Prijswinnaars Indische stadskaart

Afgelopen week kon je meedoen aan een prijsvraag op Indisch3.nl. Prijs was een fraaie Indische stadskaart van Den Haag.

De vraag was: in welk jaar schreef Indisch 3.0 voor het eerst over Sporen van Smaragd? Het goede antwoord was natuurlijk 2010. De volgende mensen krijgen binnenkort de Indische stadskaart thuisgestuurd. Gefeliciteerd!

  1. Lizzi Langenkamp-Stapels (USA)
  2. Ria Lindeman
  3. Melvyn Burer
  4. Kees Blok (BE)
  5. Linda Emor
  6. Lia van den Oever
  7. Nathalie Smoor
  8. Ingrid Collette-Luijken
  9. Cynthia de Jong
  10. Mira den Ridder

Wil jij ook een Indische stadskaart, maar ben je niet een van deze tien gelukkigen? De stadskaart kost € 2,50 en is onder meer te koop bij de VVV en uitgeverij De Nieuwe Haagsche (www.denieuwehaagsche.nl). U kunt de icoontjes scannen met de Microsoft Tag app, die met een smartphone gratis uit de app-store te downloaden is.

  • Van 22 april tot en met 22 juni 2013 is de stadskaart ook te vinden in de etalage van TWIET in de Haagse Prinsestraat 53.

 

Indomania 5: de Nieuwe Indische Keuken

Leeft de Indische keuken nog? Is zij samen met de eerste generatie Indo’s in Nederland langzaam aan het verdwijnen? Of slagen nieuwe generaties erin de traditionele manier van koken in de eenentwintigste eeuw te revitaliseren? Rob Malasch en Sam Tjioe, initiatiefnemers van Indomania, vertellen over de vijfde editie. 

Rob Malasch. Indomania 4. (c) Tabitha Lemon/ Indisch 3.0 2012.
Rob Malasch tijdens Indomania 4. (c) Tabitha Lemon/ Indisch 3.0 2012

Tijdens INDOmania 5 – Eten willen de organisatoren samen met de deelnemende koks, restaurants en leveranciers een impuls geven aan de Indische keuken om deze te bevorderen en te revitaliseren om te kunnen overleven in de eenentwintigste eeuw, lees ik. En: Indomania is een eigentijds evenement dat de hedendaagse Indische cultuur in de spotlight zet. 

Een Indomania, alleen maar over eten? 

Malasch: ‘Indomania in de Melkweg was in 2012 een groot succes. De grote belangstelling en opkomst bewees dat er in de Indische en Nederlandse gemeenschap een grote behoefte bestaat om op een eigentijdse manier kennis te nemen van de stand van zaken van de, door Indische cultuur beïnvloede, Nederlandse kunsten.’

Tjioe vult aan: ‘Toch kregen we ook klachten van de bezoekers. De meest algemene was het gebrek aan voldoende eten. Dit was in de eerste plaats te wijten aan een inschattingsfout van de organisatie over de opkomst en aan het feit dat er voor grootschalige culinaire activiteiten binnen de Melkweg niet echt gelegenheid is.’

Malasch vervolgt: ‘Omdat wij ook onderkennen dat goed en lekker eten, een eerste voorwaarde is voor Indo’s om samen te komen, hebben wij besloten om naast het evenement in Melkweg, dat we twee jaarlijks organiseren, tot een speciaal voor dit doel georganiseerd evenement ETEN. Een evenement dat de nadruk zal leggen op de Indische keuken.’

Sam Tjioe. Indomania 4. (c) Tabitha Lemon/ Indisch 3.0 2012.
Sam Tjioe tijdens Indomania 4. (c) Tabitha Lemon/ Indisch 3.0 2012.

Wat is er allemaal te doen die dag?

Sam Tjioe legt uit: ‘Voor een vaste toegangsprijs van 30 euro kunnen mensen vijf gerechten eten op het speciaal voor de dag aangelegde foodcourt. Het foodcourt wordt bevoorraad, bemand én bevrouwd door medewerkers van de Lachende Javaan, Dewi Sri, Kadijk, Spandershoeve/Tjoe Tjoe Mas en Bali James. Verder is er buiten de Pasar Malasch, met los verkrijgbare Indische hapjes en drankjes van toko’s.’

Rob vult aan: ‘Theodor Holman zal een talkshow leiden over vragen als: “Wat heeft de Indo toch met eten?” en “Is er nog enig bestaansrecht voor de Nederlands-Indische keuken in 21e eeuw”. En beroemde Nederlandse (o.a. John Halvemaan) en Indonesische chefs zullen worden uitgenodigd om hun creativiteit los te laten om een nieuwe invulling aan de Indische keuken en tijdens de manifestatie een demonstratie te geven van hun ideeën.’

Sam vertelt verder. ‘Daarnaast zal er op het podium door een aantal beroemde Nederlandse en Indonesische koks (o.a.  John Halvemaan) live gekookt worden. Zij zullen proberen oude keukenthema’s nieuw leven in te blazen. Een en ander zal voorgelegd en geproefd worden door ons panel van specialisten waaronder Johannes van Dam (Parool), Tom Kellerhuis (HP de Tijd) en hoofdredacteur van het blad Delicious.’

Indomania 5. Eten.
Indomania 5. Eten.

Er is ook ruimte voor theater, begreep ik?

Malasch knikt. ‘De culinaire activiteiten staan mede in het teken van het jubileum van de grachtengordel en de rol die het koloniale verleden hierin heeft gehad. Om deze verbinding verder te verdiepen zijn wij van plan het theater/muziek programma ‘In Nederland Door Omstandigheden’ van de volksopera door hen te laten uit voeren. De literatuur komt ook aan bod, tal van schrijvers van Indische achtergrond Theodor Holman, Hans Vervoort, Adriaan van Dis enz., of zij die over Indisch gerelateerde onderwerpen schrijven, vertellen over hun nieuwste werken.’

Indomania 5
11 mei 2013, 16 uur – middernacht
Het Sieraad
Postjesweg 1
Amsterdam

Voorverkoop via http://www.ticketmaster.nl/event/indomania-tickets/111603. Kaarten kosten 30 euro en zijn inclusief vijf gerechten. De keuken is geopend tot 23:00 uur.

 

3.0 op de werkvloer: Michael Driebeek van der Ven

Naam: Michael Driebeek van der Ven

Geboortedatum en -plaats:

8 juli 1968 te Oegstgeest NL

Beroep: International Storyteller

 

Afkomst Indisch wortels: *via wie ben je Indisch


Ik ben eerlijk gezegd opgegroeid met weinig tot geen besef van onze Indische achtergrond. Het voelde ook niet als iets dat werd verzwegen hoor, maar het leek simpelweg gewoon niet aanwezig te zijn. Wij wisten wel dat mijn grootmoeders familie (Bé Swart, de moeder van mijn moeder) daar gewoond had maar zij sprak er eigenlijk nooit over. En als ze erover sprak werd het gebagataliseerd met en passant opmerkingen als: “We hebben er maar even gezeten, hoor.” en “Het stelde niet veel voor.”

Zij stierf toen ik 10 jaar oud was en zo nam zij eventuele verhalen mee naar de andere kant.

Michael Driebeek van der Ven © foto Indisch 3.0 - Tabitha Lemon
Michael Driebeek van der Ven © foto Indisch 3.0 – Tabitha Lemon

Haar huis is vervolgens 30 jaar lang eigenlijk niet opgeruimd geweest omdat de jongere broer van mijn moeder het wilden houden zoals het was. Pas na zijn overlijden (mijn moeder en haar zusjes waren al vele jaren daarvoor overleden) konden wij als kleinkinderen eindelijk het huis van mijn grootmoeder gaan opruimen. Hierbij stuitte ik op meer Indische dingen dan ik had verwacht, soms verborgen onderin kastjes en in kisten op zolder, en ik begon mij af te vragen hoe lang dat “We hebben er maar even gezeten, hoor.” eigenlijk is geweest?

Na wat onderzoek kon ik al 6 generaties terug vinden in Indië. Dat is bijna 200 jaar! Wel iets meer dan het ‘even’ waarmee wij zijn opgegroeid.

Hoe ben je begonnen als storyteller?

Toen ik klein was kon het gebeuren dat mijn ouders op het terras zaten en dat er opeens allemaal mensen de tuin in kwamen lopen met een stoel in hun hand. Met die stoel liepen ze dan naar de achterkant van de tuin en zetten ‘m neer voor het kippenhok. De eerste keer dat dat gebeurde keken mijn ouders elkaar aan en zeiden: ‘Wat gaan die nou doen?’. Wat bleek; ik had op het dak van het kippenhok een podium gemaakt en gaf een voorstelling voor de ouders en kinderen uit de buurt. Verhaaltjes van niets vermoed ik maar ik had het helemaal zelf geregeld.

Vervolgens heb ik jarenlang school- en studententoneel gedaan en mijn moeders zusje, tante Pop, zei ieder jaar: “Heb je je beroep er al van gemaakt? Dit is wie jij bent, hoor. Ik weet dat.” Uiteindelijk switchte ik van Rechten naar Toneelschool en zei mijn moeder: “Hè, hè, eindelijk!” en was mijn vader apetrots op mijn stap. Ojojojoj, toen begon het echt leuk te worden. Iets studeren wat je graag wilt weten en kunnen is iets compleet anders dan iets studeren dat ‘best wel interessant is’. Ik heb genoten van die jaren en het was uiteindelijk tijdens mijn Masterstudie aan The International School of Storytelling in Londen (UK) dat alles helemaal op zijn plaats begon te vallen.

Welke voorstelling/welk optreden is je het meest bijgebleven?

Michael vertelt over de Nederlandse kapitein Willem van der Decken en de legende van de Flying Dutchman © foto Indisch 3.0 - Tabitha Lemon
Michael vertelt over de Nederlandse kapitein Willem van der Decken en de legende van de Flying Dutchman © foto Indisch 3.0 – Tabitha Lemon

Met enige regelmaat vertel ik verhalen op de dementie afdeling van het bejaardentehuis. Dat is zo geweldig om te doen! Ik trek de lichtblauwe gordijnen dicht en ik draai ieders stoel er naar toe en schilder het verhaal met mijn woorden op het gordijn. Ik zeg dan bijvoorbeeld: “Er was eens een vijver, met glinsterend water en riet langs de randen. Zien jullie de vijver?”. “Oh jaaaa, prachtig!” zeggen ze dan allemaal.

Het zijn altijd simpele verhaaltjes over een pad die van God een appel moet vinden in een dennenbos of over de dochter van de Sultan die zichzelf zo geweldig vindt dat geen prins voor haar goed genoeg lijkt. Steeds ontdek ik dat een simpel verhaal enorme dieptes in zich meedraagt. Mijn taak is het om zorgvuldig de beelden neer te zetten; het verhaal doet zelf de rest.

Heeft jouw Indische achtergrond invloed op jouw manier van storytelling?

Ik denk het zeker want het vertellen van verhalen is mij met de paplepel ingegeven; alles wordt met groot plezier binnen mijn familie doorgegeven in de vorm van een verhaal liefst ook helemaal in beweging uitgebeeld.

De aardse wereld en de spirituele wereld zijn daarbij altijd als vanzelfsprekend met elkaar in contact. Allerlei ooms en tantes, dood èn levend, passeren in die verhalen de revue en nemen ons overal mee naar toe. Behalve dus naar Indië, daarover werden nauwelijks verhalen verteld. Ik ben dat pas de laatste jaren gaan realiseren en toch merk ik dat er op andere manieren enorm veel toch is doorgegeven. Ik zie dat terug in hoe wij de dingen doen, hoe wij tegen dingen aankijken en vooral hoe wij met elkaar omgaan. Om maar een cliché te noemen: iedereen kan altijd blijven eten en een logeerbed is zo in elkaar geflanst met wat kussens en een laken…

Herkennen mensen je Indische wortels?


Ik lijk op mijn vader. Maar een Indonesische vriendin zei 3 jaar geleden, toen zij een foto van mijn moeders familie zag: “Joh, ik wist niet dat jullie indo’s zijn! Jij bent zo wit…” Wij indo’s? Zo had ik onszelf nog nooit gezien. “Ja, dat zou best kunnen.” zei mijn lieve vader toen ik er naar vroeg. En inderdaad zien mijn ooms, tantes, neefjes en nichtjes van mijn moeders kant er best wel uit alsof ze zo uit de Moesson zijn weggelopen. En achteraf gezien mijn moeder ook wel enigszins, maar dat heb ik nooit gezien want dat is mijn moeder, en dan is het soms te dichtbij om goed te kunnen zien. En dan heb je soms een vriendin nodig die zegt: “Joh, ik wist niet dat jullie indo’s zijn!”

Nee, dat wist ik ook niet… (dank je Maya voor dat inzicht!)

Tijdens de voorstelling The Flying Dutchman in de Koninklijke Schouwburg Den Haag © foto Indisch 3.0 - Tabiyha Lemon
Tijdens de voorstelling The Flying Dutchman in de Koninklijke Schouwburg Den Haag © foto Indisch 3.0 – Tabiyha Lemon

Heb je iets Indisch op de werkvloer? Een voorwerp (foto, schilderij oid)?

Even denken… Ik heb mijn grootmoeder gevraagd of ik haar stem mag zijn om de verhalen naar boven te halen die zij in haar leven niet heeft weten te vertellen. Meteen de volgende dag kwam zij door met een verhaal. Zij is dus altijd bij me.

Hoe kijk jij tegen Indonesië aan? / Wat betekent Indonesie voor jou?

Het is voor mij een ontdekkingsreis die ik pas een paar jaar geleden begonnen ben maar eigenlijk al mijn hele leven duurt. Toen ik 4 jaar terug voor het eerst mijn voet zette op de luchthaven van Jakarta voelde ik dat mijn lichaam diep uitademde… eindelijk weer thuis… Een bizarre ervaring omdat ik daar nog nooit was geweest. Ik ging er naar toe voor mijn vriend die daar toen voor een project zat. Die relatie is over maar de relatie met Indonesië is toen definitief begonnen.

Indisch filmproject zoekt steun

Help ‘Perjalanan’ het witte doek op

Perjalanan, dat ‘de reis’ betekent, is een korte film van 15 minuten. Het gaat over twee Indo’s die voor het eerst in hun leven het land van hun voorouders bezoeken; Indonesië. De film is er nog niet. Sinds een paar weken staat het project op Cinecrowd, om het bedrag van € 9.500 bij elkaar te sprokkelen. Met nog een kleine maand te gaan, is producent Josscy Vallazza Aartsen naarstig op zoek naar sponsors voor de resterende 80% van het benodigde bedrag.

Ik spreek Josscy telefonisch en vraag hem naar de voortgang van het crowdfunding-project. “Het gaat redelijk. We hebben enorm veel sponsors, als je ons project vergelijkt met andere Cinecrowd-projecten. Maar de grote bedragen blijven uit. We hebben wel wat toezeggingen van bedrijven, maar die hebben we nog niet mogen verzilveren. We gaan de rewards aanpassen, zodat iedereen die ons steunt een kaartje voor de première krijgt. En we werken aan een aantal acties.”

Waar gaat de film over?
“John en Dewi hebben al ruim drie jaar een gelukkige relatie met elkaar. Beiden hebben eigen ideeën en verwachtingen van het land. Voor Dewi is het de ontmoeting van de familie van moeders kant. Haar moeder is zes jaar geleden overleden. Sindsdien is zij op zoek naar antwoorden. John daarentegen wil heel graag de bezienswaardigheden van het land zien waar hij al zoveel over gehoord en gelezen heeft en bovenal genieten van de vakantie. Voor beiden is het een zoektocht naar hun eigen identiteit.”

Dewi Reijs speelt Dewi, die  fotografe van beroep is.
Dewi Reijs speelt Dewi, die fotografe van beroep is.

Waarom willen jullie deze film maken?
“We willen een verhaal vertellen dat gaat over de groep uit Nederland waar nog maar zelden aandacht voor is: mensen met een Indonesische achtergrond.* Dit geldt voornamelijk voor de generatie van nu. Voor hun is de eerste reis naar Indonesië een belangrijk moment in hun leven.  Ik ben half Indonesisch en heb deze reis gemaakt. In gesprekken met andere mensen die affiniteit hebben met Indonesië, merkte ik dat mijn ervaringen raakvlakken hadden die van mensen van Indonesische of Indische komaf.”

Hoe heb je de acteurs gevonden?
“Ik heb een vrij specifieke oproep op Filmstart gezet, voor Indische acteurs en actrices. Dewi Reijs was de eerste die reageerde. Ik wist meteen dat ik haar bij de audities wilde hebben. Er zijn zes mensen geweest voor haar rol en ook voor de rol van John. Uit de mensen voor zijn rol deelnamen, kon ik niet zoeken. Ze waren het allemaal net niet. Totdat Dewi Reijs zelf voorstelde om Klemens Patijn te vragen. Ze had al eerder met hem gewerkt. En hij had ook nog Indische wortels. Eind vorig jaar hebben we de audities gedaan. Nu zitten we te popelen om te beginnen.”

En daar helpt Indisch 3.0 graag bij.

Help Perjalanan!
Om te beginnen help je Perjalanan natuurlijk door sponsor te worden. Dat kan al vanaf 10 euro. Maar je kan ook helpen door met ze mee te denken. Wat vind jij? Wat kunnen Josscy, Dewi en Klemens kunnen doen om meer sponsors en grotere bedragen binnen te krijgen? Ligt het aan de rewards? Is het een kwestie van afwachten? Of denk jij dat de oplossing in iets heel anders ligt? Weet jij een spectaculaire actie waarmee ze 7500 euro kunnen inzamelen Laat het ons weten en reageer onder deze post.

"Freedom of speech, not freedom after speech."

Films over sociale media in Indonesië

Het Aziatische filmfestival Cinemasia ligt al weer even achter ons. Een paar weken geleden stond De Balie in Amsterdam vanwege dit festival een paar dagen in het teken van films uit en over Azië. De films over – en uit – Indonesië hadden de invloed van social media als rode draad. Wij waren erbij.

Fotografie: Tabitha Lemon. Tekst: Kirsten Vos.

Invloed van sociale media
Met name de films #republiktwitter en Linimassa stonden in het teken van social media in Indonesië – Twitter in het bijzonder. Na afloop van Linimassa had sponsor Hivos een Social Innovators platform georganiseerd. Festivaldirecteur Doris Yeung interviewde regisseur Kuntz Agus (#republiktwitter) en producent Donnie Bu (Linimassa) over de opkomst en invloed van social media.

Doris Yeung (links) interviewt (vlnr) Kuntz Agus (#republiktwitter), Donnie Bu (Linimassa) en Ben Witjes (Hivos). Foto: (c) Indisch 3.0./ Tabitha Lemon.

Trojaans paard
“Linimassa is als een trojaans paard voor onze regering,” vertelt producent Donnie Bu, in reactie op de vraag van Ben Witjes. Die vroeg waarom in Indonesië nog behoefte is aan organisaties als Hivos. Bu vervolgt: “Dankzij fondsen zoals dat van Hivos, konden wij Linimassa op dvd zetten en gratis verzenden. Wij wilden de vrijheid van meningsuiting ter discussie stellen, na de gebeurtenissen rond de uitbarsting van de Merapi en het verhaal van de becak-rijder. Daarvoor hadden we een onderwerp nodig. Dat is Linimassa geworden.”

Becakrijder Harry
‘De’ becak-rijder is Harry van Yogya, die onder reizigers naar Indonesië bekend is geworden omdat hij op Facebook niet alleen zijn Becak-diensten aanbood,’ vertelt Donnie Bu. “Hij gaf reizigers ook tips. Uiteindelijk schreef hij er zelfs een boek over: The Becak Way, over de gewoontes en het sociale leven in Yogya. Hij is nu een bekende Indonesiër en komt op nationale tv.”

Linimassa (2011). Cinemasia 2013
Linimassa (2011). Cinemasia 2013

Grassroots
Kuntz Agus legt uit wat ‘de Merapi’ in gang zette. “Na de uitbarsting van de Merapi in december 2010, kwam er een ‘grassroots’ Twitter-stroom van vrijwilligers op gang. Officiele hulpverlening kwam nauwelijks op gang, dus namen omwonenden zelf het iniatietief om mensen te informeren  over waar opgravingen waren. Waar er mensen onder het puin gehaald werden. Waar hulp nodig was. Zelfs de autoriteiten hielden deze accunts in de gaten.” De posts zijn nog na te lezen via https://twitter.com/jalinmerapi_en

Tweets over de uitbarsting van de Merapi in 2010

Celeb Twits
Kuntz Agus vertelt hoe je in Indonesië geld kan verdienen met Twitter. “Grote Twitteraars, Celeb Twits noemen we ze, of Buzzers, krijgen geld voor het retweeten van tweets. Dit gebeurt veel voor het promoten van producten. Mijn zusje van 15 weet al wat ze wil worden: een Celeb Twit!” In Linimassa speelt de hoofdpersoon een rol in het manipuleren van verkiezingen via Twitter. Hoe weet je wat waar is op Twitter? Agus: “Door de sociale media zelf. Nepaccounts vallen snel genoeg door de mand. ”

#Republictwitter. 7 april 2013, Cinemasia, Amsterdam
#Republiktwitter. 7 april 2013, Cinemasia, Amsterdam

Democratie
Kan je zeggen dat de democratie in Indonesië baat heeft bij sociale media? “Nee,” zegt Donnie Bu. “Twitter is een medium voor de middenklasse.” Agu vult aan: “Dat zijn 10 miljoen mensen, van de 200 miljoen inwoners van Indonesië  In de verkiezingen van 2015 zal Twitter nog geen rol van betekenis hebben, de Tweeps zijn nog te jong.” Bu komt later die middag terug op zijn antwoord. “Nu nog niet.  Maar in 2018 doen misschien wel de eerste twitteraars mee. Dan komt de sociale vernieuwing van onderop.”

Prita Mulyasari. Foto: anak-kolaka.blogspot.com
Free Prita! Foto: anak-kolaka.blogspot.com

Free Prita
Maar zover is het nog niet. Donnie Bu vertelt ook het verhaal van Prita Mulyasari, uit 2008. Deze dame stuurde een e-mail aan wat vrienden, waarin ze zich beklaagde over een ziekenhuis in Jakarta. Voor ze het wist stond ze terecht voor laster en belandde ze in de gevangenis. Via Facebook en Twitter startten mensen ‘Free Prita’, om aandacht voor haar zaak te vragen en hun klein geld in te zamelen om de boete te betalen waarvoor ze veroordeeld was. Uit alle desa’s en kampongs stonden mensen op om geld in te zamelen en te tellen. Het haalde zelfs CNN. “So yes, we have freedom of speech, but not freedom after speech,” concludeert Donnie Bu.

Win een Indische stadskaart van Den Haag

Gisteren presenteerde het Indisch-Haagse project Sporen van Smaragd de Indische stadskaart, een kaart van Indisch Den Haag én een prachtig hebbedingetje. Wij waren erbij en mogen tien exemplaren van deze kaart weggeven. 

“‘De Indische stad’ is een stadskaart én een uniek designobject ineen. Met de kaart kan niet alleen te voet, maar ook virtueel een wandeling langs Haags-Indisch erfgoed gemaakt worden,” aldus de initiatiefnemers. “De kaart bevat naast een (traditionele) plattegrond iconen met een typisch Indisch karakter, die met een smartphone ‘gelezen’ kunnen worden.”

‘De Indische stad’ is onderdeel van het gemeentelijke project ‘Sporen van Smaragd. Nederlands-Indisch erfgoed in Den Haag, 1853-1945’. Het project ‘Sporen van Smaragd’ wordt uitgevoerd door bureau Kroon & Wagtberg Hansen. Eerder deden we al verslag van de start van dit project.

Grafisch ontwerpster Meta Menkveld maakte een icoon met een typisch Indisch karakter die door een smartphone kan worden gelezen © Foto: Indisch 3.0 – Tabitha Lemon

Meta Menkveld
Grafisch ontwerpster Meta Menkveld paste in de iconen geen abstracte QR-codes toe, maar ontwikkelde een nieuw product waarin code en beeld zijn verweven tot een scanbare illustratie. Het scannen van de iconen geeft de lezer toegang tot meer informatie over en (historisch) beeldmateriaal van de betreffende panden en wijken met een Indisch verleden.

 

Download de app en gebruik 'de Indische stad' (bron: Sporen van Smaragd).
Download de app voor het gebruik van de Indische stadskaart (bron: Sporen van Smaragd).

 

Microsoft Tag
In het pand van het voormalige ministerie van Kolonien, aan het Plein in Den Haag, reikte wethouder Rabin Baldewsingh het eerste exemplaar uit aan Marcel Timmer, director Developer & Platform Evangelism bij Microsoft. Microsoft is betrokken bij dit project, omdat je op je smartphone een aparte app nodig hebt voor het scannen van het unieke icoon.

De Indische kaart wordt onder de aanwezigen uitgedeeld door Elise Mutter, adviseur Monumentenzorg © Indisch 3.0 - Tabitha Lemon
De Indische kaart wordt onder de aanwezigen uitgedeeld door Elise Mutter, adviseur Monumentenzorg © Foto: Indisch 3.0 – Tabitha Lemon

Win een van de tien Indische stadskaarten van Den Haag.

Indisch 3.0 was bij de presentatie van de Indische stadskaart en kreeg 10 exemplaren mee (t.w.v. 2,50 euro per stuk). Wil jij een van deze exemplaren ontvangen? Beantwoord de vraag en wie weet ben jij een van de gelukkigen. Deelnemen kan tot en met a.s. vrijdag 26 april.

[contact-form subject=’Ja%26#x002c; ik wil een van die 10 Indische stadskaarten winnen!’][contact-field label=’Indisch 3.0 schreef voor het eerst over Sporen van Smaragd in…’ type=’select’ required=’1′ options=’2008,2009,2010,2011,2012,2013’/][contact-field label=’Voor- en achternaam’ type=’name’ required=’1’/][contact-field label=’E-mailadres’ type=’email’ required=’1’/][contact-field label=’Adres’ type=’text’ required=’1’/][contact-field label=’Postcode en woonplaats’ type=’text’ required=’1’/][/contact-form]

Activiteiten
In 2013 worden in het kader van ‘Sporen van Smaragd’ publieksactiviteiten georganiseerd. De resultaten van het project worden in 2013 onder de aandacht van een breed publiek gebracht met publicaties en activiteiten, die zowel voor professionals als belangstellenden toegankelijk zijn. Op het programma staan onder meer een symposium, een publicatie in de gemeentelijke VOM-reeks, thematentoonstellingen in het Atrium van het Haagse Stadhuis en in het Cultuurpaviljoen van de Tong Tong Fair 2013.

Wie op de hoogte wil blijven van deze en andere activiteiten, kan zich aanmelden voor de digitale nieuwsbrief via info@sporenvansmaragd.nl

Een Indo en Braziliaanse Jiu Jitsu

Weer een melati én ‘pinda power’: Daniella Ackerman. Ze heeft de hele wereld gereisd voor haar sport. Ze heeft bij het Brasilian Top Team getraind. En naast het reizen en sporten is Daniella ook veel op het water te vinden. Ze vindt het jammer dat ze soms nog moet werken: “Als ik dit toch eens gewoon voor de kost kon doen..”

 Timpeh vraagt aan….. Daniella Ackerman

Ajo…. Ff druk geweest, maar Timpeh is er weer..

Timpeh: Welke martial art doe je?

Daniella: ‘Na een omzwerving van judo naar kickboxen, doe ik nu BJJ.  Braziliaans jiu jitsu is een vechtsport die zich richt op grondgevechten. Het doel van BJJ is een dominante positie te krijgen en ervoor te zorgen dat een aanvaller zo snel mogelijk “afklopt”. Het idee is dat zacht wint van hard. Met andere woorden, een klein zwakker persoon kan met de juiste technieken en bewegingen zichzelf verdedigen tegen een sterker en grotere aanvaller. MMA ( Mix Martial Arts) is bekend bij de meeste van de mensen en BJJ is een belangrijk onderdeel van de MMA.

Timpeh: Waarom heb je besloten om deze martial arts te doen?

Daniella: ‘De mat is echt mijn leven, de sportschool is de plaats waar ik gelukkig ben en ik ben er elke dag. Ik voel er mezelf leven en word gelukkig als ik de lucht ruik die in de dojo hangt. Als ik met mijn voeten op de mat sta en dan vergeet alles om mij heen vergeet, dan ben ik zielsgelukkig! Ik leer elke dag van al mijn trainingspartners en van mezelf, het houdt mijn hoofd scherp en ik blijf daardoor gefocust. Tuurlijk heb je dagen dat het minder gaat, maar door de mensen op de mat, kan je je leventje even vergeten en gaat het alleen om het rollen!’

 “Het idee is dat zacht wint van hard.”

Timpeh: Wat is tot dusver je grootste succes?

Daniella: ‘Alle medailles zijn een eer om te mogen dragen, het geeft aan dat je weer een stapje verder bent. Je kan alleen niet beter worden als je nooit verliest, dit maakt je scherper en geeft je wilskracht. Voor mij was de EK-medaille van 25 januari jl het belangrijkste, omdat ik heel ziek ben geweest en toch de gouden plak gehaald heb. Voor mij is dit een teken geweest dat ik weer beter kan worden!

Beter als niet meer ziek zijn en de ziekte overwinnen. En natuurlijk ook dat je er nog steeds bij hoort en dat je veel kan als je maar wilt. Vorige week de laatste operatie gehad. Nu herstellen en hopelijk snel weer de mat op, mijn doel is naga germany 11 mei meedoen en dan zien hoe het gaat..daarna de rio open in juli in brazilie!!

En natuurlijk ook beter als een beter in de sport worden..eigenlijk beide!

No-Gi wedstrijd in Boston Foto: Daniella Ackerman
No-Gi wedstrijd in Boston
Foto: Daniella Ackerman

Timpeh: Welke prijzen heb je gewonnen?

Daniella: EK eerste plaats,  Pan Ams tweede plaats, Braseileros eerste en derde plaats, Worlds derde plaats, WK tweede plaats, Boston Open tweede plaats, Grapplersquest vele medailes, Naga vele medailles.

Timpeh: Wat zijn je ambities?

Daniella: ‘Ik hoop dat het een Olympische sport wordt – ze zijn er mee bezig – en dat ik dan ga, voor goud!’

BJJ Training Foto: Daniella Akkerman
BJJ Training
Foto: Daniella Akkerman

Timpeh: Wat is je mooiste ervaring in het leven?

Daniella: Dat ik beter ben geworden, ik heb kanker gehad en het was kantje boord.. Maar ik vecht ertegen..en ik zal het winnen!! Bjj helpt me enorm, lekker knokken en je gedachten wegzetten.

Timpeh: Hormat!

Timpeh: Wat is voor jou Indisch zijn?

Daniella: Lekker eten en veel familie/ vrienden om je heen!

Timpeh: Welke Indo tik heb jij? (B.v. lekker kunnen pitjitten of overal sambal erbij)

Daniella: Overal sambal bij!!

Timpeh: En als laatste vraag, deze moet gewoon gesteld worden…..
Wat is je favoriete eten? ( Mag één, maar kèn meer)

Daniella: Nasi goreng, sate ketjap, boontjes, pan makreel, ach eigenlijk lust ik heel veel, maar ik heb wel een dieet waar ik me aan moet houden, want ik vecht in een bepaalde gewichtsklasse, maar na mijn wedstrijd wil ik altijd wel iets zoetigs! Gewoon omdat het dan mag!

Terima kasih Daniella voor het interview.
Pinda Power!!!!

Martial Arts 3.0 #5: Braziliaanse Jiu Jitsu

Judo heb ik jaren gedaan. Met wedstrijden had ik altijd de pech dat ik de lichtste was van de poule.. Ik was maar kecil… uhm… nu nog steeds:). Maar voor wat gooi- en smijtwerk was ik wel voor in en het gevecht op de grond was ook wel mijn ding. Toen ik 18 was ging ik daarom barukai doen. Dit is een voorloper van het tegenwoordige Mix Martial Arts (MMA).

Grondgevecht
Barukai heeft drie elementen: staand gevecht in de vorm van stoten en trappen, staand gevecht in de vorm van iemand op de grond brengen met een worp of een veeg. En als laatste het grondgevecht. Elementen een en twee had ik aardig in de hand tegen een worstelaar, maar element drie… dat was een kansloze zaak. Binnen een mum van tijd werd ik even in de knoop gelegd. Barukai heb ik een tijdje gedaan. Na barukai heb ik geen grondgevechten meer gedaan, totdat het MMA bekend werd. Dat was het moment  dat ik in aanmerking kwam met  Braziliaans Jiu Jitsu.

Elleboog gewricht

Mitsuyo Maeda  Foto: www.bjjdelft.nl
Mitsuyo Maeda
Foto: www.bjjdelft.nl

Er was een toernooi bij ons in de buurt, dus ik ging met een vriend kijken. Wat ik daar zag? Ik dacht bij mezelf: “Wat een beesten en tot hoever kan je een elleboog gewricht overstrekken?!” Braziliaans Jiu Jitsu is een martial art die zich met name richt op grondgevechten. Het doel is  je tegenstander te domineren met het grondgevecht en er voor zorgen dat je tegenstander zo snel  mogelijk opgeeft.

Braziliaans Jiu Jitsu ( BJJ)
Mitsuyi Maede, een meester in kosen judo (vorm van judo die draait om de grondgevechten) emigreerde naar Brazilië. In Brazilië veranderde hij trainingsmethodes. Maede stond bekend als een prijsvechter.  In 1916 was er een show van de Italian Argentine circus Queirolo Brothers en Maede deed hieraan mee.  Carlos Gracie zag Maede en wilde ook kosen judo leren.  Carlos was de zoon van Gastão Gracie, een zakenpartner van het American Circus. Maede accepteerde Carlos als leerling en leerde de technieken aan Carlos Gracie, die het weer aan zijn jongere broer Hélio doorgaf. En zo is de sport in de familie gebleven.  Gracie heeft de sport in de loop der jaren steeds verder geperfectioneerd.

Filosofie

Grondleggers van de Gracie familie
Foto: www.trianglejake.tumblr.com

De filosofie van BJJ is dat een zwakkere persoon zich met de correcte technieken en bewegingen zelf kan verdedigen tegen een sterkere aanvaller. De trainingen bestaan vooral uit het herhalen van technieken en vervolgens sparren om het geleerde in de praktijk toe te passen. Binnen de BJJ hanteren ze ook een bandensysteem zoals bij karate, judo en bijvoorbeeld taekwondo gebruikelijk is. Bij BJJ heet het gordels. De gordels zijn wit,blauw,paars,bruin,zwart, zwart/rood en rood. Speciale gordels zijn de geel-groene wedstrijdgordel, zwart/rood voor de zevende dan en rood.

Royce Gracie

Remco Pardoel Foto: www.mmadb.com
Remco Pardoel
Foto: www.mmadb.com

BJJ werd begin 90 jaren wereldwijd bekend. Royce Gracie vocht in de UFC ( Ultimate Fighting Championship) en won 3 UFC. Sindsdien is het BBJ niet meer weg te denken voor MMA-vechters. De BJJ-toernooien groeiden ook wereldwijd. Een variant is de no-gi submission grappling. Bij het BJJ wordt er gevochten in een Gi ( vergelijkbaar met een judopak) en een no-gi wordt dus zonder pak gevochten… En nee… niet bloot!! Vechten, gewoon, met een korte broek en t-shirt. In Nederland werd BJJ bekend nadat Remco Pardoel mee had gedaan met de UFC en verloor tegen Royce Gracie.  Remco Pardoel wordt beschouwd als de pionier op dit gebied van Nederland en Europa. Inmiddels bestaan er tientallen BJJ scholen.

#hetbestevan Vijf jaar Indisch 3.0

Maak elke maand kans op een Fancard t.w.v. 12,50 euro

De tijd vliegt als je het naar je zin hebt: deze maand bestaat Indisch 3.0 vijf jaar! Ooit opgericht door Ed Caffin en Kirsten Vos, is Indisch 3.0 inmiddels een lean & mean media-organisatie onder leiding van Tabitha Lemon en Kirsten Vos.

Om ons eerste lustrum te vieren, zullen we in de loop van het jaar een paar activiteiten organiseren. Daarnaast starten we vandaag met de jubileumserie: #hetbestevan Vijf jaar Indisch 3.0.

Twitter en Facebook

vijf jaar indisch 3.0 #hetbestevan

Vanaf vandaag posten we op Twitter (@indisch3) dagelijks een citaat over Indisch zijn. Dat citaat komt uit een artikel dat tussen 2008 en 2013 op Indisch3.nl heeft gestaan – of geklonken. Op Facebook (/indisch3) vind je dit citaat in de vorm van een eigentijdse tegeltjeswijsheid over de Indische cultuur.

Beste artikel van de maand….
En op deze website organiseren we maandelijks een verkiezing van het beste artikel van de maand. Onder de deelnemers aan die verkiezing verloten we elke maand een Fancard van Indisch 3.0. De auteur van het beste artikel wint een Bol.com-kadobon van 5 euro.* #hetbestevan Vijf jaar Indisch 3.0 zal een heel jaar lopen – tot en met maart 2014.

Fancard
Win een Fancard!

De beste artikelen voor de maand april (2008 – 2012)

We gaan meteen van start. Hieronder vind je de vijf artikelen die genomineerd zijn voor de titel beste artikel van de maand april! Je kan stemmen tot en met 21 mei 2013. Op 22 mei maken we het artikel van april bekend en nomineren we vijf nieuwe artikelen voor de maand mei. Stemmen en meedoen met de verloting van de Fancard zijn twee aparte stappen. Wil je deelnemen aan de verloting? Laat dan – naast je stem in onderstaande poll – ook je gegevens achter.

1. Oud en jong – herinneren en beleven (2008). Ed Caffin blogt over het historische besef van Indische jongeren.

2. De digitale rijsttafel (2009). Ed Caffin beschrijft hoe hij omgaat met de recepten van zijn oma.

3. Memoires van een derde generatie veteraan (2010). Willem-Jan Brederode blikt terug op de opkomst van de derde generatie Indo’s in de jaren ’90 tot nu.

4. De I-radar (2011). Charlie Heystek blogt over aangesproken worden op je Indische roots tijdens het uitgaan en introduceert: “de I-factor”.

5. About generation Indisch 3.0 -part 2 (2012). Kirsten Vos schrijft over de begrippen ‘3.0’,0 ‘Indische Nederlander’ en ‘Indo’ (Engelstalig).

Maak hier je stem kenbaar. Stemmen kan tot en met 21 mei a.s. 

Sorry, there are no polls available at the moment.

Let op: als je wil deelnemen aan de verloting van de Fancaard, denk er dan om ook je gegevens achter te laten. We vragen je dan nogmaals om je stem, deze zullen we niet dubbel tellen.

 

Wil jij kans maken op de Fancard? Laat dan hier je gegevens achter.

[contact-form subject=’Ja%26#x002c; ik wil kans maken op een gratis Fancard (april)!’][contact-field label=’Voor- en achternaam’ type=’name’ required=’1’/][contact-field label=’E-mailadres’ type=’email’ required=’1’/][contact-field label=’Postadres’ type=’text’ required=’1’/][contact-field label=’Postcode %26amp; woonplaats’ type=’text’ required=’1’/][contact-field label=’Mijn voorkeur ging uit naar…’ type=’select’ required=’1′ options=’Artikel 1 (2008),Artikel 2 (2009),Artikel 3 (2010),Artikel 4 (2011),Artikel 5 (2012)’/][/contact-form]

 

*Kirsten Vos ziet – vanzelfsprekend – af van deze prijs.

De IBC-netwerkborrel van Indisch 3.0

Doe jij zaken in Indonesië of Azië? Heb je een onderneming die is geïnspireerd op de Indische en Indonesische invloeden in Nederland? Of ben jij een ondernemer van Indisch/ Javaans/ Moluks/ Indonesische afkomst? Dan ben jij een gast die we zeker willen verwelkomen.

IBC netwerkborrel 24-5 vignet

Indisch 3.0 en restaurant Blauw Den Haag organiseren een

Indo Business Club netwerkborrel

 in restaurant Blauw (Javastraat 13, Den Haag).

 

Programma 24 mei 2013

(concept)

15:00 – 15:30 uur inloop met welkomstdrankje en een drankje

15:30 uur welkomstwoord door Indisch 3.0 en restaurant Blauw

15:30 – 16:00 uur gelegenheid voor pitches

16:00 – 17:00 uur informeel netwerken

De IBC-netwerkborrel van 19 april 2013 is wegens familieomstandigheden verzet. De nieuwe datum is bekend: 24 mei 2013. Locatie en tijd zijn ongewijzigd.

Kosten

Op vertoon van de uitnodiging is geen entree vereist. De drankjes (excl. sterke drank) krijgt u aangeboden door Indisch 3.0 en restaurant Blauw.

Zin in een rijsttafel?

Speciaal voor deelnemers aan deze IBC-netwerkborrel biedt restaurant Blauw op 19-4 een rijsttafel aan tegen gereduceerd tarief:

Een amuse, een rijsttafel voor 1 persoon, 2 drankjes en een kop koffie voor € 27,50.

Voor deze IBC-aanbieding is een reservering noodzakelijk. Alleen geldig op 24 mei 2013.

Mocht u deze aanbieding willen gebruiken samen met uw partner, vriend of vriendin, dan is dat mogelijk. In de uitnodiging staat hoe u gebruik kunt maken van deze smakelijke aanbieding.

Uitnodiging ontvangen?

Deelname aan dit evenement is alleen mogelijk op vertoon van een uitnodiging. Heeft u die niet ontvangen? Laat hier uw gegevens achter, dan nemen wij snel contact met u op. Wij vragen u in de uitnodiging om een RSVP om uiterlijk op 23-5 uw deelname te bevestigen.

Pitchen?

In het programma is een half uur opgenomen voor ondernemers die zichzelf willen presenteren in maximaal één minuut. Pitchen dus. Als u een uitnodiging ontvangen heeft, kunt u zich hier opgeven voor een pitch. Dit is mogelijk tot 23-5.

Lees ook: Zeven tips voor een goede elevator pitch

[contact-form to=’tabitha@indisch3.nl’ subject=’Ik kom op 24-5 naar de IBC-netwerkborrel.’][contact-field label=’Voor- en achternaam’ type=’name’ required=’1’/][contact-field label=’Organisatie’ type=’text’ required=’1’/][contact-field label=’Branche’ type=’text’ required=’1’/][contact-field label=’E-mailadres’ type=’email’ required=’1’/][contact-field label=’Postadres’ type=’text’ required=’1’/][contact-field label=’Postcode %26amp; vestigingsplaats’ type=’text’ required=’1’/][contact-field label=’Dank voor jullie uitnodiging. Ik kom graag.’ type=’select’ required=’1′ options=’zelf.,,,,First option,met twee personen.,met drie personen of meer.’/][contact-field label=’Ik wil graag pitchen.’ type=’checkbox’/][contact-field label=’Ik maak gebruik van de Blauw-aanbieding.’ type=’select’ required=’1′ options=’voor éen persoon.,voor twee personen.,voor drie personen.,voor vier personen of meer.,niet van toepassing.’/][/contact-form]