Een Indo en Pencak Silat

Toch wel stoer, weer een melati. Wij mannen moeten oppassen op onze Indo vrouwen..Gevaarlijk dese… De 18-jarige Kinsey uit de Zaanstreek deed een demonstratie tijdens de Pencak Silat Seni op 20 april 2013, zo sierlijk en zo zacht, maar ze eindigde hard en spectaculair, het was een mooi gezicht. 

Kinsey tijdens de Pencak Silat Seni Den Haag Foto: Made by Chimofu.nl
Kinsey tijdens de Pencak Silat Seni Den Haag
Foto: Made by Chimofu.nl

Timpeh vraagt aan….. Kinsey

Timpeh: Welke martial art doe je?

Kinsey: Ik beoefen de martial art Perguruan Pencak Silat Manyang. Deze martial art komt uit Indonesië, oost-Java, uit de plaats Suberpucung. De school is opgericht in Nederland door Guru C.D. Kessing. Onze stijl is de Manyang wat in het Maleis wesp betekent.

Tijdens het Nederlandse bewind was het openlijk beoefenen van Pencak Silat en het bezit van wapens verboden. Pencak Silat ging ondergronds. De bewoners van Indonesië oefenden ’s nachts in zwarte pakken en overdag gemaskeerd als sierlijke dans onder begeleiding van gamelan en kendang muziek. De verbloeming van de vechttechnieken vinden wij nog steeds terug in de sierlijke bewegingen van de kembangan.

Er wordt aangenomen dat eeuwen geleden priesters en monniken technieken ontwikkelden om zichzelf te verdedigen. Hierbij bestudeerden zij het gedrag van dieren, met in het bijzonder de overlevingstechnieken. Ook nu nog geven wij aan sommige technieken dierenbenamingen, zoals harimau of macan (tijger), ular (slang), monjet of keteh (aap) en manyang (wesp).

Tijdens het Nederlandse bewind ging Pencak Silat ondergronds.

Timpeh: Waarom heb je besloten om deze martial arts te doen?

Kinsey tijdens een demonstratie Foto: Kinsey
Kinsey tijdens een demonstratie
Foto: Kinsey

Kinsey: Omdat mijn familie uit Bandung op Java komt en mijn opa beoefende Pencak Silat, vandaar dat mijn interesse hier ook lang bij de Pencak Silat.

Timpeh: Wat is tot dusver je grootste succes?

Kinsey: Zelf vind ik mijn grootste succes dat ik met het Manyang demoteam mag optreden door heel Nederland. Het is een geweldig team en ik ben trots dat ik hieraan mag meedoen.

Timpeh: Welke prijzen heb je gewonnen?

Kinsey: Vooral Tanding prijzen wat de vechtwedstrijden zijn. Maar ook de Seni wat de stijlwedstrijden zijn.

De verbloeming van vechttechnieken zie je terug in de sierlijke bewegingen.

Timpeh: Wat zijn je ambities?

Kinsey: Ik wil graag mijn zwarte band behalen.

Timpeh: Wat is je mooiste ervaring in het leven?

Kinsey: Dat ik 2 jaar geleden naar Indonesië ben gegaan met mijn ouders en de geboorteplaats van mijn tantes en oom mocht bezoeken. Maar ook dat ik een demonstratie van de Nederlanderse Pencak Silat mocht geven in Sumatra, dat was een hele eer.

Kinsey Foto: Kinsey
Kinsey
Foto: Kinsey

Timpeh: Wat is voor jouw Indisch zijn?

Kinsey: Het lekkere eten!

Timpeh: Welke Indo tik heb jij? (B.v. lekker kunnen pitjitten of overal sambal erbij)

Kinsey: Veel eten!

Timpeh: En als laatste vraag, deze moet gewoon gestelt worden…..
Wat is je favoriete eten? ( Mag één, maar kèn meer)

Kinsey: Ajam paniki en saté zonder katjang saus.

Terima kasih Kinsey voor het interview.

Kinsey: Sama sama

Martial Arts 3.0 # 6 Pencak Silat

Aanstaande zaterdag is de eerste demonstratie van Pentjak Silat op de Tong-Tong Fair te zien (25 mei, 18:00 uur, Tong-Tong Podium). Onderaan deze post vind je alle data van Pentjak Silat-demo’s en workshops op de Tong-Tong Fair. Maar wat is dit eigenlijk voor sport? Timothy verdiepte zich erin.

Een halve eeuw geleden is het pencak silat met de eerste generatie Indische Nederlanders naar Nederland gekomen. Dankzij deze Indische Nederlanders is het gezamenlijke culturele erfgoed van Nederland en Indonesië behouden gebleven. Op 20 april 2013 was het Festival Pencak Silat Indonesia 2013 in het Museon te Den Haag. Wij, mijn vader en ik, waren uitgenodigd door Kepala Guru Kessing van Perguruan Pencak Silat Manyang. Samen met  mijn vader en oom uit Amerika reden we richting Den Haag om dit festival bij te wonen.

Kopstukken
Het festival was al begonnen toen wij binnen kwamen. De geluiden van gamelan en krontjong kwamen ons tegemoet. We zagen veel kleurige pakken van de deelnemende pencak scholen. Ik ben niet bekend in de pencak wereld, maar er waren veel kopstukken van de Nederlandse Pencak. Zoals Kessing, Pfefferkorn, van der Geugten en nog veel meer. En natuurlijk de Indonesisch ambassadeur.

Demo team Pencak Silat Mayang Foto: Made by Chimofu.nl
Demo team Pencak Silat Mayang
Foto: Made by Chimofu.nl

Ambassadeur Marsudi
Tijdens de officiële opening door de ambassadeur van Indonesië mevrouw Retno Marsudi,  benadrukte ze het belang van dit Festival, namelijk dat dit een goede communicatie middel is om niet alleen de samenwerking tussen de Pencak Silat Scholen in Nederland te binden en te  bevorderen, maar nadrukkelijk ook om de banden tussen Nederland en Indonesië in alle facetten te versterken. Ze zag het festival als een handreiking  en als een gebaar aan Nederland. Tenslotte bedankte ze alle deelnemers van het Festival en wenste ze hun succes.

Stijlen
Op dit Festival waren Pencak Silat stijlen uit de streken op Sumatra, West/ Midden/ Oost Java, Madura, de Molukken en alle andere streken van Indonesië aanwezig. Het was vier uur lang genieten van de demonstraties, vol van sierlijkheid, maar met dodelijke technieken.

Dieren
Pencak Silat is een verzamel naam voor de traditionele Indonesië vechtkunsten. De stijlen verschillen per streek, maar je zie dat er veel gekeken werd naar de dieren.  De dieren worden veel geïmiteerd. De technieken werden  in de loop van de tijd aangepast en geperfectioneerd. Hier in Nederland is het Pencak Silat voor het grootste gedeelte gericht op de fysieke kant, terwijl in Indonesië het mentaal spirituele element ook een belangrijk onderdeel is.

Verdedigingsmethode
Wanneer en wie Pencak Silat ontwikkelt heeft, is nog tot op heden een vraag. Maar het is wel één van de oudste martial arts in Zuid oost Azië. We gaan er vanuit dat de oude bewoners van Indonesië een verdedigingsmethode hebben ontwikkeld tegen de natuurlijke vijanden en tegen agressieve stammen. Er zijn meer dan 150 verschillende stijlen  en binnen deze stijlen zijn nog substijlen.  Het ontwikkelen van stijlen blijft doorgaan. Ook vandaag de dag worden stijlen ontwikkeld.

Klassiek en modern
Binnen de Pencak Silat zijn er 2 stromingen: de klassieke en de moderne stroming. De klassieke stroming is de traditionele en authentieke vorm van de Pencak Silat uit West Sumatra, Silek Tuo (oude Silat). Silek Tuo  is meer gericht op worp-, breek en verwurgingstechnieken en niet zo zeer op stoten en trappen. De ademhaling en meditatie ter bevordering van de samenwerking tussen lichaam en geest is een belangrijk onderdeel van Silek Tuo. De moderne stijlen zijn meer gericht op het fysieke element van de silat. Meer het zelfverdediging, demonstraties en wedstrijden.  De invloeden van andere martial arts, zoals de Chinese gevechtskunsten, zijn wel te zien in de moderne Pencak Silat.

Bambu Gila Foto: Made by Chimofu.nl
Bambu Gila
Foto: Made by Chimofu.nl

Vier peilers
De PERSILAT is een wereldfederatie die een norm hebben gesteld waar de pencak Silat uit bestaat: Mentaal-spiritueel, Bela Diri ( zelfverdediging), Seni ( kunst) en Olah Raga ( Sport en wedstrijd). De Pencak Silat Mentaal en Spiritueel is de mentale en geestelijke ontwikkeling van de Pencak Silat. Het doel hiervan is om innerlijke rust en een geestelijke balans te krijgen.

Bela Diri en Seni
Het doel van Bela Diri is zelfbescherming en zelfverdediging. Door de training wordt zelfverzekerheid  en geestelijk belans gestimuleerd. Als je de technieken van Bela Dari harmoniseert met de esthetische normen en waarden krijg je Pencak Silat Seni. Deze normen hebben als doel om de sierlijkheid en schoonheid van de Pencak Silat te tonen.  Meestal wordt dit gedaan op muziek ( gamelan of krontjong). En als laatste is er de Olah Raga. Dit is het wedstrijdonderdeel van de Pencak Silat en gebasseerd op de Bela Diri. Twee beoefenaars strijden elkaar op de mat. Verder is het bedoeld om fysieke kracht en conditie te ontwikkelen.

Pencak Silat Olah Raga Foto: Made by Chimofu.nl
Pencak Silat Olah Raga
Foto: Made by Chimofu.nl

Meer zien van het festival? Bekijk mijn filmpje of ga naar de fotoreportage op mijn site.

Meer Pentjak Silat zie je op de Tong-Tong Fair, tot en met 2 juni 2012:

  • Pencak Panca Sila, 25 mei
  • Advendo, 29 mei
  • Tontonan Dua o.l.v. Charles Renoult, 30 mei
  • Paatje Phefferkorn, 31 mei
  • Pencak Melayu van Pencak Satria, 2 juni

Een Indo en Braziliaanse Jiu Jitsu

Weer een melati én ‘pinda power’: Daniella Ackerman. Ze heeft de hele wereld gereisd voor haar sport. Ze heeft bij het Brasilian Top Team getraind. En naast het reizen en sporten is Daniella ook veel op het water te vinden. Ze vindt het jammer dat ze soms nog moet werken: “Als ik dit toch eens gewoon voor de kost kon doen..”

 Timpeh vraagt aan….. Daniella Ackerman

Ajo…. Ff druk geweest, maar Timpeh is er weer..

Timpeh: Welke martial art doe je?

Daniella: ‘Na een omzwerving van judo naar kickboxen, doe ik nu BJJ.  Braziliaans jiu jitsu is een vechtsport die zich richt op grondgevechten. Het doel van BJJ is een dominante positie te krijgen en ervoor te zorgen dat een aanvaller zo snel mogelijk “afklopt”. Het idee is dat zacht wint van hard. Met andere woorden, een klein zwakker persoon kan met de juiste technieken en bewegingen zichzelf verdedigen tegen een sterker en grotere aanvaller. MMA ( Mix Martial Arts) is bekend bij de meeste van de mensen en BJJ is een belangrijk onderdeel van de MMA.

Timpeh: Waarom heb je besloten om deze martial arts te doen?

Daniella: ‘De mat is echt mijn leven, de sportschool is de plaats waar ik gelukkig ben en ik ben er elke dag. Ik voel er mezelf leven en word gelukkig als ik de lucht ruik die in de dojo hangt. Als ik met mijn voeten op de mat sta en dan vergeet alles om mij heen vergeet, dan ben ik zielsgelukkig! Ik leer elke dag van al mijn trainingspartners en van mezelf, het houdt mijn hoofd scherp en ik blijf daardoor gefocust. Tuurlijk heb je dagen dat het minder gaat, maar door de mensen op de mat, kan je je leventje even vergeten en gaat het alleen om het rollen!’

 “Het idee is dat zacht wint van hard.”

Timpeh: Wat is tot dusver je grootste succes?

Daniella: ‘Alle medailles zijn een eer om te mogen dragen, het geeft aan dat je weer een stapje verder bent. Je kan alleen niet beter worden als je nooit verliest, dit maakt je scherper en geeft je wilskracht. Voor mij was de EK-medaille van 25 januari jl het belangrijkste, omdat ik heel ziek ben geweest en toch de gouden plak gehaald heb. Voor mij is dit een teken geweest dat ik weer beter kan worden!

Beter als niet meer ziek zijn en de ziekte overwinnen. En natuurlijk ook dat je er nog steeds bij hoort en dat je veel kan als je maar wilt. Vorige week de laatste operatie gehad. Nu herstellen en hopelijk snel weer de mat op, mijn doel is naga germany 11 mei meedoen en dan zien hoe het gaat..daarna de rio open in juli in brazilie!!

En natuurlijk ook beter als een beter in de sport worden..eigenlijk beide!

No-Gi wedstrijd in Boston Foto: Daniella Ackerman
No-Gi wedstrijd in Boston
Foto: Daniella Ackerman

Timpeh: Welke prijzen heb je gewonnen?

Daniella: EK eerste plaats,  Pan Ams tweede plaats, Braseileros eerste en derde plaats, Worlds derde plaats, WK tweede plaats, Boston Open tweede plaats, Grapplersquest vele medailes, Naga vele medailles.

Timpeh: Wat zijn je ambities?

Daniella: ‘Ik hoop dat het een Olympische sport wordt – ze zijn er mee bezig – en dat ik dan ga, voor goud!’

BJJ Training Foto: Daniella Akkerman
BJJ Training
Foto: Daniella Akkerman

Timpeh: Wat is je mooiste ervaring in het leven?

Daniella: Dat ik beter ben geworden, ik heb kanker gehad en het was kantje boord.. Maar ik vecht ertegen..en ik zal het winnen!! Bjj helpt me enorm, lekker knokken en je gedachten wegzetten.

Timpeh: Hormat!

Timpeh: Wat is voor jou Indisch zijn?

Daniella: Lekker eten en veel familie/ vrienden om je heen!

Timpeh: Welke Indo tik heb jij? (B.v. lekker kunnen pitjitten of overal sambal erbij)

Daniella: Overal sambal bij!!

Timpeh: En als laatste vraag, deze moet gewoon gesteld worden…..
Wat is je favoriete eten? ( Mag één, maar kèn meer)

Daniella: Nasi goreng, sate ketjap, boontjes, pan makreel, ach eigenlijk lust ik heel veel, maar ik heb wel een dieet waar ik me aan moet houden, want ik vecht in een bepaalde gewichtsklasse, maar na mijn wedstrijd wil ik altijd wel iets zoetigs! Gewoon omdat het dan mag!

Terima kasih Daniella voor het interview.
Pinda Power!!!!

Martial Arts 3.0 #5: Braziliaanse Jiu Jitsu

Judo heb ik jaren gedaan. Met wedstrijden had ik altijd de pech dat ik de lichtste was van de poule.. Ik was maar kecil… uhm… nu nog steeds:). Maar voor wat gooi- en smijtwerk was ik wel voor in en het gevecht op de grond was ook wel mijn ding. Toen ik 18 was ging ik daarom barukai doen. Dit is een voorloper van het tegenwoordige Mix Martial Arts (MMA).

Grondgevecht
Barukai heeft drie elementen: staand gevecht in de vorm van stoten en trappen, staand gevecht in de vorm van iemand op de grond brengen met een worp of een veeg. En als laatste het grondgevecht. Elementen een en twee had ik aardig in de hand tegen een worstelaar, maar element drie… dat was een kansloze zaak. Binnen een mum van tijd werd ik even in de knoop gelegd. Barukai heb ik een tijdje gedaan. Na barukai heb ik geen grondgevechten meer gedaan, totdat het MMA bekend werd. Dat was het moment  dat ik in aanmerking kwam met  Braziliaans Jiu Jitsu.

Elleboog gewricht

Mitsuyo Maeda  Foto: www.bjjdelft.nl
Mitsuyo Maeda
Foto: www.bjjdelft.nl

Er was een toernooi bij ons in de buurt, dus ik ging met een vriend kijken. Wat ik daar zag? Ik dacht bij mezelf: “Wat een beesten en tot hoever kan je een elleboog gewricht overstrekken?!” Braziliaans Jiu Jitsu is een martial art die zich met name richt op grondgevechten. Het doel is  je tegenstander te domineren met het grondgevecht en er voor zorgen dat je tegenstander zo snel  mogelijk opgeeft.

Braziliaans Jiu Jitsu ( BJJ)
Mitsuyi Maede, een meester in kosen judo (vorm van judo die draait om de grondgevechten) emigreerde naar Brazilië. In Brazilië veranderde hij trainingsmethodes. Maede stond bekend als een prijsvechter.  In 1916 was er een show van de Italian Argentine circus Queirolo Brothers en Maede deed hieraan mee.  Carlos Gracie zag Maede en wilde ook kosen judo leren.  Carlos was de zoon van Gastão Gracie, een zakenpartner van het American Circus. Maede accepteerde Carlos als leerling en leerde de technieken aan Carlos Gracie, die het weer aan zijn jongere broer Hélio doorgaf. En zo is de sport in de familie gebleven.  Gracie heeft de sport in de loop der jaren steeds verder geperfectioneerd.

Filosofie

Grondleggers van de Gracie familie
Foto: www.trianglejake.tumblr.com

De filosofie van BJJ is dat een zwakkere persoon zich met de correcte technieken en bewegingen zelf kan verdedigen tegen een sterkere aanvaller. De trainingen bestaan vooral uit het herhalen van technieken en vervolgens sparren om het geleerde in de praktijk toe te passen. Binnen de BJJ hanteren ze ook een bandensysteem zoals bij karate, judo en bijvoorbeeld taekwondo gebruikelijk is. Bij BJJ heet het gordels. De gordels zijn wit,blauw,paars,bruin,zwart, zwart/rood en rood. Speciale gordels zijn de geel-groene wedstrijdgordel, zwart/rood voor de zevende dan en rood.

Royce Gracie

Remco Pardoel Foto: www.mmadb.com
Remco Pardoel
Foto: www.mmadb.com

BJJ werd begin 90 jaren wereldwijd bekend. Royce Gracie vocht in de UFC ( Ultimate Fighting Championship) en won 3 UFC. Sindsdien is het BBJ niet meer weg te denken voor MMA-vechters. De BJJ-toernooien groeiden ook wereldwijd. Een variant is de no-gi submission grappling. Bij het BJJ wordt er gevochten in een Gi ( vergelijkbaar met een judopak) en een no-gi wordt dus zonder pak gevochten… En nee… niet bloot!! Vechten, gewoon, met een korte broek en t-shirt. In Nederland werd BJJ bekend nadat Remco Pardoel mee had gedaan met de UFC en verloor tegen Royce Gracie.  Remco Pardoel wordt beschouwd als de pionier op dit gebied van Nederland en Europa. Inmiddels bestaan er tientallen BJJ scholen.

Een Indo en Tae Bo

Okay, de voorgaande interviews gingen allemaal over sportende mannen, de Djago’s, Stoere Boys. Maar, zie hier, ook de melati’s komen aan bod! Cindy Boersma (1974) is getrouwd en heeft twee kids. Dochter van een belanda vader en een Indische moeder. Ze is een Wellness Coach en geeft met massage, yoga en meditatie lichaamsgerichte coaching. Adoeg… dese kèn pitjitten… Haar passie, naast Yoga? Tae Bo!

 

Timpeh vraagt aan….. Cindy Boersma 

Timpeh: Welke martial art doe je?

Cindy: Ik beoefen Tae Bo. Billy Blanks heeft het als Karateka en Taekwondoka ontwikkeld. De naam is ontstaan van: Tae (voet) kwon do and boxing. De bewegingen worden beoefend op de maat van de muziek. Het is een Total Body Workout waarin kracht, flexibiliteit, souplesse, snelheid, balans, uithoudingsvermogen, coördinatie en cardio verwerkt zijn. Tae Bo biedt zelfbewustzijn, focus, doorzettingsvermogen en zelfvertrouwen. Wanneer je je ‘mind’ and wilskracht uitdaagt ontstaat de ‘spirit’. Dat is een gevoel van binnenuit, een gevoel van verbinding met een grotere kracht.

Cindy Boersma
Foto: made by Chimofu.nl

Timpeh: Waarom heb je besloten om deze martial arts te doen?

Cindy: Mijn ouders deden Tae Bo toen zij op vakantie waren in Los Angeles en hebben het geïntroduceerd in hun sportcentrum, pas later werd het een hype. Ik werd aangestoken door hun enthousiasme en heb me er uiteindelijk jaren (tot heden) in verdiept en beoefend, omdat het me meer bracht dan alleen fysieke training: het inzicht dat door ontspanning kracht ontstaat.

Billy Blanks gaf mij personal training en is een uur bezig geweest om mij een ontspannen front-kick te laten doen. Dit deed ik omdat ik het zat was en in mijn ogen een slordige front-kick gaf. Pas later in de les viel bij mij het kwartje; vanuit ontspanning ontstaat kracht! En dit inzicht is natuurlijk in alle aspecten van het leven bruikbaar.

Ik heb ontdekt dat ik een enorme wil en doorzettingsvermogen heb en dat maakt mij mentaal sterker. Spirit is lastig te omschrijven; wanneer je tot het gaatje gaat, je blijft daar..door alle pijn en andere emoties heen gaat en uiteindelijk er weer uit komt, voel je een fantastische kracht van binnen.

Verder heeft Tae Bo mij veel vrienden en vriendinnen gebracht en heeft gezorgd dat ik ieder jaar naar Los Angeles ben geweest gedurende 10 jaar, naar Ibiza, Slowakije en regelmatig naar Duitsland. Dus mijn wereld is door Tae Bo ook groter geworden.

Timpeh: Wat is tot dusver je grootste succes?

Cindy: Presenter Tae Bo tijdens een sportevenement georganiseerd door Kenneth Leeuwin ( karateka en kick fun presenter).

Timpeh: Welke prijzen heb je gewonnen?

Cindy: Geen prijzen gewonnen. In Duitsland hebben ze voor de officiële Tae Bo Fitness een ‘basic’ en ‘advanced’ opleiding en ik heb de Advanced behaald en in Amerika de Bootcamp opleiding gehaald. Hogere opleidingen zijn er niet in Tae Bo.

Cindy Boersma Foto: made by Chimofu.nl
Cindy Boersma
Foto: made by Chimofu.nl

Timpeh: Wat zijn je ambities?

Cindy: De filosofie van Tae Bo met zoveel mogelijk mensen in Nederland delen. Dit wil ik bereiken door (te ondersteunen in) Workshops te organiseren, een platform te creeren om uiteindelijk steeds meer mensen enthousiast te maken over Tae Bo.

Timpeh: Wat is je mooiste ervaring in het leven?

Cindy: Moeder zijn

Timpeh: Wat is voor jouw Indisch zijn?

Cindy: Verbonden voelen met mede-Indo’s. Bescheidenheid. Pijn uit verleden (voor-voor ouders). Sociaal. Gezelligheid. Makan!!

Timpeh: Welke Indo tik heb jij? (B.v. lekker kunnen pitjitten of overal sambal erbij)

Cindy: Sambal of boemboe in almost everything

Timpeh: En als laatste vraag, deze moet gewoon gesteld worden: wat is je favoriete eten? ( Mag één, maar kèn meer)

Cindy: Gele rijst, sajoer boontjes, tempeh, tofu en telor.

Terima kasih Cindy voor het interview.

Jimmy Peek en Cindy Boersma Foto: made by Chimofu.nl
Jimmy Peek en Cindy Boersma
Foto: made by Chimofu.nl

Martial Arts 3.0 # 4 – Tae Bo

Even een zijstraat inslaan. In 1989 werd ik gevraagd of ik aerobic wedstrijden wilde doen. Ik, een budoka en body builder, ging toch zeker niet een beetje huppelen in een strak pakje? Ik wilde mee doen aan een body building wedstrijd. Je kent het wel te klein broekje, te veel bruine verf op het lichaam en veel spieren ( ik was toen iets van 67 kg).

Melati’s
Maar toen werd er gezegd: “Je staat dan met 20 kerels op het podium en je moet dan zo uitblinken om te winnen!” Ik denk: “Loh, maar ik zie er toch bagus uit?” “Als je gaat aerobicen, dan zijn er weinig mannen en veel vrouw.”En ik meteen: “Ja!!” Adoe… Timpeh in een strak pakje en al die melati’s. Dus ik ging aerobic’en. Voor aerobic moest je sterk, lening en ritmisch zijn en dat was ik wel aardig, natuurlijk door mijn vechtsport achtergrond.

Wedstrijden

Vader en zoon  Foto: Timothy Bruininga
Vader en zoon
Foto: Timothy Bruininga

Ik ging trainen en daar was het moment aangekomen: voor het eerst, in een strak pakje, helemaal alleen op het podium. En het was gaaf!! Echt een leuke ervaring. Ik heb tot en met 1992 mee gedaan aan wedstrijden. Drie jaar lang was ik Tweede van Nederland Aerobics.

Billy Blanks
Vanwege mijn opleiding ben ik gestopt met het wedstrijd aerobics. Maar ik was wel druk met het les geven van aerobic, steps. In 1996 ben ik helemaal gestopt met het aerobics, te veel blessures en ging weer naar de body building.  Vechtsport was op een heel laag pitje, maar niet vergeten. Toen kwam in 1999 Billy Blanks met zijn Tae Bo, dus ik dacht… dat is gaaf en ben begonnen met Tae bo naast mijn body building.

Adoe… Timpeh, in een strak pakje?

Koning

VoorrondeNK Aerobic 1991  Foto: Max Lesimanuaja
Ik tijdens een voorronde NK Aerobic 1991
Foto: Max Lesimanuaja

Ik ben naar de workshop geweest in Amsterdam en jaren later mocht ik Billy Blanks de hand schudden in Amersfoort en bijna een gevecht aangegaan met hem, hij wilde mijn nasi hebben…. Ik dacht het niet… Al ben je de koning, maar je komt niet aan een Indo zijn nasi. Ik heb tot en met 2007 Tae Bo lessen gegeven.

Sub martial art
Maar waarom Tae Bo in de aflevering Martial Arts 3.0? Tae Bo is geen martial art, maar heeft zijn roots in de martial arts. De oprichter Billy Blanks meervoudig wereld kampioen karate en taekwondo. Door deze invloeden vind ik Tae Bo het een sub martial art. Kenmerken is ook hier je grenzen opzoeken en verleggen. Durf het uiterste te geven. En daarnaast is het altijd lekker om op muziek te werken.

Cardio workout
Toen Billy Blanks hier in Nederland was in 2007, heb ik meegedaan met een workshop. De eerste vraag van Billy was: ‘Wie heeft een vechtsport-achtergrond?’ De meeste mensen staken hun hand omhoog. Het enige wat Billy toen zei, was: ‘Het gaat voor jullie moeilijk worden. Je moet je vechtmethode aan de kant zetten en je vechttechnieken gebruiken op de tae bo manier. Tae Bo is geen contact sport, maar een cardio workout met vechttechnieken.’ En ik moet zeggen: het was moeilijk, ook al gaf ik  al jaren les.

Het was moeilijk, ook al gaf ik  al jaren les.

Tae Bo
Wat betekent Tae Bo? Tae is een afkorting van taekwondo  en Bo komt van boksen. Tegelijk staat Tae Bo voor:
• Total commitment to whatever you do
• Awareness of yourself and the world
• Excellence, the truest goal in anything you do
• (the) Body as a force for total change
• Obedience to your will and your true desire for change

Billy Blanks 2007 Foto: made by Chimofu.nl
Billy Blanks 2007
Foto: made by Chimofu.nl

Motivator
Het verschil tussen Tae Bo en een “standaard” aërobe work-out ( steps, aerobics) is dat Tae Bo gericht is op de ziel, geest en lichaam.
In 1976 ontwikkelde Billy Blank de tae bo. Als je de commerciële schil weg laat is Billy Blanks een prettig persoon die veel denkt over het leven en hoe je je doelen kan halenVoor zo’n grote ster, is het een ster qua persoon. Het is echt een motivator, een man down to earth, meelevend en erg gastvrij. Door de video van tae bo, wel bekend van Tell Sell, werd het een hype. In 1999 werd Tae Bo geïntroduceerd in Nederland.

Fanatiek
De bedoeling van Tae Bo is niet zelfverdediging, het is bedoeld om fitheid te verhogen door middel van beweging. Het is een aerobic training om alle spieren van het lichaam te versterken. Naast het versterken van het lichaam gaat het om het verbeteren van balans, flexibiliteit en coördinatie. Tae Bo biedt zelfbewustzijn en zelfvertrouwen  net als bij alle andere martial arts. Tae Bo is een leuke aerobe work-out waar je lekker fanatiek bezig kan zijn, zonder dat je blauwe plekken krijgt – normaal gesproken!

Een Indo en taekwondo

Richard Lans is geboren in Hoogeveen op 21 april 1971. Hij woont samen met Eveline van de Bunt, moeder van zijn dochtertjes Jade (5) en Liv (2). Richard is woonachtig in Nijkerk en werkzaam als Logistiek manager bij het sport lifestyle merk Brunotti.

Richard heeft tot zijn 19e in Hoogeveen gewoond en is daar in aanraking gekomen met taekwondo (Si Do Kwan). Na zijn dienstperiode bij de Marine, is hij naar Amersfoort verhuisd en aangesloten bij Boersma Sport (nu Achmea Health Center).

Timpeh vraagt aan….. Richard Lans

Timpeh: Welke martial art doe je?

Richard: Ik beoefen taekwondo (tkd) sinds 1984, mijn vader vond dat, gezien mijn toen geringe lichaamsbouw en lengte, een goede sport voor mij. Ik moest me immers indien nodig kunnen verdedigen, die Hollandse jongens (belanda’s) waren veel groter en dan is het handig als je jezelf kunt verdedigen, vond hij. Eerst als recreant maar al snel als fanatiek wedstrijdsporter. Na mijn wedstrijdperiode ben ik doorgegaan als tkd leraar. Inmiddels ben ik alweer bijna 20 jaar actief als tkd leraar.

Richard: Naast het sportieve aspect vind ik het sociale aspect en daarbij behorende normen en waarden zeer belangrijk. De tkd training moet mensen naast sportieve vorming ook maatschappelijk vormen. M.a.w pak de positieve aspecten uit de training en gebruik dit om je te vormen als mens. Mijn focus ligt nu voornamelijk op het wedstrijdtaekwondo onderdeel sparring. Ik geef nu extra wedstrijdtraining aan enkele talenten,  zij zijn tevens nationale selectieleden van Nederland en Aruba. Om zelf in vorm en bezig te blijven beoefen ik kickboksen. Het fysieke aspect van deze sport ervaar ik als een goede uitdaging voor mij om als 42 jarige sportief bezig te blijven. Ik merk dat mijn tkd ervaring goed van pas komt op het gebied van voetenwerk en traptechnieken. Echter het puur boksen en combineren is een nieuwe ervaring op zich en dus een mooie uitdaging: bij tkd wordt voor het grootste gedeelte been technieken gebruikt, het bokselement ontbreek in de tkd.

Pak de positieve aspecten uit de training en gebruik ze om je te vormen als mens

Timpeh: Waarom heb je besloten om deze martial arts te doen?

Foto: Richard Lans
Foto: Richard Lans

Richard: Zoals eerder aangegeven is het van huis uit gestimuleerd, echter mijn interesse in vechtsport is er altijd al geweest. Tijdens mijn eerste (proef-) les werd ik enthousiast gemaakt door de mooie traptechnieken die ik zag. Mijn leraar Larry Meyer was en is naast fanatiek ook een zeer sociaal persoon, die mij een goed gevoel gaf.

Timpeh: Wat is tot dusver je grootste succes?

Richard: Mijn grootste succes is niet het behalen van dangraden of  nationale titels en ook niet de prijzen op internationale tournooien. Ik heb op een gegeven moment de mogelijkheid gekregen om hoofdtrainer te worden bij Boersma Sport. Eigenlijk was dit noodgedwongen, omdat ik bij Boersma Sport niemand had die mij kon trainen als wedstrijdsporter. Ik heb toen besloten om de nodige lerarenopleidingen te volgen waardoor ik officieel bevoegd werd. Eerst als clubtrainer en later als hoofdtrainer. Tijdens deze periode heb ik de tkd afdeling kunnen opzetten en de lijnen kunnen uitzetten. Na een opstartperiode van bijna een jaar, kwam tkd goed van de grond. Veel leerlingen, volle lessen, leerlingen die vanuit Den Haag of Almere de weg vonden naar Amersfoort.

Richard: Ik was trots dat het zo goed liep, zowel recreatief als op wedstrijdniveau. Dit was mede succesvol door de training die ik zelf heb mogen ervaren in Hoogeveen. Ik heb gedurende die periode ook geregeld contact gehad met mijn oude trainer en dikwijls zijn mening of advies gevraagd. Op sportief gebied heb ik diverse mensen kunnen opleiden voor hun danexamen en het behalen van nationale titels. Op maatschappelijk gebied vind ik het mooi dat zoveel oud-leerlingen goed terecht zijn gekomen en de taekwondo lessen als zeer leuk en leerzaam hebben ervaren. Ook het mogen lesgeven aan kinderen van oud-leerlingen ervaar ik als een privilege.  Het vertrouwen en daarbij behorende respect dat ik van de mensen heb gekregen is eigenlijk het grootste succes.

Het vertrouwen en daarbij behorende respect is eigenlijk mijn grootste succes.

 Timpeh: Welke prijzen heb je gewonnen?

Richard: 2 x Nederlands kampioen teams met Si Do Kwan, 2 x nationaal kampioen. 1 x Open Nederlands kampioen semi contact individueel. Zilver en brons op respectievelijk Open Duitse Kampioenschappen en Open Deens Kampioenschappen. Diverse prijzen gehaald op regio-toernooien.

Timpeh: Wat zijn je ambities?

Richard: Mijn ambitie is om in 2016 een leerling te kunnen afvaardigen cq laten kwalificeren voor het Olympisch taekwondo toernooi in Rio. Als de tijd het toelaat ook de lerarenopleiding Kickboksleraar te volgen en voltooien. Weet niet of ik dan hierin wil les geven maar zou voor mijn eigen vaardigheden een goede aanvulling zijn.

Timpeh: Wat is je mooiste ervaring in het leven?

Richard: Het vaderschap, dat is iets wat ik al heel lang wilde en nu ook heb mogen ervaren.

Timpeh: Wat is voor jou Indisch zijn?

Richard: Indisch zijn is voor mij trots zijn op mijn ouders en afkomst en tradities. Hoe zij zichzelf hebben weggecijferd voor mij en mijn broertje vind ik heel speciaal. Ook de ouderwetse normen en waarden, en strenge opvoeding, die enkelen ook wel als KNIL-opvoeding hebben bestempeld, hebben mij gevormd tot de persoon die ik ben. Opgegroeid en geïntegreerd in Nederland, maar altijd trots en respectvol naar mijn Indische roots.

Timpeh: Welke Indo tik heb jij? (B.v. lekker kunnen pitjitten of overal sambal erbij)

Richard: Grappig deze vraag, pitjit gaat goed en pittig eten is ook echt iets voor mij.

Timpeh: En als laatste vraag, deze moet gewoon gesteld worden…..
Wat is je favoriete eten? ( Mag één, maar kèn meer)

Richard: Ouderwetse nasi goreng, voorkeur de Indische maar Hollandse is ook prima….als maar rijst is hahaha!

Terima kasih Richard voor het interview.

Martial arts bij 3.0 #3: Taekwondo

Wat is nou de beste martial art? Dat is een goede vraag. Ik weet het niet. Sommige zeggen: “Mijn martial art is de beste!!” Maar is dat zo? Ik vind het moeilijk te zeggen welke martial arts de beste is. Elke martial art heeft  zijn goede dingen. 

Je kan natuurlijk verschillende martial arts op een rijtje zetten en dan kijken welke martial art effectief is tijdens een bargevecht of straatgevecht. Voor mij is dat overbodig. Een martial art doe je voor de martial art en niet voor hoe ik iemand in elkaar kan slaan in de bar- maar het is wel handig om te weten wat je kan doen in dit soort situaties.

Regels
Je ziet dat met de jaren de martial art evolueert: hij wordt completer. Neem bijvoorbeeld het MMA, mixed martial arts. Hier wordt staand en op de grond gevochten. De meeste martial arts hebben spelregels. Als ik als kyokushin karate vecht met een judoka en we vechten op de regels van Judo, dan zal ik het moeilijk krijgen. Zijn het de regels van kyokushin, dan weet een judoka ook niet wat hij moet doen.  Of je moet een judoka hebben die kyokushin ook beoefend. Tja… dan wordt het wel interessant.

 

Ik geef een ushiro jodan mawashi geri ( een ronde hoge achterwaartse draaitrap) Foto: Fred Kater
Ik geef een ushiro jodan mawashi geri ( een ronde hoge achterwaartse draaitrap) Foto: Fred Kater

Draaitrap
Mijn favoriete techniek is de ushiro jodan mawashi geri of, in het Nederlands: een ronde hoge achterwaartse draaitrap. Deze trap ziet er spectaculair uit en is erg effectief. Het is een ingewikkelde trap, maar als je hem eenmaal beheerst dan is het gemakkelijk te maken. Zelfs als je helemaal aan het eind van je latijn bent tijdens een gevecht. Het geheim is: laat de zwaartekracht, rotatiekracht, hefboom effect hun werk doen en je lichaam is het gereedschap.

Ik heb vroeger veel gekeken naar taekwondo, een Koreaanse martial arts.

Beentechnieken
‘WAT??? Lijkt wel natuurkunde!’ Klopt, waarom niet de krachten van de natuur gebruiken? Alleen je moet wel weten hoe. En dat is trainen en zelf ondervinden. Ik heb vroeger veel gekeken – en nog steeds –  naar taekwondo, een Koreaanse martial arts. Die vechters beschikken over hele goede been technieken. Dus kijken, analyseren, uitproberen en dan kijken of het in mijn spel kan gebruiken. En ja, ik heb mijn ushiro jodan mawashi geri verbeterd.

Taekwondoïn
Ik hak even taekwondo in stukken. Tae betekent voet, kwon is hand en do is de weg. De beoefenaar is een taekwondoïn en niet een taekwondo ka. Ka is namelijk een Japans woord;  je hebt een karateka of een judoka, omdat dit japanse martial arts zijn. Maar, zoals ik al eerder vertelde, taekwondo komt uit Korea, vandaar: een taekwondoïn. Taekwondo lijkt in eerste instantie op shotokan karate (een van de meerdere stijlen binnen de karate). Maar met de tijd kreeg taekwondo zijn eigen unieke stijl. Een stijl met met veel traptechnieken, beweeglijkheid en aaneenschakelingen van diverse technieken.

Grandmaster Adolf Lichtenstein Tang Soo Do ( in het zwart) Foto: John Bruininga
Grandmaster Adolf Lichtenstein Tang Soo Do ( in het zwart) Foto: John Bruininga

Zelfverdediging
Taekwondo is vrij recent onstaan. Het is afgeleid van Taekgyeon, een vorm van zelfverdediging. De enige overeenkomst nu nog is dat in beide vormen veel traptechnieken zijn. Korea werd door Japan bezet van 1910 tot 1945. In deze periode gingen Koreaanse studenten naar China en  Japan. In Japan kwamen ze in aanmerking met karate en in China met de Chinese vechtkunsten. Bij terugkomst in Korea, gingen ze karateles geven onder Koreaanse namen, zoals Tang Soo Do (de kunst van Chinese hand) en Kong So Do (weg van de lege hand). De Koreanen die terug kwamen van China gaven les in Chineze vechtkunsten en noemden het Kwon Bup (Vuist vechten methode).

Tae Soo Doo was de eerste benaming, in 1955 werd het Taekwondo.

Kwans, de scholen
Kwans is de benaming voor de scholen. Enkele Kwans zijn: Chung Do Kwan, Moo Duk Kwan,  Kang Duk Won. In de jaren 50 besloten 5 oorspronkelijke kwans om samen te werken binnen 1 stijl. Dit was het begin van Taekwondo. Tae Soo Doo was de eerste benaming en in 1955 werd het taekwondo. Deze naam is bedacht door de Koreaanse generaal Choi Hong Hi.

Doelstellingen
Binnen het taekwondo zijn er zes doelstellingen: hoffelijkheid, integriteit, doorzetting, zelfbeheersing  geestkracht en concentratie. Deze doelstellingen vind je terug in bijna alle martial arts.  In 1988 en 1992 was het een demonstratiesport tijdens de Olympische Spelen. Tijdens de Olympische Spelen van Sydney in 2000 werd het een officiële discipline.

Taekwondo gevecht op de Olympische Spelen Foto: www.sa-mo.nl
Taekwondo gevecht op de Olympische Spelen
Foto: www.sa-mo.nl

Een Indo en kendo

In mijn vorige blog ging ik op uitnodiging van Maurice Verschuere mee naar een Kendo-toernooi. Deze 27-jarige Indo is geboren en getogen in Amsterdam en heeft mijn interesse voor kendo groter gemaakt. Hij is naast het kendo fulltime werkzaam bij een telecombedrijf. Maurice houdt van muziek en speelt graag games. 

Timpeh vraagt aan….. Maurice Verschuere

Timpeh: Welke martial art doe je?

Maurice: Ik doe aan kendo. Kendo is de moderne Japanse zwaardvechtkunst waarbij gebruik wordt gemaakt van bamboe zwaarden, shinai. Letterlijk vertaald betekent het Japanse karakter ”Ken” zwaard en “Do” weg of pad. Samen betekenen deze karakters “De weg van het zwaard” wat wil zeggen dat kendo is gericht op het versterken van de persoonlijkheid, zelfdiscipline, zelfrespect en respect voor anderen door middel van training met het zwaard.

Kendo letterlijk vertaald is de weg van het zwaard.

Foto: Maurice Verschuere
Foto: Kris Lazarevic

Geworteld in de tradities van de Japanse Samurai zwaardvechtkunst is kendo tegenwoordig een moderne “Budo” – een martiale methode die ons niet alleen kan leiden tot het bereiken van sportieve prestaties, maar ons ook kan brengen tot een beter inzicht in onszelf. Uiteindelijk is kendo dus zowel een lichamelijke als geestelijke oefening, die sierlijk en mooi is om te zien, en die door mensen van alle leeftijden kan worden beoefend.

Timpeh: Waarom heb je besloten om deze martial arts te doen?

Maurice: Eigenlijk heb ik altijd wel veel aan sport gedaan. Judo, zwemmen en vooral voetbal (10 jaar). Toen ik 15 was had ik ’t wel gezien met voetbal en heb ik ongeveer een jaar niet gesport. Rond m’n 16e kwam ik met Kendo in aanraking. M’n beste vriend David woonde destijds in de buurt van de dojo waar ik nu train (Renshinjuku dojo, Amstelveen). Hij had een proefles gevolgd en zei dat ’t wel wat voor mij zou zijn. Vervolgens heb ik één les meegedaan. Ik was meteen verkocht. Dat is dus inmiddels zo’n 11 jaar geleden alweer.

Timpeh: Wat is tot dusver je grootste succes?

Maurice: M’n grootste kendo-succes is de laatste 16 halen op Europees kampioenschap toen ik 21 of 22 jaar was.

Kendo is lichamelijke én geestelijke oefening

Timpeh: Welke prijzen heb je gewonnen?

Maurice: Verschillende individuele / teamtoernooien in binnen- en buitenland heb ik gewonnen. Daarnaast ook zat tweede en derde plaatsen. Meest recent was een derde plaats op een team toernooi in Duitsland.

Foto: Maurice Verschuere
Foto: Maurice Verschuere

Timpeh: Wat zijn je ambities?

Maurice: Binnen kendo: eerste worden op een individueel toernooi in Nederland.
Buiten kendo: Een gelukkig leven leiden. Goed zijn voor anderen. Goed zijn voor mezelf. Ook wil ik nog veel reizen en vaak terug naar Indonesië.

Timpeh: Wat is je mooiste ervaring in het leven?

Maurice: Die moet nog komen (lacht). Verdere mooie ervaringen uit m’n leven zijn toen m’n (half) broertjes en zusje werden geboren. Ze zijn allemaal minstens 10 jaar jonger dan ik, dus dat was toch een redelijk bewuste ervaring. Daarnaast zijn in een vliegtuig stappen naar verre onbekende landen ook erg mooie ervaringen. Dat heb ik onder andere mogen doen naar Japan, Canada, Taiwan en Indonesië. Dat soort reizen geven toch een beetje een gevoel van avontuur.

Timpeh: Wat is voor jou Indisch zijn?

Maurice: Met familie zijn en lekker eten. Een soort gevoel van thuiskomen hebben wanneer ik naar Indonesië ga. Naar Indische dansavonden gaan die door m’n familie bijna maandelijks worden georganiseerd in Hengelo.

Ik wil veel reizen en vaak terug naar Indonesië.

Timpeh: Welke Indo tik heb jij? (B.v. lekker kunnen pitjitten of overal sambal erbij)

Maurice: Voorkeur hebben voor met m’n handen eten.

Foto: Maurice Verschuere
Foto: Maurice Verschuere

Timpeh: En als laatste vraag, deze moet gewoon gesteld worden, wat is je favoriete eten? (Mag één, kèn meer)

Maurice: Nasi goreng, Ayam goreng, Timpeh goreng… (Loh????), Soto ayam. Maar dingen als andijviestampot met een gehaktbal vind ik ook ontzettend lekker. Dat zal wel de Belanda in me zijn.

Terima kasih Maurice voor het interview.

Martial arts bij 3.0 #2: Kendo

Mijn  eerste afleveringen staan online. Best wel spannend! Hoe vinden de lezers het? Ik heb alleen maar positieve reacties gehad. Kyokushin is mijn eigen wereld, dus is bekend terrein. Nu verlaat ik mijn vertrouwde nest en begin mijn journey in de martial arts. 

Van kleins af aan was ik al geïnteresseerd in de martial arts.  Niet raar, mijn vader was een actief kyokushin karateka. En natuurlijk waren er de films van Bruce Lee en andere kung fu films. Ik heb naast het kyokushin ook andere disciplines gedaan, o.a. judo, kick boksen, jiu jitsu, barukai, kung fu.

Meedoen
Ik vind het erg leuk om mijn horizon te verbreden door mee te doen met andere martial arts. Ik neem deze ervaringen mee, stop ze in mijn rugzak en kijk wat ik kan gebruiken om mijzelf een betere vechter te maken. Wat weer ten goede komt aan mijn studenten.

Ik sla mezelf altijd met mijn eigen wapen.

Foto: John Bruininga
John Bruininga Jodan mawashi geri (hoge ronde trap) 1969 Aruba. Foto: John Bruininga

Wapens
Wapens vind ik zelf niets, als we moeten knokken dan gewoon met de vuisten. Mijn probleem is bovendien dat ik mezelf altijd sla met mijn eigen wapen. Ik vind het wel erg mooi als mensen zoveel beheersing hebben om met een wapen om te gaan. Ik heb het niet over vuurwapens, meer over wapens als de bo (lange stok), sai’s ( soort mes) en nunchaku’s (wurgstokjes). 

Shinai
Het enige wapen dat ik bezit is de shinai. Dit is een bamboo samurai zwaard en deze gebruik ik alleen om mijn studenten te motiveren. Dit zwaard is daarvoor niet gemaakt, wel voor een mooie martial art.  Een martial art met veel discipline en traditie: Kendo. Sierlijk, maar o zo hard… Snelheid, timing…

Kendo is de sportvorm van Kenjutsu

Foto: made by Chimofu.nl
Een kendo gevecht
Foto: made by Chimofu.nl

Kampioenschap
Een aantal jaar geleden ben ik gevraagd door Maurice Verschuere om te komen kijken naar het Nederlands Kampioenschap Kendo waar hij aan meedeed. Op die dag was er ook een Nederlands Kampioenschap Kyokushin.  Het leven bestaat uit keuzes maken en de keuze was snel gemaakt: ik ging naar Maurice kijken. Het was een hele mooie ervaring en ik heb er zelf ook nog hele mooie foto’s van gemaakt.

Sport
Kendo, wat is dat nou eigenlijk? De roots van de Kendo ligt in de tijd van de oude samurais. Kenjutsu is de overkoepelende term voor alle traditionele (koryu) scholen van Japanse zwaardvechtkunst, in het bijzonder degenen die ouder zijn dan de Meiji-restauratie (1867-1912). Kendo is de sportvorm van Kenjutsu.

Verbod op het openlijk dragen van een zwaard

Samurai
De Japanse regering wilde Japan volledig moderniseren ( van 1868 tot in de jaren 1880), ten koste van alle oude tradities, zoals de samurai. Het beoefenen van kenjutsu was moeilijk. Veel scholen gingen dicht en er was een verbod om een zwaard openlijk te dragen. De film “The Last Samurai” met Tom Cruise geeft een beeld over deze periode. Maar in het geheim ging de Kenjutsu nog steeds door.

Universeel
Na verloop van tijd nam de interesse  in Kenjutsu weer toe. Mensen wilden alleen wel een universele stijl die alle bekende Kenjutsustijlen samenbracht. Na veel gepraat door de grootmeesters van de Kenjutsuscholen was Kendo in 1912 geboren: een nieuw systeem met alle bekende stijlen geïntegreerd.  Kendo werd op scholen een basisonderdeel van het lichamelijke opvoedingsprogramma. Door de toernooien die gehouden werden, werd kendo steeds populairder.

Sportkendo versus Kenjutsu
Bij Kenjutsu zijn de trefgebieden, herstel is het trefgebied, het hele lichaam: slagen op het lichaam waar dan ook scoren. Bij de  sportkendo is het beperkt tot 4 locaties  de keel (tsuki), het hoofd (men), de polsen (kote) en de onderbuik (do). Benen zijn geen trefgebied. Deze namen zijn gekoppeld aan de bijbehorende harnasonderdelen ( Tsuki = stoot) ( men = helm) (kote = handschoen) (do = borstplaat). Voor het zwaardvechten gebruikt men een ‘shinai’ (bamboe zwaard) en representeert een katana (samurai zwaard).

Foto: Wikipedia
Foto: Wikipedia
Foto: toronto-kendo-club.ca
Foto: toronto-kendo-club.ca

Kreten en concentratie
Het beoefenen van de kendo is een explosief en uiterst geconcentreerd gebeuren. Even niet opletten kost je een punt. Tijdens het trainen van kendo worden de lichamelijke conditie, lichaamshouding, concentratievermogen, inzet en zelfdiscipline optimaal ontwikkeld. Wat erg opvalt in een kendo wedstrijd of training is het geven van kreten. Deze kreten worden Kiai genoemd. Dit is niet om de tegenstander bang te maken, maar om je ademhaling te regelen. De kiai wordt voor of tijdens een techniek geuit.

Kendo is een traditionele martial art in een modern jasje gestoken. Met de gedachte van de samurai hoog in het vaandel.