INDOroutes 14 juni in Amsterdam – voor en door Indische jongeren!

Zoals veel van jullie weten is een groot deel van de Indische jongeren bezig met hun roots en Indische achtergrond, zoals jullie. Ze zijn op zoek naar familieverhalen, bloggen en schrijven er scripties over, maken er documentaires of foto series over, etc. Op zaterdag 14 juni geeft het Indisch Herinneringscentrum – in samenwerking met de Stichting Herdenking 15 augustus 1945 – deze jongeren een plek waar ze ervaringen kunnen delen en elkaar kunnen inspireren. Zo wordt bij een nieuw en jonger publiek een groter bewustzijn van de Indische geschiedenis gecreëerd. Tijdens deze dag hebben jongeren zelf een actieve inbreng, onder andere door middel van workshops, film, muziek, pitches en een informatiemarkt.

Om 14.00 uur zal na de aftrap van Marscha Holman, Bo Tarenskeen openen met een welkomswoord. Een documentaire en pitches van jongeren met roots in Indonesië volgen elkaar in rap tempo op. Nog meer inspiratie krijg je tijdens de workshops. En in de Indische Salons praat je mee over hoe Indisch je bent en hoe je tegenover 15 augustus staat.

De dag vindt plaats in het Bijlmer Parktheater, Anton de Komplein 240, Amsterdam op zaterdag 14 juni a.s. van 14.00 – 19.00 uur. Kaartjes kun je kopen op www.bijlmerparktheater.nl.

Hieronder vind je de inhoud van de dag. Like de Facebook pagina van het Indisch Herinneringscentrum en blijf op de hoogte van updates over de vierde workshop en het definitieve programma.

Tot 14 juni!

 

Workshops

Geef je interview meer impact met video (door Armando Ello); Out of the box met jouw Indo Box (door Nasi Idjo en Indisch Zwijgen? Me hoela); Hoe herinneringen levend te houden (door Simone Berger).

Indische Salons (door Bo Tarenskeen)

Hoe Indisch ben jij?
Wat heb jij met 15 augustus?

Pitches

Door Wouter Neuhaus, Remona Poortman, Armando Ello, Dewi van Beek, Miko Carels, Bernice van Grondelle en Olympia Latupeirissa (OIL).

Documentaire

De koffer. Zoektocht naar een Indisch verleden (van Dewi Staal).

Informatiemarkt

Met o.a. Indisch3.0, Oorlogsgravenstichting, Indonesia Nederland Youth Society, Merapi Tour & Travel.

Dansbare muziek tijdens de borrel

INDOroutesDJ Sir Rocco

Garuda Indonesia vliegt non-stop naar Indonesië

Garuda Indonesia introduceert eerste non-stop vlucht naar Indonesië met nieuwe Boeing 777-300 ER

Bericht van onze partner

Garuda Indonesia vliegt vanaf 30 mei aanstaande non-stop van Amsterdam naar Jakarta met haar nieuwe Boeing 777-300 ER. Passagiers vanuit Amsterdam genieten voortaan van vele voordelen zoals een slechts 13,5 uur durende vlucht, Wi-Fi aan boord, de beste Economy Class ter wereld en een scala aan persoonlijke services. Met de introductie van de nieuwe vlucht is Garuda Indonesia de eerste en enige luchtvaartmaatschappij die passagiers vanuit Europa een non-stop verbinding aanbiedt met Indonesië.

Er is in Nederland veel vraag naar een non-stop vlucht naar Indonesië. Dit in plaats van de huidige vluchten met overstap of tussenstops, zoals die worden aangeboden door de andere carriers. Garuda Indonesia heeft daarom besloten om haar nieuwe Boeing 777 in te zetten op het traject Jakarta-Amsterdam-London-Amsterdam-Jakarta. De nieuwe, snellere non-stop vlucht zal 5 x per week plaatsvinden.

garuda_banner_990_360

De Beste Economy Class ter wereld

Met de nieuwe vlucht biedt Garuda Indonesia eveneens een ongekend snelle verbinding naar verschillende binnenlandse bestemmingen in Indonesië, waaronder een zeer snelle one-stop verbinding met Bali.

Passagiers van Garuda Indonesia genieten van alle voordelen van het nieuwe Boeing 777 toestel, zoals de onlangs tot World’s Best verkozen Economy Class en Economy Class seats. Deze laatste bieden bijvoorbeeld de meeste beenruimte en breedste zitplekken. In tegenstelling tot andere carriers die producten zoals Economy Plus en Comfort Class aanbieden voor een meerprijs, genieten passagiers van Garuda Indonesia al van deze voordelen in de standaard Economy Class. Ook het vliegen met Garuda Indonesia naar Australië wordt zeer aantrekkelijk met een unieke mogelijkheid voor een inspirerende gratis stop-over in Bali.

First Class

De nieuwe Boeing 777 toestellen bieden ook First Class plaatsen aan waarin passagiers aan boord kunnen genieten van ongekende luxe en privacy. De First Class plaatsen bieden onder andere een groot voordeel aan zakelijke passagiers die nu sneller, comfortabeler en efficiënter kunnen reizen van en naar Indonesië. Ook het onlangs geïntroduceerde vernieuwde Business Class service concept, met onder andere een chef de cuisine aan boord, voorziet hier perfect in.

Garuda Indonesia verheugt zich zeer op de nieuwe vlucht en ziet ernaar uit om zowel bekende als ook nieuwe gezichten aan boord van haar nieuwste toestel te kunnen verwelkomen.

garuda_facebook_806_806

Films over Indonesië in het spoor van journalisten.

Terugblik op de slotfilms van CinemAsia 2014

Winnares Alexandra Robbe ging vorige week naar de slotfilms van filmfestival CinemAsia 2014, in De Balie in Amsterdam. Zij schreef er voor Indisch 3.0 een recensie over. 

tekst: Alexandra Robbe

3000th Thursday
De eerste film 3000th Thursday was kort maar krachtig. Regisseuse Happy Salma was speciaal overgekomen uit Indonesië. Prachtig sober in beeld gebracht, daardoor heeft de film een enorm inpact. De kracht en machteloosheid van velen die hun geliefden en familieleden verloren en hiertegen vreedzaam protesteren, wordt treffend getoond in de persoon van de invalide grootvader,die ondanks zijn verlamming een enome kracht uitstraalt. De moed der wanhoop. Zijn kleinzoon neemt zijn “taak” over.

The 3000th Thursday - Happy Salma (2013 Indonesië)
The 3000th Thursday – Happy Salma (2013 Indonesië)

Trail of Murder
De tweede film Trail of Murder laat ons het spoor volgen van journaliste Step Vaessen,die de moord op haar college Sander Thoenes in 1999 door het leger ontrafelt. Dicht op de huid gefilmd, door de originele beelden van de vermoorde journalisten, hun aantekenblok met bloedvlekken naast hun ontzielde lichamen. Dat komt hard binnen. Alsof we erbij zijn. Zij deden gewoon hun werk. En dit alles is zo kort geleden. Ook Step heeft hier persoonlijke littekens aan overgehouden. Dieptriest allemaal.

Trail-of-Murder
Trail of Murder – David Niblock (2013 Indonesië)

The Indonesian Killing fields
De derde en laatste film The Indonesian Killing fields toont hoe de executeurs van de “zogenaamde” communisten momenteel leven met hun acties, al dan niet gedwongen door het leger of de regering. Opvallend is het verschil in reacties van de betrokkenen, sommigen hebben er totaal geen probleem mee, wat ze gedaan hebben, zijn er zelfs trots op. Het lijkt alsof ze geen geweten hebben, anderen hebben er zichtbaar moeite mee en schamen zich er niet voor hun schaamte en verdriet te tonen.

De regering wil geen enkele verantwoording nemen en “lacht alles simpel weg”. Tja. Ook hier wordt de pijn van slachtoffers treffend getoond, ze gaan door met een simpele kracht, de moed der wanhoop. De feiten moeten boven tafel en het is nodig dat de verhalen verteld en verspreid worden. Zoals altijd met dit soort tragedies is dat een lange en moeizame weg.

Indonesia's kiling fields - Step Vaessen (2013 Indonesië)
Indonesia’s kiling fields – Step Vaessen (2013 Indonesië)

Hulde aan de filmmakers die de moed hadden om bovenstaande documentaires te maken met een enorme volharding. Het was in alle opzichten een bijzondere avond, ik moest na afloop even bijkomen.

Onze geschiedenis moet verteld worden, alles. Djangan lupah.

Alexandra Robbe @ CinemAsia 2014
Alexandra Robbe @ CinemAsia 2014

Indisch 3.0 CinemAsia actie 2014: deel je film met twee vrienden

… en met onze lezers!

Wil jij graag naar het CinemAsia filmfestival en vind je het leuk om daarover te bloggen? Dan heb je geluk. Bij de CinemAsia actie van Indisch 3.0 mag jij naar CinemAsia, je mag twee vrienden meenemen én je maakt een recensie die wij gegarandeerd plaatsen. We geven in totaal 3 x 3 vrijkaarten weg. Meedoen kan tot en met woensdag 2 april.

Wat moet je doen?
1. Ga naar de programmapagina van CinemAsia en scroll naar de films over Indonesië.
2. Kies de film die jij heel graag zou willen zien met je vrienden.*
3. Vul het deelnameformulier (hieronder) in.
4. Check of je Like voor onze Facebook-pagina aan staat.
5. Open op 3 april je mailbox om te zien of jij en je bangsa naar de film van je keuze gaan!

*uit het programma over Indonesië. Wil jij naar de korte film van Amber Neefkens, Indië op een bord? Dat mag ook.

De afsluitende film van het festival: Indonesia's killing fields van Step Vaessen. Dutch premiere - Step Vaessen (2013 Indonesië) Een overweldigende documentaire over de gruwelijke, bloed overgoten jaren 60 in Indonesië. De executies van vermeende communisten in Indonesië in 1965 waren een van de bloedigste slachtpartijen verborgen voor de buitenwereld. Een tot drie miljoen mensen zijn gestorven en begraven in massagraven die nooit zijn opgegraven. Nu pas laten de massamoordenaars zich uit. In de bekroonde documentaire ‘The Act of Killing’, vertellen de massamoordenaars de gruwelijke verhalen van hun ex- ecuties. Ze beschouwen zichzelf als helden omdat ‘het uit- roeien van de communisten’ het overheidsbeleid was. Step Vaessen ontdekt waarom deze mensen massamoordenaars werden. 6 April - Closing starts at 19:30 Closingfilms are Indonesia's Killing Fields, Trail of Murder and 300th Thursday.
De afsluitende film van het festival: Indonesia’s killing fields van Step Vaessen. Dutch premiere – Step Vaessen (2013 Indonesië)

Tip: Indonesia’s killing fields
Een overweldigende documentaire over de gruwelijke, bloed overgoten jaren 60 in Indonesië. De executies van vermeende communisten in Indonesië in 1965 waren een van de bloedigste slachtpartijen verborgen voor de buitenwereld. Een tot drie miljoen mensen zijn gestorven en begraven in massagraven die nooit zijn opgegraven. Nu pas laten de massamoordenaars zich uit. In de bekroonde documentaire ‘The Act of Killing’, vertellen de massamoordenaars de gruwelijke verhalen van hun ex- ecuties. Ze beschouwen zichzelf als helden omdat ‘het uit- roeien van de communisten’ het overheidsbeleid was. Step Vaessen ontdekt waarom deze mensen massamoordenaars werden.

6 April – Closing starts at 19:30

Ja, ik wil naar de film!

[contact-form subject='[Indisch 3.0. Magazine %26amp; meer.’][contact-field label=’Naam’ type=’name’ required=’1’/][contact-field label=’E-mailadres’ type=’email’ required=’1’/][contact-field label=’Website’ type=’url’/][contact-field label=’Wat heb jij met films uit Indonesië?’ type=’textarea’ required=’1’/][contact-field label=’Welke film zou jij met twee vrienden willen zien?’ type=’text’ required=’1’/][/contact-form]

Win jij drie kaarten voor de film van je keuze? Dan kan je je recensie, van ongeveer 500 woorden en natuurlijk een vette selfie,  tot uiterlijk maandag 7 april versturen. Als je daarvoor nog wat schrijftips wil, neem dan contact op met onze hoofdredacteur Kirsten.

CinemAsia 2014 is de zevende editie van het Aziatische filmfestival, dat van 1-6 april a.s. plaatsvindt in De Balie in Amsterdam. Kaarten bestel je online.

Derde plaats, Goede Doelen Actie: Stichting Suvono

Vandaag stellen we stichting Suvono aan je voor. Deze stichting is met 22% van de stemmen op de derde plaats geëindigd in onze Goede Doelen Actie.

Logo Stichting Suvono
Logo Stichting Suvono

 Malang
Als je ooit een rondreis hebt gemaakt over Java zal je misschien ook een bezoek hebben gebracht aan de stad Malang. De stad waar nog altijd Toko Oen gevestigd is – een restaurant met Indische roots – en waar je een bezoek kunt brengen aan de lokale vogeltjesmarkt.

De stad wordt ook wel de “Back door to Bromo“ genoemd. Want met iets meer dan 2 uur rijden  kun je deze schitterende vulkaan bewonderen.

Malang is een stad waar in het verleden Nederlanders in welvaart woonden. Helaas geldt dat niet voor de bewoners van de achterstandswijk Sukun in Malang. Veel kinderen in deze achterstandswijk kunnen niet naar school. Ouders kunnen vaak het boekengeld en uniformpjes simpelweg niet betalen. Stichting Suvono zet zich voor deze doelgroep in.

Pietpit houdt toespraak in Nederland
Pipiet houdt toespraak in Nederland

Een band tussen twee wijken
William Vroegop, die vanaf zijn jeugd al interesse heeft in het land Indonesië en later ook in het land zou gaan wonen en werken in de toeristische sector, heeft in 2005 samen met sociaal werkster Pipiet Sulistyowati – geboren en getogen in Sukun –  de Stichting Suvono opgezet.

Vroegop vertelt: “Pipiet ben ik in 2001 tegen gekomen tijdens een bezoek aan Malang. Ik was destijds secretaris voor een andere stichting. Door dit goede contact heb ik Pipiet in 2005 uitgenodigd om naar Nederland te komen. Daar heeft zij tijdens de nieuwjaarsreceptie van de wijkvereniging Voorburg Noord mogen vertellen over haar werk als sociaal werkster in haar eigen wijk Sukun in Malang. Het bestuur van de wijkvereniging Voorburg Noord was zo geboeid door haar verhaal en besloot haar te helpen. Zo is Stichting Suvono (wat staat voor Sukun, Voorburg Noord) ontstaan, een band tussen twee wijken dus.”

Voorzitter William Vroegop
Voorzitter William Vroegop

Suvono steunt 200 kinderen
Een kleine stichting als Suvono kan in een enorm land als Indonesië niet veel betekenen, maar in een wijk wel. De stichting zet zich momenteel al acht jaar lang in om het levensklimaat te verbeteren voor leerplichtige kinderen.   Suvono bestaat uit acht bestuursleden en ongeveer 9 vaste vrijwilligers zowel in Nederland als in Indonesië.

Voorzitter van de stichting William Vroegop woont momenteel in Indonesië. Pipiet Sulistyowati, penningmeester van de stichting,  is nog dagelijks in de wijk Sukun aanwezig. Zij kent de wijk als geen ander. Hierdoor kan zij goed inschatten welke gezinnen extra hulp kunnen gebruiken.

Inmiddels helpt de stichting ongeveer 200 kinderen met het betalen van schoolgeld, schoolkleding, een tas en schoenen. Ook wordt er hulp geboden bij huiswerk in een gebouwtje dat mede door de stichting Suvono, met hulp van de Gemeente Leidschendam-Voorburg tot stand is gekomen. In dit gebouw komen de bijna 200 Suvono-kinderen bijeen. Zo ook dit jaar met Kerst en Oud & Nieuw.

Suvono-kinderen van één klas
Suvono-kinderen van één klas

Blije kinderen kunnen armoede beter aan
Voor de inwoners van de wijk Sukun blijft het worstelen om aan voldoende geld te komen om van te leven. Suvono probeert de gezinnen weer hoop te geven en te helpen. Door het organiseren van diverse activiteiten voor de kinderen en hun familie zoals, een uitstapje, het uitdelen van kleding of gezamenlijk iets lekkers te eten vergeten de kinderen even de ellende.

“Blije kinderen kunnen de armoede beter aan en door blijdschap is er wilskracht. Dit is hard nodig om gemotiveerd naar school te gaan”. William Vroegop vervolgt: “De hulp die door ons wordt geboden zorgt er voor dat kinderen al meteen naar de kleuterschool kunnen, de basisschool kunnen doorlopen en vervolg- onderwijs krijgen. Hiermee geven we hen een kans op een betere toekomst”.

Pietpit deelt voedsel uit aan daklozen
Pitpiet deelt voedsel uit aan daklozen

Indisch erfgoed

Maar de stichting doet meer dan alleen arme gezinnen een toekomst geven. “Wij zetten ons ook in om het Indisch erfgoed te behouden. We proberen te voorkomen dat historische gebouwen uit de Nederlandse tijd worden afgebroken voor bijvoorbeeld een winkelcentrum. Daarnaast organiseren wij met regelmaat ‘uitdeelacties’ waarin we mensen met een zwervend bestaan, voorzien eerste levensbehoefte zoals eten, drinken en wat kleingeld” aldus Vroegop.

Kinderen en hun 'adoptie' ouders
Kinderen en hun ‘adoptie’ ouders

Help Stichting Suvono
Kom in actie en help Stichting Suvono! Je kunt het werk van de stichting steunen door een donatie over te maken op rekening nummer: ING-bank 4289474. Ook kun je door adoptie van een schoolkind (5 euro per maand) een bijdrage leveren. Wil jij graag vrijwilligerswerk doen op Java? Neem dan eens contact op met Stichting Suvono want vrijwilligers zijn van harte welkom. Er is zelfs een mogelijkheid om midden in de wijk Sukun te verblijven!

 

Wil jij weten wat jij kunt doen om te helpen? Stuur dan een e-mail naar 

Wil je meer achtergrondinformatie over deze stichting? Ga dan naar hun website of bezoek hun Facebook.

Tweede plaats, Goede Doelen Actie: Java Village

Ook vandaag besteden we weer aandacht aan een goed doel. Dit keer is het de beurt aan de nummer twee van de Goede Doelen Actie op deze website: Stichting Java Village. Deze stichting heeft van de bezoekers van Indisch 3.0 een hoop stemmen mogen ontvangen (24%). 

logoCisarua: een dorp op West Java
In Indonesië heerst helaas nog altijd veel armoede. Zo ook in het dorp Cisarua op West Java. Het dorp heeft ruim 7000 inwoners waarvan 40% onder de armoedegrens leeft. Eén derde van de vrouwen is kostwinnaar. Veel van deze vrouwen werken op de theeplantages in de omgeving, maar verdienen met dit werk nauwelijks genoeg geld om wat rijst en vis van te kopen.

In het dorp is nog altijd geen waterleiding waardoor de bevolking is aangewezen op het sterk vervuilde water uit de bergen. Door de armoede en de uitzichtloze situatie waarin de bewoners van Cisarua zich bevinden worden leningen aangegaan. Hierdoor raken ze alleen maar verder in de problemen

Theepluksters Java Village
Theepluksters Java Village

Culturele Antropologie 
Voorzitter Mies Grijns, opgegroeid in Bogor, West Java en sinds 1968 in Nederland: “In 1981, tijdens mijn studie Culturele Antropologie, heb ik onderzoek gedaan naar de arbeidsomstandigheden van vrouwelijke theeplukkers op diverse theeplantages. Zo ben ik ook terecht gekomen bij het dorp Cisarua, waar ongeveer de helft van de inwoners op de plantages werkt. Na mijn onderzoek heb ik eigenlijk altijd contact gehouden met de mensen in het dorp en hebben we onderzoek gedaan op welke manier wij het dorp konden helpen. Het was duidelijk dat hulp van buitenaf erg welkom zou zijn”.

 

In 2004 is de Stichting Java Village opgericht. Deze stichting richt zich alleen op het dorp Cisarua. Het bestuur van de stichting bestaat uit een vijftal bestuursleden die zich belangeloos inzetten. Naast het bestuur is er een veldwerkster die in het dorp Cisarua de projecten namens de stichting begeleidt. Daarnaast zetten ongeveer 15 vrijwilligers in Nederland en 3 vrijwilligers in Indonesië zich voor de stichting in.

Cisarua op de kaart
Cisarua op de kaart

Doorbreken van de armoedecirkel
Slechts 50% van de kinderen gaat naar de middelbare school. Armoede is de grootste boosdoener; ouders kunnen de middelbare school simpelweg niet betalen. Er is amper geld voor eten en kleding en al helemaal niet voor schoolgeld, boeken en computers. Stichting Java Village zet zich in voor deze doelgroep door hen te helpen de armoedecirkel te doorbreken en te bouwen aan een betere toekomst. Door het ontvangen van donaties kan zorgt de stichting er voor dat kinderen wél naar de middelbare school kunnen.

Daarnaast heeft Java Village één van de lokale scholen voorzien van computers waar computerlessen wordt gegeven. Ook worden er Engelse lessen gegeven om de kansen van de kinderen op de arbeidsmarkt te vergroten. Grijns: “Belangrijk om te weten is dat wij als stichting werken vanuit problemen waar de dorpsbewoners mee te kampen hebben en samen met hen een oplossing zoeken. Belangrijke voorwaarde is dus dat de geboden hulp de zelfredzaamheid en solidariteit van de dorpsbewoners bevordert”.

Microkrediet en gezondheidszorg
Stichting Java Village helpt niet alleen bij het geven van computerlessen en het leren van de Engelse taal. “Wij verstrekken ook microkredieten aan kansarme vrouwen voor het opzetten van kleine bedrijfjes zoals een . Denk hierbij aan een eetstalletje of een klein naaiatelier. Deze vrouwen begeleiden ook met het budgeteren en sparen.Wij hebben voor dit project de samenwerking opgezocht met een lokale vrouwenorganisatie die al vaker vergelijkbare projecten hebben gedaan” aldus Grijns.

“Wat wij ook gerealiseerd hebben is de bouw van acht gezondheidsposten waar baby’s gewogen en gemeten worden. Voor deze gezondheidsposten hebben we vroedvrouwen opgeleid en geven we voorlichting aan zwangere vrouwen en jonge moeders met baby’s. Maar ook kleine medische klachten worden hier behandelt. Daarnaast hebben we een aantal klaslokalen verbouwd en uitgebreid. “Wat ook goed is om te vertellen” hervat Grijns “is dat wij de samenwerking opzoeken met lokale partijen. We werken bijvoorbeeld ook samen met leraren in het dorp”.

“Vriend” van Java Village
Stichting Java Village werkt alleen met vrijwilligers. De stichting heeft geen kantoorpanden waardoor zij de kosten laag kunnen houden. Door deze manier van werken komt de hulp direct ten goede aan de mensen in Cisarua. Java Village werkt kleinschalig en gaat uit van de behoefte van de mensen uit het dorp. De stichting werkt samen met lokale partners. Dus wil jij Stichting Java Village helpen bij het mooie werk dat zij verrichten? Word dan “Vriend” van de stichting! Stort maandelijks een bedrag (min. € 5) op ABNA 0409.2107.57.

Sponsor een student!
Veel gezinnen kunnen de kosten voor de middelbare school niet opbrengen. Voor € 10 per maand kan een kind gesponsord worden en kan het 3 jaar lang naar de middelbare school. Hiermee vergroot jij de kans op een beter leven voor dit kind aanzienlijk. Uiteraard is Stichting Java Village ook heel blij met een eenmalige donatie.

Opzoek naar Partners
De stichting is altijd op zoek naar vrijwilligers met goede contacten. Dus ben jij lid van een Sportvereniging, studentenvereniging of heb jij toevallig goede banden in Indonesie waar Java Village iets aan heeft? Neem dan contact met ze op.

Wil jij meer doen dan doneren?
Als jij meer voor deze stichting wilt doen dan alleen het doneren van geld, dan zijn daar uiteraard mogelijkheden voor. Je kunt dan contact opnemen met Java Village via info@javavillage.org. In overleg met de stichting bespreek je op welke manier jij jouw steentje kunt bijdragen.

Wil jij weten wat jij kunt doen om te helpen? Stuur dan een e-mail naar info@javavillage.org
Wil je meer achtergrondinformatie over deze stichting? Ga dan naar hun website of bezoek hun facebook pagina of volg de stichting via Twitter. Je kunt op YouTube ook een interview met Mies bekijken

Winnaar Goede Doelen Actie: Stichting Kolewa

Voor de meesten van ons staat december in het teken van lekker eten en drinken, cadeaus en familie en vrienden. In de aanloop naar Kerst staat Indisch 3.0 graag samen met jou stil bij goede doelen. Jij hebt eerder deze maand bepaald welke. Daarom trappen we vandaag af met stichting Kolewa, met 282 stemmen van de bijna 1200 stemmen de grote winnaar van de Goede Doelenactie. De komende dagen komen de vier andere winnaars één voor één op de site. 

 

Jongentje met hazenlip
Jongetje met hazenlip

Sociaal isolement door lichamelijke beperking
In Indonesië is het helaas nog steeds een taboe of een vloek wanneer een kind een (aangeboren) lichamelijke beperking heeft. Slechthorendheid, slechtziendheid, een open gehemelte of een hazenlip: door de armoede, maar ook door onwetendheid, raken mensen met zulke beperkingen in een sociaal isolement. Zonde, want veel van deze lichamelijke beperkingen zijn vaak (deels) te verhelpen zijn met een operatie of hulpmiddelen

Betere toekomst organiseren
Stichting Kolewa probeert deze mensen te helpen met het bouwen aan een betere toekomst. Jaarlijks bevrijden zij zoveel mogelijk mensen – kinderen én volwassenen – uit hun geïsoleerde situatie in de Indonesische samenleving. Kolewa organiseert medisch onderzoek, operaties en het verstrekt hulpmiddelen. Verder biedt zij ook (speciaal) onderwijs en zorgt zij voor acceptabele levensomstandigheden.

plattegrondOp dit moment is Stichting Kolewa op de eilanden Bali, Rote (Timor) en Sulawesi actief. Het bestuur van de stichting bestaat uit een vijftal enthousiaste mensen en werken samen met een vaste groep van ongeveer negen vrijwilligers. De stichting houdt zowel kantoor in Nederland (Alpen aan den Rijn) als in Indonesie (Bali). Daarnaast kan de stichting rekenen op de hulp van een groep van negen vaste vrijwilligers. In 2012 heeft Kolewa ruim €43,000 aan donaties ontvangen, het grootste deel hiervan is besteed aan diverse projecten.

 

Syta Plantinga
Syta Plantinga

Bruggen slaan
Na een actief commercieel leven als ondernemer is Syta Plantinga in 2007 één van de oprichters van Stichting Kolewa. De naam van de stichting, Kolewa, is de naam van een Keniaans dorp. Hier was Syta voor 2007 actief. Maar door de onrust en stammenoorlogen in het land werd het voor haar te gevaarlijk. Met Indonesië heeft zij een band: “vooral vanwege de historische banden met Nederland en het is er ook een stuk veiliger, waardoor wij als stichting veel meer kunnen bereiken. De naam Kolewa hebben we gehouden” aldus Plantinga. In Indonesië slaat Kolewa bruggen tussen patiënten en lokale partners, die kunnen voorzien in een operatie, een medische behandeling of therapie. Verder zorgt de stichting voor de reiskosten, het verblijf van de patiënt en een familielid en een begeleider: “Om kosten te besparen reizen mensen vanaf afgelegen eilanden in groepen naar Bali of Jakarta,” vertelt Plantinga “Op Bali draagt Kolewa bij aan organisatie of exploitatiekosten van de hulpverlenende instantie of investeert de stichting in renovatie van de gebouwen”.

 

 Onder Indonesische vlag
“Wij zijn zelf dus geen hulpverleners,” benadrukt Syta, “maar organiseren in samenwerking met lokale partners de hulpverlening. Wij vinden het zeer belangrijk dat de hulpverlening onder Indonesische vlag verloopt. Dit zorgt voor vertrouwen bij de mensen die we helpen en er is geen taalbarrière.

komende en gaande patientjes uit Rote
komende en gaande patiëntjes uit Rote


Syta Plantinga: ”Wij hebben al honderden kinderen en volwassenen kunnen helpen.”
Syta Plantinga vertelt: “Het aantal kinderen en volwassenen dat we hebben kunnen helpen loopt in de honderden. Om een voorbeeld te geven, in 2013 hebben we 35 kinderen vanaf het eiland Rote naar Bali kunnen brengen voor een gratis operatie.  Ouders krijgen onderdak totdat het kind volledig is hersteld. Daarnaast geven we per jaar zeker 150 hoorapparaten weg”.

 

T-shirts, brillen etc. uit BelandaHelpen met creatieve acties
Wil jij Stichting Kolewa helpen met het goede werk dat zij verrichten? Dat kan!  Je kunt uiteraard een donatie doen op  rekeningnummer: ABN AMRO 98 09 10 668 t.n.v. Stichting Kolewa. Maar de komende feestdagen biedt ook veel kansen om nét iets creatiever te zijn en acties op te zetten. Bijvoorbeeld door het houden van een collecte op de plaatselijke kerstmarkt, of tijdens een kerstdiner van jouw sportvereniging,  een oliebollen verkoop, etc.  Naast donaties, is Stichting Kolewa ook heel blij met hulpgoederen. Dus zamel oude brillen en hoorapparaten in! Neem gerust contact op met Kolewa om te vragen hoe je dit het beste kunt aanpakken.

vrijwilligers klussen in kindertehuis
vrijwilligers klussen in kindertehuis


Vakantie in Indonesië? Ga helpen!

Mocht je (nog) dit jaar of in 2014 op vakantie gaan naar Indonesië en ben je op de eilanden waar Stichting Kolewa actief is? Ga eens langs. Want met een paar dagen van jouw vakantie maak jij al een enorm verschil! Bijvoorbeeld bij een renovatie van een kindertehuis of het helpen bij naschoolse opvang. Maar je kunt natuurlijk ook hulpgoederen langs brengen!

 

Stagiairs gezocht

Stichting Kolewa is momenteel hard op zoek naar enthousiaste stagiaires. Momenteel heeft de stichting een tweetal stageplaatsen beschikbaar op Bali (in de buurt van Jimbaran). Ze zoeken een stagiair Communicatie en een stagiair Tropische Landbouwkunde. Momenteel zijn er nog geen ´vacatures´ bekend, maar om een indruk te krijgen van wat een stage in kan houden klik hier. De stages zijn voor een periode van drie tot zes maanden.

Wil jij weten wat jij kunt doen om te helpen? Stuur dan een e-mail naar: info@kolewa.com .
Wil je meer achtergrondinformatie over deze stichting? Ga dan naar hun website of bezoek hun facebook pagina of volg de stichting via Twitter

 

Zin in een vet feest? Ga naar Wish for Wins!

Op zaterdag 30 november a.s. organiseert stichting WINS in samenwerking met diverse partijen WISH 2013, een benefiet voor stichting Weeskinderen Indonesië naar School. Indisch 3.0 mag voor deze vette dansavond 3x 2 vrijkaarten weggeven. Hoe je die kan winnen? Simpel. Vul dit reactieformulier in voor 28 november a.s. en je hoort van de organisatie of jij gewonnen hebt!

[contact-form to=’tamara.rijnenberg@winsfoundation.com; kirsten@indisch3.nl’ subject=’Ik wil kaarten winnen (via Indisch 3.0)!’][contact-field label=’Naam’ type=’name’ required=’1’/][contact-field label=’E-mail’ type=’email’ required=’1’/][contact-field label=’Ik wil naar WISH for WINS omdat…’ type=’textarea’ required=’1’/][/contact-form]

Op deze avond kan je genieten van optredens van verschillende bands en een dansje doen op de klanken van DJ Bono. Bovendien vindt er wederom een benefiet veiling plaats met bijzondere veilingstukken en bij het Rad van Fortuin prijzen winnen winnen. En uiteraard zijn er lekkere Indische maaltijden, snacks en saté verkrijgbaar!

WIN WIN WIN. Dit benefietfeest is een WIN-WIN situatie. Voor jou is het een leuke, gezellige en gevarieerde feestavond. Daarnaast help je de weeskinderen in Indonesië.

WishforWins
WISHvoorWINS wordt mede mogelijk gemaakt door o.a. 333travel, Grace Robinson evenementen, GUMMMbar, studio Jones, Cosacon, ZinneBeelden Fotografie, ZINplicity Social Media Management, Indisch3.nl, ABBC events, Toko Kok Kita, Toko Vonn, Restaurant Lemon Grass en vele anderen. Zij staan er garant voor dat het een bruisend feest wordt.

GRATIS PARKEREN bij GUMMMBAR

Dit evenement vindt plaats in de Gummmbar in Amsterdam op 30 november van 20.00 – 01.00 uur. Deze sfeervolle locatie is makkelijk te bereiken met openbaar vervoer. Bovendien is parkeren gratis. Zie ook www.gummmbar.nl. Onze gastheer is Maarten Jonker.
RESERVEREN KAARTEN

Entree in voorverkoop: € 15,– p.p.

Beperkt aantal kaarten beschikbaar, reserveren via www.stichtingwins.nl of per email bij Tamara Rijnenberg (tamara.rijnenberg@winsfoundation.com) onder opgave aantal kaarten, voor- en achternaam en email adres. Wacht er niet te lang mee, want op = op. Telefonische informatie: 06-3617 6981

Meer informatie is te vinden op de site van de stichting WINS http://www.stichtingwins.nl/ en op Twitter: http://www.twitter.com/WISHvoorWINS, of Facebook!
https://www.facebook.com/WISHvoorWINS
https://www.facebook.com/WINSprojectNetherlands

Tot de 30e november!

gummbar

 

Sorry dat ik uw man neerschoot

Politionele acties in Indonesië. Foto: www.verzetsmuseum.org

De knulligheid van de Nederlandse excuses

Het is een pakkende campagne van de Rijksoverheid om mensen erop te wijzen dat ze ook in de stad op hun snelheid horen te letten:“Sorry dat ik uw kind omver reed, maar GTST begint zo. [voiceover] Te hard rijden in de bebouwde kom, daar zijn geen excuses voor.” Goed bedacht. Maar: als daar al geen excuses voor zijn, hoe zit dat dan met standrechtelijke executies?

Zuid-Sulawesi
Ambassadeur Tjeerd de Zwaan bood vanochtend in het Erasmushuis in Jakarta namens de Nederlandse regering excuses aan voor alle standrechtelijke executies die Nederland heeft uitgevoerd tussen 1945 en 1949 van Indonesische mannen. Daarnaast krijgen de weduwen van geëxecuteerde mannen uit Zuid-Sulawesi elk een schadevergoeding van 20.000 euro.  Opvallend is dat weduwen van andere slachtoffers kunnen ook een beroep op deze compensatieregeling doen. Nieuwe rechtzaken zijn niet meer nodig. Dit is het resultaat van de schikking die advocaat Liesbeth Zegveld heeft getroffen met de Nederlandse regering.

Verantwoordelijk

Saih Bin Sakam, de enige overlevende van het bloedbad in Rawagede. Foto: Ed Caffin/ Indisch 3.0.
Saih Bin Sakam, de enige overlevende van het bloedbad in Rawagede. Foto: Ed Caffin/ Indisch 3.0.

Met deze excuses, na die voor het bloedbad van Rawagede de tweede die Nederland uitspreekt, geeft Nederland toe dat het verantwoordelijk is voor de ‘excessen’ van Nederlandse militairen in naam van Nederland, tijdens de woelige jaren ’45-’49.  Het zijn echter “geen algemene excuses […] voor bijvoorbeeld de Nederlandse rol bij de politionele acties. Daarvoor blijft […] gelden wat oud-minister Bot ooit heeft gezegd: “Dat Nederland destijds aan de verkeerde kant van de geschiedenis stond,” verklaarde Premier Rutte eerder.

Geweldig
Persoonlijk vind ik geweldig  dat Nederland verantwoordelijkheid neemt voor wat nog steeds eufemistisch ‘excessen’ heten.  EIN-DE-LIJK. Zeker als je nagaat van hoever deze zaak gekomen is. In 2008 nog ontkende de Nederlandse regering dat de zaak behandeld kon worden; ze was verjaard en “De landsadvocaat laat de nabestaanden wel weten dat de Staat de executies „in hoge mate” betreurt.” (bron) Nu geldt er een compensatieregeling voor alle weduwen van slachtoffers van de standrechtelijke executies. Dat is niet niks.

Zonder de weduwen
Het belangrijkste van excuses in het algemeen is dat ze aankomen bij de mensen voor wie ze bedoeld zijn. De weduwen van de slachtoffers uit Zuid-Sulawesi waren er niet bij, enkele van hun familieleden wel. Volgens het verslag van correspondent Michel Maas was het eens sobere bijeenkomst. ‘Er stond een rijtje stoelen, voor wat familieleden, maar voor de rest leek het alsof de ambassadeur zijn excuses in het luchtledige uitsprak,’ aldus Maas. Waarom kies je daar voor?

Krampachtig
De reden dat de ambassadeur niet naar de weduwen toegegaan is, is dat ‘de excuses waren bedoeld voor alle slachtoffers en nabestaanden van standrechtelijke executies,’ aldus een woordvoerder van Buitenlandse zaken. Ik vind dat een behoorlijk krampachtige redenering. Als je excuses aanbiedt, dan wil je toch primair dat ze aankomen bij de mensen voor wie ze bedoeld zijn? Bovendien: de manier waarop de Nederlands regering deze excuses heeft aangeboden, ontkracht het gewicht van niet alleen de excuses, maar ook van de regeling die nu geldt voor alle weduwen van Westerling.

‘Excessen’
En sowieso, die arme ambassadeur. Voor de tweede keer moest hij excuses aanbieden voor een Nederlands bloedbad: “Namens de Nederlandse regering bied ik mijn excuses aan voor die excessen,” zei hij vanochtend. Dat woord: excessen, is, net als de term ‘politionele acties’, een handige vinding uit de vorige eeuw voor de Nederlandse oorlogsmisdaden. Het begrip werd in de jaren ’60 geïntroduceerd , toen de Excessennota uitkwam.

Voorblad van de Excessennota uit 1969. Bron: www.geschiedenis24.nl.
Voorblad van de Excessennota uit 1969. Bron: www.geschiedenis24.nl.

Gelijke zaken
Waarom heeft premier Rutte dit niet gedaan, die in november in Indonesie is? Navraag bij Buitenlandse zaken geeft me niet meer dan wat al bekend is, dat gelijke zaken gelijk behandeld worden en deze kwestie dus gelijk staan aan de excuses voor Rawagede: “Het kabinet besloot 30 augustus dat gelijke zaken gelijk behandeld zouden worden en dat de ambassadeur 12 september in Jakarta namens de Staat excuses zou aanbieden voor standrechtelijke executies zoals begaan door Nederlandse militairen in het toenmalige Zuid-Celebes en Rawagedeh in de periode 1945-1949.” Wonderlijk, want wat er uit deze rechtszaak gekomen is, is toch niet te vergelijken met de uitkomst van Rawagede? Dat zou je als Nederland toch best mogen benadrukken?

Knullig
Al met al vind ik de knulligheid waarmee deze excuses geuit zijn bijna beschamend. Is dat een bewuste keus geweest, vormgegeven vanuit  een vooropgesteld snood plan? Misschien. Het zou ook gewoon Nederlandse onhandigheid kunnen zijn. Ik kom er niet achter. Maar als er voor ongelukken in de bebouwde kom al geen excuses zijn, had  Nederland dan niet een beetje beter haar best mogen doen als het gaat om excuses voor standrechtelijke executies?

 

Voor wie weten wil hoe je wel goed sorry zegt: http://lifehacking.nl/persoonlijke-ontwikkeling/de-kracht-van-een-goeie-sorry/

Indische verhalen in Nederlandse stenen. Gedeeld cultureel erfgoed (deel 3)

In drie blogs schrijf ik over ‘gedeeld cultureel erfgoed’ van Nederland en Indonesië; culturele schatten die voortkomen uit het gedeelde verleden van de landen, maar die nu – na een ‘scheiding’ en nieuwe levensfasen los van elkaar – niet vanzelfsprekend meer onder de zorg van de landen vallen. In de vorige twee blogs schreef ik dat het vast nog even duurt voordat de Indische invloeden in eigen land door een breed publiek worden beschouwd als gedeeld erfgoed met Indonesië. Het symposium ‘Gedeeld cultureel erfgoed’ dat dit jaar tijdens de Tong Tong Fair plaatsvond, laat zien dat er wel al een kentering gaande is. Hoewel het zeker niet een eerste bijeenkomst is over Indisch erfgoed, toont de naam dat de insteek anders is. Het legt nadruk op een veelzijdige herkomst en brengt de Indische sporen in Nederland direct in verband met de koloniale sporen in Indonesië, die we doorgaans wel als gedeeld erfgoed zien.

 

Vergetelheid voorkomen

Het symposium kwam voort uit het Haagse project ‘Sporen van Smaragd’, waarin Haagse gebouwen met een ‘Indische link’ zijn geïnventariseerd. Den Haag wilde voorkomen dat het Indisch erfgoed in vergetelheid raakte en gaf daarom kunsthistorisch bureau Kroon & Wagtberg Hansen opdracht een overzicht te maken. Het project liep van 2010 tot 2012 en resulteerde in een database die de gemeentelijke monumentenzorg gebruikt. Dit jaar verscheen er een uitgebreide publiekspublicatie. Het onderzoeksbureau presenteerde op het symposium de belangrijkste bevindingen en plaatste deze met bijdrage van andere sprekers (namelijk: Ulbe Bosma, Frans Leidelmeijer, Vilan van de Loo, Marty Bax, Henk Mak van Dijk en Ben de Vries) in een bredere context over culturele wisselwerking tussen Nederland en Indië.

 

Het uiterlijk én het verhaal

Uit de lezingen bleek dat de inventarisatie naar Indische gebouwen, niet alleen om zeldzaamheid van uiterlijk ging (de materiële waarde) maar veel meer om het verhaal en de historische waarde erachter (de immateriële waarde). Er zijn daarom niet enkel gebouwen gedocumenteerd met Indische decoraties of Indische namen op de gevel, maar ook gebouwen die van de buitenkant helemaal geen Sporen van Smaragd laten zien. Zoals bijvoorbeeld één van de eerste toko’s in Den Haag, Toko Betawie (Heemskerkstraat 29), dat nu als woonhuis niets meer laat zien van het Indische verhaal. Dit gebouw is echter wel cultuurhistorisch waardevol omdat het te verbinden is met het begin van de Indische eetcultuur in Nederland. Ook woonhuizen van bijvoorbeeld Indische journalisten en musici die als ontmoetingsplekken fungeerden voor culturele Indische bijeenkomsten kregen een plaats in de databank.

 

Villa Heimo Nia aan de Parkweg, gebouwd voor een uit Nederlands-Indie teruggekeerde suikerplantage-eigenaar,  1908. Foto: Roel Wijnants via Flickr
Villa Heimo Nia aan de Parkweg, gebouwd voor een uit Nederlands-Indie teruggekeerde suikerplantage-eigenaar,
1908. Foto: Roel Wijnants via Flickr
Toko Betawie advertentie De Amsterdammer : dagblad voor Nederland, 02-02-1883. Afb. via Koninklijke Bibliotheek Den Haag
Toko Betawie advertentie De Amsterdammer : dagblad voor Nederland, 02-02-1883. Afb. via Koninklijke Bibliotheek Den Haag

Subtiele vermenging van oost en west

Overigens zijn de materiële Indische sporen in gebouwen, interieurs en meubels die je dus wel kan zien, soms nog best onzichtbaar voor het ongetrainde oog. De Haags-Indische gebouwen zijn bijvoorbeeld niet in oosterse stijl gebouwd, maar hebben in hoofdzaak een westers voorkomen met verwijzingen naar Indië in de decoraties. Zo is het wapen van Batavia vaak op gevels te vinden bij op panden van voormalige handelmaatschappijen met Indische banden en zijn Indische figuren terug te zien in gevelstenen of glas-in-lood bij voormalige woon- en werkvertrekken van Indiëgangers.

Bij de Bijenkorf werden diverse gevelstenen aangebracht om te laten zien waar de te kopen producten vandaan kwamen. In deze gevelsteen zijn rechts van het midden zijn De Indische Olifant en 'een Inlander' te zien . Foto: Roel Wijnants via Flickr
Bij de Bijenkorf werden diverse gevelstenen aangebracht om te laten zien waar de te kopen producten vandaan kwamen. In deze gevelsteen zijn rechts van het midden zijn De Indische Olifant en ‘een Inlander’ te zien . Foto: Roel Wijnants via Flickr

Frans Leidelmeijer vertelde een vergelijkbaar verhaal over de Indische invloed op interieur en meubels. Rond 1900 was batik bijvoorbeeld erg populair, maar de toepassing was niet vergelijkbaar met die in Indië. De batikstoffen werden bijvoorbeeld gebruikt voor boekomslagen, meubelbekleding of textielbehang en de patronen werden ontworpen door Westerse kunstenaars. In Apeldoorn was zelfs een batikatelier gevestigd waar Nederlandse vrouwen werkten.

Kunsthistorica Marty Bax liet zien dat het Indische nog meer voor het oog verborgen kan zijn. Gebouwen die ontworpen zijn door Indische architecten of architecten die in Nederlands-Indië zijn geweest, maar in hun decoratie niet verwijzen naar Indië, kunnen toch wel degelijk ontworpen zijn onder grote invloed van de Oost. Veel architecten rond 1900 ontwierpen bijvoorbeeld gebouwen op basis van geometrische patronen, zoals aaneengeschakelde vierkanten of driehoeken. Een aantal architecten baseerden deze patronen op oosterse filosofieën of voorbeelden uit boeddhistische en hindoeïstische tempels. Marty Bax liet bijvoorbeeld zien dat Berlages schetsontwerpen voor het Gemeentemuseum in Den Haag in opzet van het gebouw overeenkomsten vertoont met de opbouw van boeddhistische tempelcomplexen. Aan de buitenkant dus niets te zien, maar Indische invloed is er all over.

Gemeentemuseum Den Haag. Foto: Georges Jansoone via wikimedia
Gemeentemuseum Den Haag. Foto: Georges Jansoone via wikimedia

 

Het verleden als rijkdom

Met het delen van deze (en nog veel meer) kennis is met het symposium een begin gemaakt het Indisch erfgoed breder bekend te maken. Als erfgoedprofessional met Indische achtergrond kan ik het Haagse initiatief alleen maar toejuichen en hopen op vergelijkbare initiatieven in andere steden. Het is duidelijk dat het Indische soms moeilijk zichtbaar is, maar dat er een rijkdom aan sporen te vinden is. Het is afwachten of het in de toekomst door de Indonesiër ervaren wordt als ‘gedeeld cultureel erfgoed’ maar het is belangrijk dat Nederland dat in ieder geval doet. Het erkennen en aanwijzen van de culturele wisselwerking doet niet alleen recht aan het verleden, maar geeft ook een positieve inslag voor omgaan met het verleden in het heden.