En dan nu: licht, camera, actie!

De vorige keer schreef ik dat mijn script na een spannende pitch is uitgekozen om tot een korte film gemaakt te worden. Samen met coach Sandra Beerends ben ik aan de slag gegaan. We zijn gaan filmen.

Panic attack 
Meteen is het duidelijk: in korte tijd moet er heel erg veel gedaan worden (lees: PANIC ATTACK!). Allereerst moet ik het script – nog een keer! – herschrijven, nadat Sandra feedback heeft gegeven. We drinken samen koffie en praten over het script, maar ook over andere Indië gerelateerde dingen.

Sandra heeft ook een Indische achtergrond en haar moeder komt net als mijn oma uit Semarang, heel erg toevallig! Na het script een paar keer doorgenomen te hebben, komen we op het maken van pasteitjes. Ik ben meteen blij met deze keuze, omdat het iets is wat ik van oma heb geleerd, het er mooi uit ziet op beeld en we ondertussen een goed gesprek kunnen voeren zonder dat het een echt interview wordt.

Belangrijk is dat ik steeds goed de structuur in mijn hoofd houd. Naast het herschrijven van het script, ben ik ondertussen op zoek naar een kleine, maar goede crew. Tijdens de draaidagen zullen Erik (camera), Kirsten (productie) en mijn zus Jade (ook productie en tegelijkertijd geluidsvrouw) me helpen. Sanne doet art design en Ronny maakt een hele coole krontjong track in een nieuw en modern jasje.

still5
Ik ben blij met de keuze om in de film pasteitjes te maken.

Opa is watching you
En dan is het zover: de eerste draaidag. Ik ben uiteraard weer zenuwachtig en ik hoop geen tomaat te worden, want het wordt voor eeuwig vastgelegd. Ik probeer te doen alsof ik niet zenuwachtig ben, zodat oma zich zo natuurlijk mogelijk gedraagt. Samen met Jade ben ik er al ’s ochtends, omdat opa jarig is en we gaan helpen met taartjes uitdelen. Ik geloof dat oma zich drukker maakt om het uitdelen van die taartjes dan om de film zelf, dat is mooi.

Opa heeft er alleen niet zoveel zin in, hij vindt het te druk en wil zijn verjaardag liever in z’n eigen huiskamer vieren. Oh-oh denk ik, als hij het nu al te druk vindt, hoe gaat dat dan straks als we gaan filmen? Gelukkig kan hij toch genieten van de aandacht voor zijn verjaardag en gaan we daarna terug naar de kamer van opa en oma. Daar gaat opa lekker babi pangang spek eten, zijn lievelingsgerecht van de Chinees, gekregen van mijn moeder. Als hij klaar is, houdt hij ons nauwlettend in de gaten.

opakijkttoeklein
Opa houdt de boel nauwlettend in de gaten.

De set
Om 12.00 komen Erik en Kirsten aan op de set (lees: de huiskamer van opa en oma). De spullen worden, bij gebrek aan ruimte, uitgestald op het bed van opa en oma. Ondanks dat ziet het er al heel professioneel uit! Oma blijft lekker rustig in haar stoel zitten en puzzelt wat. Erik gaat in de weer met zijn camera en ondertussen kijken Jade en Kirsten hoe het geluid werkt en krijgen oma en ik een geluidszendertje.

spullenuitgestald
De spullen worden uitgestald op het bed van opa en oma.

Bombarie
En dan is het zover en gaan we echt filmen. Het gaat best wel goed, maar ik merk wel dat het in het begin een beetje stroef gaat. Het is moeilijk om een gesprek natuurlijk te laten verlopen met zoveel bombarie om je heen. Ik merk ook aan oma dat ze zich bewust is van de camera. We houden daarom een korte pauze waarin we besluiten dat we niet alles de eerste draaidag kunnen filmen, omdat dat te vermoeiend zal zijn. Door dit besluit zijn oma en ik wat meer ontspannen.

Oma en kleindochter Amber.
Het is nog best wel lastig een gesprek voeren met al die bombarie om je heen.

Zingen
De tweede draaidag gaat soepeler en de gesprekken gaan ook veel beter. Op een gegeven moment hebben we niet eens meer door dat we worden gefilmd. We zingen samen een lied dat oma heeft geschreven op de wijs van South of the Border van Gene Autry. Ik begeleid ons op mijn keytar, want keytars rulen de wereld. Ik zie nu al voor me hoe dat een leuke scene wordt in de film.
“Vanonder de tropenzon, ver over zee
zitten we hier nu, met ons wel en ons wee”

still2
Na keytarspel konden we weer lachen.

Moe, maar voldaan
We sluiten de tweede draaidag met een moe, maar voldaan gevoel af. Er ligt nog een hele klus in het verschiet: monteren. De film wordt uiteindelijk pas echt een film in de montage. Ik moet direct al het materiaal gaan bekijken en gaan bepalen wat er wel en niet in de uiteindelijke film komt. Meer hierover in mijn volgende blog!

Vandaag is de première al, ik heb hier heel erg veel zin in!! Ik zal bloggen over hoe de film is ontvangen.

Kandidate CinemAsia FilmLAB blogt op Indisch 3.0

Amber Nefkens: het Indische verleden ontdek je in de keuken

Met haar korte film, Indië op een bord, is Amber Nefkens een van de drie gelukkige winnaars van een plek in CinemAsia FilmLAB. Vanaf deze week gaat Amber bloggen op Indisch 3.0, over haar deelname aan dit spannende traject.

Het CinemAsia FilmLAB is in volle gang. Het CinemAsia Film Festival biedt met haar FilmLAB opkomende talenten de kans om onder professionele begeleiding een korte Aziatische diaspora film te maken. Dit jaar is het thema ‘FOOD’ binnen Aziatische gemeenschappen. Naast het filmproject van Amber Nefkens, zijn die van Raoul Groothuizen en Alex Lai geselecteerd.

Amber Nefkens tijdens de Gouden Rijstkom 2013
Amber Nefkens in actie tijdens de Gouden Rijstkom wedstrijd 2013 van Indisch 3.0. Foto: André Ottenvanger/ Indisch 3.0.

Amber Nefkens is masterstudente Film en Televisiewetenschap aan de Universiteit van Utrecht en van Indische afkomst. Amber heeft de korte film (8’) Indië op een bord gemaakt. Een kleindochter maakt samen met haar Indische oma Indische pasteitjes. Door het maken van Indische pasteitjes en door met oma te praten, komt ze meer te weten over het land van haar herkomst – het land dat niet meer bestaat.

Nefkens krijgt begeleiding van Sandra Beerends, scripteditor en gastdocent voor NTR en individuele filmprojecten. Sandra is betrokken bij Berlinale Talents en is mentor bij de korte film Scriptstation en voor Prime4kids. Ze schreef en coproduceerde de korte film Arigato (publieksprijs Film by the Sea 2012). Tevens is zij scripteditor van Kauwboy, die werd uitgeroepen werd tot Beste Europese jeugdfilm van 2012.

De drie deelnemers (vlnr): Raoul Groothuizen, Amber Nefkens en Alex Lai. Foto: www.cinemasia.nl
De drie deelnemers (vlnr): Raoul Groothuizen, Amber Nefkens en Alex Lai. Foto: www.cinemasia.nl

In 2006 begon CinemAsia met FilmLAB om beginnende filmmakers te stimuleren hun Aziatische Diaspora verhalen te vertellen. De makers krijgen vijf weken de tijd, een mentor en 500 euro om hun film te maken. Sinds die tijd zijn er door CinemAsia 12 korte films geproduceerd die allen in première gingen tijdens het festival. Dit jaar is het productieproces voorafgegaan door een korte scenario workshop o.l.v. scriptcoach Ernie Tee.

De zevende editie van het CinemAsia Filmfestival 2014 is van 1 t/m 6 april in De Balie in Amsterdam. Op 3 april en 5 april zijn de screenings van de FilmLAB films.

3.0 aan de studie: Mel Krul

Mel Krul, een vlotte Indische 23-jarige student, zit in zijn scriptiefase van de studie Redactie en Mediaproductie op de Hogeschool Amsterdam. Tijdens dit interview voor Indisch 3.0 praat Mel voor het eerst over zijn achtergrond. ‘Het is toch wel een beetje souldigging.

Lifestyle and design
Mel Krul wilde graag werken voor een modeblad . ‘Ik interesseer me heel veel voor lifestyle en design. De opleiding Fashion Design die ik volgde was ook heel leuk , maar het was best een zware studie.’ Hij zag zichzelf er niet staan, ontwerpen maken in een klein kantoortje voor een bekend modemerk. ‘Ik doe het als hobby erbij. Als mensen iets nodig hebben, van knoopjes aannaaien tot een hele jurk maken, dan doe ik dat. Ik ontwerp ook kleding, gewoon omdat ik het leuk vind,’ vertelt Mel.

Zijn huidige studie Redactie en Mediaproductie op de Hogeschool Amsterdam heeft te maken met alle aspecten van de mediawereld, van tv series- kranten tot aan tijdschriften. ‘Ik kan redacteur worden bij een tv-show, krant of website, maar ik kan ook terechtkomen als bureauredacteur bij een krant of uitgeverij. Momenteel werk ik vier dagen bij een marketingbureau en één dag in de week werk ik aan mijn scriptie.’

Fusion marketing
‘Mijn scriptie is voornamelijk gebaseerd op Fusion Marketing. Dit is het succesvol toepassen van traditionele, online en content marketingstrategieën. Een voorbeeld van een fusion marketingstrategie is Customer Media. Hoe moet je de consument bereiken met de juiste media op het juiste tijdstip op de juiste plaats. En op welke manier schrijf je een artikel dat vervolgens hoog op Google verschijnt?’ In Nederland wordt dit reeds toegepast, alleen staat het nog niet bekend als Fusion Marketing. Veel Nederlandse bedrijven doen het nog met de losse hand. ‘Het is nog heel nieuw en omdat ik veel met content bezig ben, vind ik het heel interessant om marketingstrategieën op de content toe te passen.’ Het Indisch-zijn heeft geen rol gehad op Mel’s studie- en onderzoek keuze. ‘Ik heb Indonesië niet als doel in de vraagstelling van mijn scriptie gebruikt. Simpelweg heeft  het onderwerp geen raakvlakken met Indonesië en dus geen toegevoegde waarde voor mijn scriptie.’

Foto: Mel Krul
Foto: Mel Krul

 

Niet vandaag maar morgen
Als ik hem vraag over Indische gewoontes in vergelijking met niet-Indische studenten, denkt Mel direct aan de woorden van zijn moeder. ‘Aan het begin van mijn studie heb ik met heel veel pijn en moeite ‘het uitstellen’ moeten afleren. Mijn moeder zei altijd dat ik deze gewoonte had. ‘Wat vandaag niet af is, komt morgen wel.’ Deze eigenschap heeft Mel gelukkig kunnen doorbreken.

In het wereldje waarin hij nu zit, heeft hij altijd te maken met deadlines. In de omgang met docenten en medestudenten speelt Mel’s achtergrond geen rol. ‘Ik denk dat het meer afhankelijk is van opvoeding en niet zozeer door afkomst. Alhoewel ik denk dat wij Indische mensen toch amicaler kunnen zijn. Het duurt bij ons langer om mensen te leren kennen, maar vervolgens worden we wel snel close.

‘Over het algemeen hebben Hollanders misschien toch wel een soort van wall om zich heen. Eigenlijk ben ik een verwesterde Indo, alleen het eten zit er bij mij heel erg in. Zeker wel twee keer per week komen vrienden bij mij eten.’ Mel woont met twee kamergenoten en merkt stiekem een verschilletje als het om eten gaat. ‘Ik heb altijd geleerd als je kookt en anderen zitten erbij, dan is het onbeleefd zelf te eten en anderen niks aan te bieden.’

Pedas?
Mel’s vriendenkring bestaat onder andere uit veel Indische en Indonesische vrienden, uit Zuid-Limburg tot Groningen. ‘Met mijn Indische vrienden ga ik vaak naar het Tropenmuseum. Mijn Indonesische vrienden heb ik vooral leren kennen bij het uitgaan.’ Hij zoekt ze niet persé op, maar het gaat wel soms automatisch vertelt hij.

‘Je begint toch met de vraag, waar kom je vandaan? Dan voel ik gelijk een band. Ik vind ook dat de Indischen soms wel erg pedas kunnen zijn, ze zijn scherp in wat ze zeggen. Als ze iets vinden, dan zeggen ze dat ook meteen.’ Ik reageer even verbaasd omdat er over het algemeen wordt gezegd dat Indische mensen juist bescheiden en teruggetrokken zijn.

Mel haakt hierop in. ‘Ik zie dat er een groot verschil zit tussen de mensen die in Indonesië zijn geboren en in Nederland. Indonesiërs zijn meer ingetogen en heel lief. Ik ben juist meer iemand van straight to the point.’

Indische mensen die pedas zijn, dat was een opmerking die mij aan het denken heeft gezet na dit interview. Wat vinden jullie hiervan?

Pedas?   Bron: http://www.indonesisch-culinair.nl/ingredient/375-rawit.html
Pedas? Bron: http://www.indonesisch-culinair.nl/ingredient/375-rawit.html

 

Kunstzinnige De Lachende Javaan ontvangt derde winnaar

De Lachende Javaan. Foto: Tabitha Lemon/ Indisch 3.0 2013.

Winnaar Valentijnsactie te gast in artistiek Indonesisch restaurant

Frans Helling runt samen met zijn broers en zussen het vernieuwende Indonesische restaurant De Lachende Javaan in Haarlem. Zij ontvangen de derde winnaar van onze Valentijnsdagactie. Vorig jaar waren we er te gast en maakten we kennis met dit vooruitstrevende koppel. Hoe gaat het met ze?

‘Ja goed, druk,’ zegt de ondernemer lachend. Vorig jaar vertelde ik al dat De Lachende Javaan een familierestaurant is. Frans Helling, broers Johan en Hendrik richtten de zaak 27 jaar geleden op, met indertijd mama Helling en zus Christina in de keuken.

Christina bereidt de satéh voor @ De Lachende Javaan. Foto: Tabitha Lemon/ Indisch 3.0 2013.
Zus Christina Helling bereidt de satéh voor @ De Lachende Javaan. Foto: Tabitha Lemon/ Indisch 3.0 2013.

Moeder Helling is inmiddels helaas onverleden, maar is nog wel in de zaak aanwezig; zij is afgebeeld op een modern Indonesisch schilderij. Kunstwerken zijn, naast de excellente keuken, wat De Lachende Javaan onderscheidt van andere restaurants. Frans Helling is een actieve kunstverzamelaar. Zijn aankopen zijn in de zaak te zien.

Daar is inmiddels wel wat nieuws over te melden, vertelt Frans. ‘Ik ben bezig om boven een aparte indeling te maken voor 16-18 gasten. Het wordt een minimalistische sfeer zoals je dat ook in een galerie hebt en de meubels die ik ervoor ga verzamelen, zijn in de stijl van de jaren ’20.’

Een van de reclameposters die te zien is in het affichemuseum in Hoorn. Afbeelding: http://www.affichemuseum.nl/index.html
Een van de reclameposters die te zien is in het affichemuseum in Hoorn. Afbeelding: http://www.affichemuseum.nl/index.html

‘Verder heb ik  24 posters uitgeleend aan de tentoonstelling in Hoorn over reclame in Indië. Die tentoonstelling is verlengd tot en met 23 februari, en daarna ga ik de posters hier tentoonstellen.’

‘En het spannendste is dat ik foto’s van de Maha-cyclus gevonden heb, een driedelige serie films van de Nederlands-Indische Filmmaatschappij over het leven in Indië. Wat ik gevonden heb, bestaat uit 60 foto’s van 50 x 60 en 300 foto’s van 20 x 15 cm. Het zijn filmstills in fotoalbums en echt erg uniek. Ik probeer momenteel de film te achterhalen, die is hier ergens in Amsterdam. Dan ga ik dat thema verder uitwerken.’

Foto uit de film Mahamoelia van de Maha-cyclus. Foto: http://www.filmfestival.nl/publiek/films/mahamoelia
Foto uit de film Mahamoelia van de Maha-cyclus. Foto: http://www.filmfestival.nl/publiek/films/mahamoelia

Wij ontdekken net dat een  van de drie series, Mahamoelia, dit jaar op het Nederlands Filmfestival te zien is. Tip voor Frans.

De gelukkige winnaars die bij De Lachende Javaan gaan eten, zijn Irene en Bas. Tegen haar ontroerende en ontwapenende liefdesverklaring kunnen wij geen nee zeggen. Lucky Bas! Sturen jullie je gegevens naar redactie [@] indisch3.nl? Veel plezier en eet smakelijk.

Winnaar Mooi Zeist valt met neus in "mentega"

Bekendmaking eerste winnaar Valentijnsdiner

Vandaag maken we bekend wie een Valentijnsdiner voor twee gewonnen heeft bij restaurant Mooi Zeist of, zoals blijkt, bij een van de andere acht Indonesische restaurants die aangesloten zijn bij de SIR.

Want, zoals we vandaag ontdekten, krijgt degene die een Valentijnsdiner voor twee wilde winnen bij Mooi Zeist, twee dinerbonnen aangeboden van de SIR. De SIR is een vereniging waarbij alleen geselecteerde Indonesische restaurants aangesloten zijn. Dit betekent dus dit stel mag kiezen waar het gaat eten. 

Naast Mooi Zeist, kan jij gaan eten bij De Lachende Javaan in Haarlem, The Raffles in Den Haag, Djadjan in Bergen, Bali James in Breda, Spandershoeve in Hilversum, Dewi Sri (Rotterdam Hillegersberg en Rotterdam Centrum) en restaurant Klein Java in Sneek.

Wie is de gelukkige die met zijn neus in de mentega gevallen is?

“Lang lang geleden toen er nog Hyves was, jah is nu niet meer hé al weg maar goed ik ga verder.. was er een groep genaamd Cinta Manis, dese groep was voor indo’s die in contact konden komen met elkaar en misschien ook wel daten?

Loh, ineens kwam dese Nona voorbij! Aduh, cantik dese!! Dus dese djago ging zijn ding doen! Wij veel omong-omong en lachen ons helemaal kriput seh! Uiteindelijk wij afspreken toh? U zult wel denken misschien na 3 maanden? Nda.. wel 3 jaar geduurd! Plan-plan dese!

Maar zou erg leuk wezen als dese fent haar ook nog kan perassen met een etentje in Mooi Zeist! Zou een mooi begin wezen van het jaar!
Maar goed omong-omong maar door dese fent, gaat eind aan breien. Groetjes aan iedereen hé! Sampai jumpa!

PS: Dese fent moet wel winnen hoor! Anders krijg ik lel van haar als ik pertel dat ik niet heb gewonnen en ken dese fent ook weer gaan lopen koken!”

De winnaar heeft zijn eigen tekst natuurlijk allang herkend. Gefeliciteerd Leroy Hansen, met dit proza – waarvoor onze oma’s ons vroeger een draai om onze oren hadden gegeven – heb jij voor je nona manis en jezelf een diner voor twee gewonnen.

Stuur je snel je adresgegevens naar de redactie (redactie [at] indisch3.nl)? Dan krijg je je prijs opgestuurd. Veel geluk met zijn tweetjes en slamat makan, ja.

Morgen lees je wie het diner in Kantjil en de Tijger in Amsterdam heeft gewonnen. Zaterdag lees je wie er gaat eten bij de Lachende Javaan in Haarlem.

Valentijnsdagactie: met wie wil jij je saté kambing delen?

Doe mee en win een Valentijnsdiner voor twee.

Nog een week of twee en dan is het weer zover: wachten bij je (digitale) brievenbus op post van je mysterieuze Valentijn. Weet jij nu al met wie jij op Valentijnsdag uit eten zou willen gaan? Doe dan mee met de Valentijnsdagactie van Indisch 3.0 en maak kans op – hoe kan het ook anders – een van de drie gratis Valentijnsdiners.

Het Valentijnsdiner word je aangeboden door restaurant Mooi Zeist (Zeist), Kantjil & de Tijger (Amsterdam) of De lachende Javaan (Haarlem).

Meedoen kan tot en met 4 februari 2014 op www.indisch3.nl.
Meedoen kan tot en met 4 februari 2014 op www.indisch3.nl.

Hoe kan je meedoen?

1. Vertel ons in onderstaand reactieformulier met wie jij je saté zou willen delen op Valentijnsdag. Is het je geliefde? Je lievelingsbroer? Of je moeder? Alles mag. Als je ons maar uitlegt waarom. Onder de leukste reacties verloten wij diners voor twee bij Mooi Zeist, Kantjil & de Tijger en De lachende Javaan.

2. Deel deze actie op je Facebook-pagina. Twitteren mag ook. Gebruik dan #satekambing.

3. Kijk vanaf 5 februari a.s. op www.indisch3.nl en zie of jij een van de drie gelukkigen bent.

Ja, ik wil kans maken op een van de drie Valentijnsdiners.

[deelnemen is niet langer mogelijk. Vanaf 5 februari 2014 lees je wie gewonnen hebben.]

 

Proef het winnende gerecht van de SAYAH Gouden Rijstkom zelf.

Vorige week presenteerde winnende kok Tim Sprangers zijn gerecht aan de Indonesische ambassadeur. Tim won de SAYAH Gouden Rijstkom 2013 met zijn Lemper van gerookte schar op een urap van Hollandse seizoensgroenten.

Wil jij zelf zijn winnende gerecht proeven? Ga dan naar Cafe Kadijk in Amsterdam. Tim staat daar in de keuken en zal het hoogstpersoonlijk voor je bereiden. De lunch voor de ambassadeur in het kader van de Gouden Rijstkom 2013 is mogelijk gemaakt door HANOS.

 

Bekende geuren krijgen nieuwe gestaltes tijdens Indische kookwedstrijd 3.0

Terugblik op de SAYAH Gouden Rijstkom 2013

Wat was het ontzettend gaaf. Met een mannetje of 40 stonden we daar, hartje Amsterdam, ontzettend te genieten. Bekende geuren en ingrediënten werden samengevoegd tot nieuwe, eigentijdse spannende gerechten. Overkill of niet, op deze site ontbreekt nog een inhoudelijke reportage van onze kookwedstrijd. Dus nemen we je nog één keer mee terug, naar 4 november 2013, de dag van de cook-off voor de SAYAH Gouden Rijstkom 2013

Fotografie: André Ottevanger. Video: Amber Nefkens.

Tabitha en ik waren al vroeg op locatie – gelukkig, want door het noodweer stonden er kilometerslange files door het hele land. Meerdere deelnemers waren later, waardoor we op het laatst het kookschema omgegooid hadden. Het schema was zo opgebouwd, dat elk kwartier een kandidaat de keuken inging. Een van de inzenders, Stanly Rutten, moest helaas afzeggen. Zo startten we de eerste editie van de Gouden Rijstkom met zeven kandidaten.

Rahmi Dahlan

Rahmi Dahlan was de eerste kandidaat die de keuken in ging. Rahmi Dahlan (40 jaar) uit Noord-Holland heeft als ondernemer een cateringbedrijf aan huis gehad en heeft daarvoor gewerkt als stewardess bij Garuda. Rahmi groeide op in Makassar: “Makassar is beroemd om zijn verse vis uit de oceaan. Bij ons thuis aten wij bijna altijd verse vis, op verschillende manieren bereid. Sinds ik in Nederland woon, mis ik soms mijn traditionele eten van mijn kindertijd.” Rahmi deed mee met  Ikan goreng santen. Jurylid Lonny Gerungan was te spreken over haar gerecht, maar vond het jammer dat zij een bestaand recept veranderd had – daarmee verloor de inzending punten op het onderdeel authenticiteit. “Had dit gerecht gewoon de originele naam gegeven – en had het opgediend met de bijbehorende sambal,” gaf Gerungan de Indonesische mee.

Yvonne Slüper

Even leek het erop dat ons tweede kandidatenkoppel, Yvonne Slüper en Annemarie Bakker uit Den Haag, het niet zou redden. ‘Ik voelde me opeens niet zo goed worden,’ vertrouwde Yvonne me later op de dag toe. Net op het nippertje serveerde ze haar inzending uit: Lemper sajoer paniki. Yvonne Slüper (29 jaar): “Mijn passie voor koken komt zonder twijfel bij mijn moeder vandaan. Mijn band met Indonesië komt van mijn vaders kant.” Yvonne werkt in de wereld web en ict. Voor deze wedstrijd heeft zij een combinatie gemaakt van haar favoriete gerechten: “Ajam Paniki, Sajoer Boontjes en Lemper. Kenmerkend voor deze gerechten vind ik dat ze tijdloos zijn, maar vooral ook erg toegankelijk.” Jurylid Jeff Keasberry complimenteerde Yvonne met de originele presentatie, al vond hij de smaak was tegenvallen. “Zonde! Jullie zijn in de problemen gekomen met de tijd, het gerecht was niet warm meer.”

Francis Kuijk

De derde kandidaat was Francis Kuijk. Francis Kuijk (51 jaar) – die ook mee gedaan heeft met The Taste –  uit Noord-Brabant is zelfstandig ondernemer en auteur van ‘Kripik & kretek”, waarin ze en haar nichtje recepten van hun moeders en oma bundelde. “Met een Indische moeder die altijd in de keuken stond, kon het niet anders zijn dan dat ik deze familiegeheimen mee kreeg van haar.” Francis deed mee aan de cook-off met een Javaanse consommé met gerookte kip en boudin blanc. “Een echt Pascal Jalhaij-gerecht, door de boudin blanc,” vertelde Pascal. “Sterk van je dat je het een consommé hebt genoemd!”

Tim Sprangers

De volgende kandidaat was Tim Sprangers. Tim Sprangers (29 jaar) uit Amsterdam combineert in zijn twee leven twee uit de hand gelopen hobby’s: (schrijven over) muziek en koken.Ik houd veel van de Indische keuken, ben er mee opgegroeid en heb mij de afgelopen tien jaar behoorlijk ontwikkeld als kok en houd van het doorbreken van stigma’s.” Als kok werkte hij in meerdere restaurants in Brabant en Amsterdam en richtte zijn eigen cateringbedrijf op: John Pastinaak. De jury over Tim (in eerste instantie): “Een sober gerecht, ik vond je keuze van je ingrediënten heel erg sterk.”

Cliff Aluy

En zo waren we opeens over de helft. De vijfde kandidaat, Cliff Aluy (27 jaar) uit Noord-Brabant werkt al sinds zijn 16e in de horeca en verdiept zich momenteel onder meer in moleculair koken. Cliff is sous-chef en kookt graag met de ingrediënten van zijn roots; de Aziatische keuken. Zijn inzending heet “Balinees strand”, die hij met assistentie van zijn vriendin opdiende aan de jury. “Als je het hebt over een wedstrijdgerecht, dan is dat jouw gerecht. We hadden wel twijfels over de authenticiteit.”

Raymond Linde

De zesde kandidaat had een flinke wereldreis achter de kiezen om in Amsterdam te komen, maar ze waren er: Raymond Linde met kookmaatje Astrid. Raymond Linde (47 jaar) uit Overijssel is ondernemer en fotograaf en doet samen met Astrid Linde mee aan de kookwedstrijd. Zij hebben een seizoensgerecht ontwikkeld: hert in pittige kokossaus op een bedje van gesmoorde palmkool gegarneerd met rijstkroepoek. Lonny herkende ‘kerak’ in de rijstkroepoek. “Ah, dat ken je niet? Dat verklaart een hoop.”

Alex Lasatira en Mikal Lefevre

We hadden het laatste gerecht niet beter kunnen uitkiezen. Alex Lasatira en Mikal Lefevre hadden een bittergarnituur 3.0 ontwikkeld, mét Bintang. Alex Lasatira (30 jaar) en Mikal Lefevre (26 jaar) uit Noord-Brabant werken allebei in de foodsector en zijn derde generatie Moluks en Indisch. Mikal is freelance fooddesigner en vertelde al eens op onze site over zijn liefde voor koken: “Ik heb een grote passie voor eten verkregen doordat mijn opa altijd in de keuken stond te koken, lekker Indonesische gerechten maken in het kleine keukentje waar mijn vader is opgegroeid.” Alex is sous-chef en ondernemer: “Sinds kleins af aan heb ik altijd met vol bewondering mee gekeken bij mijn oma’s kookkunsten. Hierdoor is mijn passie voor koken en vers eten ontstaan.” “Te gek idee! Origineel. We hadden alleen moeite met de uitvoering. En we hadden gehoopt dat de technieken verfijnder zouden zijn.”

Intermezzo: de jury over de nieuwe Indische keuken

Tussen de presentaties van kandidaten in, presenteerde de jury onder leiding van chef Jalhaij een inspiratievoorbeeld van de nieuwe Indische keuken. “Hiermee willen we mensen inspireren om de Indische keuken weer sexy te maken,” vertelt Jalhaij. Journalist Ronald Hoeben van NRC maakte er een uitgebreide reportage over, die veel reacties heeft opgeroepen.

De uitslag

Verder kregen we een heerlijke lunch aangeboden door restaurant Blauw. Want nee, helaas, het publiek mocht niet meeproeven. We wilden het de kandidaten niet aandoen om ook nog eens voor 30+ man hun gerecht op te dienen. Maar wat zijn we nieuwsgierig geweest naar de smaken.

Juryberaad Gouden Rijstkom
Jeff Keasberry (l), Lonny Gerungan en Pascal Jalhaij (r) overleggen over de uitslag.

Na het juryberaad gingen alle kandidaten bij hun gerecht staan. Als dank voor deelname kregen zij allemaal een medaille voor hun nominatie.

Marc Pieplenbosch was namens SAYAH aanwezig – die alle kandidaten en juryleden naar huis heeft laten gegaan met een exemplaar van deze heerlijke spekkoeklikeur.

DSC_0828
Marc Pieplenbosch van SAYAH Drinks (l) in gesprek met Kirsten Vos (Indisch 3.0)

De drie juryleden hadden elk een eigen aandachtsgebied. Jeff Keasberry lette op de smaak en de passie die bleek uit het verhaal achter het gerecht. Lonny Gerungan beoordeelde de authenticiteit van de gerechten en de kwaliteit van de ingrediënten. Voorzitter Jalhaij waardeerde de presentatie en de kooktechniek. Verder had elk jurylid gelet op algemene kenmerken, zoals hygiene. En toen maakte Pascal de winnaar bekend. Bekijk het in de videoreportage die Amber Nefkens voor Indisch 3.0 maakte. Meer gedetailleerd jurycommentaar vind je in ons YouTube-kanaal. De individuele video’s zijn ingesteld en zullen in de loop van de dag beschikbaar zijn.

Aandenkens

Natuurlijk hebben wij de jury en de vrijwilligers niet met lege handen naar huis laten gaan. Elk jurylid heeft van Indisch 3.0 een persoonlijk aandenken ontvangen en een exemplaar van De smaak van verlangen. Want wat geef je in hemelsnaam aan drie van die specialisten op het gebied van de nieuwe Indische keuken? Een boek over hoe de Indische keuken van toen onze moeders en oma’s in de kampen op de been heeft gehouden leek ons wel gepast.

Op naar de Gouden Rijstkom 2014!
Dank allemaal, voor  jullie enthousiasme, creativiteit en doorzettingsvermogen. We gaan volgend jaar een nóg mooier event maken van de Gouden Rijstkom 2014. Heb jij daar een tip voor, of wil je eraan meewerken? Laat je reactie hieronder achter of verstuur hem met dit reactieformulier. Dit was onze berichtgeving over de SAYAH Gouden Rijstkom 2013.

Tips & belangstelling voor de Gouden Rijstkom 2014?

[contact-form subject=’Over de Gouden Rijstkom 2014′][contact-field label=’Je naam’ type=’name’ required=’1’/][contact-field label=’E-mailadres’ type=’email’ required=’1’/][contact-field label=’Ik reageer omdat’ type=’select’ required=’1′ options=’ik een tip voor jullie heb.,ik volgend jaar wil meehelpen.,ik volgend jaar wil meedoen.’/][contact-field label=’Licht je reactie toe.’ type=’textarea’ required=’1’/][/contact-form]

 

 

Fotoreportage Gouden Rijstkom

De echte reportage laat nog even op zich wachten. Om het wachten te verzachten: de fotoreportage. Met dank aan Andre Ottevanger!

Tim Sprangers wint eerste SAYAH Gouden Rijstkom

“Dit is de smaak van verlangen 3.0.”

De kokende journalist Tim Sprangers (29) uit Amsterdam heeft afgelopen maandag de eerste editie van de SAYAH Gouden Rijstkom gewonnen. Met zijn Lemper van gerookte schar op een bedje van gado gado, overtuigde hij de jury. Pascal Jalhaij, Lonny Gerungan en Jeff Keasberry kozen zijn inzending als beste van de zeven inzendingen.

Juryvoorzitter en chef Jalhaij: “Dit gerecht had alle elementen waar de nieuwe indische keuken voor staat. Authentieke pure smaken, goede bereiding, juiste keuze van ingrediënten, en we proefden zijn verhaal:de smaak van verlangen 3.0.” Met dit jury-oordeel heeft de 29-jairge Amsterdammer en Indo 300 euro gewonnen, de eerste SAYAH Gouden Rijstkom 2013 en mag hij zijn gerecht aanbieden aan de indonesische ambassadeur en opdienen op een vakdiner voor meesterchefs.

De SAYAH Gouden Rijstkom 2013. Foto: André Ottenvanger/ Indisch 3.0 2013.
De SAYAH Gouden Rijstkom 2013. Foto: André Ottenvanger/ Indisch 3.0 2013.

Tim Sprangers over zijn gerecht: “Mijn opa maakte vroeger de lempers. Dat was een dag feest en tegelijkertijd een crime. Opa stond nooit in de keuken. Die plek was daarom absoluut verboden terrein. Opa kon namelijk behoorlijk chagarijnig worden.”

Het winnende Lemper van gerookte schar van Tim Sprangers. Foto: André Ottenvanger/ Indisch 3.0.
Het winnende ‘Lemper van gerookte schar’ van Tim Sprangers. Foto: André Ottenvanger/ Indisch 3.0.

“Dat is lang geleden, ik kan het me vaag herinneren. Hij overleed ruim tien jaar geleden, mijn oma overleed vorig jaar. Met haar kon ik uren praten over eten. En dus ook over lempers. Toen stuitte ik op een verbazing, oma verklaarde uit alle eerlijkheid dat ze eigenlijk niet wist hoe je lempers maken moest. Ik keek in haar receptenboek, maar het antwoord bleef uit. We kwamen tot de conclusie dat de kruiden van haar soto waarschijnlijk overeen kwamen met die van opa’s lemper. Die staan dan ook in het recept.”

Tim maakt de borden op. Foto: André Ottenvanger/ Indisch 3.0.
Tim maakt de borden op. Foto: André Ottenvanger/ Indisch 3.0.

“Ik houd veel van de Indische keuken, ben er mee opgegroeid, en kook nu ruim twee jaar voor een redelijk traditioneel Indisch eetcafé. Maar ik heb mij de afgelopen tien jaar behoorlijk ontwikkeld als kok en houd van het doorbreken van stigma’s. Het kruidenmengsel van de soto verdient een monument, maar waarom de combinatie met vlees. Waarom niet met een lekkere vis uit de Noordzee? Ik kies voor de schar, voer voor de kat werd vroeger gezegd, maar niets is minder waar. Het is een ondergewaardeerde heerlijkheid.”

Tim Sprangers aan het koken
De winnaar bereidt zijn gerecht voor. Foto: André Ottenvanger/ Indisch 3.0

“Gado gado is misschien wel mijn favoriete Indische gerecht, vooral door de verse groenten en eenvoud in contrast met het vaak heftige kruidenamalgaam. Maar ook hierbij vroeg ik mij af, waarom toch altijd dezelfde groenten? Ik kies voor typische seizoensgroenten van oktober en november. De kleurencombinatie is mooi. De pindasaus maak ik lekker fris en neutraal, zodat de lemper niet verzuipt in het sausgeweld en de sprekende djeroek poeroet in de lemper weer mooi terugkomt in de gado gado.”

Pascal Jalhaij, Tim Sprangers, Lonny Gerungan en Jeff Keasberry. Foto: André Ottenvanger/ Indisch 3.0.
Pascal Jalhaij, Tim Sprangers, Lonny Gerungan en Jeff Keasberry. Foto: André Ottenvanger/ Indisch 3.0.

Twee weken geleden nomineerde de jury tien deelnemers van acht gerechten voor deelname aan de cook-off op 4 november, de finale van de kookwedstrijd de Gouden Rijstkom. Afgelopen maandag streden negen deelnemers – een deelnemer had moeten afzeggen – om deze prijs, die voor het eerst georganiseerd is door Indisch 3.0, een online magazine voor Indische jongeren.

Een paar van de opgediende gerechten. Foto: André Ottenvanger/ Indisch 3.0
Een paar van de opgediende gerechten. Foto: André Ottenvanger/ Indisch 3.0

Indisch 3.0 heeft de kookwedstrijd georganiseerd om de Indische keuken – die al sinds de jaren ’50 onveranderd is – te vernieuwen, sexy te maken en spannend, voor Indische jongeren die professioneel of hobbymatig in de keuken staan. De SAYAH Gouden Rijstkom 2013 is mogelijk gemaakt door SAYAH drinks, de Indonesische ambassade, restaurant Blauw, HANOS en Keizer Culinair.