Terugblik op Meimaand Indomaand 2010

We zijn er nog van aan het bijkomen: Meimaand Indomaand 2010. Leuk dat de programmering van de Tong-Tong Fair in mei jaarlijks leidt tot een hausse aan Indische producties, maar waarom alles tegelijk? Dan moeten we kiezen en als we iets vervelend vinden, is dat het wel.

De opening van Cinemasia, het theaterstuk Njai Ontosoroh, de boekpresentatie van Griselda Molemans & Armando Ello en de Tong-Tong Fair hebben we gelukkig meegemaakt. Hoogtepunt waren de twee talkshows die we hebben georganiseerd op de Tong-Tong Fair op 21 en 28 mei. Hier vind je een compilatie van die twee dagen, waarop we met een aantal lezers de Pasar afgestruind hebben, de bodem van een Bintang bierflesje hebben leren afslaan en met de Wereldomroep gepraat hebben, die op 1 juni in Nieuwslijn Magazine verslag deed van de talkshow over Rootsreizen.

Het was super. Alleen, het was wel erg rustig op de Tong-Tong Fair. Dit jaar waren er maar 92.000 bezoekers, aanzienlijk minder dan de voorgaande jaren. Volgend jaar beter? Of stapt de Indonesische ambassade volgend jaar definitief in de ruimte die ontstaan is door de naamsverandering van Pasar Malam Besar in TTF?

Reportage

De reportage (vanaf 8′) van Marcel Decraene van de Wereldomroep en het verslag staan op de website van Wereldomroep in NieuwsMagazine.

Foto’s

Fotografie: Ulrike de Wreede, Bas de Meijer, Armando Ello, Kirsten Vos

Video’s

Door Ed Caffin en Patrick Neumann.

Film voor Indotiteit. Wat geef je door van je cultuur?

 

Sharon over rootsreizen

Alicia over rootsreizen

En ondertussen, backstage. Door Kirsten Vos.

Over hoe je de onderkant van een bierflesje eraf slaat met je blote handen…

He? Nog een keer!

Roman doet een poging

Rivier de Lossie – Alfred Birney

alfred-birney-rivier-de-lossie1

Sinds 1 mei ligt het nieuwe werk van Alfred Birney in de boekwinkels. Negen jaar na zijn laatste boek, de roman Het verloren lied, is er nu de novelle Rivier de Lossie. Het is een mysterieus verhaal over een man, Birnie, die in een vergeten stuk Schotland op zoek gaat naar zijn Schotse wortels en daar een vrouw ontmoet. Voor Indisch 3.0 las ik het boek. Een aanrader? Ja.

Hoewel ik weinig van het eerdere werk van Alfred Birney ken, valt zijn heldere vertelstijl in vaak korte zinnen direct op. In kleine hoofdstukken ontvouwt zich langzaam maar, zeker in het begin, een wat merkwaardig verhaal over een muzikant, die in z’n eentje een aantal dagen naar Schotland vertrekt en intrekt in een hotel in het dorp. Door de hoofdstukken heen worden de strofen van een lied genaamd The Ferryman’s Daugther geweven van een artiest genaamd Donovan. Het lijkt erop dat de mysterieuze Hazel die Birnie ontmoet aan de Rivier de Lossie, en met wie hij een wandeling langs de rivier maakt, iets weg heeft van de vrouw in het lied.

Donovan – The Ferryman’s Daugther

Vanwege de zoektocht naar wortels zal het verhaal oudere en jongere Indo’s aanspreken. Is het daarmee een Indisch boek? Ja en nee. Ja, want de hoofdpersoon en de schrijver zijn Indo’s . Nee, want de thema’s zijn universeel. Net als bij de meeste boeken die door Indische schrijvers geschreven zijn doet het er niet echt toe of het boek wel of niet Indisch is, een veel belangrijke vraag is wat het de lezer nu precies wil vertellen. Juist dat laat zich moeilijk vangen; de gelaagdheid van het boek geeft de gelegenheid tot vele interpretaties. In het verhaal zijn uiteindelijk een aantal verschillende thema’s te herkennen. Soms gaat het over de liefde, dan over identiteit, herinnering of de zoektocht naar afkomst en geschiedenis van in dit geval een muzikant van Indische komaf.

Zoals Kirsten eerder schreef op deze blog kunnen die Indische wortels in verre landen liggen als Indonesië of China, maar ook in landen dichterbij; ergens in een vergeten uithoek van Europa bijvoorbeeld. Dat geldt uiteraard niet alleen voor Indische mensen, maar ook voor heel veel andere mensen met een gemengde achtergrond. Net als de hoofdpersoon vragen veel van die mensen zich nauwelijks hardop af wie ze zijn en waar ze vandaan komen. Het antwoord op die vraag bevindt zich soms een oceaan verder, of, zoals Birnie zich beseft, over een onoverbrugbare zee van tijd.

Doet het er eigenlijk echt toe om precies te weten waar je vandaan komt? Ik weet het niet. Wat ik wel weet is dat Alfred Birney met het verfijnde en gelaagde proza in deze novelle, eindelijk weer van zich heeft laten horen. Gelukkig maar.

Alfred Birney – Rivier de Lossie – Uitgeverij In de Knipscheer (2009) -104 blz.

Bestel het boek