Enqueteren op de 54e TTF

De traditie om naar de pasar te gaan, is bij de derde generatie nog sterk aanwezig.

De entrée van de 54e Tong Tong Fair. (c) Charlene Vodegel/ Indisch 3.0 2012.

‘Ga jij ook naar de pasar dit jaar? Ohh je bedoelt de Tong Tong Fair?’ Ja, aan de naam moet ik nog steeds wennen; voor mij is het stiekem nog steeds Pasar Malam Besar. Vanaf het eerste bezoek aan de Pasar Malam Besar in 1996 voelde ik mij gelijk senang door die overduidelijk Indische sfeer. Dit jaar ben ik aangenomen als enquêteur in de weekenden. Hierbij een korte persoonlijke impressie van de eerste dagen.

Charlene aan het werk. (c) Charlene Vodegel/ Indisch 3.0 2012.

Geluidsinstallatie
Eind maart werkte ik op de Pasar Malam Indonesia (PMI), op het Malieveld, als omroepster bij de informatiebalie. Nu, een maand later sta ik weer op het Malieveld, alleen in een ander soort indeling. Op beide evenementen kwam bij mij het senang voelen terug, de heimwee naar Indonesië, weer bahasa Indonesia praten en herinneringen delen aan Indonesië. Het verschil ligt toch bij de organisatorische kant; de PMI was gezellig druk, maar als medewerkster voelde ik dat ik terecht was gekomen in een chaotische werkomgeving. Alles werd op het laatste moment nog even geregeld, zoals een goed werkende geluidsinstallatie die pas werd aangeleverd op de tweede werkdag. Bij de TTF daarentegen was alles duidelijk georganiseerd en was er een personeelshandboek.

Gezellige sfeer
Donderdag 17 mei 2012 gingen de deuren open van de 54^e TTF. Den Haag is sowieso de stad van de Indo, ‘de weduwe van Indië’, maar rond de periode van de TTF, is dit toch meer zichtbaar. Het Malieveld wemelde van de enthousiaste en ongeduldige mensen die snel naar binnen wilden. Ja, de TTF is nog steeds een populair begrip in Den Haag. Mijn taak als enquêteur was begonnen om 13.00 uur, in de eerste uren heb ik verschillende mensen gesproken; jong & oud, Indo of  geen Indo. Het werd snel duidelijk dat de bezoekers van de TTF vooral komen om de gezellige sfeer op te zoeken en het eten staat uiteraard hoog op het lijstje.

Iga kambing bakar. (c) Charlene Vodegel/ Indisch 3.0

Martabak
Het doel van de enquête is om een beeld te krijgen wie de doelgroep is en wat de voornaamste redenen zijn om de TTF te bezoeken. De eerste en tweede generatie Indische mensen gaan vooral naar de TTF om de nostalgie weer te ervaren en dit te delen met familie/vrienden die zij zullen ontmoeten.  De traditie om naar de pasar te gaan, is bij de derde generatie nog sterk aanwezig. Deze generatie hebben dit meegekregen door als klein kind mee te gaan. Ook komen veel mensen die een liefde voor Indonesië hebben ontwikkeld, om de Indonesische sfeer te voelen in het Indonesië-paviljoen.  Zeker de Martabak mag niet ontbreken onder deze generatie. Heel bijzonder om te zien zijn de exclusieve gerechten die er de laatste jaren bij het menu zijn gekomen. Ik bedoel hiermee gerechten die ik leerde kennen in Indonesië. Enkele voorbeelden zijn ikan bakar kecap, iga kambing bakar, nasi ikan lele, bakmi bakso tahu isi.

Ngamen
Tot mijn verbazing en verrassing ging onverwachts een groepje Indonesische muzikanten met een geldbakje optreden tussen het wandelend publiek.  Dat wordt Ngamen genoemd. Wat ik alleen ken van de straat in Indonesië, gebeurde spontaan op de TTF.  Ik kreeg gelijk flashbacks naar mijn tijd daar. Heerlijk, wat muziek kan doen.

Indonesische muzikanten tussen het wandelend publiek. (c) Charlene Vodegel/ Indisch 3.0 2012.

Kom je komende week ook naar de TTF? Koop dan je kaarten online (veel sneller!) en check onze 10 tips.

TTF 2012 – 3.0 tips

Tien tips voor een ‘TTF 3.0′

Nog één dag en het is zover: dan gaat de Tong Tong Fair 2012 van start. In dit kader organiseert Indisch 3.0 morgen een TTF-countdown-actie op onze Facebook-pagina waarbij je twee vrijkaartjes kunt winnen voor de TTF 2012. Ook hebben wij het TTF-programma onder de loep genomen om speciaal voor jou een gevarieerde top 10 samen te stellen.

We came from the East, een modern dansvoorstelling door JeckoSDANCE uit Jakarta. In de voorstelling worden traditionele Papoea-bewegingen met moderne vormen van dans, voornamelijk hiphop, gecombineerd. Bewegingen worden doorgegeven, langzaam veranderend; soms herkenbaar, soms niet, maar in een continue flow. Bintang Theater, donderdag 17, zaterdag 19 & zondag 20 mei

Gustaaf Peek houdt een lezing naar aanleiding van zijn vorig jaar gepubliceerde essay in literair tijdschrift De Revisor, ‘En ik lustte het; Het geweld van Tjies en Tjoek’. De schrijver stelde dat Vincent Mahieu (a.k.a. Tjalie Robinson/Jan Boon) één van de weinige auteurs in het Nederlands is, die over geweld heeft geschreven. Bibit-theater, vrijdag 18 mei

Patricia Steur vertelt over haar bijzondere fotoboek Thin Blue Line dat drie culturen verbindt. In dit boek staan portretten van in Nederland wonende Molukkers en Indische Nederlanders die hun Maori tatoeages – moko’s – van de hand van Gordon Toi laten zien. In de traditionele Maori cultuur staat het ontvangen van een moko voor een belangrijke gebeurtenis. Bibit-theater, zaterdag 19 mei

Ze leerden elkaar jaren geleden op de Tong Tong Fair kennen, Nina Tromp en Danielle Traanman. In 2006 startte Nina haar eigen bedrijf Soesoe productions dat ondermeer modeshows organiseert. Danielle heeft een succesvolle webwinkel, Mooch. Nu lanceren ze op de Tong Tong Fair samen hun eerste modelabel: Lula Lapis, mode met een Indonesisch tintje. Tong Tong Podium, zondag 20 mei

In de theatervoorstelling Rauwe Sprookjes filteren Frank en Jeannie met het nodige genoegen hun eigen identiteit, waar Indo’s en Papoea’s een afdruk in hebben nagelaten. Rauwe Sprookjes is een liefdevolle, muzikale en humoristische voorstelling waarin Frank en Jeannie hun roots tot leven wekken. En hun vaders. Bibit-theater, zondag 20 & maandag 28 mei

Indo klapt uit de kast! Uit de kast komen als Indo moet voor de bezoekers van de Tong Tong Fair geen probleem zijn. Maar uit de school klappen over de prachtige en soms schrijnende verhalen die in Indische (en Molukse) families leven, is wat anders. Wendy Ripassa en Elsbeth Vernouth zijn op zoek naar dit soort verhalen van jou! Bengkel, woensdag 23 & donderdag 24 mei

Een must-see voor de liefhebbers van de martial arts, en in het bijzonder pentjak silat: Tontonan. Een pentjak silat spektakel door Charles Renoult, Gerindo Kartadinata, Rudy Tuhusula en studenten van de Acteerschool Rotterdam. Tong Tong Podium, vrijdag 25 mei

In haar loopbaan verkocht Anneke Grönloh meer dan 30 miljoen platen. Ze ontving zestien gouden en platina onderscheidingen en had hits in bijna vijftig landen. Op zaterdag 26 mei geeft Anneke Grönloh een feestelijk concert dat in het teken staat van jazz. Ali B. zal een gastoptreden verzorgen. (Voor de voorstelling geldt een toeslag van 6 euro.) Bintang theater

‘Ik ben niet de Indo, maar ik ben een Indo…’ Performer Ricky Risolles vermaakt iedereen met zijn doldwaze Country Classic Music Quiz. Hij heeft hem al uitgeprobeerd op de Indisch 3.0 kumpulan en wij gaan terug voor meer! Bengkel, zaterdag 26, zondag 27 & maandag 28 mei

Verwacht geen rustige zondagavond wanneer dj Durian zijn hiphop en dubstep georiënteerde beats naar het Bintang-Theater brengt! Diezelfde avond treedt ook Rasa op, twee jonge Indische rappers die zich laten inspireren door hun Indische roots: ‘Juist omdat we het zo down-to-earth mogelijk proberen te houden gaat dat eigenlijk heel natuurlijk’. Bintang-theater, zondag 27 mei

Ben je al warm gelopen voor een bezoek aan de TTF 2012? Kijk voor het gehele programma en meer ideeën op: www.tongtongfair.nl. En vergeet niet mee te doen met onze countdown-actie morgen!

Volgende week een videoreportage van Tabitha Lemon over de TTF 2012.

Kom je naar de kumpulan?

IndoTalent 3.0 Kumpulan 2012. Download de flyer. Illustratie: Remona Poortman.

Wat is het talent van de derde generatie?

(bijgewerkt op 9 mei 2012)

Het is feest: Indisch 3.0 bestaat 4 jaar! Om dat te vieren, treedt op 11 mei a.s. onze vriend Ricky Risolles op in Den Haag. Discussiëren we over het talent van de derde generatie met o.a. Iris Cousijnsen (Nasi Idjo, Aanpassen!). Luisteren we naar het mooiste verhaal van Indische grootouders. En serveert restaurant Blauw ons heerlijke Indische borrelhapjes. Kom je ook? 

Presentatie: Charlie Heystek en Patrick Neumann.
Met o.a. Ricky Risolles, Iris Cousijnsen en Armando Ello (Hoezo Indo).

Wat: Indisch 3.0 kumpulan
Op: 11 mei 2012
Waar: Café Blossom, Anna Pauwlonastraat 70c, Den Haag.
Tijd: 17.30 – 23.30 uur
Info: www.indisch3.nl/kumpulan2012

Kaarten zijn alleen in de voorverkoop te koop via onze Facebook-pagina en kosten €15,- per stuk. Van de opbrengst gaat 25% naar het nieuwe IndoTalentFund. Je entree is inclusief expo, optredens, IndoTalent-map, hapjes en een welkomstdrankje. Wees snel, er zijn maar 50 kaarten beschikbaar.

Programma

Indomania 4 – een beeldverslag

Fotografie: Tabitha Lemon.

Te oordelen aan de snelheid waarmee het eten van SIR op was, overtrof de opkomst op de vierde editie van Indomania de verwachting van de organisatoren. We geven je er zo een beeldverslag van. Wij vonden het een mooi feest, al was er te weinig eten *genant* en discussieerden er geen jongeren mee *zonde*.

Het optreden van Lois Lane was (zoals verwacht) een grote hit, net als dat van Guitarmania. We hebben er zelf geen foto’s van *balen*. Daarom vind je hierbij een video-opname die op internet te vinden is.

In een afsluitend tafelgesprek vroegen organisatoren Rob Malasch en Sam Tjioe naar de waardering van Indomania 4. Gehoord: “Een rommeltje! Typisch Indisch,” “Te weinig eten!” en “Hier is duidelijk behoefte aan, ga zo door.” Schrijfster Marian Boyer sloot af met een kort verhaal. Lees het op haar blog.

Wil jij je mening over Indomania 4 laten horen, of heb je tips, verzoeken of suggesties voor de volgende editie? Plaats een comment en wij zorgen ervoor dat het bij de organisatie terecht komt.

Jonge Indo in de Muziek: Maya Mertens

Aanstaande maandag staat ze op het podium in De Melkweg, tijdens het vierde Indomania-festival: Maya Mertens (Amsterdam, 1992). Eerder stond ze op Lowlands, bij de Kunstbende, Stofpop en Onderstroom. In deze aflevering van Jonge Indo in de Muziek presenteren we jullie daarom deze getalenteerde Indische selfmade muzikante.

Maya steekt meteen van wal, als ik vraag wat Indisch voor haar betekent.“Ik heb een Indische moeder. Daardoor voel ik me niet 100% Nederlands, maar ook niet per sé Indisch, eerder nog een Amsterdammer. Ik heb er wel positieve gevoelens bij hoor! Op straat bijvoorbeeld, dan herken je andere Indo’s, of als mensen vragen waar ik vandaan kom, omdat ik een kleurtje heb, dan vertel ik trots dat ik Indisch ben.”

Oma
De jonge muzikante vervolgt: “Ik word er eigenlijk niet veel mee geconfronteerd, met mijn Indische roots. Behalve als ik bij mijn familie in Gelderland ben. Daar woont mijn oma, mijn moeders moeder. Ik duik dan een beetje onder, in het Indische cultuurtje, dat is echt zo gezellig. Mijn familie, de sfeer, weet je, daar ben ik even helemaal Indisch. Bij mijn oma ben ik de enige die over haar schouder mee mag kijken als ze aan het koken is. Ik ben de enige die naar binnen mag, dat is echt een voorrecht hoor. Zij vindt dat, omdat ik als kind al interesse toonde in Indisch koken, ik er aanleg voor heb. Ja, dat is wel een eer!”

iPod
Maya is in 2002 voor het eerst in Indonesië geweest. “ Ja, dat vond ik echt supervet. Ik ben daar een hele tijd geleden geweest. Maar ik vond het ook wel moeilijk. Ik was 10 jaar en voelde me net zo Indisch als ik me Nederlands voelde. Ik weet nog goed hoe ik schrok van de kinderen van mijn leeftijd. Ik herinner me een specifiek moment. We reden in zo’n tourbus, met een georganiseerde reis. Ik zat voorin met mijn iPod. Langs de weg zag ik kinderen staan die even oud waren als ik, jonge kinderen die van alles aan het verkopen waren. Zij moesten werken, terwijl ik rustig in die bus zat, te chillen met mijn iPod. Dat vond ik moeilijk. Ooit ga ik weer terug. Dan wil ik langer blijven en neem ik mijn gitaar mee.”

Maya Mertens. Foto: www.Kunstbende.nl

Videomateriaal
Haar Indische roots hebben weinig invloed op haar werk als muzikante. Wat is dan haar inspiratiebron, vraag ik haar. “Poeh. Zoveel! Weet je, ik heb nooit een muziekinstrument leren te bespelen. Ik heb gewoon extreem goed gelet op andere muzikanten. Amy Winehouse, die ik heb ik echt bestudeerd, Janis Joplin, Prince, ik ben een grote fan van Prince. Ik heb uren naar videomateriaal gekeken. Ik heb ook veel nieuwe artiesten bestudeerd hoor, zoals M.I.A. en Little Dragon. Die artiesten zijn echt persoonlijkheden, dat vind ik machtig, daarmee maken ze muziek groter.”

Minimale gitaarakkoorden
Gewoon gitaar geleerd te spelen door ernaar te kijken? Grinnikend legt Maya uit: “Ja. Toen ik heel jong was, schreef ik teksten. Daar wilde ik het podium mee op, dat leek me gewoon leuk. Ik heb mezelf toen minimale gitaarakkoorden aangeleerd, genoeg om het podium mee op te kunnen. Zo is het gegroeid. Het is nog steeds geweldig, dat andere mensen leuk vinden wat ik doe. Waar ik echt energie van kan krijgen, is als mensen me na afloop inhoudelijk feedback geven. Dat ze echt iets hebben begrepen van wat ik op het podium sta te doen, en er iets uithalen.”

Meer zien van deze eigenzinnige singer/songwriter? Ga dan op 9 april a.s. naar Indomania, waar Maya een speciale show voor samengesteld heeft. Op 14 april is ze te horen in de OT301 op festival Drift. Of bezoek haar online portfolio op www.mayaforsale.com. Daar is ze 24/7 op te horen.

Looking back at Pasar Malam Indonesia 2012

Presenting: ambassador mrs Retno Marsudi

In the aftermath of the Pasar Malam Indonesia 2012, Retno Marsudi, the new ambassador (duta besar) of Indonesia shares her thoughts on the young Indo-Dutch, investments and: old glasses. However, not surprisingly, one particularly favorite topic of conversation between Indo-Dutch keeps popping up: food.

Photography: Tabitha Lemon

Pasar Malam Indonesia 2012 (c) Tabitha Lemon/ Indisch 3.0 2012

Pasar Malam Indonesia 2012 (c) Tabitha Lemon/ Indisch 3.0 2012

Pasar Malam Indonesia 2012 (c) Tabitha Lemon/ Indisch 3.0 2012

Pasar Malam Indonesia 2012 (c) Tabitha Lemon/ Indisch 3.0 2012

First female ambassador
When I ask mrs. Marsudi what she would like to be know for, as a legacy so to speak, she emphasizes: “I don’t like to think in terms of legacy. As ambassador I do my job the best way I can. However, the Indonesian embassy in the Netherlands is one of the biggest missions of Indonesia. I am the first female ambassador. I have to proof that a woman can do this mission just as well and, [smiling slightly] maybe even better. Furthermore,  I have to proof that I am a representative of a new generation of Indonesians: I was born long after the Dutch left. I have a bridging role and want to see the Dutch as they are now.”

Ibu Retno Marsudi at the Indonesian embassy. (c) Tabitha Lemon/ Indisch 3.0 2012

Culinary diplomacy
Ibu Marsudi adds: “And let’s not forget the culinary diplomacy I am introducing. I have the impression that Indonesian food is your second national cuisine. If a tourist in the Netherlands asks where or what he should eat, chances are that he’s directed to the nearest Indonesian toko or restaurant. Therefore, we consider the Netherlands as an outlet of the Indonesian cuisine.” This grass-root style diplomacy is aimed at increasing trade, Marsudi explains: “We bring professional chefs to Indonesian restaurants in the Netherlands. There, the chefs learn to prepare more than just rendang and gado-gado, and get introduced to the authentic taste. [smiling] And then, what do you do to prepare authentic Indonesian food? Exactly, buy real spices directly from Indonesia.”

“We consider the Netherlands as an outlet of the Indonesian cuisine”

Bitter history
The Duta Besar arrived in the Netherlands just a few months ago, but already has a firm view on how Indonesia and the Netherlands may benefit from the young Indo-Dutch. “Young Indo-Dutch, and young Dutch in general, are agents of change. I believe you are able to understand history without the negative emotions. Yes, the history of the Netherlands and Indonesia is a bitter one. We cannot change that. But from our shared history comes an emotional connection. Let’s capitalize on that.”

Ibu Retno Marsudi, the duta besar. (c) Tabitha Lemon/ Indisch 3.0 2012

Old and new glasses
“ The young Indo-Dutch are not burdened by the past and we should not impose history on them either: they were not an actor of that history. Because of that, they have the freedom to see Indonesia through objective glasses. See us through new glasses, not through old, colored glasses. The new generation can understand Indonesia as it is now, today, and build a new bridge between our two countries.”

The new Indonesia
A succesfull example of bridging past and present, is the annual Pasar Malam Indonesia in The Hague. “The Pasar Malam Indonesia appeals to the tempo doeloe memories in the Netherlands. We cannot get rid off these memories, so instead we use them to interest people for the new Indonesia. At Pasar Malam Indonesia, we present the traditional and modern culture. At the Floriade (Venlo, 5 april t/m 7 oktober 2012), another promotional event that we participate in by tradition, we present the investment opportunities in other sectors that trade tourism. Infrastructure, for example, and waste management.”

“I have to proof that a woman can do this mission just as well. Maybe even better.”

Pasar Malam 2013
The past Pasar Malam Indonesia was an even bigger success than the previous one. “ In four days, we have received over 25 thousand guests,” the ambassador tells me. “The retail and small businesses from Indonesia have made deals totaling to 500.000 euros. They also gained trial orders for 460.000 euro. Furthermore, in business meetings, palmoil orders of 19,8 million euros were collected. And then the food court! That was packed, for four days, from morning till night. I have not been able to taste food from all 25 stands, unfortunately, but I did manage to try my favorite: martabak manis and martabak telor. All in all, it was a great success and I was pleasantly surprised by the enthusiasm of all parties involved. Pasar Malam Indonesia will be back in 2013.”

Pasar Malam Indonesia 2012 foodcourt stand (c) Tabitha Lemon/ Indisch 3.0 2012

Win vrijkaarten voor CinemAsia

CinemAsia Filmfestival, 4-8 april 2012, De Balie Amsterdam

Volgende week donderdag in De Balie, Amsterdam, start de vijfde editie van het CinemAsia Filmfestival. Dit festival, dat ‘ in 2003 opgericht is om Aziatische cinema binnen de Nederlandse filmindustrie te stimuleren,’ vertoont tussen 4 en 8 april 30 films uit of over Azië. Voor films die gerelateerd zijn aan Indonesië, mag Indisch 3.0 vrijkaarten weggeven.

Facebook-fans hebben ze al voorbij zien komen: de acht CinemAsia filmtips van Indisch3.0. Voor elke filmvertoning mag Indisch 3.0 2 vrijkaarten weggeven. Wat moet je daar voor doen?

• Ga naar onze Facebook-pagina en blader door de filmtips.
• Zie jij een film waar je graag heen wil?
• Klik dan op Deelnemen (rechtsboven) voor 3 april a.s. op de pagina van dat event en;
• plaats een bericht op diezelfde pagina waarin je uitlegt waarom jij die vrijkaartjes verdient.

Van Ari Purnama‘s korte film Onze band met rijst is inmiddels een trailer beschikbaar. Wil je die zien? Ga dan naar de Made in Holland/ Filmlab screenings op 5 of 7 april. Verder hebben we gehoord dat de eindfilm, Arisan 2, een kassakraker geweest is in Indonesië. Je eigen filmselectie maken? Ga dan naar www.cinemasia.nl en download de App.

The Attachment to Rice – trailer from R Kok on Vimeo.

Win vrijkaarten voor Indomania 4

Indomania 4. Melkweg, Amsterdam, 9 april 2012, 14.00 - 02.00 uur

Het belooft een mooi feestje te worden, op Tweede Paasdag, tijdens Indomania 4, in de Melkweg te Amsterdam. Wat ooit klein begon, is bij de vierde editie een evenement voor honderden bezoekers geworden. Een huiskamerfeestje is het allang niet meer.

Je kan Adriaan van Dis zien optreden en met hem kennis maken: volgens initiatiefnemer Rob Malasch is deze schrijver en programmamaker er de hele dag bij. Diederik van Vleuten zal de tientallen reacties delen, die hij ontving op zijn theaterprogramma Daar Werd Wat Groots Verricht. Lois Lane treedt weer op. Suzanne Liem en Armando Ello exposeren hun prachtige foto’s.  In Guitarmania heeft zich een unieke groep van Indische topgitaristen verzameld (o.a. Franklin Madjid, Arnold van Dongen & Patrick Drabe). ‘s Avonds gaan de voetjes (nog verder) van de vloer en de handjes in de lucht, als o.a. DJ Rob Manga zijn plaatjes laat draaien.

Rob Malasch, bedenker van Indomania, legt uit waarom hij deze keer voor zo’n grootse opzet gekozen heeft: “Nou! De vorige keer was het toch veel te druk?! Iedereen vond het maar gezellig en leuk, maar iedereen stond bovenop elkaar! Ik snapte daar helemaal niets van.”Over de line-up vertelt Malasch: “Ik wilde niet meedoen aan de gebruikelijke opzet en dezelfde mensen vragen die in het Indo-circuitje bij elkaar lijken te horen. Ik heb van sommigen boze reacties gekregen, hele epistels, echt onvoorstelbaar. Nieuw en bestaand talent, dat wil ik laten zien. Waar ik dat vind? Tja. Vakbladen lezen, bij academies langsgaan, tentoonstellingen bezoeken.”

Malasch vertelt me verder dat je extra (gratis) kaartjes nodig hebt voor de optredens van o.a. Van Vleuten en Van Dis. “Ik vind het ontzettend vervelend, maar, tip: ben je er, reserveer dan bij de kassa meteen kaarten voor het optreden dat je graag wil zien. Zonder die extra kaartjes kan je niet naar binnen in de aparte zalen.”

Maya Mertens, de jongste deelnemer uit het programma, gaat ons in vervoering brengen met haar muziek. Alvast een voorproefje: Ode aan de Pokkie.

Indisch 3.0 mag 4 vrijkaarten weggeven. Wil jij een vrijkaartje winnen? Retweet dan voor 6 april a.s. dit artikel, share & like het op Facebook of stuur de link van dit artikel door naar vijf vrienden, met redactie @ indisch3.nl in de CC. Je mag zo vaak RT’en/sharen/liken/FW’en als je wil. Gewoon kaarten kopen kan bij de kassa  van De Melkweg (20 euro per stuk). 

Ari Purnama (31), filmmaker and independent researcher

From April 4th till April 8th, Asian film lovers will be filling up the rooms of De Balie in Amsterdam: CinemAsia Filmfestival will take place for the fifth time. One of the films premiering at this biannual festival, is Onze Band met Rijst, by CinemAsia Filmlab winner Ari Purnama (Bandung, 1981). Who is this Indonesian film maker?

Ari Ernesto Purnama (c) Andri Suryo/ CinemAsia 2012

Ari Purnama comes from an entrepreneurial family. His mother plays a central role in it. Ari did his bachelor in Communication Science and came to the Netherlands in 2009 for a research master’s degree in Cultural Studies. Ari believes in “the capacity of cinema as an emancipatory and powerful storytelling medium, therefore making film is more than a passion for me.” I interviewed him this week, in between the final editing of his film.

A nursing home
The synopsis of Ari Purnama’s short, fictional film is intriguing: “On her 81rstbirthday, an Indo-Dutch (grand)mother named Jolanda discovers the news that her three children have decided to put her in a nursing home. Fearing that she might upset the children, she accepts the decision, even though she’s suffering inside. Her agony leads her to retaliate by undertaking a decision that will shock her children to death. Revenge is sweet, but a silent revenge is a sweeter one!”

Still van Tante Vera/ behind the scenes door Michael Kopijn (c) michael@bacteria.nl

First generation stories
The way (even) Indo-Dutch families care for their elderly, clearly differs from the Indonesian way. How does Ari view the Indo-Dutch community in the Netherlands? “I am always interested in hearing the stories about leaving Indonesia and coming here. But it is often hard to talk to them on a personal level. You don’t get in-depth answers and it’s hard to get inside the Indo-Dutch communities. I love the distinctiveness of that culture, but we hardly hear about this in Indonesia.”

Manipulated history
Why should people in Indonesia hear these stories, I ask. “We hardly hear about the activities of the Indo-Dutch community in the Netherlands, or the stories of the first Indo-Dutch generation. Unless you have these family members, of course. The younger generation needs to hear both sides of the story, it’s important because during the Soekarno and Soeharto’s times, history was strongly manipulated. It would be beneficial for the newer generation to get insights into this chapter of Indonesia-Netherlands relation.”

The cast
Ari lives in Groningen. Although there are many Indonesian students living there, he points out that there is no big Indo-community like in the west of Holland. “The actors in my film come from all corners of the Netherlands. Even from Ossosch. In terms of background, the cast is quite diverse, but they all have Indonesian roots. Some of them are of mixed descent, and one has a Moluccan background. From all of them, only the protagonist (played by Tante Vera Willemsen) was born in the Dutch East Indies, the rest were born in the Netherlands.”

Still behind the scenes/ tante Vera & Ari Purnama (c) Michael Kopijn@bacteria.nl

Lemper
Before we wrap up the interview, I have to ask him The Question: how does Ari like our Indofood? “Haha! Well, I love your version of the lemper. In Indonesia, it is sweet and small. Here, there is more flavor to it and it is a lot longer. Every time I get food, I indulge myself in them. My favourite toko in Groningen? That would be Toko Semarang, on the main street, Gedempte Zuiderdiep. You can choose different dishes and sides, like rendang, and ikan blado, and they warm it up for you. It reminds me of the warung tegal I know back home.”

Why did Ari choose this subject? And: how did a university graduate become a filmmaker? You can read more about Ari Purnama in the April-edition of Moesson-magazine. No desire to wait? Visit http://bacteria.home.xs4all.nl/Day_Two/ for a behind-the-scenes look. Onze band met rijst premieres at CinemAsia on April 5th (“Made in Holland”) and also screens on April 7th. 

Fotoreportage I3@TTF

Voor het tweede verslag van de 53e Tong Tong Fair bezocht fotograaf Tabitha Lemon de afgelopen week de het festival. Voor Indisch 3.0 maakte zij deze mooie fotoreportage.

De grote zaal van de Tong Tong Fair (c) Tabitha Lemon / Indisch 3.0