Vijfde plaats, Goede Doelen Actie: Stichting Creatief Hart

Logo Stichting Creatief Hart
Logo Stichting Creatief Hart

Vandaag besteden we aandacht aan de hekkensluiter van  onze Goede Doelen Actie. Met 129 stemmen is Stichting Creatief Hart door de bezoekers van Indisch 3.0 het vijfde goede doel dat we in de spotlight zetten.

Weggestopt

Er zijn al redelijk wat Nederlandse stichtingen die zich inzetten voor kansarme kinderen in Indonesië. Dit doen zij allen op een verschillende manier en op verschillende Indonesische eilanden. Veel van deze hulp bestaat uit financieren van scholing, sport of gezondheidszorg.

Toch blijft er vaak een groep kinderen achter vanwege lichamelijke of psychische beperkingen waardoor zij niet naar school kunnen of kunnen deelnemen aan sportactiviteiten. Deze groep kinderen wordt in de Indonesische maatschappij niet goed geaccepteerd en worden daarom vaak “weggestopt”. Veel van deze kinderen hebben juist baat bij creatief onderwijs waarbij zij zich persoonlijk kunnen ontwikkelen, communicatieve en sociale vaardigheden op kunnen doen en zo een betere toekomst tegemoet gaan.

 “Dit is mijn manier om wat voor mijn geboorteland terug te doen.”

groepje kinderen tekenen
groepje kinderen tekenen

Dewi Deijle
Vandaag maken we kennis met de jongste Stichting van onze Goede Doelen Actie: Stichting Creatief Hart. Op 20 maart 2013  is de stichting opgericht door voorzitter Dewi Deijle. “Ik ben zelf geboren in Indonesië en ben geadopteerd door mijn Nederlandse ouders. Ik heb altijd een band gehad met Indonesië. Dit is mijn manier om wat voor mijn geboorteland terug te doen.”

 

De stichting zet zich in zich in voor kansarme kinderen in Indonesië die niet of moeilijk toegang hebben tot het reguliere onderwijs vanwege een lichamelijke of psychische beperkingen. “In oktober 2013 ben ik naar Indonesië afgereisd om kennis te maken met enkele lokale kindertehuizen om te bespreken wat de Stichting Creatief Hart voor deze tehuizen kan betekenen.  Voorlopig richt de stichting zich op twee kindertehuizen. Eén kindertehuis in Noord-Sulawesi en één in Flores. Daar zal de Creatief Hart creatieve lessen gaan geven en combineren met Engelse basistaal.”

“We hopen de persoonlijke ontwikkeling van kinderen te bevorderen.”

creatief Hart - kinderen in Indonesie
creatief Hart – kinderen in Indonesië

Lesprogramma
Creatief Hart wil zelf eenvoudige lesprogramma’s ontwikkelen, waar lessen in tekenen, handenarbeid, en textielbewerking worden gegeven. Hierbij zullen zij hulp krijgen van lokale tehuizen. De stichting hoopt dat de persoonlijke ontwikkeling van de kinderen op deze manier extra wordt bevorderd.

Deijle: “De kinderen kunnen leren hoe ze hun creatieve werken kunnen tentoonstellen en verkopen aan toeristen of de rijkere toebedeelden in Indonesië. Op deze manier kunnen ze hun eigen inkomsten generen doordat ze tegelijkertijd geleerd hebben hoe ze hun eigen gemaakte handwerken kunnen verkopen. Het streven is dat deze kansarme kinderen een kans krijgen om een enigszins minder afhankelijk bestaan te kunnen leiden.”

Vrijwilligers werven
Omdat de stichting nog jong is, is er een hoop te doen. De stichting werft momenteel vrijwilligers. Het is de bedoeling dat vrijwilligers voor langere tijd lessen komen verzorgen in één van de tehuizen. “Momenteel richten wij onze aandacht voornamelijk op het kindertehuis op Noord-Sulawesi. Het is de bedoeling dat de vrijwilligers binnen het lesprogramma een aantal lessen zullen verzorgen. ”

“We zoeken vooral mensen die ons enkele maanden kunnen helpen.”

“Dit lesprogramma zal worden gecontinueerd door de mensen van het tehuis zelf op het moment dat de vrijwilliger weer vertrekt” verklaart Deijle. “In principe is iedereen als vrijwilliger welkom. Wel zoeken we vooral mensen die langere tijd, enkele maanden, bij ons kunnen helpen. Denk bijvoorbeeld aan net-afgestudeerden aan kunstacademie of mensen die een tijdje willen reizen en dit willen combineren met vrijwilligers werk”.

Toekomstmuziek

Dewi Deijle
Dewi Deijle

Stichting Creatief Hart is momenteel druk bezig met het plannen van wervingsacties. In de toekomst wil de stichting ervoor zorgen dat er speciale gebouwen komen om kansarme kinderen creatieve scholing te geven. Maar dat is toekomstmuziek. Dewi  gaat twee keer per jaar naar Indonesië om daar mee te helpen  projecten op te zetten en ervoor te zorgen dat de projecten goed blijven lopen.

Sponsor Stichting Creatief Hart
De stichting heeft tot nu toe geld op gehaald door gesponsord deel te nemen aan de Dam tot Damloop in Noord-Holland. Op 9 maart 2014 gaat Dewi Deijle meedoen met de halve marathon in Den Haag. Dus wil jij haar sponsoren ga dan naar de site van de stichting!

Doneer geld of lesmaterialen.
Omdat de stichting net gestart is, is het vooral belangrijk om sponsors en donateurs te vinden die een financiële bijdrage willen leveren. De stichting kan dan lesmateriaal kopen zoals; blokfluiten, naaimachines, schilder en tekenspullen en Engels les materiaal. De spullen worden ingekocht in Indonesië. Doneer op rekeningnummer: NL55 Rabo 0110 2749 70. Maar uiteraard kun jíj ook tekenspullen doneren! Wil je weten hoe je dat het best kunt doen? Neem dan contact op met de stichting.

Ook wil de stichting bijdragen in de onkosten voor vrijwilligers. De vergoeding aan onkosten bestaat uit een kleine (maximum) bijdrage per dag voor eten en drinken en verblijfskosten (dus geen vliegticket).

Vrijwilligers in Nederland
“Wij zoeken ook nog vrijwilligers in Nederland om te helpen met het opzetten van werving, sponsor- en promotieactiviteiten,” vervolgt voorzitter Deijle. Genoeg mogelijkheden dus om deze startende stichting te helpen en te steunen. Help Stichting Creatief Hart zodat zij de kinderen een betere toekomst, blijdschap, creativiteit en muzikaliteit in het leven kunnen geven, en help deze stichting een succes te worden!

Wil jij weten wat jij kunt doen om te helpen? Stuur dan een e-mail naar Stichtingcreatiefhart@gmail.com Wil je meer achtergrondinformatie over deze stichting? Ga dan naar hun website of bezoek hun facebook pagina.

 

Derde plaats, Goede Doelen Actie: Stichting Suvono

Vandaag stellen we stichting Suvono aan je voor. Deze stichting is met 22% van de stemmen op de derde plaats geëindigd in onze Goede Doelen Actie.

Logo Stichting Suvono
Logo Stichting Suvono

 Malang
Als je ooit een rondreis hebt gemaakt over Java zal je misschien ook een bezoek hebben gebracht aan de stad Malang. De stad waar nog altijd Toko Oen gevestigd is – een restaurant met Indische roots – en waar je een bezoek kunt brengen aan de lokale vogeltjesmarkt.

De stad wordt ook wel de “Back door to Bromo“ genoemd. Want met iets meer dan 2 uur rijden  kun je deze schitterende vulkaan bewonderen.

Malang is een stad waar in het verleden Nederlanders in welvaart woonden. Helaas geldt dat niet voor de bewoners van de achterstandswijk Sukun in Malang. Veel kinderen in deze achterstandswijk kunnen niet naar school. Ouders kunnen vaak het boekengeld en uniformpjes simpelweg niet betalen. Stichting Suvono zet zich voor deze doelgroep in.

Pietpit houdt toespraak in Nederland
Pipiet houdt toespraak in Nederland

Een band tussen twee wijken
William Vroegop, die vanaf zijn jeugd al interesse heeft in het land Indonesië en later ook in het land zou gaan wonen en werken in de toeristische sector, heeft in 2005 samen met sociaal werkster Pipiet Sulistyowati – geboren en getogen in Sukun –  de Stichting Suvono opgezet.

Vroegop vertelt: “Pipiet ben ik in 2001 tegen gekomen tijdens een bezoek aan Malang. Ik was destijds secretaris voor een andere stichting. Door dit goede contact heb ik Pipiet in 2005 uitgenodigd om naar Nederland te komen. Daar heeft zij tijdens de nieuwjaarsreceptie van de wijkvereniging Voorburg Noord mogen vertellen over haar werk als sociaal werkster in haar eigen wijk Sukun in Malang. Het bestuur van de wijkvereniging Voorburg Noord was zo geboeid door haar verhaal en besloot haar te helpen. Zo is Stichting Suvono (wat staat voor Sukun, Voorburg Noord) ontstaan, een band tussen twee wijken dus.”

Voorzitter William Vroegop
Voorzitter William Vroegop

Suvono steunt 200 kinderen
Een kleine stichting als Suvono kan in een enorm land als Indonesië niet veel betekenen, maar in een wijk wel. De stichting zet zich momenteel al acht jaar lang in om het levensklimaat te verbeteren voor leerplichtige kinderen.   Suvono bestaat uit acht bestuursleden en ongeveer 9 vaste vrijwilligers zowel in Nederland als in Indonesië.

Voorzitter van de stichting William Vroegop woont momenteel in Indonesië. Pipiet Sulistyowati, penningmeester van de stichting,  is nog dagelijks in de wijk Sukun aanwezig. Zij kent de wijk als geen ander. Hierdoor kan zij goed inschatten welke gezinnen extra hulp kunnen gebruiken.

Inmiddels helpt de stichting ongeveer 200 kinderen met het betalen van schoolgeld, schoolkleding, een tas en schoenen. Ook wordt er hulp geboden bij huiswerk in een gebouwtje dat mede door de stichting Suvono, met hulp van de Gemeente Leidschendam-Voorburg tot stand is gekomen. In dit gebouw komen de bijna 200 Suvono-kinderen bijeen. Zo ook dit jaar met Kerst en Oud & Nieuw.

Suvono-kinderen van één klas
Suvono-kinderen van één klas

Blije kinderen kunnen armoede beter aan
Voor de inwoners van de wijk Sukun blijft het worstelen om aan voldoende geld te komen om van te leven. Suvono probeert de gezinnen weer hoop te geven en te helpen. Door het organiseren van diverse activiteiten voor de kinderen en hun familie zoals, een uitstapje, het uitdelen van kleding of gezamenlijk iets lekkers te eten vergeten de kinderen even de ellende.

“Blije kinderen kunnen de armoede beter aan en door blijdschap is er wilskracht. Dit is hard nodig om gemotiveerd naar school te gaan”. William Vroegop vervolgt: “De hulp die door ons wordt geboden zorgt er voor dat kinderen al meteen naar de kleuterschool kunnen, de basisschool kunnen doorlopen en vervolg- onderwijs krijgen. Hiermee geven we hen een kans op een betere toekomst”.

Pietpit deelt voedsel uit aan daklozen
Pitpiet deelt voedsel uit aan daklozen

Indisch erfgoed

Maar de stichting doet meer dan alleen arme gezinnen een toekomst geven. “Wij zetten ons ook in om het Indisch erfgoed te behouden. We proberen te voorkomen dat historische gebouwen uit de Nederlandse tijd worden afgebroken voor bijvoorbeeld een winkelcentrum. Daarnaast organiseren wij met regelmaat ‘uitdeelacties’ waarin we mensen met een zwervend bestaan, voorzien eerste levensbehoefte zoals eten, drinken en wat kleingeld” aldus Vroegop.

Kinderen en hun 'adoptie' ouders
Kinderen en hun ‘adoptie’ ouders

Help Stichting Suvono
Kom in actie en help Stichting Suvono! Je kunt het werk van de stichting steunen door een donatie over te maken op rekening nummer: ING-bank 4289474. Ook kun je door adoptie van een schoolkind (5 euro per maand) een bijdrage leveren. Wil jij graag vrijwilligerswerk doen op Java? Neem dan eens contact op met Stichting Suvono want vrijwilligers zijn van harte welkom. Er is zelfs een mogelijkheid om midden in de wijk Sukun te verblijven!

 

Wil jij weten wat jij kunt doen om te helpen? Stuur dan een e-mail naar 

Wil je meer achtergrondinformatie over deze stichting? Ga dan naar hun website of bezoek hun Facebook.

Wilde woorden van Jet

Waar is het echte verhaal?

Vaak bespreek ik hier kwesties die alleen met ‘het Indische’ te maken hebben. Maar soms hoor ik uitspraken die door alle culturen en achtergronden heen nutteloos zijn. Zoals de recente veeg uit de pan van Bussemaker (ja, dezelfde Jet die er niet uitkwam met het Indisch Platform in 2009) aan het adres van niet-werkende moeders met een opleiding, in Trouw.

Kwaad
Delete, delete, delete. Zo ging het ongeveer toen ik via Twitter mijn ongenoegen probeerde te uiten over de recente uitspraken van minister Jet Bussemaker in Trouw. Waarom? Ik was kwaad en verontwaardigd over haar generaliserende, beledigende en nutteloze uitspraken. Bovendien: denkt ze nou echt dat zij daarmee “gehuwde, niet-werkende vrouwen” die voor de kinderen zorgen, motiveert weer te gaan werken?

Schuldig voelen
Bij deze quote hapte ik naar adem: “Natuurlijk helpt het als kinderopvang goed geregeld is. Maar vrouwen moeten ook af van dat eeuwige schuldgevoel over hun gezin. Ze zouden zich eerder schuldig moeten voelen over het feit dat de overheid zoveel in ze heeft geïnvesteerd.”

Eigen keuzes
Voor de duidelijkheid: ik ben een “gehuwde vrouw”, we hebben twee kinderen en we werken allebei. En ik ben het ongelooflijk oneens met haar uitspraken.Van Bussemaker’s redenering deugt natuurlijk geen klap. Je wil goede kinderopvang omdat je van je kinderen houdt, niet uit schuldgevoel. En wat jij met je opleiding doet, is je eigen keuze. Daar heeft zij niets over te zeggen. Maar goed.

Je wil goede kinderopvang omdat je van je kinderen houdt, niet uit schuldgevoel.

Meer vrouwen aan het werk
Waar ik me kwaad over maak, is wat Bussemaker niet zegt. Jarenlang is het verhaal in Den Haag dat het goed is voor Nederland dat er meer vrouwen aan het werk gaan. Dus komt er een kinderopvangregeling en een ouderschapsverlofregeling. Daarmee pakt de overheid  twee problemen – redelijk – grondig aan en de vrouwenparticipatie op de werkvloer neemt langzaam aan toe.

Op de werkvloer
Eenmaal op die werkvloer waren er ook problemen: ongelijke betaling voor hetzelfde werk en te weinig vrouwen in de top van bedrijfs- en bestuursleven. In Den Haag is daar nooit een eenduidig beleid voor gekomen. Aan een quotum willen ‘we’ niet, en voorschrijven dat mannen en vrouwen voor hetzelfde werk hetzelfde loon krijgen ook niet, blijkbaar.

Bezuinigen
Vervolgens komt er een economische crisis en de regering moet bezuinigen. De ouderschapsverlofregeling was onder Rutte I al versoberd, onder Rutte II gaat ook de kinderopvangregeling op de schop. ‘Iedereen gaat het voelen,’ is het verhaal. Zo ook ouders – vaders én moeders – van opgroeiende kinderen, begrijpelijk.

Zelf oplossen
Maar is dat het eerlijke verhaal dat Bussemaker vertelt? Nee. Ze zegt niet: ‘Werkende moeders van Nederland, het spijt me dat jullie niet verder komen op de werkvloer. Ik zou jullie graag willen helpen, maar ik heb geen geld. Jullie moeten het zelf oplossen.’

Gebrekkige vrouwenemancipatie is blijkbaar de schuld van moeders die niet werken.

De schuld
Wat Jet doet, is zeggen dat de gebrekkige vrouwenemancipatie de schuld is van moeders die niet werken. Ze spreekt dus de groep aan waar verandering het lastigst is – want ga maar eens een baan vinden momenteel –, op een manier waar de honden geen brood van lusten en ook nog eens zonder een oplossing voor werkende moeders die wel door willen naar de top.

Slecht beleid
Ik ben nog niet eerder opgekomen voor ‘vrouwenrechten.’ Sterker nog, ik heb me in het – recente – verleden uitgesproken tégen beleid voor vrouwenemancipatie. Maar deze kwestie gaat helemaal niet om vrouwenrechten. Deze kwestie gaat om slecht beleid, weinig geld en een beschamend gebrek aan omgangsvormen.

Als de minister van OCW zich daar nou eerst eens kwaad voor maakt, dan zorgt niet-werkend moederend Nederland gewoon weer voor hun gezinnen. Met of zonder opleiding.

Anti-Pinda-Propaganda

Wat is er schattiger dan lieve, onschuldige kinderliedjes zingen? Vooral na het openen van de zoveelste fles wijn is dat een geweldig idee. Een tijdje geleden kwamen ze allemaal voorbij tijdens een iets te gezellig diner. Zeg ken jij de mosselman, Alle eendjes zwemmen in het water, In de maaaaaaaaaaaneschijn. Stuk voor stuk kinderklassiekers.

Toen elk bekend liedje was geweest, herinnerde ik me nog een oude favoriet. Weliswaar na enig graven, maar dat lag natuurlijk aan de staat van ondergetekende.

Pinda liep langs spoorwegbaan
Maar er kwam een treintje aan
Pinda keek niet uit helaas
BOEM
CHENG
Pindakaas

Ineens besefte ik vandaag wat voor ziek en haatdragend kinderlied dit is. Luidkeels heb ik het gezongen op de basisschool. Ik heb mezelf jarenlang verraden. Waren de juffen en meesters hiervan op de hoogte? Natuurlijk waren zij dat. Mijn tere kinderzieltje is misbruikt voor Hollandsche, anti-Indische symphatien. Ik ben acht jaar lang gehersenspoeld en iedereen stond erbij en keek ernaar… Welke oud-koloniaal met rancune heeft dit versje in hemelsnaam bedacht? En welke bedoelingen had hij?

Allereerst, waarom loopt die pinda langs de spoorwegbaan? Iedereen weet dat het gevaarlijk is, zelfs verboden. Bovendien ken ik de verhalen dat veel Indo’s werden opgevoed tot keurige burgers, dus de kans dat er een pinda vrijwillig langs het spoor loopt lijkt mij sterk.

Brengt mij meteen op het tweede: liep deze pinda daar überhaupt vrijwillig? Ik denk het niet. Geloofwaardiger is aan te nemen dat hij werd gedwongen en dwangarbeid moest verrichten onder het motto: vroeger aan het spoor, nu aan het spoor! Maar wanneer we ervan uitgaan dat degene die hem dwong een onwetende Hollander is, dient zich nòg een optie aan. Namelijk dat de pinda werd verward met een Molukker. Ik heb geen idee hoe oud het lied is en/of wanneer het is geschreven, maar ik ben in ieder geval van 1983. Met de jaren ’70 in het achterhoofd had de schrijver Molukkers dus blijkbaar liever naast dan in de trein.

In de volgende regel schrijft de onbekende auteur dat pinda helaas niet uitkeek, maar hoe weet hij dat? Pinda kan ook even afgeleid zijn geweest. Desondanks denkt de schrijver bij voorbaat dat het hier een domme pinda betreft. Met zoveel tunnelvisie kunnen we dit werkje bijna, zij het licht aangepast, tot partijlied van de PVV bomarbarderen.

Tot slot: als deze tekst niet haatdragend is, waarom eindigt pinda dan als pindakaas? Hij had toch ook kunnen eindigen als pindasoep of, nog beter, pindasaus? I rest my case.