wel door dat hij heel bijzonder was, dat mensen tegen hem opkeken met achting en ontzag. Mensen keken bijna met datzelfde ontzag naar mij: “Kijk, zij is de kleindochter van Tjalie!” Dat zijn overlijden in 1974 op het NOS Journaal was, kan Boon zich nog goed herinneren. ‘Zijn overlijden was een ramp, een schok. Hij is overleden aan een hersenbloeding. Maar dat het NOS Journaal ’s avonds over mijn opa’s dood berichtte, dat dat nationaal nieuws was, dat heeft  veel indruk op me gemaakt.’

Hogere eisen

‘Ja hij kon heel streng zijn, zeker tegen lezers van Tong-Tong. Daar merkte ik niets van.  Achteraf hoorde ik dat hij hogere eisen stelde aan jongens dan aan meisjes. Dus misschien was hij wel makkelijk met ons meisjes omdat hij minder verwachtingen had. Maar ja. Hij kon gewoon heel geestig zijn en ad rem. Zwaar om hem als grootvader te hebben? Welnee. Voor sommigen is hij misschien een legende, maar als je hem hebt gekend, krijgt hij die proporties niet. Ik denk wel eens, het zou zwaarder zijn als hij er nog wel was. Misschien had hij allerlei strenge brieven gestuurd over wat ik deed.’

Optimisme

‘Wat ik van hem in mezelf herken, een eigenschap die we allebei hebben, is een soort ziekelijk optimisme. Dat is een gevoel van “Misschien is het niet mogelijk, maar je weet nooit.” Wat ik met deze mentaliteit voor elkaar gekregen heb? Dat dit evenement een echt festival geworden is. Dat het meer is dan iets museaals, je weet wel, dat je alleen maar bezig bent met het reproduceren van vroeger. We besteden natuurlijk wel gewoon aandacht aan geschiedenis, maar we stimuleren mensen vooral om door te gaan met de Indische cultuur. We geven er een eigentijdse draai aan. Hoe? Nou, bijvoorbeeld met het optreden ‘North Sea Paradise’ van Balawan en Makana. Het vermengen van oosterse en westerse dans, muziek en opvattingen over bijgeloof in Sekala Niskala.’

Siem Boon (rechts) en Kirsten Vos op het Malieveld. (c) Tabitha Lemon/ Indisch 3.0 2011

Normstellend programma

‘Wat me enorm stoort, is dat mensen ons programma als normstellend ervaren omdat we al zo lang bestaan. Het laatste wat we met dit programma  willen, is bepalen wat Indisch is. We bieden dit programma juist aan vanuit de gedachte “Is dit Indisch voor jou? Stimuleert het je, inspireert het je?” Hoeveel procent iets Indisch is, dat is toch helemaal niet interessant? We weten waar mensen aanstoot aan nemen. Juist daarom willen we niet al te stellig zijn en zullen we voorzichtig zijn met zeggen “Indische mensen zijn zo-en-zo.”

Niet-Indische invloeden

‘Wij zijn al lang geen doelgroepevenement meer. De pasar, zo noem ik hem ook nog steeds hoor, is heel gewoon geworden. We zijn een evenement voor heel Nederland geworden. We willen het Indische zoveel mogelijk mensen delen. Wat zeg je? O, de kritiek over het toelaten van het niet-Indische. Ik weet eigenlijk niet goed wat met niet-Indische invloeden wordt bedoeld. Juist de niet-Indonesische items maken ons programma vaak typisch Indisch. Toen we destijds begonnen met Indonesische items, werd dat door sommigen als verwatering gezien!’

“Ik weet eigenlijk niet goed wat met niet-Indische invloeden wordt bedoeld.”

Pasar Gambir

‘Hoe dan ook is de trend van het evenement: meer Azië, ook meer Indonesië, en minder Hollandse stands, zoals in het begin. Als je een Pakistaanse of Vietnamese stand niet-Indisch noemt: zulke koopwaar en zulke handelaren stonden al op de Indische Pasar Gambir, die het grote voorbeeld van de Pasar Malam Tong Tong was. Sommigen verzetten zich daartegen omdat dat niet-Indonesisch is, en dan zeggen ze: het is niet Indisch meer, of niet authentiek meer of whatever, maar Surinaamse en Pakistaanse en andere stands waren er al in de jaren zestig.’

Onzichtbaarheid van een mengcultuur

‘Nee hoor. Als we die zogenaamde niet-Indische invloeden alleen om het geld zouden toelaten, hadden we waarschijnlijk beter allang een puur-Indonesisch evenement kunnen organiseren. Koloniale geschiedenis ligt moeilijk, mengculturen zijn voor de goegemeente onherkenbaar als zodanig, en authenticiteit is voor veel mensen het hoogste goed. Wij blijven zeggen: het Indische is ook authentiek, ons evenement is authentiek, je moet je niet laten aanpraten dat je als Indo minder zuiver of minder authentiek bent dan bijv. een Indonesiër of Hollander.’

Siem Boon vertelt volgende week dinsdag verder, onder meer over de naamswijziging, Calimero en de Pasar Malam Indonesia. Kijk op 24 mei a.s. op onze website!

De grand-pasar van de Tong-Tong Fair in aanbouw. Op de voorgrond Siem Boon (rechts) en Kirsten Vos. (c) Tabitha Lemon/ Indisch 3.0 2011
De grand-pasar van de Tong-Tong Fair in aanbouw. Op de voorgrond Siem Boon (rechts) en Kirsten Vos. (c) Tabitha Lemon/ Indisch 3.0 2011

Jonge Indo's in de Liefde: Maya & Johnny

In de eerste aflevering van de nieuwe serie ‘Jonge Indo’s in de Liefde’, waarbij we op zoek gaan naar de plek die het Indische inneemt in een relatie, het verhaal van de Indische Johnny (30) en de Javaanse Maya (24).

In september 2009 begon hun liefdesverhaal toen Johnny naar Java vertrok om “zijn” Maya op te zoeken. Een half jaar daarvoor hadden ze elkaar leren kennen via de Cinta Manis-hyve voor Indische en Indonesische online-daters.

Serieus

Maya had Johnny meegedeeld dat als hij serieus was, hij naar Indonesië moest komen. Johnny besloot na een paar maanden z’n koffers te pakken. Maya was verbaasd maar blij: ”Ook mijn ouders moesten zeker weten dat hij serieus was,’ vertelt Maya. ‘Ze waren zeer beschermend met betrekking tot het contact tussen Johnny en mij’.

Dat de liefde echt was bleek wel toen hij zich bekeerde tot de Islam om met Maya te kunnen trouwen. Had Maya’s  moeder in eerste instantie nog gezegd dat haar grootvader zich zou omrollen in zijn graf nu zij zou trouwen met een Nederlander, toen ze elkaar op 31 juli 2010 op Bali het ja-woord gaven, waren beide families blij.

In de Liefde jonnhy&mayaHerkenning

Vanaf het begin zorgde de gedeelde Indisch-Indonesische achtergrond voor herkenning. Johnnys grootouders kwamen eind jaren ’50 van de vorige eeuw vanuit Indonesie naar Nederland. Maya’s studeerde Nederlands aan de Universitas Indonesia en werkte bij de Nederlandse ambassade in Jakarta.

‘Johnny trok onmiddellijk zijn schoenen uit toen hij voor het eerst bij ons thuis kwam’, herrinert Maya zich. ‘Dat was een eerste teken van herkenning.’ Naar mate ze elkaar beter leerde kennen groeide die herkenning alleen maar. ‘Het is ontzettend fijn dat Johnny een Indische achtergrond heeft, er zijn veel dingen die ik aan Johnny niet hoef uit te leggen. Hij begreep dat wij thuis met de hand eten, een Hollander had ik dat ongetwijfeld moeten toelichten.’

In de Liefde Johnny&MayaFamilie

Het Indische speelde echter niet altijd een rol in Johnny’s leven. Hij bracht elf jaar van zijn jeugd door in een Nederlands pleeggezin. Nu ze getrouwd zijn en in Nederland wonen, reikt Maya hem de ontbrekende puzzelstukjes aan. ‘Het is net of Maya de leegte van de afwezigheid van mijn Indische familie in mijn jeugd opvult.’

Inmiddels heeft Johnny met zijn beide families goed contact. Maya heeft een goede band met Johnny’s pleegmoeder en stimuleert hem contact te zoeken met zijn Indische vader. ‘Familie is heel belangrijk voor ons allebei, en dat begrijpen we van elkaar.’

Maya spreekt Indonesisch met de Indische grootvaders van Johnny, die apetrots zijn op hun kleinzoon die met een Indonesische getrouwd is. Het voelt op die manier een beetje als thuis voor Maya. ‘Ik mis mijn familie in Indonesië, maar de Indische familie van Johnny zorgt er voor dat ik me ook hier thuis voel.’

In de Liefde Johhny en Maya

Eten

Ondanks zijn tijd in zijn Nederlandse pleeggezin is Indisch eten voor Johnny heel gewoon. Op zijn 17de keerde hij terug bij zijn Indische moeder en leerde hij het eten van zijn grootmoeder kennen. Toch moet hij eerlijk bekennen het eten van Maya lekkerder te vinden: ‘Ze kookt traditioneler, vind hij.’

Het eten zorgt af en toe ook voor verrassingen in de dagelijkse omgang. Zo verschillen de momenten waarop wordt gegeten. Johnny is gewend dat op gezette tijden te doen, Maya eet de hele dag door. En ook bepaald etenswaar roept bij de een of de ander verbazing op.

‘Kaas..’ zo verzucht Maya, ‘wat vind ik dat stinken! Ik snap niet dat jullie dat eten.’ Andersom heeft Johnny niets met durian: ‘Ik weet niet waar ik kijken moet als ik dat ruik.’ En dan is er nog ‘de kwestie pedis’. Daarin zoeken ze de middenweg. ‘Het eten is helemaal niet pittig!’ roept Maya uit. ‘Elke week maak ik het eten een beetje pittiger, we komen in de buurt maar het is nog lang niet pittig genoeg!’ Johnny begint te grinniken en vertelt: ‘Ik weet dat ze het eten langzaamaan steeds pittiger maakt, maar een paar weken terug zat ik flink te zweten aan tafel, toen was het echt even te veel.’

Nieuw leven

Inmiddels is Maya in verwachting van hun eerste kindje. Beiden stralen als ze er over praten. ‘Onze dochter krijgt twee paspoorten en mag op haar 18de kiezen welke nationaliteit ze aanneemt.’ En zij zal een kind van twee werelden worden die haar ouders op een mooie manier laten samensmelten.



Met I3 naar de Tong Tong Fair

Dit jaar kun je met Indisch 3.0 naar de Tong Tong Fair. En misschien ga je wel gratis. We geven namelijk 10 x 2 kaarten weg!

Van 25 mei t/m 5 juni 2011 vindt de 53e editie van “het grootste Euraziatische festival ter wereld” plaats op het Malieveld in Den Haag. Met de jaarlijkse evenement probeert de Stichting Tong Tong de Indische cultuur te stimuleren, en de kennis over Indische mensen en hun (cultuur-)geschiedenis te bevorderen.

Prijsvraag

We mogen dit jaar 10 x 2 kaarten voor de Tong Tong Fair weggeven! Deze kaarten zijn geldig op een dag naar keuze.  Om de toegangskaarten voor de TTF 2011 te winnen moet je het goede antwoord op onderstaande vraag mailen naar redactie@indisch3.nl.

Dit jaar vindt het festival dus voor de 53e keer plaats. In welk jaar en op welke lokatie was de allereerste editie?

N.B.: De actie loopt t/m 22 mei 2011.

Meeting I3

Natuurlijk is Indisch 3.0 dit jaar zelf ook op de Tong Tong Fair, en wel op zaterdag 28 mei . Die dag organiseren we een meeting  waar I3-redacteuren, I3-fans, jonge indo’s en andere geïnteresseerden elkaar ontmoeten. We zullen vanaf 12:00 uur aanwezig zijn op het TTF-terrein en een aantal programma’s bezoeken, rondwandelen, kletsen en natuurlijk: eten.

Highlights van het programma van die dag

12.30 – Bibit Theater – Dvd-box-presentatie Stand van de Zon, Maan en Sterren door producente Hetty Naaijkens-Retel Helmrich en de regisseur Leonard Retel Helmrich

14.30 – Bibit Theater – ‘Indische organisaties’, dr. Fridus Steijlen (KITLV, Leiden) doet verslag van zijn onderzoek

17.00 – Bintang Theater -100 jaar Tjalie Robinson: ‘Herinnering is niet hetzelfde als nostalgie’, talkshow o.l.v. prof. dr. Pamela Pattynama met Marion Bloem, Ernst Jansz en Helga Ruebsamen

19.30 – Bintang Theater – Andy Tielman

Voor het gehele programma, zie hier.

Uitnodiging: kumpulan Indisch 3.0 (11-6-11)

Indisch 3.0 bestaat dit jaar 3 jaar. Vier je het met ons mee, op 11 juni 2011?

Aanmelden is vanaf nu mogelijk. Let op: het aantal plaatsen is beperkt, en online inschrijvingen sluiten op 3 juni a.s. Max. 2 kaarten p.p.

Umar Hadi, waarnemend ambassadeur van Indonesië, heeft ons uitgenodigd om onze verjaardag op de Indonesische ambassade te vieren. Zijn uitnodiging hebben we dankbaar aangenomen. Locatie is dus Den Haag. En we vinden het leuk als jij erbij bent.

Makan & goody-bag

Natuurlijk gaan we gezellig eten met zijn allen. Dit eten is ons dit keer aangeboden door de Indonesische ambassade. In tegenstelling tot vorig jaar, krijgen onze gasten dus nu professioneel bereid Indonesisch eten. Daarnaast mogen we onze gasten een fijne goody-bag aanbieden, met dank aan onze partners.

Terugblik
Aanleiding voor deze terugblik is het vertrek van de hoofdredactie, Ed Caffin en Kirsten Vos. Beiden zullen die avond hun vertrek toelichten in een presentatie en een expositie van drie jaar Indisch 3.0. Inhoudelijk staan ze stil bij drie jaar Indisch3.0. Wat hebben we allemaal gedaan? Wat is leuk geworden? Enneh, wat is zwaar mislukt?

Vooruitblik
De toekomst van Indisch3.0 is de tweede component van de avond. Kirsten en Ed zullen aan Indisch3.0 verbonden blijven, elk op hun eigen manier. Hoe zij dit precies willen inrichten, en: wat gaat Indisch3.0 in 2011 en 2012 doen, vertellen zij in hun presentatie. Hoe zit het met de plannen om commercieel te worden? En wat betekent dat voor de inhoud van de blog?

Gastheren en –dames
De gastheren en –dames voor die avond zijn, naast Umar Hadi en Alfiano Tamala van de Indonesische ambassade, bekende én nieuwe gezichten van Indisch 3.0: Willem-Jan Brederode, Charlie Heystek, Bryony Burns en Ulrike de Wreede.

Aanmelden tot 3 juni 2011
Laat ons uiterlijk vrijdag 3 juni weten dat je komt en met hoeveel mensen. Dat doe je op http://indisch3.eventbrite.com. Meld je daar aan en bewaar het ticket dat je toegestuurd krijgt. Er is beperkte plek, zoals je kan zien. Dus dit keer geen jam karet, dan ben je erbij. Let op: na 3 juni vervalt in principe de mogelijkheid je online aan te melden! Ben je te laat? Stuur dan een mail naar Willem-Jan.

Kumpulan 2011 uitnodiging Indisch3.0 3 jaar

“Uitnodiging: kumpulan Indisch 3.0 (11-6-11)” verder lezen

Moesson en Indisch 3.0 slaan handen ineen

Het Indische maandblad Moesson en online magazine Indisch 3.0 gaan met ingang van deze maand een inhoudelijke samenwerking aan. Moesson publiceert maandelijks exclusief een artikel van Indisch3.0. Dit artikel sluit aan bij een publicatie op www.indisch3.nl. Zo ontstaat een tweeluik dat, door het gebruik van verschillende media, aan een breed publiek zichtbaar maakt hoe divers jongeren de Indische cultuur ervaren.

Aandacht voor Indische jongeren
Moesson en Indisch 3.0 vinden aandacht voor Indische jongeren cruciaal voor het in beweging houden van de Indische cultuur. Als platform voor Indische jongeren ziet Indisch 3.0 het als zijn opdracht zichtbaar te maken hoe Indische jongeren zichzelf manifesteren. Het sinds 1956 verschijnende Indische maandblad Moesson vindt het belangrijk om hier ruimte aan te bieden. Door inhoudelijk samen te gaan werken, willen beide media een nieuwe impuls geven aan de Indische cultuur in en buiten Nederland. Indisch 3.0 plaatst alle tweeluiken met Moesson op www.indisch3.nl, in Artikelen 3.0> &Moesson.

Bibi Breijman (c) Armando Ello/ Indisch3.0 2011 Mei: Bibi Breijman (Oh Oh Tirol)
Er zijn meer Indische jongeren in de Nederlandse media dan we weten. Wie zijn het, en wat hebben ze met hun Indische roots? Het eerste gezamenlijke tweeluik, zojuist op 6 mei verschenen, wijdt hier aandacht aan. Bibi ‘Kabouter’ Breijman, gewoon een Indisch meisje uit Den Haag, vertelt in een persoonlijk interview aan Indisch3.0-redacteur Willem-Jan Brederode en HoezoIndo-fotograaf Armando Ello hoe het is om opeens massaal in de schijnwerpers te staan. In Nederland is Breijman namelijk bekend geworden als ‘Kabouter’ met het RTL5-televisieprogramma Oh oh, Cherso (2010) en Oh oh, Tirol (2011). In het Moesson-artikel is aandacht voor Bibi’s Indische kant, op Indisch 3.0 geeft de Haagse tevens een kijkje in haar karakter. Lees het interview met Bibi>>

Juni: Indisch Familiearchief in Den Haag
Indisch Familiearchief Guy Loth (c) Dewi Staal/ Indisch 3.0 2011Veel jongeren zijn benieuwd naar verhalen over hun Indische familie. Het tweeluik van juni 2011 laat zien hoe zij achter deze verhalen kunnen komen, aan de hand van een bezoek aan het Indisch Familiearchief (IFA) in Den Haag. Met de hulp van IFA-vrijwilligers ontdekt Indisch3.0-hoofdredacteur Kirsten Vos sporen van haar voorvader Robert Boyd uit het Schotse Aberdeenshire. Vos en Indisch3.0-freelancer Dewi Staal hebben hier een videoreportage van gemaakt, die vanaf 3 juni 2011 op www.indisch3.nl te vinden is. In de Moesson van die maand is te lezen hoe IFA-vrijwilliger Guy Loth, derde generatie Indo, zich inzet voor het voortbestaan van dit unieke archief in Den Haag, dat voor iedereen toegankelijk is.

Over Indisch 3.0 en Moesson
Indisch 3.0 is een online magazine van Indische jongeren van de derde generatie. Het is te vinden op www.indisch3.nl en in 2008 opgericht door Kirsten Vos en Ed Caffin. Moesson is het Indische maandblad dat al sinds 1956 in Nederland verschijnt. Sinds 2000 wordt het geleid door een hoofdredacteur van de derde generatie, Marjolein van Asdonck. Beide titels hebben een bereik dat verder reikt dan de Nederlandse landsgrenzen. Met deze samenwerking behouden Moesson en Indisch 3.0 de eigen stijl en redactieformule, maar bundelen ze hun individuele kracht in het belang van de toekomst van de Indische gemeenschap.

Dit is een gezamenlijk nieuwsbericht van Moesson en Indisch 3.0. Voor vragen kunt u mailen met Moesson (info@moesson.com) of Indisch 3.0 (redactie@indisch3.nl).

Indo or no Indo? That's the question!

Zo ongeveer eens per maand, krijg ik dezelfde vraag. Meestal van vreemden in uitgaansgelegenheden en van mensen die nog niet zo lang in mijn kennissenkring verkeren. Heel soms zelfs door mensen die ik al een hele tijd ken. ‘Ben jij indo?’

Vaak wordt deze vraag precies zo gesteld. Bam! In your face. Zonder eromheen te draaien. Dan word ik  op mijn schouder getikt, draai ik om en krijg direct die vraag op me afgevuurd. Af en toe ook  subtieler: ‘Ehm… mag ik wat vragen? Ben jij heel toevallig, misschien een klein beetje Indisch?’ Ook veel voorkomend: ‘Wat is jouw afkomst?’ of ‘Jij bent niet Nederlands, hè?’

Als ik bevestig dat ik Indisch ben, wordt er vaak goedkeurend geglimlacht. ‘Goed gemixt’, of ‘Goed gelukt hoor!’ zijn meestal de positieve opmerkingen die ik krijg. Maar ook de opmerking: ‘Ben jij Indisch? Oh, dus je komt uit India?’ zit er regelmatig tussen..

Een opmerking die ik laatst kreeg verbaasde me echter zeer, hoewel  ik later wel om kon lachen trouwens. Ik stond achter de kassa van de  kledingwinkel waar ik werk en kwam er een jongen bij me afrekenen. ‘Hoe groot is de kans dat jij Indo bent?’ Ik antwoordde dat ik inderdaad Indisch was terwijl ik de kleding van de jongen in een tasje stopte. Toen ik de aankoop aan hem overhandigde zei hij: ‘Dan had ik graag wat meer tijd met je willen doorbrengen!

Perplex bleef ik achter. Al eerder was me in dezelfde winkel overkomen dat een bijdehante heer scandeerde: ‘Indo hè? Ik heb veel Indische vriendinnen gehad! Die hebben me toch een temperament! Nou ja, volbloed Indo dan hè? Die met dat Nederlandse erin zijn wat milder.’ Tenenkrommend…

Hoe komt het toch dat wildvreemde mensen toch vaak de moeite nemen om te vragen wat mijn afkomst is? Heb ik dan toch een typisch, misschien wel standaard dertien-in-één-dozijn Indisch uiterlijk? En wat is dat dan, een Indisch uiterlijk? Donker haar? Ja dat heb ik. Bruine ogen? Ja ook. Klein dop neusje, zoals mijn moeder het liefkozend noemt? Check. En dat ik verlegen en bescheiden reageer op de complimenterende opmerkingen van wildvreemden, heeft dat dan ook te maken met mijn Indische achtergrond? Of is het simpelweg een karaktereigenschap?

Ik weet het niet. Maar ondanks mijn bescheidenheid, geef ik altijd antwoord op de vraag ‘”Ben jij Indo?” . Dan zeg ik luid: “Ja ik ben Indisch! Dat is toch ook een beetje de trots die mijn vader me al vanaf kleins af aan heeft meegegeven, denk ik. ‘Trots zijn op je Indische afkomst, hoor!” En dat zal ik altijd blijven.