Jonge Indo in de Media: Serena Verbon

Ze is de eigenaresse van de mateloos populaire beauty-, fashion- en lifestyleblog Beautylab.nl. Werd door het Algemeen Dagblad omschreven als een ‘Beauty with Brains’. Is pas 27. Verscheen al in diverse radio- en tv-programma’s, kranten en tijdschriften. En nu dus ook op Indisch3.nl. Natuurlijk hebben we het over beautyblogger Serena Verbon.

Wat leuk is, daar schrijf je over!

Serena: “Ik ben begonnen met Beautylab omdat ik het echt heel leuk vind om met het uiterlijk bezig te zijn! Lekker optutten en er verzorgd uitzien! En wat leuk is, daar schrijf je over. Maar ook ik ga gerust zonder make-up over straat hoor! Ik denk dat wat Beautylab zo populair maakt, is dat mensen het leuk vinden dat ik zo open ben over alles. Het is persoonlijk. Als je elke dag stukjes leest over iemand, dan voelt het al snel als ‘dit is mijn vriendin’. Mensen komen terug om te kijken wat ik schrijf. Naast het informeren over fashion- en beautytrends, ga ik ook wat dieper in op bepaalde beautyzaken. Wat zit er bijvoorbeeld in een lippenstift? Het is niet alleen een kleurtje! Beautylab is vooral interessant voor mensen die graag iets meer willen weten, en nieuwsgierig zijn naar van alles en nog wat. De interactie met de lezers vind ik ook één van de leukste dingen van de website, ik lees alle comments! Het inspireert mij om interessante artikelen te blijven schrijven.”

Het hoeft natuurlijk niet persé Indisch te zijn…

“…maar mama* ging vroeger nooit de deur uit zonder roodgestifte lippen, en haar haar zat altijd goed! Daardoor was ik al vroeg met het uiterlijk bezig. Noem het een stukje opvoeding, die interesse in beauty. Indische vrouwtjes zien er ook altijd verzorgd uit, een beetje ijdelheid misschien. Voor mij komt het Indische in de kleine dingen tot uiting. Kijk, natuurlijk is er het Indische uiterlijk. Als mensen ernaar vragen antwoord ik meteen dat ik Indisch ben, en zelf laat ik het ook vaak merken. En we houden natuurlijk van lekker eten. Ik zou willen dat mama wat vaker Indisch kookte. Het is altijd zo lekker. Lekkere receptjes deel ik dan ook graag via de website. Helaas kan ik niet zo goed Indisch koken als mijn oma, maar met behulp van boemboes kom ik een heel eind hoor. En ik ben een beetje lui, maar niet heel erg. Ik maak er altijd een grapje van en zeg dan: Ja sorry, ik ben Indo, dus ik kom altijd te laat!”

Elke zondag gado-gado

“Met mijn ouders en mijn twee jongere zusjes heb ik een hechte band. Wij hebben veel dingen voor elkaar over, dat is normaal. Het hoort erbij. Zonder hun hulp was Beautylab ook niet geworden tot wat het nu is. Zij zijn mijn grootste fans. En de Indische familie is ook heel hecht. Mijn opa en oma zijn een paar jaar geleden overleden. Eerst mijn oma, en mijn opa was zo ontzettend verdrietig daarna. Het klinkt misschien cliché, maar ik herinner mij van mijn oma dat ze altijd in de keuken stond. De hele familie ging zondags ook altijd op bezoek bij opa en oma. Mijn opa kon zelf niet koken, dus na het overlijden van oma kwam er elke avond iemand langs om voor hem te koken. Wij aten toen elke zondag gado gado bij opa.”

“Naast mijn familie zijn ook bijna al mijn vriendinnen Indisch. Je voelt je toch meteen thuis bij elkaar. Het is gezellig, hartelijk en je krijgt altijd eten! Je hebt een band door dezelfde soort beginsituatie: één van je ouders is Indisch.”

Lekker bloggen en genieten van het vrije bestaan

“Ik wil heel graag verschillende Aziatische landen zien. Ook Indonesië, en dan het liefst met iemand die er al is geweest. Dan wil ik toch eens het huis van mijn opa en oma opzoeken. Maar voorlopig richt ik mij op lekker bloggen en genieten van het vrije bestaan. Ik heb ook een webshop met zelfgemaakte sieraden. Deze sieradenlijn hoop ik ooit uit te breiden, en er een merk van te maken. Maar alles op z’n tijd. Hoewel ik moet zeggen dat er veel deuren opengaan, je staat toch in de krant en magazines, en verschijnt op tv. Mensen zien dat, waardoor balletjes gaan rollen. En als je dan leuke dingen worden aangeboden, dan moet je die kansen pakken.”

* Serena is Indisch via haar moeder. “Mijn oma was in verwachting van mijn moeder toen het gezin in 1957, of was het nu 1958, vanuit Jakarta naar Holland vertrok.”

Benieuwd naar de beauty-, fashion- en lifestyleblog van Serena? Check: www.beautylab.nl

En neem ook eens een kijkje in haar webshop: www.serenitydesigns.nl

Fotografie: Anne Bonthuis via www.beautylab.nl

P.S. Is er een Jonge Indo in de Media waarvan jij graag een interview zou willen lezen op Indisch3.nl? Laat het ons weten via liselore@indisch3.nl 

Danjil Tuhumena – “Het enige doel was dat ze zouden ‘draaien’”

Enigszins gespannen zit ik met Tabitha Lemon in de donkere lobby van het hotel in Hilversum wanneer Danjil binnenloopt. ‘Sorry dat ik te laat ben!’ is het eerste wat hij zegt. Zijn sympathieke voorkomen zorgt ervoor dat mijn zenuwen binnen twee tellen weg zijn en lachen we met z’n drieën om het chaotisch drukke schema dat The Voice-kandidaat er tegenwoordig op nahoudt.

Foto’s: Tabitha Lemon

Duits-Moluks-Nederlands
Hij werkt als muziekdocent in een jeugdgevangenis, heeft een dochter van 11 en is het kind van een Molukse vader en een Duitse moeder, ‘Daarom ook het lichte kleurtje!’ Met zoveel verschillende culturen opgroeien in Nederland zou elk ander mens een identiteitscrisis bezorgen, maar Danjil niet. Vroeger voelde hij zich vooral Molukker. Danjil groeide op in de Molukse wijk in Alphen aan de Rijn en had vooral zijn Molukse familie om zich heen. ’Thuis spraken we Nederlands, het Maleis kwam pas toen ik 15 of 16 was en dat met vrienden onderling groeide. Maar ik spreek natuurlijk ook Duits, want ja, ik heb Duitse familie.’

Danjil van The Voice door Tabitha Lemon (c)

Zijn The Voice-coaches Nick en Simon ziet hij niet veel maar wanneer ze samen zijn is het koek en ei. ‘Ik zie Gordon, de man achter Nick en Simon, wel heel erg veel en dat is erg leuk.’ Op mijn verbaasde aanname dat het wel over dé Gordon zal gaan, barst Danjil in lachen uit: ‘Nee alsjeblieft niet zeg! Ik heb het over Gordon Groothedde, een hartstikke leuke gast!’

Danjil en zijn gitaar door Tabitha Lemon (c)

Connecten
Bevestiging van Neerlands muzikale grootheden of niet, Danjil is niet helemaal, of eigenlijk helemaal niet, nieuw in het muziekwereldje. Met Djanecy lanceerde hij twee albums. Vooral in de Molukse scène lieten ze hun sporen na, maar ook daar buiten verwierven ze bekendheid. Een liedje blijft hem nog altijd achtervolgen: ‘Oh, mensen beginnen nog altijd ’Zo  mooi’ te zingen als ik me voorstel.’

 

Danjil tijdens het interview door Tabitha Lemon (c)

“Ik heb de grootheden tot vroeg in de ochtend zien jammen”

‘Jakarta voelde bijna als thuis, maar het waren natuurlijk nog niet de Molukken.’ Danjil koos er bewust voor tijdens zijn reis naar Indonesië voor het Jazz Festival niet naar de Molukken door te reizen. ’Ik wilde tijdens het Jazz Festival me ook kunnen focussen op de muziek. Bovendien ben ik nog nooit op de Molukken geweest dus wanneer ik daar heen ga wil ik ook niet nog met andere dingen bezig moeten zijn.’ Op de vraag waarom hij nog nooit naar de Molukken is geweest, antwoordt hij verlegen: ‘Ja, geld hè?’

Wil je nog meer weten over Danjil? Kijk dan op zijn website http://www.danjilmusic.nl/. Vanavond is Danjil te zien en te horen tijdens de Live Show van The Voice of Holland op RTL4.  Vergeet niet op ‘m te stemmen!

Bibi Breijman – “Ik voel mij meer Indische, dan Haagse”

Dubbelpublicatie Moesson en Indisch 3.0

Tekst: Willem-Jan Brederode, Fotografie: Armando Ello (Hoezo Indo), Visagie: Lara van Leeuwen

Oh Oh Cherso was hét kijkcijferkanon van 2010. Ook het tweede seizoen, Oh Oh Tirol, trekt momenteel meer dan 1 miljoen kijkers per aflevering. Geliefd of gehaat, de castleden met aparte bijnamen zijn met een noodgang bekende Nederlanders geworden. Eén van deze Haagse feestgangers is de Indische Bibi Breijman, alias ‘Kabouter’. Indisch3.0 sprak met haar.

Wie op google zoekt krijgt ongelooflijk veel hits over de Oh Oh castleden. Ook over Bibi. Buiten een overdaad aan meningen, foto’s, babe-ratings van puber-jongens, vind je echter bar weinig informatie over haar. In een enkel biografietje lees je niet meer dan dat Bibi klein is, haar wenkbrauwen vaak plukt en haar vriendje mist tijdens de vakanties. Maar er is toch wel meer over haar te vertellen? Als ze na onze kennismaking vrij bedeesd en bescheiden naast haar moeder op de sofa gaat zitten, zie ik het beeld dat ik ken uit de media: een mooie, modieuze Haagse meid. Maar het beeld dat ik van haar krijg tijdens ons gesprek, gaat veel verder dan dat.

Opa en Oma

Bibi (1991) werd geboren in de stad van haar Indische vader, Zoetermeer, maar groeide op bij haar Hollandse moeder in Den Haag. Bij opa en oma Breijman, geboren in Soerabaja en Semarang en na de oorlog naar Nederland gerepatrieerd, leerde ze het Indische familiegevoel kennen.

“Helaas zijn mijn opa en oma uit elkaar, dus het is helaas niet meer zoals het was. Dat mis ik wel. Mijn Indische opa komt uit een grote, traditionele familie. Ik heb nog een overgrootmoeder die dit jaar 100 wordt. Zij houdt de boel nog enigszins bij elkaar”.

Het Indische is een rode draad in Bibi’s leven. “Met mijn familie ging ik altijd naar pasars, Indische avonden en Semarang-reünies. Bijna al mijn vriendinnen hebben iets Indisch en ook mijn vriend is Indisch. Hij heeft een echte Indische opvoeding gehad. Toen ik bij hem in de familie kwam, werd ik met open armen ontvangen”.

Indisch koken leert Bibi van haar vader en oma; “Pepesan is mijn lievelingsgerecht. En ik kan zelf soto maken, maar soms mislukt het”, zegt ze bescheiden. Dan vult haar moeder haar snel aan; “De laatste keer was wel heel erg lekker, hoor!”

Naar Indonesië

De verhalen van haar opa en oma maken haar van jongs af aan erg nieuwsgierig naar Indonesië. “Ik wil er graag naartoe, maar dan wel om meer dan alleen Bali te zien. Mijn grootouders maakten altijd mooie video’s als ze gingen, en ook in hun verhalen over vroeger vertellen ze hoe mooi het land was ”.

Ook de mindere kanten van haar familiegeschiedenis kent ze: “Mijn oma kwam uit een rijk Indisch gezin, mijn opa’s familie was arm. Er waren veel kinderen en ze hadden een zwaar leven. Mijn overgrootmoeder vertelde ons over de verschrikkingen tijdens de oorlog. Dat zijn heftige verhalen. Maar ik vind het interessant om daar zoveel mogelijk over te weten te komen”.

Oh Oh Bibi?

In een half jaar zijn de Oh Oh castleden nationale bekendheden geworden. Dat is niet niks. “Aanvankelijk twijfelde ik nog of ik mee moest doen, maar uiteindelijk leek het mij leuk om het mee te maken. Je kunt beter spijt hebben van iets dat je wel gedaan hebt, dan van iets dat je niet gedaan hebt! In het begin vond ik het onbegrijpelijk dat zoveel mensen je ineens herkennen. Maar ik krijg leuke reacties. Van oudere mensen tot moeders op de school van mijn broertje en zusje komen mensen op me af om te zeggen hoezeer zij zichzelf in ons herkennen”.

Ondanks alle aandacht blijft Bibi bescheiden en nuchter. De negatieve aandacht relativeert ze: “Heel Nederland geniet mee als er iets via de media uitlekt. Gelukkig spring ik zelf nooit uit de band. Maar het zou niet leuk zijn als wij ineens politiek correcte dingen zeggen. Mensen vinden ons leuk vanwege de directheid en grenzeloosheid. Zonder dat is de ‘reality’ weg”.

Vooroordelen

Ook alle makkelijke meningen op internet kan ze goed verdragen: “De makers van het programma zoomen natuurlijk in op onze uitspattingen en platte uitspraken. Omdat ik vrij principieel reageer lijkt het alsof ik een enorme zeikerd ben of arrogant. Maar ik ben gewoon niet zo en wil mij ook niet anders voordoen dat ik ben. Later, na de PABO, wil ik ook gewoon nog een baan als leraar”.

Of Bibi zou meedoen aan een serie met alleen Indo’s? “Dat zou ik zeker doen, want ik voel meer Indische dan Haagse. Ik denk dat er veel gegeten wordt en er geen ruzies zouden zijn. Daar zijn Indo’s te beschaafd en bescheiden voor. Misschien zou het leuk zijn voor Indische mensen, maar voor de Nederlandse televisie zou dit weinig spectaculairs opleveren, denk ik”.

Dan, na een uur met Bibi gesproken te hebben, is er geen spaan over van de vooroordelen die over haar bestaan. Bibi is doordacht, welbespraakt en heeft een nuchtere en bescheiden blik op haar Oh Oh avontuur en haar bekendheid. Daarbij is ze zich op een natuurlijke manier bewust van en trots op haar Indische familiegeschiedenis en culturele erfenis.

Wil je meer van Bibi zien? Zie het Indische tijdschrift Moesson voor meer foto’s behorende bij het interview. De aflevering van Oh Oh Tirol vind je op deze pagina op de site van RTL en klik hier voor het gehele seizoen van Oh Oh Cherso.

Binnenkort in Jonge Indo’s in de media: Bibi Breijman

Dubbelpublicatie Moesson en Indisch 3.0

Over twee weken starten we met een splinternieuwe rubriek: Jonge Indo’s in de media. Voor de eerste aflevering bevroeg redacteur Willem-Jan de Indische Bibi Breijman, een van de Haagse feestgangers uit Oh Oh Cherso en maakte Armando Ello van Hoezo Indo een korte fotoreportage.

Bibi, alias ‘Kabouter’, vertelt over haar ervaringen met de serie, hoe het is om ineens beroemd te zijn wat het voor haar betekent om Indisch te zijn. Als primeur verschijnt het interview op 6 mei als dubbelpublicatie zowel op Indisch 3.0 als in tijdschrift Moesson.

Weet je een Jonge Indo in de media die wij moeten spreken? Laat het ons weten: mail je tip naar redactie@indisch3.nl