Een Indo en kendo

In mijn vorige blog ging ik op uitnodiging van Maurice Verschuere mee naar een Kendo-toernooi. Deze 27-jarige Indo is geboren en getogen in Amsterdam en heeft mijn interesse voor kendo groter gemaakt. Hij is naast het kendo fulltime werkzaam bij een telecombedrijf. Maurice houdt van muziek en speelt graag games. 

Timpeh vraagt aan….. Maurice Verschuere

Timpeh: Welke martial art doe je?

Maurice: Ik doe aan kendo. Kendo is de moderne Japanse zwaardvechtkunst waarbij gebruik wordt gemaakt van bamboe zwaarden, shinai. Letterlijk vertaald betekent het Japanse karakter ”Ken” zwaard en “Do” weg of pad. Samen betekenen deze karakters “De weg van het zwaard” wat wil zeggen dat kendo is gericht op het versterken van de persoonlijkheid, zelfdiscipline, zelfrespect en respect voor anderen door middel van training met het zwaard.

Kendo letterlijk vertaald is de weg van het zwaard.

Foto: Maurice Verschuere
Foto: Kris Lazarevic

Geworteld in de tradities van de Japanse Samurai zwaardvechtkunst is kendo tegenwoordig een moderne “Budo” – een martiale methode die ons niet alleen kan leiden tot het bereiken van sportieve prestaties, maar ons ook kan brengen tot een beter inzicht in onszelf. Uiteindelijk is kendo dus zowel een lichamelijke als geestelijke oefening, die sierlijk en mooi is om te zien, en die door mensen van alle leeftijden kan worden beoefend.

Timpeh: Waarom heb je besloten om deze martial arts te doen?

Maurice: Eigenlijk heb ik altijd wel veel aan sport gedaan. Judo, zwemmen en vooral voetbal (10 jaar). Toen ik 15 was had ik ’t wel gezien met voetbal en heb ik ongeveer een jaar niet gesport. Rond m’n 16e kwam ik met Kendo in aanraking. M’n beste vriend David woonde destijds in de buurt van de dojo waar ik nu train (Renshinjuku dojo, Amstelveen). Hij had een proefles gevolgd en zei dat ’t wel wat voor mij zou zijn. Vervolgens heb ik één les meegedaan. Ik was meteen verkocht. Dat is dus inmiddels zo’n 11 jaar geleden alweer.

Timpeh: Wat is tot dusver je grootste succes?

Maurice: M’n grootste kendo-succes is de laatste 16 halen op Europees kampioenschap toen ik 21 of 22 jaar was.

Kendo is lichamelijke én geestelijke oefening

Timpeh: Welke prijzen heb je gewonnen?

Maurice: Verschillende individuele / teamtoernooien in binnen- en buitenland heb ik gewonnen. Daarnaast ook zat tweede en derde plaatsen. Meest recent was een derde plaats op een team toernooi in Duitsland.

Foto: Maurice Verschuere
Foto: Maurice Verschuere

Timpeh: Wat zijn je ambities?

Maurice: Binnen kendo: eerste worden op een individueel toernooi in Nederland.
Buiten kendo: Een gelukkig leven leiden. Goed zijn voor anderen. Goed zijn voor mezelf. Ook wil ik nog veel reizen en vaak terug naar Indonesië.

Timpeh: Wat is je mooiste ervaring in het leven?

Maurice: Die moet nog komen (lacht). Verdere mooie ervaringen uit m’n leven zijn toen m’n (half) broertjes en zusje werden geboren. Ze zijn allemaal minstens 10 jaar jonger dan ik, dus dat was toch een redelijk bewuste ervaring. Daarnaast zijn in een vliegtuig stappen naar verre onbekende landen ook erg mooie ervaringen. Dat heb ik onder andere mogen doen naar Japan, Canada, Taiwan en Indonesië. Dat soort reizen geven toch een beetje een gevoel van avontuur.

Timpeh: Wat is voor jou Indisch zijn?

Maurice: Met familie zijn en lekker eten. Een soort gevoel van thuiskomen hebben wanneer ik naar Indonesië ga. Naar Indische dansavonden gaan die door m’n familie bijna maandelijks worden georganiseerd in Hengelo.

Ik wil veel reizen en vaak terug naar Indonesië.

Timpeh: Welke Indo tik heb jij? (B.v. lekker kunnen pitjitten of overal sambal erbij)

Maurice: Voorkeur hebben voor met m’n handen eten.

Foto: Maurice Verschuere
Foto: Maurice Verschuere

Timpeh: En als laatste vraag, deze moet gewoon gesteld worden, wat is je favoriete eten? (Mag één, kèn meer)

Maurice: Nasi goreng, Ayam goreng, Timpeh goreng… (Loh????), Soto ayam. Maar dingen als andijviestampot met een gehaktbal vind ik ook ontzettend lekker. Dat zal wel de Belanda in me zijn.

Terima kasih Maurice voor het interview.

Martial arts bij 3.0 #2: Kendo

Mijn  eerste afleveringen staan online. Best wel spannend! Hoe vinden de lezers het? Ik heb alleen maar positieve reacties gehad. Kyokushin is mijn eigen wereld, dus is bekend terrein. Nu verlaat ik mijn vertrouwde nest en begin mijn journey in de martial arts. 

Van kleins af aan was ik al geïnteresseerd in de martial arts.  Niet raar, mijn vader was een actief kyokushin karateka. En natuurlijk waren er de films van Bruce Lee en andere kung fu films. Ik heb naast het kyokushin ook andere disciplines gedaan, o.a. judo, kick boksen, jiu jitsu, barukai, kung fu.

Meedoen
Ik vind het erg leuk om mijn horizon te verbreden door mee te doen met andere martial arts. Ik neem deze ervaringen mee, stop ze in mijn rugzak en kijk wat ik kan gebruiken om mijzelf een betere vechter te maken. Wat weer ten goede komt aan mijn studenten.

Ik sla mezelf altijd met mijn eigen wapen.

Foto: John Bruininga
John Bruininga Jodan mawashi geri (hoge ronde trap) 1969 Aruba. Foto: John Bruininga

Wapens
Wapens vind ik zelf niets, als we moeten knokken dan gewoon met de vuisten. Mijn probleem is bovendien dat ik mezelf altijd sla met mijn eigen wapen. Ik vind het wel erg mooi als mensen zoveel beheersing hebben om met een wapen om te gaan. Ik heb het niet over vuurwapens, meer over wapens als de bo (lange stok), sai’s ( soort mes) en nunchaku’s (wurgstokjes). 

Shinai
Het enige wapen dat ik bezit is de shinai. Dit is een bamboo samurai zwaard en deze gebruik ik alleen om mijn studenten te motiveren. Dit zwaard is daarvoor niet gemaakt, wel voor een mooie martial art.  Een martial art met veel discipline en traditie: Kendo. Sierlijk, maar o zo hard… Snelheid, timing…

Kendo is de sportvorm van Kenjutsu

Foto: made by Chimofu.nl
Een kendo gevecht
Foto: made by Chimofu.nl

Kampioenschap
Een aantal jaar geleden ben ik gevraagd door Maurice Verschuere om te komen kijken naar het Nederlands Kampioenschap Kendo waar hij aan meedeed. Op die dag was er ook een Nederlands Kampioenschap Kyokushin.  Het leven bestaat uit keuzes maken en de keuze was snel gemaakt: ik ging naar Maurice kijken. Het was een hele mooie ervaring en ik heb er zelf ook nog hele mooie foto’s van gemaakt.

Sport
Kendo, wat is dat nou eigenlijk? De roots van de Kendo ligt in de tijd van de oude samurais. Kenjutsu is de overkoepelende term voor alle traditionele (koryu) scholen van Japanse zwaardvechtkunst, in het bijzonder degenen die ouder zijn dan de Meiji-restauratie (1867-1912). Kendo is de sportvorm van Kenjutsu.

Verbod op het openlijk dragen van een zwaard

Samurai
De Japanse regering wilde Japan volledig moderniseren ( van 1868 tot in de jaren 1880), ten koste van alle oude tradities, zoals de samurai. Het beoefenen van kenjutsu was moeilijk. Veel scholen gingen dicht en er was een verbod om een zwaard openlijk te dragen. De film “The Last Samurai” met Tom Cruise geeft een beeld over deze periode. Maar in het geheim ging de Kenjutsu nog steeds door.

Universeel
Na verloop van tijd nam de interesse  in Kenjutsu weer toe. Mensen wilden alleen wel een universele stijl die alle bekende Kenjutsustijlen samenbracht. Na veel gepraat door de grootmeesters van de Kenjutsuscholen was Kendo in 1912 geboren: een nieuw systeem met alle bekende stijlen geïntegreerd.  Kendo werd op scholen een basisonderdeel van het lichamelijke opvoedingsprogramma. Door de toernooien die gehouden werden, werd kendo steeds populairder.

Sportkendo versus Kenjutsu
Bij Kenjutsu zijn de trefgebieden, herstel is het trefgebied, het hele lichaam: slagen op het lichaam waar dan ook scoren. Bij de  sportkendo is het beperkt tot 4 locaties  de keel (tsuki), het hoofd (men), de polsen (kote) en de onderbuik (do). Benen zijn geen trefgebied. Deze namen zijn gekoppeld aan de bijbehorende harnasonderdelen ( Tsuki = stoot) ( men = helm) (kote = handschoen) (do = borstplaat). Voor het zwaardvechten gebruikt men een ‘shinai’ (bamboe zwaard) en representeert een katana (samurai zwaard).

Foto: Wikipedia
Foto: Wikipedia
Foto: toronto-kendo-club.ca
Foto: toronto-kendo-club.ca

Kreten en concentratie
Het beoefenen van de kendo is een explosief en uiterst geconcentreerd gebeuren. Even niet opletten kost je een punt. Tijdens het trainen van kendo worden de lichamelijke conditie, lichaamshouding, concentratievermogen, inzet en zelfdiscipline optimaal ontwikkeld. Wat erg opvalt in een kendo wedstrijd of training is het geven van kreten. Deze kreten worden Kiai genoemd. Dit is niet om de tegenstander bang te maken, maar om je ademhaling te regelen. De kiai wordt voor of tijdens een techniek geuit.

Kendo is een traditionele martial art in een modern jasje gestoken. Met de gedachte van de samurai hoog in het vaandel.