3.0 op de werkvloer: Gilbert Pothoff

Op 15 augustus 2013 jl. was Gilbert Pothoff (37 jaar, rechts op de foto) als militair van het Korps Nationale Reserve aanwezig tijdens de Indië-herdenking in Den Haag. In het dagelijks leven richt deze 3.0-er zich als risk analist op de energiemarkt. Op de werkvloer is deze jongen met Indisch uiterlijk nooit echt aangesproken op zijn Indische wortels. Gilbert ziet Indisch-zijn als: ‘Je soms anders voelen in gedraging, cultuur of karakter. Bij mij komt dit waarschijnlijk voort uit mijn opvoeding door twee Indische ouders.’

Zoveel mogelijk begrijpen
Zeven jaar geleden is Gilbert gestart bij energiebedrijf Eneco Energie. Deze nauwkeurige 3.0-er begon als pricing analist bij de afdeling Risk Management. Na een paar jaar wilde hij zijn kennis gaan verbreden. ‘Mijn doel, ook los van werk, is om zoveel mogelijk te begrijpen. In mijn huidige functie als senior risk analist bij Commodity Risk Management kom ik in aanraking met allerlei facetten van de energiewereld in plaats van alleen de verkoopzijde. Ik richt me op het managen van prijs- en volume risico’s binnen het energiebedrijf, voornamelijk voor de verkoopkanalen. Zijn ambitie is niet om per sé manager te worden, maar een team van professionals zou hij op termijn  willen coachen.

Gilbert Pothoff op de werkvloer - Foto: Charlene Vodegel / Indisch3.0 2013
Gilbert Pothoff op de werkvloer – Foto: Charlene Vodegel / Indisch3.0 2013

Amerikaans schouderklopje
‘Mijn grootste succes tot nu toe kan ik niet specifiek noemen. Ik  vind het leuk als ik invloed heb gehad op het proces en resultaat. Als mensen mijn ideeën waarderen, gebruiken en het daadwerkelijk tot een goed resultaat leidt, haal ik daar voldoening uit.’ Ik vroeg me af hoe Gilbert dit ervaart. ‘Er wordt weleens gezegd dat successen gevierd moeten worden, maar dat doe ik niet zo. Ik hoef geen externe waardering te krijgen door mijzelf te profileren, dat vind ik zo Amerikaans. Jezelf een schouderklopje geven, daar ben ik niet van,’ geeft Gilbert toe. ‘Ik ben meer iemand die op de achtergrond de zaken goed wil regelen.’ Hier komt misschien zijn Indische bescheidenheid naar voren, die hij bewust of onbewust van zijn ouders heeft overgenomen. Bescheidenheid herkent Gilbert enigszins bij zichzelf.

‘Ik ben meer iemand die op de achtergrond de zaken goed wil regelen.’

Rieten schilderijen
Gilbert kan op zijn werkplek geen Indische voorwerpen neerzetten, omdat Eneco gebruik maakt van flexplekken. Maar wie bij Gilbert thuiskomt, zal waarschijnlijk direct opmerken dat hier iemand woont met een Indische achtergrond. ‘Ik heb thuis een schilderij hangen van een typische berg met sawa’s en op een kast staan Ramayana-poppen.’ Zelfs in de slaapkamer is er iets te vinden uit Indonesië. Namelijk een batikdoek op het hoofdbord van zijn bed en twee rieten Indische schilderijen. Ik vraag hem of hij dat expres zo heeft ingericht. ‘Ja, omdat ik weet dat het Indisch is. Het is een stukje herkenning uit het verleden. Het doet me denken aan het huis van mijn Indische grootouders.’ Het lijkt of er herinneringen naar boven komen bij Gilbert. ‘Mijn opa en oma hadden echt een Indisch huis. Er stonden rotan meubels en er was altijd een enorm blik vol met kroepoek.’ Mijn opa draaide vaak krontjong muziek en ook nu draait Gilbert weleens een krontjongplaat thuis. ‘Dat roept een vertrouwd sfeertje op.’

Rieten schilderijen bij Gilbert thuis - Foto: Gilbert Pothoff
Rieten schilderijen bij Gilbert thuis – Foto: Gilbert Pothoff

Jappenkamp
Tijdens een werkborrel is er een emotioneel raakvlak ontstaan met een collega. ‘Op een zeker moment kwam het gesprek op het onderwerp Jappenkamp. Ik kwam erachter dat de moeder van mijn collega net als mijn ouders in het kamp hebben gezeten. Toen bleek ook dat die collega Indisch is, terwijl ik dat nooit gedacht had. Een bijzonder moment!’ In de vriendenkring van Gilbert zitten wel een aantal Indische jongens. ‘Dit is puur toeval! Ik zal niet persé op zoek gaan naar Indische vrienden. Wij delen als vrienden bepaalde gemeenschappelijke interesses zoals sport of waarden, zoals openheid in zowel communicatie als onze blik op de wereld. Daarnaast hebben wij toevallig deels een gemeenschappelijk verleden door een of meerdere Indische ouders.’

‘Ik zal niet persé op zoek gaan naar Indische vrienden.’

Kembang Kuning
Een paar jaar geleden heeft Gilbert een reis gemaakt met zijn ouders en zusje naar Indonesië. ‘Ik vond het heel bijzonder om de geboorteplaats Surabaya van mijn ouders te bezoeken en ook het graf van mijn overgrootvader op de oorlogsbegraafplaats Kembang Kuning.’Wat Gilbert jammer vond van het huidige Indonesië, is de zichtbare ongelijkheid tussen mannen en vrouwen.’ Veel mannen op straat, terwijl de vrouwen achterin het huis met een hoofddoekje om het huishouden aan het doen zijn, wellicht speelt het geloof hierin een rol.’

Flexwerken bij Eneco - Foto: Charlene Vodegel / Indisch 3.0 2013
Flexwerken bij Eneco – Foto: Charlene Vodegel / Indisch 3.0 2013

Bahasa Indonesia

Net als bij vele Indische families in die tijd moest er Nederlands worden gesproken, daardoor werd de Bahasa Indonesia ook niet gesproken in huize Pothoff. ‘Tijdens onze reis ontdekte ik dat mijn vader zich wel verstaanbaar kon maken. Het grappige was dat hij toch een beetje Indonesisch kon praten met de lokale bevolking. Maar het Nederlands-Indië zoals ik het ken van de verhalen, foto’s en documentaires, is toch heel anders vergeleken met het huidige Indonesië. Als vakantiebestemming heb ik meer met Latijns Amerika.’

Roots
Tot slot vertelt Gilbert mij over zijn Indisch-gevoel. ‘Sommige jonge Indo’s hebben een drang om op zoek te gaan naar hun ‘roots’, maar ik ben niet echt actief op zoek naar mijn Indisch-zijn. En trots zijn op iets waar je niets aan kunt doen, zoals bijvoorbeeld je afkomst laat ik graag aan anderen over.’

‘Trots zijn op iets waar je niets aan kunt doen, zoals bijvoorbeeld je afkomst laat ik graag aan anderen over.’

8 gedachten over “3.0 op de werkvloer: Gilbert Pothoff”

  1. Inderdaad; Indisch moet je gewoon zijn! Punt!
    Trots zijn wij, …nu de ouderen.
    Met dank aan hen, die er niet meer zijn.
    Die ons toen naar Holland brachten.
    En ons hier hebben begeleidt!

  2. Iets ben (word) je nu eenmaal in de loop der jaren.. Anderen plakken er een etiket op.

    Evenzo met dat trots dat je “indo” bent. Ook uitstekend, maar wie zegt dat je een indo-beweging moet vormen? In Nederland? Waarom?

    1. Bedankt voor uw reactie. Helemaal mee eens, opvoeding en eigen ervaringen vormen hoe je bent. Voor mijzelf kan ik zeggen dat ik de Indische cultuur wilt behouden en dat probeer ik op verschillende manieren te doen. O.a. om mij te mengen met de 3e generatie en ontdekken in hoeverre de Indische cultuur nog wordt behouden.

  3. To be or not to be, that’s the question.
    Te zijn wie je bent is een voorrecht!
    En dat moet men koesteren!
    Niet te zijn wie je bent is surrogaat!
    Mijn kleinzoon gebruikte voor zijn scriptie; Proud to be Indo, de uitspraak van Indische schrijfster Maria Dermoût;
    ‘In het verleden, ligt het heden, in het nu wat komen zal’. oftewel;
    ‘wie het verleden verwerpt, verliest zijn wortels in het heden en heeft geen toekomst !’ Verheugd en trots zijn wij ouderen(1e generatie) op jullie van Indisch3 en Indisch4ever(2e generatie).
    Inderdaad Indisch for ever. -Indisch verdwijnt pas als er geen nassi goreng meer wordt gegeten!-

  4. Hi, mijn naam is Ben Staal. Ik vraag je, blijf het Indonesische gevoel houden. Echter ik woon nu sinds 4 jaar in Indonesië en hoe langer ik hier woon, hoe meer ik mij begin af te zetten wat betreft het systeem hier zo. Ben geboren Nederlander en getrouwd mijn een Indonesische vrouw. Ik ervaar steeds meer dat het hier niet om de mens gaat maar meer om het geld. Ik kan je vertellen en ben het eens met Ed Vos, leven nu in Indonesië heeft niets te maken met hoe mooi het hier is, geloof mij zonder geld ben je hier niets. Wees blij dat dat je in NEDERLAND WOOND met alles wat je daar hebt, hier heb je niets. Vele ouderen met Indonesische achtergrond komen hier op vakantie en merken niets van wat hier afspeelt, als je hier woond.. Geloof mij, zonder euro’s ben je hier niets. Ik begrijp dat het moeilijk voor je is om dit te lezen, het is de waarheid. Kom naar Indonesië voor vakantie en laat het hier bij.. Wees blij dat je in een andere wereld leeft en daar bent opgevoed. Indonesie is alleen maar mooi als je geld hebt, veel geld.

    1. Bedankt voor uw mening. Iedereen ervaart Indonesië op zijn eigen manier. Status vormt inderdaad een belangrijk deel in het leven van een Indonesiër. Maar zo heeft ieder land haar eigen voor- en nadelen.
      Ik heb deze voor- en nadelen van Indonesië gedurende 4 jaar intens meegemaakt en kijk terug op een mooie leerzame tijd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.