Interview met Eveline Stoel

‘Stel jezelf twee vragen: wat wil ik weten en wat wil ik vertellen?’

Eveline Stoel (1971) is journalist en schrijfster van Asta’s ogen, het waargebeurde verhaal van haar Indische schoonfamilie. Asta’s ogen ging tot nog toe 50.000 keer over de toonbank en de filmrechten zijn inmiddels verkocht. In maart verschijnt een luxe, gebonden editie van het boek, aangevuld met stamboom en register. Exemplaren van deze luxe-editie zijn opgenomen in de prijzenpakketten van de schrijfwedstrijd Indische Bladzijde, waarvan Eveline tevens de juryvoorzitter is. Met de wedstrijd volop in gang, stel ik Eveline enkele vragen over haar motivatie om plaats te nemen als juryvoorzitter en over haar schrijverschap.

Waarom heb je toegestemd om plaats te nemen als juryvoorzitter van de schrijfwedstrijd Indische Bladzijde?
‘Eigenlijk houd ik niet van oordelen over het werk van anderen, maar dit initiatief steun ik graag. Hoe meer Indische verhalen worden vastgelegd, hoe beter, want het aantal mensen dat uit eigen ervaring kan vertellen, wordt natuurlijk steeds kleiner. Voor mijzelf was schrijven het perfecte excuus om de ooms en tantes van mijn Indische vriend het hemd van het lijf te vragen – wat ik daarvoor nooit durfde. Het zou mooi zijn als deze wedstrijd hetzelfde effect heeft. Ik hoop dat mensen worden aangemoedigd om hun eigen Indische geschiedenis op te schrijven, of om vragen te stellen aan familieleden van wie zij vermoeden dat ze boeiende, grappige of mooie verhalen hebben.’

Eveline Stoel (c) Caroline Westdijk
Eveline Stoel (c) Caroline Westdijk

Wat is voor jou het de meerwaarde van de schrijfwedstrijd?
‘Bijzonder aan deze wedstrijd is dat hij niet alleen is opengesteld voor Indische jongeren, maar ook voor oudere generaties en voor Hollanders met Indische verhalen. Dat kan een interessante kruisbestuiving opleveren. Toen ik over mijn Indische schoonfamilie schreef, begon mijn Hollandse vader opeens te vertellen over de Indische kinderen die in de jaren vijftig bij hem in de klas werden gezet, en hoe daar tegenaan werd gekeken door de ‘Hollanders’. Zulke insider-verhalen wekken geschiedenis tot leven. Ook tijdens lezingen vertellen mensen mij de bijzonderste dingen. Zoals de soldaat die werd uitgezonden tijdens de politionele acties en daar zestig jaar niet over sprak. Indische omaatjes die kokkies gewend waren, vertelden hoe ze in Nederland ineens zelf moesten koken – met Hollandse ingrediënten. En ik ontmoette keurige Hollandse vrouwen die in de jaren zestig smoorverliefd waren op Indische nozems. Geweldig. Ik denk dat het delen van álle Indische verhalen meer toekomst heeft dan alsmaar onderscheid blijven maken tussen Indo- en Belandaverhalen. Alleen door ze allemáál te vertellen, ontstaat een volledig beeld van de Nederlands-Indische geschiedenis.’

‘Schrijven begint in feite al voordat je ook maar één letter op papier zet.’

Voor Asta’s ogen heb je veel mensen geïnterviewd, hierdoor had je veel ruw materiaal om uit te putten. Hoe maakte je hierna een begin met het schrijven van het verhaal?
‘Ik vind het spannend om te schrijven zonder vastomlijnd plan, maar in je achterhoofd moet je natuurlijk ongeveer weten waar het verhaal heen gaat. Schrijven begint in feite al voordat je ook maar één letter op papier zet. Zelf ben ik begonnen met het lezen van geschiedenisboeken, zodat ik van te voren wist welke historische feiten ik wilde laten samenvallen met Asta’s verhaal. Daardoor kon ik tijdens de interviews gericht vragen stellen, wat een hoop overbodige informatie scheelt. Toen duidelijk was wat de krenten in de pap waren en waar de omslagpunten in de familiegeschiedenis zaten, heb ik die gebruikt als ‘boeien’ waar ik het verhaal omheen schreef.’

Asta's Ogen - Eveline StoelWat deed je als je vastliep tijdens het schrijven? Heb je tips om weer op gang te komen als het schrijven even niet wilt vlotten?
‘Tja, dat is een beetje een raar verhaal. Ik had tijdens het schrijven een foto van Asta op mijn bureau staan en als ik vastliep of informatie niet kon vinden, vroeg ik haar om hulp. Het begon als grapje, maar het wérkte. Zo heb ik eens urenlang gezocht naar een anekdote over de sultan van Solo die ik ergens had gelezen en in mijn boek wilde verwerken. Uiteindelijk keek ik zuchtend naar Asta, waarna ik sterk voelde dat ik een bepaald boek moest pakken. Ik sloeg het open en zag precies de pagina die ik nodig had. Sindsdien durf ik niet meer zo stellig te beweren dat goena-goena onzin is. Voor de minder bijgelovigen: ga een blokje om en laat het verhaal even los, of ga verder bij een gedeelte waarvoor je wél inspiratie hebt. Zo ben ik met Asta’s ogen begonnen bij hoofdstuk zes, als de familie aankomt in Nederland. Toen dat af was, werd direct duidelijk wat ik daarvóór en daarna moest vertellen.’

Heb je tips voor de mensen die graag een verhaal in willen sturen voor de schrijfwedstrijd, maar nog geen onderwerp hebben?
‘Kijk in familiefotoboeken, vraag naar de herkomst van Indische snuisterijen of ga samen Indisch koken met een ouder of grootouder. De kans is groot dat ze dan vanzelf beginnen te vertellen. Stel jezelf twee vragen: wat wil ik weten en wat wil ik vertellen? De antwoorden op die vragen zullen je naar jouw verhaal leiden. Dan hoef je het alleen nog maar op te schrijven.’

Meer weten over de schrijfwedstrijd? Bekijk dan hier de aankondiging van Indische Bladzijde.

Indisch 3.0 Schrijfwedstrijd 'Indische Bladzijde'

Voortbordurend op het thema van de Boekenweek 2013

Het thema van de Boekenweek 2013 draait om de zon- en schaduwzijde van het verleden van Nederland, om de nuances en de dilemma’s. Nederlands-Indië speelt zondermeer een grote rol in dit roemrijke verleden van gouden tijden en zwarte bladzijden. Natuurlijk zijn er prachtige romans te vinden waarin het verleden van Nederlands-Indië een belangrijke hoofdrol speelt. Maar waar zijn al die kleine en persoonlijke gouden verhalen, inclusief en exclusief een zwart randje?

Indisch 3.0 heeft de zoektocht geopend naar deze verhalen.

Bladzijdes om de Indische hoofdstukken van de Nederlandse geschiedenis mee op te vullen en te doen herleven.

Verhalen om bruggen te slaan tussen generaties, Indisch en Hollands, jong en oud.

Neem een duik in het verleden, stel vragen, laat je verbeelding de vrije loop en schrijf een bladzijde vol!

.

.

Voor wie?

  • Iedereen!

Voorwaarden?

  • Maximaal 1500 woorden
  • Lettertype: Arial
  • Lettergrootte: 12
  • Regelafstand: 1.5

Opnemen onderaan het verhaal

  • Voor- en achternaam
  • Geboortedatum
  • Adresgegevens
  • E-mailadres en telefoonnummer

Stuur je verhaal via e-mail in vóór 25 februari 2013 00.01 uur naar redactie@indisch3.nl o.v.v.: Schrijfwedstrijd Indische Bladzijde

Inspiratie nodig?
Denk aan Indische familieverhalen, verhalen over tempo doeloe, over Nederlandse soldaten en mariniers die uitgezonden werden naar Nederlands-Indië ten tijde van de politionele acties, verhalen van Indische buren, vrienden, kennissen en collega’s enz. enz.

De prijzen?
1x Juryprijs

  • Persoonlijke feedback op je verhaal van bestsellerauteur, tevens juryvoorzitter, Eveline Stoel (Asta’s ogen, Boekoe Bangsa) en prijswinnende auteur Gustaaf Peek (Armin, Dover, Ik was Amerika).
  • Publicatie van je verhaal (na verwerking van de feedback) op www.indisch3.nl
  • Een gesigneerd Indisch boekenpakket bestaande uit boeken van diverse auteurs, o.a.: Eveline Stoel, Adriaan van Dis en Alfred Birney.

1x Publieksprijs

  • Persoonlijke feedback op je verhaal van Eveline Stoel en Gustaaf Peek.
  • Publicatie van je verhaal (na verwerking van de feedback) op www.indisch3.nl
  • Een gesigneerd exemplaar van Asta’s Ogen (luxe editie).
  • Een schrijverspakket, aangeboden door WritersPlaza.

Extra prijs

  • Een gesigneerd exemplaar van Asta’s Ogen (luxe editie).
  • Een proefabonnement (van 2 nummers) op Schrijven Magazine, aangeboden door Schrijven Online.

De winnaars worden bekend gemaakt op 15 maart 2013, aan de vooravond van de Boekenweek 2013.

Illustratie (c) Remona Poortman / Indisch 3.0 2012

Aankondiging Indische Bladzijde in PDF