10 tips voor jongeren start-ups in Indisch Nederland

De harde kern heeft het al gezien en ons ernaar gevraagd: wat is er aan de hand met Indisch 3.0? Het antwoord is eenvoudig: met de mensen erachter gaat het goed, maar de site is niet meer wat je van ons gewend was. Daarom, zoals Indisch 3.0 ooit aan de eettafel begonnen is, is zij daar nu ook afgesloten. We hebben genoten van onze tijd als actief platform voor jongeren van de derde generatie, maar onze tijd zit erop. De website blijft bestaan, hij zal vindbaar blijven en te raadplegen, maar we gaan Indisch 3.0 niet meer actief onderhouden. 

Het is niet meer aan ons

We hebben de afgelopen maanden gemerkt dat het niet werkt om Indisch 3.0 te combineren met intensieve banen. Tabitha heeft veel opdrachten met haar goed lopende fotografiebedrijf, Kirsten werkt als online hoofdredacteur voor een van de grootste online marketingplatforms.

Het kwam er zelfs niet van om op zoek te gaan naar nieuwe aanwas. Mensen meldden zich wel, maar we konden geen tijd vinden om met hun aanmeldingen aan de slag te gaan. De afgelopen maanden hebben we ook niet meer actief gewerkt aan de inhoud van de site. Een teken aan de wand was natuurlijk dat we geen aandacht besteed hebben aan de Tong-Tong Fair en aan de herdenking op 15 augustus. Het is tijd geworden om hier consequenties aan te verbinden.

We kijken allebei terug op een bijzondere tijd. De belangrijkste reden om die tijd af te sluiten, is dat we inmiddels beiden ouder zijn dan de doelgroep die we zelf voor ogen hadden binnen de derde generatie. Het voelt niet meer als onze plek om een stem te geven aan de jongeren in Indisch Nederland.

We hebben niet meer de vragen die we hadden toen we aan Indisch 3.0 begonnen. Bovendien roeren jongeren van de vierde generatie zich al en het duurt niet lang meer voordat de eerste leden van de vijfde generatie geboren worden. En hoe lang is de derde generatie eigenlijk nog de generatie van Indische jongeren?

De Indisch3.0-crew 2011/2012 met Ricky Risolles. Foto: Jaro Wolff.
De Indisch3.0-crew 2011/2012 met Ricky Risolles: Liselore, Tabitha, Kirsten & Wendy (oktober 2012). Foto: Jaro Wolff.

10 tips uit 6 jaar ups én downs van Indisch 3.0

Daarom willen we op deze plek 10 tips meegeven aan jongeren die in Indisch Nederland een verschil willen gaan maken en een initiatief willen starten. Sta jij te trappelen om een plek in te nemen in het speelveld van de jongeren in de Indische gemeenschap in Nederland? Lees deze learnings uit de ups en downs van 6 jaar Indisch 3.0 dan eens door. Wie weet heb je er wat aan. En: heel veel succes & plezier 🙂

Jongeren gaan massaal op zoek naar hun roots in Indonesië. We organiseerden er een talkshow over op de Tong-Tong Fair, http://www.indisch3.nl/samen-met-indisch-3-0-naar-de-ttf-285/  Ben jij al in Indonesië geweest, op zoek naar je roots?
Uit ons archief. “Jongeren gaan massaal op zoek naar hun roots in Indonesië. We organiseerden er een talkshow over op de Tong-Tong Fair. Ben jij al in Indonesië geweest, op zoek naar je roots?”

1. Als je een idee hebt ga er dan voor en focus. Schrijf al je andere ideeën – die ook vast heel gaaf zijn – op en ga daar pas mee aan de slag als je eerste idee geslaagd is. Gebruik het enthousiasme en gedrevenheid waarmee je nieuwe ideeën verzint, om jezelf door de moeilijke momenten van een project heen te slepen.

2. Weinig jongeren zijn nog goed op de hoogte van wat er in én over Indisch Nederland speelt en gespeeld heeft. Maar dat geldt voor een groot deel ook voor onze ouders en grootouders. Ook onze ouders en grootouders wisten heel weinig over wat er nu in de openbaarheid is gekomen. Jij hebt beschikking tot publicaties, onderzoeken en bronnen die in hun tijd ondenkbaar waren. Dat jij jonger bent, hoeft nog niet te betekenen dat jij minder kennis hebt.

Kirsten Vos en Ed Caffin - foto Armando Ello
Het begin van Indisch 3.0: Ed Caffin en Kirsten Vos. Foto: Armando Ello.

3. Tegelijkertijd: je kan niet alles weten over de Indische wereld. Toch is dat geen reden om je er niet in te verdiepen. Wat in onze ervaring goed gewerkt heeft, is dat je een focus kiest. Zo had Ed bijvoorbeeld veel kennis over het Indonesië van nu, wist Tabitha veel over de Indische zakenwereld in Nederland en had Kirsten zich gespecialiseerd in de repatriëring. Richt je dus bijvoorbeeld op historische thema’s als de bersiap of de dekolonisatie, maar denk ook aan de meer eigentijdse Indorock of Indische postkoloniale literatuur.

Redactie Indisch 3 - vierkant klein
De redactie 2007 – 2011: Willem-Jan ‘Merah’ Brederode, Ed Caffin, Charlie Heystek, Kirsten Vos en Ulrike de Wreede. (foto: Armando Ello).

4.  Als je een tijdje bezig bent, ga je zakelijke afspraken maken met Indo’s en niet-Indo’s. Het fijne aan zaken doen met Indo’s is de vertrouwdheid die je voelt en de gunfactor die je ervaart. Juist dan is het heel verstandig om het zakelijke zakelijk te houden. Zet afspraken op papier, zonder uiteraard te vervallen in overdreven uitgebreide afspraken. Waar je duidelijk over wil zijn, is het geld. Wie betaalt wat aan wie op welk moment en op welke voorwaarden.

5. Vertrouw op je eigen kracht en weet wat je nodig hebt van je netwerk. Als je hulp aangeboden krijgt, weet dan goed welke vragen je hebt. Mensen kijken altijd vanuit hun eigen straatje naar je vraag. Wat je krijgt is een nieuwe invalshoek op je vraag, maar laat je niet meeslepen in hun belangen, prioriteiten en projecten.

6. Volg je intuïtie. Als iets niet goed voelt, dan klopt het waarschijnlijk niet. Ook al is het een Indo en zegt iemand je te willen helpen, ga alleen een deal aan (barters én betaalde afspraken) als jij je er senang bij voelt.

De broers Lars en Robin (beiden derde generatie) vertelden aan Nora Iburg hoe zij de perfecte rijst koken: nog altijd met één vingerkootje. Hoe maak jij de perfecte rijst?  http://www.indisch3.nl/jonge-indos-in-de-keuken-lars-en-robin-meekel/
Uit ons archief. “De broers Lars en Robin (beiden derde generatie) vertelden aan Nora Iburg hoe zij de perfecte rijst koken: nog altijd met één vingerkootje. Hoe maak jij de perfecte rijst?” 

7. Hou vast aan je eigen unieke werkwijze. Die kenmerkt je, maakt je herkenbaar en ‘onkopieerbaar’. Wij hebben veel waarde gehecht aan een journalistieke werkwijze, bijvoorbeeld. Sta wel open voor vragen vanuit community. In het begin van Indisch 3.0 wilden wij bijvoorbeeld niet over eten schrijven. De Indische cultuur is meer dan eten alleen, vonden wij toen. Maar wij hebben met deze benadering de wens van onze community genegeerd. Zodra we er gehoor aan begonnen te geven, op een manier die bij ons paste, kregen we daar veel waardering voor uit de community, met de Gouden Rijstkom uit 2013 als absoluut hoogtepunt.

8. Waar wij ontzettend veel aan hebben gehad is een goed uitgewerkte en door de community gewaardeerde visuele merkidentiteit. Als redactie hadden we in 2012 twee logo’s uitgekozen, waarop onze community kon stemmen. We hebben een aparte website opgericht hiervoor en heel bewust de stemmen openbaar gemaakt. Wat gebeurde hadden we alleen maar kunnen dromen: bijna 400 mensen hebben gestemd, maar ook meegepraat in de discussie over het logo. Hierdoor hebben wij een ijzersterk logo gekregen, waar we wat ons betreft nog jaren mee door hadden kunnen gaan. Ook de ontwerper zelf, van By Jack Brown, was erg enthousiast over deze aanpak.

De voorganger van het uiteindelijke logo. Meest gehoorde wens: verwijder de traan, we hebben al genoeg verdriet te verwerken gehad. (c) By Jack Brown
De voorganger van het uiteindelijke logo. Meest gehoorde wens: verwijder de traan, we hebben al genoeg verdriet te verwerken gehad. (c) By Jack Brown

9. De status van nieuwkomer is goud waard. Hou die zo lang mogelijk vast. In het begin ben je zelf nog de nieuwkomer, na een tijdje heb je daar nieuwe mensen in je team voor nodig. Ga daar snel naar op zoek, zeker als je je richt op de jongerenwereld. Die gaat heel hard. Want hoe lang ben je nou echt een jongere? En dan hebben we het niet over de Indische definitie daarvan 🙂

10. De allerbelangrijkste tip: koester de band met je core community. Uit hun steun en commitment kan je een voldoening halen die niet in geld uit te drukken is. Zij weten wat goed voor je is, niet je adverteerders of je andere zakelijke partners. Wat jij leuk vindt om neer te zetten, is niet per se waar je community op zit te wachten. Bovendien kan je alleen voorzien in hun behoeftes als je die echt als uitgangspunt neemt. Gelukkig zijn er genoeg activiteiten waar én je community blij van worden. Zoals meedoen in een videoclip van een Indische zanger, bijvoorbeeld.

Dank, dank, dank!

En wij? Tabitha blijft persoonlijk en zakelijk actief in Indisch Nederland. Los van haar fotografiewerk gaat zij zich inzetten voor het mooie Sayah. Kirsten gaat over een paar maanden bevallen van haar derde kind, dus die is dagelijks bezig met het overdragen van de Indische cultuur.

Wij sluiten Indisch 3.0 met een goed gevoel af. Het is een prachtige tijd geweest, waarvoor we jullie, onze partners én oud-redactieleden willen bedanken: Ed Caffin, Charlie Heystek, Merah Brederode, Ulrike de Wreede, Liselore Rugebregt en Wendy de la Rambelje.

De website blijft bestaan, hij zal vindbaar blijven en te raadplegen. De stichting Indisch Cultuurfonds, waar Indisch 3.0 bij hoort,  blijft bestaan. Het is goed denkbaar dat we vanuit die rollen achter de schermen op uitnodiging mee gaan denken met initiatieven. Maar we gaan eerst even focussen.

Dank voor jullie steun, enthousiasme en visits. Geniet van wie je bent en weet: elke Indo heeft zijn verhaal. Vind dat van jou en accepteer dat je niet alles zal ontdekken, maar enjoy the ride.

Tabitha Lemon (r) en Kirsten Vos (l) vierkant
Kirsten Vos (l) en Tabitha Lemon (r). Foto: Armando Ello.

Oproep: lezers van Asta's Ogen of Een Meisje van Honderd!

Mijn naam is Gwen en op dit moment  volg ik de onderzoeksmaster Comparative Literary Studies aan de Universiteit Utrecht en ben ik bezig met mijn afstudeeronderzoek. Ik zoek mensen (2.0 en 3.0) die Asta’s ogen van Eveline Stoel of Een meisje van honderd van Marion Bloem gelezen hebben.

Collectief geheugen

Mijn scriptie gaat over cultural memory (collectief geheugen) van tweede en derde generatie Indo. Met het oog op collectief geheugen onderzoek ik twee romans die als plaatsen van herinnering gezien kunnen worden. De romans die ik gebruik zijn als het ware een soort monumenten. Belangrijk voor mijn scriptie is hoe de romans bij de lezer ontvangen worden. Hiervoor ben ik op zoek naar uitgebreide reacties van tweede en derde generatie Indo’s.

Het verhaal van de Indo

Asta’s ogen van Eveline Stoel is het uitgangspunt van mijn onderzoek. Wat mij bij deze roman opviel, als boekverkoopster en in mijn eigen familie, is dat deze roman vaak doorgegeven wordt aan een volgende lezer omdat het boek het verhaal van de Indo zo goed vertelt. De roman functioneert op deze manier als een soort geschiedenis die doorgegeven wordt. Ik wil deze observatie in mijn afstudeeronderzoek verder uitwerken.

Welke impact op de lezer hadden de twee romans?

Ik vergelijk Asta’s ogen met het boek Een meisje van honderd van Marion Bloem, dat volgens mij ook potentie heeft om zo te functioneren en ik wil de impact van deze twee romans op de lezer verder onderzoeken.Heb jij een van deze boeken gelezen? Dan kun je mij helpen!

Zou je antwoord kunnen gegeven op de volgende vragen?

  1. Ben je Indo? Zo ja, welke generatie? En wat is je link met Indonesië en Nederlands-Indië?
  2. Waarom ben je Asta’s ogen van Eveline Stoel en/of Een meisje van honderd van Marion Bloem gaan lezen?
  3. Had je een gevoel van (h)erkenning? (leg uit)
  4. Sluit het boek aan bij jouw beleving van ‘Indisch’ zijn?
  5. Speelt je achtergrond mee bij het lezen van het boek en zo ja hoe?
  6. Houdt het boek de herinnering van het Indische verleden in stand en is het een roman die je zou doorgeven om die reden?
  7. Wat vond je van het boek?

Laat je reactie achter in de comments of stuur een e-mail naar: G.KerkhofMogot@students.uu.nl

Heel erg bedankt!

Hartelijke groet van Gwen

Garuda Indonesia vliegt non-stop naar Indonesië

Garuda Indonesia introduceert eerste non-stop vlucht naar Indonesië met nieuwe Boeing 777-300 ER

Bericht van onze partner

Garuda Indonesia vliegt vanaf 30 mei aanstaande non-stop van Amsterdam naar Jakarta met haar nieuwe Boeing 777-300 ER. Passagiers vanuit Amsterdam genieten voortaan van vele voordelen zoals een slechts 13,5 uur durende vlucht, Wi-Fi aan boord, de beste Economy Class ter wereld en een scala aan persoonlijke services. Met de introductie van de nieuwe vlucht is Garuda Indonesia de eerste en enige luchtvaartmaatschappij die passagiers vanuit Europa een non-stop verbinding aanbiedt met Indonesië.

Er is in Nederland veel vraag naar een non-stop vlucht naar Indonesië. Dit in plaats van de huidige vluchten met overstap of tussenstops, zoals die worden aangeboden door de andere carriers. Garuda Indonesia heeft daarom besloten om haar nieuwe Boeing 777 in te zetten op het traject Jakarta-Amsterdam-London-Amsterdam-Jakarta. De nieuwe, snellere non-stop vlucht zal 5 x per week plaatsvinden.

garuda_banner_990_360

De Beste Economy Class ter wereld

Met de nieuwe vlucht biedt Garuda Indonesia eveneens een ongekend snelle verbinding naar verschillende binnenlandse bestemmingen in Indonesië, waaronder een zeer snelle one-stop verbinding met Bali.

Passagiers van Garuda Indonesia genieten van alle voordelen van het nieuwe Boeing 777 toestel, zoals de onlangs tot World’s Best verkozen Economy Class en Economy Class seats. Deze laatste bieden bijvoorbeeld de meeste beenruimte en breedste zitplekken. In tegenstelling tot andere carriers die producten zoals Economy Plus en Comfort Class aanbieden voor een meerprijs, genieten passagiers van Garuda Indonesia al van deze voordelen in de standaard Economy Class. Ook het vliegen met Garuda Indonesia naar Australië wordt zeer aantrekkelijk met een unieke mogelijkheid voor een inspirerende gratis stop-over in Bali.

First Class

De nieuwe Boeing 777 toestellen bieden ook First Class plaatsen aan waarin passagiers aan boord kunnen genieten van ongekende luxe en privacy. De First Class plaatsen bieden onder andere een groot voordeel aan zakelijke passagiers die nu sneller, comfortabeler en efficiënter kunnen reizen van en naar Indonesië. Ook het onlangs geïntroduceerde vernieuwde Business Class service concept, met onder andere een chef de cuisine aan boord, voorziet hier perfect in.

Garuda Indonesia verheugt zich zeer op de nieuwe vlucht en ziet ernaar uit om zowel bekende als ook nieuwe gezichten aan boord van haar nieuwste toestel te kunnen verwelkomen.

garuda_facebook_806_806

Films over Indonesië in het spoor van journalisten.

Terugblik op de slotfilms van CinemAsia 2014

Winnares Alexandra Robbe ging vorige week naar de slotfilms van filmfestival CinemAsia 2014, in De Balie in Amsterdam. Zij schreef er voor Indisch 3.0 een recensie over. 

tekst: Alexandra Robbe

3000th Thursday
De eerste film 3000th Thursday was kort maar krachtig. Regisseuse Happy Salma was speciaal overgekomen uit Indonesië. Prachtig sober in beeld gebracht, daardoor heeft de film een enorm inpact. De kracht en machteloosheid van velen die hun geliefden en familieleden verloren en hiertegen vreedzaam protesteren, wordt treffend getoond in de persoon van de invalide grootvader,die ondanks zijn verlamming een enome kracht uitstraalt. De moed der wanhoop. Zijn kleinzoon neemt zijn “taak” over.

The 3000th Thursday - Happy Salma (2013 Indonesië)
The 3000th Thursday – Happy Salma (2013 Indonesië)

Trail of Murder
De tweede film Trail of Murder laat ons het spoor volgen van journaliste Step Vaessen,die de moord op haar college Sander Thoenes in 1999 door het leger ontrafelt. Dicht op de huid gefilmd, door de originele beelden van de vermoorde journalisten, hun aantekenblok met bloedvlekken naast hun ontzielde lichamen. Dat komt hard binnen. Alsof we erbij zijn. Zij deden gewoon hun werk. En dit alles is zo kort geleden. Ook Step heeft hier persoonlijke littekens aan overgehouden. Dieptriest allemaal.

Trail-of-Murder
Trail of Murder – David Niblock (2013 Indonesië)

The Indonesian Killing fields
De derde en laatste film The Indonesian Killing fields toont hoe de executeurs van de “zogenaamde” communisten momenteel leven met hun acties, al dan niet gedwongen door het leger of de regering. Opvallend is het verschil in reacties van de betrokkenen, sommigen hebben er totaal geen probleem mee, wat ze gedaan hebben, zijn er zelfs trots op. Het lijkt alsof ze geen geweten hebben, anderen hebben er zichtbaar moeite mee en schamen zich er niet voor hun schaamte en verdriet te tonen.

De regering wil geen enkele verantwoording nemen en “lacht alles simpel weg”. Tja. Ook hier wordt de pijn van slachtoffers treffend getoond, ze gaan door met een simpele kracht, de moed der wanhoop. De feiten moeten boven tafel en het is nodig dat de verhalen verteld en verspreid worden. Zoals altijd met dit soort tragedies is dat een lange en moeizame weg.

Indonesia's kiling fields - Step Vaessen (2013 Indonesië)
Indonesia’s kiling fields – Step Vaessen (2013 Indonesië)

Hulde aan de filmmakers die de moed hadden om bovenstaande documentaires te maken met een enorme volharding. Het was in alle opzichten een bijzondere avond, ik moest na afloop even bijkomen.

Onze geschiedenis moet verteld worden, alles. Djangan lupah.

Alexandra Robbe @ CinemAsia 2014
Alexandra Robbe @ CinemAsia 2014

Indisch 3.0 CinemAsia actie 2014: deel je film met twee vrienden

… en met onze lezers!

Wil jij graag naar het CinemAsia filmfestival en vind je het leuk om daarover te bloggen? Dan heb je geluk. Bij de CinemAsia actie van Indisch 3.0 mag jij naar CinemAsia, je mag twee vrienden meenemen én je maakt een recensie die wij gegarandeerd plaatsen. We geven in totaal 3 x 3 vrijkaarten weg. Meedoen kan tot en met woensdag 2 april.

Wat moet je doen?
1. Ga naar de programmapagina van CinemAsia en scroll naar de films over Indonesië.
2. Kies de film die jij heel graag zou willen zien met je vrienden.*
3. Vul het deelnameformulier (hieronder) in.
4. Check of je Like voor onze Facebook-pagina aan staat.
5. Open op 3 april je mailbox om te zien of jij en je bangsa naar de film van je keuze gaan!

*uit het programma over Indonesië. Wil jij naar de korte film van Amber Neefkens, Indië op een bord? Dat mag ook.

De afsluitende film van het festival: Indonesia's killing fields van Step Vaessen. Dutch premiere - Step Vaessen (2013 Indonesië) Een overweldigende documentaire over de gruwelijke, bloed overgoten jaren 60 in Indonesië. De executies van vermeende communisten in Indonesië in 1965 waren een van de bloedigste slachtpartijen verborgen voor de buitenwereld. Een tot drie miljoen mensen zijn gestorven en begraven in massagraven die nooit zijn opgegraven. Nu pas laten de massamoordenaars zich uit. In de bekroonde documentaire ‘The Act of Killing’, vertellen de massamoordenaars de gruwelijke verhalen van hun ex- ecuties. Ze beschouwen zichzelf als helden omdat ‘het uit- roeien van de communisten’ het overheidsbeleid was. Step Vaessen ontdekt waarom deze mensen massamoordenaars werden. 6 April - Closing starts at 19:30 Closingfilms are Indonesia's Killing Fields, Trail of Murder and 300th Thursday.
De afsluitende film van het festival: Indonesia’s killing fields van Step Vaessen. Dutch premiere – Step Vaessen (2013 Indonesië)

Tip: Indonesia’s killing fields
Een overweldigende documentaire over de gruwelijke, bloed overgoten jaren 60 in Indonesië. De executies van vermeende communisten in Indonesië in 1965 waren een van de bloedigste slachtpartijen verborgen voor de buitenwereld. Een tot drie miljoen mensen zijn gestorven en begraven in massagraven die nooit zijn opgegraven. Nu pas laten de massamoordenaars zich uit. In de bekroonde documentaire ‘The Act of Killing’, vertellen de massamoordenaars de gruwelijke verhalen van hun ex- ecuties. Ze beschouwen zichzelf als helden omdat ‘het uit- roeien van de communisten’ het overheidsbeleid was. Step Vaessen ontdekt waarom deze mensen massamoordenaars werden.

6 April – Closing starts at 19:30

Ja, ik wil naar de film!

[contact-form subject='[Indisch 3.0. Magazine %26amp; meer.’][contact-field label=’Naam’ type=’name’ required=’1’/][contact-field label=’E-mailadres’ type=’email’ required=’1’/][contact-field label=’Website’ type=’url’/][contact-field label=’Wat heb jij met films uit Indonesië?’ type=’textarea’ required=’1’/][contact-field label=’Welke film zou jij met twee vrienden willen zien?’ type=’text’ required=’1’/][/contact-form]

Win jij drie kaarten voor de film van je keuze? Dan kan je je recensie, van ongeveer 500 woorden en natuurlijk een vette selfie,  tot uiterlijk maandag 7 april versturen. Als je daarvoor nog wat schrijftips wil, neem dan contact op met onze hoofdredacteur Kirsten.

CinemAsia 2014 is de zevende editie van het Aziatische filmfestival, dat van 1-6 april a.s. plaatsvindt in De Balie in Amsterdam. Kaarten bestel je online.

Oproep: hoe vraag je naar je familie's verleden?

Ben jij derde generatie Indo en heb je altijd al het (levens-) verhaal van je Indische opa en oma willen horen, of misschien zelfs vast willen leggen? Dan is Dewi van Beek op zoek naar jou, in deze oproep.

Sinds mijn stage bij Indisch Maandblad Moesson moest ik denken aan het frustrerende feit dat veel van de Indische familiegeschiedenis en familieverhalen verdwijnen met de 1e generatie. Ik weet dat er meer mensen zijn zoals ik die dit verhaal willen vastleggen, maar die misschien geen idee hebben waar ze moeten beginnen met het vragen naar en het vastleggen van hun Indische familiegeschiedenis.

Voor mijn afstudeeronderzoek bij Moesson onderzoek ik daarom hoe een hulpmiddel voor het vastleggen van Indische familiegeschiedenis eruit moet komen te zien. Daarom heb ik jouw hulp nodig.

Ik zoek een aantal mensen die een uurtje met mij om de tafel willen gaan zitten en hierover willen praten. Ik zorg uiteraard voor hapjes en een drankje. Als je interesse hebt, mail me dan – vrijblijvend – op hello [at] dewiaimee [.] com voor meer informatie.

Dewi van Beek (rechts, naast Rocky Tuhuteru) tijdens een paneldiscussie in 2013. Foto: Tabitha Lemon/ Indisch 3.0
Dewi van Beek tijdens een paneldiscussie in 2013 over herdenken. Foto: Tabitha Lemon/ Indisch 3.0

Kandidate CinemAsia FilmLAB blogt op Indisch 3.0

Amber Nefkens: het Indische verleden ontdek je in de keuken

Met haar korte film, Indië op een bord, is Amber Nefkens een van de drie gelukkige winnaars van een plek in CinemAsia FilmLAB. Vanaf deze week gaat Amber bloggen op Indisch 3.0, over haar deelname aan dit spannende traject.

Het CinemAsia FilmLAB is in volle gang. Het CinemAsia Film Festival biedt met haar FilmLAB opkomende talenten de kans om onder professionele begeleiding een korte Aziatische diaspora film te maken. Dit jaar is het thema ‘FOOD’ binnen Aziatische gemeenschappen. Naast het filmproject van Amber Nefkens, zijn die van Raoul Groothuizen en Alex Lai geselecteerd.

Amber Nefkens tijdens de Gouden Rijstkom 2013
Amber Nefkens in actie tijdens de Gouden Rijstkom wedstrijd 2013 van Indisch 3.0. Foto: André Ottenvanger/ Indisch 3.0.

Amber Nefkens is masterstudente Film en Televisiewetenschap aan de Universiteit van Utrecht en van Indische afkomst. Amber heeft de korte film (8’) Indië op een bord gemaakt. Een kleindochter maakt samen met haar Indische oma Indische pasteitjes. Door het maken van Indische pasteitjes en door met oma te praten, komt ze meer te weten over het land van haar herkomst – het land dat niet meer bestaat.

Nefkens krijgt begeleiding van Sandra Beerends, scripteditor en gastdocent voor NTR en individuele filmprojecten. Sandra is betrokken bij Berlinale Talents en is mentor bij de korte film Scriptstation en voor Prime4kids. Ze schreef en coproduceerde de korte film Arigato (publieksprijs Film by the Sea 2012). Tevens is zij scripteditor van Kauwboy, die werd uitgeroepen werd tot Beste Europese jeugdfilm van 2012.

De drie deelnemers (vlnr): Raoul Groothuizen, Amber Nefkens en Alex Lai. Foto: www.cinemasia.nl
De drie deelnemers (vlnr): Raoul Groothuizen, Amber Nefkens en Alex Lai. Foto: www.cinemasia.nl

In 2006 begon CinemAsia met FilmLAB om beginnende filmmakers te stimuleren hun Aziatische Diaspora verhalen te vertellen. De makers krijgen vijf weken de tijd, een mentor en 500 euro om hun film te maken. Sinds die tijd zijn er door CinemAsia 12 korte films geproduceerd die allen in première gingen tijdens het festival. Dit jaar is het productieproces voorafgegaan door een korte scenario workshop o.l.v. scriptcoach Ernie Tee.

De zevende editie van het CinemAsia Filmfestival 2014 is van 1 t/m 6 april in De Balie in Amsterdam. Op 3 april en 5 april zijn de screenings van de FilmLAB films.

Indo Business Club chapter Amsterdam vrijdag 7 maart a.s.

Een bericht van onze partners, de Indo Business Club:

Beste Indo Business Club-ers,

We zijn zeer verheugd je uit te nodigen voor de eerstvolgende Indo Business Club – RONDE RIJSTTAFEL georganiseerd door de AMSTERDAM CHAPTER op vrijdag 7 maart a.s. We zijn al vergevorderd met een spreker en de locatie in Amsterdam wordt binnenkort bekend gemaakt.

Een bijeenkomst met een hapje en drankje voor gedreven Indo Business Club ondernemers, die streven naar uitbreiding van hun zakelijk netwerk.

Deze derde Indo Business Club RONDE RIJSTTAFEL is geagendeerd voor vrijdag 7 maart 2014 om 18.00 uur, en biedt ruimte aan maximaal 30 deelnemers !

Het Proces
1. Je kunt je inschrijven tot maandag 24 februari a.s. via een email naar André van der Velde via andre97@planet.nl of via onderstaand formulier;
2. Ook de betaling van het deelnamebedrag € 40 p.p. dien je voor maandag 24 februari a.s. te hebben voldaan: ING rekening 68.00.15.744 t.n.v. E. Schafer o.v.v. RR Amsterdam 7 maart 2014;
3. Je ontvangt een bevestiging met de locatie en het programma.

Met vriendelijke groet,
INDO BUSINESS CLUB
AMSTERDAM CHAPTER

Erik Schäfer, André van der Velde en Ferry Bögels

[contact-form to=’ferry.bogels@marval-benelux.nl’ subject=’Ik kom op 7 maart naar de Ronde Rijsttafel.’][contact-field label=’Voor- en achternaam’ type=’name’ required=’1’/][contact-field label=’E-mailadres’ type=’email’ required=’1’/][contact-field label=’Woonplaats’ type=’text’ required=’1’/][contact-field label=’Werkzaam in branche:’ type=’text’ required=’1’/][/contact-form]

 

 

Winnaar Mooi Zeist valt met neus in "mentega"

Bekendmaking eerste winnaar Valentijnsdiner

Vandaag maken we bekend wie een Valentijnsdiner voor twee gewonnen heeft bij restaurant Mooi Zeist of, zoals blijkt, bij een van de andere acht Indonesische restaurants die aangesloten zijn bij de SIR.

Want, zoals we vandaag ontdekten, krijgt degene die een Valentijnsdiner voor twee wilde winnen bij Mooi Zeist, twee dinerbonnen aangeboden van de SIR. De SIR is een vereniging waarbij alleen geselecteerde Indonesische restaurants aangesloten zijn. Dit betekent dus dit stel mag kiezen waar het gaat eten. 

Naast Mooi Zeist, kan jij gaan eten bij De Lachende Javaan in Haarlem, The Raffles in Den Haag, Djadjan in Bergen, Bali James in Breda, Spandershoeve in Hilversum, Dewi Sri (Rotterdam Hillegersberg en Rotterdam Centrum) en restaurant Klein Java in Sneek.

Wie is de gelukkige die met zijn neus in de mentega gevallen is?

“Lang lang geleden toen er nog Hyves was, jah is nu niet meer hé al weg maar goed ik ga verder.. was er een groep genaamd Cinta Manis, dese groep was voor indo’s die in contact konden komen met elkaar en misschien ook wel daten?

Loh, ineens kwam dese Nona voorbij! Aduh, cantik dese!! Dus dese djago ging zijn ding doen! Wij veel omong-omong en lachen ons helemaal kriput seh! Uiteindelijk wij afspreken toh? U zult wel denken misschien na 3 maanden? Nda.. wel 3 jaar geduurd! Plan-plan dese!

Maar zou erg leuk wezen als dese fent haar ook nog kan perassen met een etentje in Mooi Zeist! Zou een mooi begin wezen van het jaar!
Maar goed omong-omong maar door dese fent, gaat eind aan breien. Groetjes aan iedereen hé! Sampai jumpa!

PS: Dese fent moet wel winnen hoor! Anders krijg ik lel van haar als ik pertel dat ik niet heb gewonnen en ken dese fent ook weer gaan lopen koken!”

De winnaar heeft zijn eigen tekst natuurlijk allang herkend. Gefeliciteerd Leroy Hansen, met dit proza – waarvoor onze oma’s ons vroeger een draai om onze oren hadden gegeven – heb jij voor je nona manis en jezelf een diner voor twee gewonnen.

Stuur je snel je adresgegevens naar de redactie (redactie [at] indisch3.nl)? Dan krijg je je prijs opgestuurd. Veel geluk met zijn tweetjes en slamat makan, ja.

Morgen lees je wie het diner in Kantjil en de Tijger in Amsterdam heeft gewonnen. Zaterdag lees je wie er gaat eten bij de Lachende Javaan in Haarlem.

Valentijnsdagactie: met wie wil jij je saté kambing delen?

Doe mee en win een Valentijnsdiner voor twee.

Nog een week of twee en dan is het weer zover: wachten bij je (digitale) brievenbus op post van je mysterieuze Valentijn. Weet jij nu al met wie jij op Valentijnsdag uit eten zou willen gaan? Doe dan mee met de Valentijnsdagactie van Indisch 3.0 en maak kans op – hoe kan het ook anders – een van de drie gratis Valentijnsdiners.

Het Valentijnsdiner word je aangeboden door restaurant Mooi Zeist (Zeist), Kantjil & de Tijger (Amsterdam) of De lachende Javaan (Haarlem).

Meedoen kan tot en met 4 februari 2014 op www.indisch3.nl.
Meedoen kan tot en met 4 februari 2014 op www.indisch3.nl.

Hoe kan je meedoen?

1. Vertel ons in onderstaand reactieformulier met wie jij je saté zou willen delen op Valentijnsdag. Is het je geliefde? Je lievelingsbroer? Of je moeder? Alles mag. Als je ons maar uitlegt waarom. Onder de leukste reacties verloten wij diners voor twee bij Mooi Zeist, Kantjil & de Tijger en De lachende Javaan.

2. Deel deze actie op je Facebook-pagina. Twitteren mag ook. Gebruik dan #satekambing.

3. Kijk vanaf 5 februari a.s. op www.indisch3.nl en zie of jij een van de drie gelukkigen bent.

Ja, ik wil kans maken op een van de drie Valentijnsdiners.

[deelnemen is niet langer mogelijk. Vanaf 5 februari 2014 lees je wie gewonnen hebben.]