Tweede plaats, Goede Doelen Actie: Java Village

Ook vandaag besteden we weer aandacht aan een goed doel. Dit keer is het de beurt aan de nummer twee van de Goede Doelen Actie op deze website: Stichting Java Village. Deze stichting heeft van de bezoekers van Indisch 3.0 een hoop stemmen mogen ontvangen (24%). 

logoCisarua: een dorp op West Java
In Indonesië heerst helaas nog altijd veel armoede. Zo ook in het dorp Cisarua op West Java. Het dorp heeft ruim 7000 inwoners waarvan 40% onder de armoedegrens leeft. Eén derde van de vrouwen is kostwinnaar. Veel van deze vrouwen werken op de theeplantages in de omgeving, maar verdienen met dit werk nauwelijks genoeg geld om wat rijst en vis van te kopen.

In het dorp is nog altijd geen waterleiding waardoor de bevolking is aangewezen op het sterk vervuilde water uit de bergen. Door de armoede en de uitzichtloze situatie waarin de bewoners van Cisarua zich bevinden worden leningen aangegaan. Hierdoor raken ze alleen maar verder in de problemen

Theepluksters Java Village
Theepluksters Java Village

Culturele Antropologie 
Voorzitter Mies Grijns, opgegroeid in Bogor, West Java en sinds 1968 in Nederland: “In 1981, tijdens mijn studie Culturele Antropologie, heb ik onderzoek gedaan naar de arbeidsomstandigheden van vrouwelijke theeplukkers op diverse theeplantages. Zo ben ik ook terecht gekomen bij het dorp Cisarua, waar ongeveer de helft van de inwoners op de plantages werkt. Na mijn onderzoek heb ik eigenlijk altijd contact gehouden met de mensen in het dorp en hebben we onderzoek gedaan op welke manier wij het dorp konden helpen. Het was duidelijk dat hulp van buitenaf erg welkom zou zijn”.

 

In 2004 is de Stichting Java Village opgericht. Deze stichting richt zich alleen op het dorp Cisarua. Het bestuur van de stichting bestaat uit een vijftal bestuursleden die zich belangeloos inzetten. Naast het bestuur is er een veldwerkster die in het dorp Cisarua de projecten namens de stichting begeleidt. Daarnaast zetten ongeveer 15 vrijwilligers in Nederland en 3 vrijwilligers in Indonesië zich voor de stichting in.

Cisarua op de kaart
Cisarua op de kaart

Doorbreken van de armoedecirkel
Slechts 50% van de kinderen gaat naar de middelbare school. Armoede is de grootste boosdoener; ouders kunnen de middelbare school simpelweg niet betalen. Er is amper geld voor eten en kleding en al helemaal niet voor schoolgeld, boeken en computers. Stichting Java Village zet zich in voor deze doelgroep door hen te helpen de armoedecirkel te doorbreken en te bouwen aan een betere toekomst. Door het ontvangen van donaties kan zorgt de stichting er voor dat kinderen wél naar de middelbare school kunnen.

Daarnaast heeft Java Village één van de lokale scholen voorzien van computers waar computerlessen wordt gegeven. Ook worden er Engelse lessen gegeven om de kansen van de kinderen op de arbeidsmarkt te vergroten. Grijns: “Belangrijk om te weten is dat wij als stichting werken vanuit problemen waar de dorpsbewoners mee te kampen hebben en samen met hen een oplossing zoeken. Belangrijke voorwaarde is dus dat de geboden hulp de zelfredzaamheid en solidariteit van de dorpsbewoners bevordert”.

Microkrediet en gezondheidszorg
Stichting Java Village helpt niet alleen bij het geven van computerlessen en het leren van de Engelse taal. “Wij verstrekken ook microkredieten aan kansarme vrouwen voor het opzetten van kleine bedrijfjes zoals een . Denk hierbij aan een eetstalletje of een klein naaiatelier. Deze vrouwen begeleiden ook met het budgeteren en sparen.Wij hebben voor dit project de samenwerking opgezocht met een lokale vrouwenorganisatie die al vaker vergelijkbare projecten hebben gedaan” aldus Grijns.

“Wat wij ook gerealiseerd hebben is de bouw van acht gezondheidsposten waar baby’s gewogen en gemeten worden. Voor deze gezondheidsposten hebben we vroedvrouwen opgeleid en geven we voorlichting aan zwangere vrouwen en jonge moeders met baby’s. Maar ook kleine medische klachten worden hier behandelt. Daarnaast hebben we een aantal klaslokalen verbouwd en uitgebreid. “Wat ook goed is om te vertellen” hervat Grijns “is dat wij de samenwerking opzoeken met lokale partijen. We werken bijvoorbeeld ook samen met leraren in het dorp”.

“Vriend” van Java Village
Stichting Java Village werkt alleen met vrijwilligers. De stichting heeft geen kantoorpanden waardoor zij de kosten laag kunnen houden. Door deze manier van werken komt de hulp direct ten goede aan de mensen in Cisarua. Java Village werkt kleinschalig en gaat uit van de behoefte van de mensen uit het dorp. De stichting werkt samen met lokale partners. Dus wil jij Stichting Java Village helpen bij het mooie werk dat zij verrichten? Word dan “Vriend” van de stichting! Stort maandelijks een bedrag (min. € 5) op ABNA 0409.2107.57.

Sponsor een student!
Veel gezinnen kunnen de kosten voor de middelbare school niet opbrengen. Voor € 10 per maand kan een kind gesponsord worden en kan het 3 jaar lang naar de middelbare school. Hiermee vergroot jij de kans op een beter leven voor dit kind aanzienlijk. Uiteraard is Stichting Java Village ook heel blij met een eenmalige donatie.

Opzoek naar Partners
De stichting is altijd op zoek naar vrijwilligers met goede contacten. Dus ben jij lid van een Sportvereniging, studentenvereniging of heb jij toevallig goede banden in Indonesie waar Java Village iets aan heeft? Neem dan contact met ze op.

Wil jij meer doen dan doneren?
Als jij meer voor deze stichting wilt doen dan alleen het doneren van geld, dan zijn daar uiteraard mogelijkheden voor. Je kunt dan contact opnemen met Java Village via info@javavillage.org. In overleg met de stichting bespreek je op welke manier jij jouw steentje kunt bijdragen.

Wil jij weten wat jij kunt doen om te helpen? Stuur dan een e-mail naar info@javavillage.org
Wil je meer achtergrondinformatie over deze stichting? Ga dan naar hun website of bezoek hun facebook pagina of volg de stichting via Twitter. Je kunt op YouTube ook een interview met Mies bekijken

Slag in de Javazee anno 2012

Charlene Vodegel 2006
Charlene Vodegel 2006
Charlene Vodegel in Surabaya in 2006

Het is vandaag 70 jaar geleden dat de Slag in de Javazee plaatsvond. Prins Willem-Alexander en vele anderen herdenken deze slag vandaag. In de Kloosterkerk in Den Haag begint om 11:00 uur een herdenkingsdienst. Charlene Vodegel (29), kleindochter van een van de 1600 gesneuvelden, was er graag bij geweest.

De Slag in de Javazee heeft de afgelopen dagen ongekend veel aandacht gehad. Doordat Koningin Beatrix bij haar in coma verkerende zoon Friso blijft, komt “PWA”. Eerder deze maand al, richtte Diederik van Vleuten landelijk de aandacht op dit moment. Maar wat is die slag eigenlijk?

Om Nederlands-Indië te beschermen tegen Japan, heeft  Nederland, samen met Amerikanen, Britten en Australiërs, een aanval op zee geopend in de nacht van 27 op 28 februari 1942. Met dramatische afloop: van de 41 schepen schepen zijn, op vier Amerikaanse torpedobootjagers na, alle schepen ten onder gegaan. Opvarenden van onder andere de Hr. Ms.Java, Hr.Ms.Kortenaer en Hr.Ms. De Ruyter, zijn, samen met commandant Karel Doorman, gesneuveld.

Oorkonde voor grootvader Vodegel (c) Charlene Vodegel
Oorkonde voor grootvader Vodegel (c) Charlene Vodegel

De opa van Charlene Vodegel (29 jaar) uit Spijkenisse was een van deze 1000 slachtoffers. Ze vertelt: “Mijn vader heeft als vierjarige zijn vader verloren aan de Slag in de Javazee. Mijn opa was in dienst van de Koninklijke Marine als militaire matroos op het schip De Ruyter. Ter nagedachtenis heeft mijn vader een oorkonde ontvangen van de Ministerie van Marine in 1951 voordat hij repatrieerde naar Nederland. Als kleindochter ben ik mij meer gaan verdiepen in deze gebeurtenis nadat wij werden uitgenodigd om aanwezig te zijn bij de huldiging van de namen van de gesneuvelden. Het was een eer om daarbij aanwezig te mogen zijn. ”

In Indonesië is in 2006 het bestaande Karel Doormanmonument uitgebreid, vertelt Charlene. “Voor studie was ik toevallig in Surabaya.  De Oorlogsgravenstichting heeft een initiatief genomen na 64 jaar om het Karel Doormanmonument compleet te maken met bronzen platen met daarop de namen van alle oorlogsslachtoffers van de Slag in de Javazee.  Het ereveld in Surabaya heet Kembang Kuning.  De Slag in de Javazee wordt hier herdacht het Karel Doormanmonument, dat onthuld werd in 1954. Er vindt nooit een speciale herdenking plaats in Indonesië, alleen in 2006. Precies toen ik er was! Het kan toeval zijn of niet, maar ik stelde mezelf de vraag: ‘Waarom vond deze officiële plechtigheid pas plaats na 64 jaar op het moment dat ik in Surabaya was?’ Het voelde voor mij als een soort van bescherming, dit gevoel is lastig te verwoorden.”

Militair eerbetoon bij de onthulling van het vervolmaakte monument (c) Charlene Vodegel, 2006
Militair eerbetoon bij de onthulling van het vervolmaakte monument (c) Charlene Vodegel, 2006

Haar vader, Arthur Vodegel, is onlangs overleden. Defensie heeft Charlene en haar moeder niet uitgenodigd.  “Twee weken geleden las ik op internet dat er een herdenkingsdienst zal plaatsvinden ter ere van de 70e herdenking van de Slag in de Javazee.  Ik stond even stil bij het feit waarom wij als nabestaanden geen uitnodiging hebben ontvangen.  Om een uitnodiging te mogen ontvangen voor deze herdenking heeft voor iedereen een ander soort betekenis. Het gaat mij vooral om de geschiedenis achter deze gebeurtenis en de impact op het leven van de nabestaanden. Aangezien mijn vader op jonge leeftijd zijn vader heb moeten missen , heeft hij nooit kunnen ervaren wat een vader betekent in het leven van een kind.

Arthur Vodegel bij het monument voor de Slag in de Javazee. Surabaya, 2006 (c) Charlene Vodegel
Arthur Vodegel bij het monument voor de Slag in de Javazee. Surabaya, 2006 (c) Charlene Vodegel

Charlene heeft afgelopen vrijdag een laatste poging gewaagd om bij de herdenking bij te kunnen wonen, maar het mocht niet meer baten. “Misschien is ‘trots zijn’ om een nabestaande te zijn van de Slag in de Javazee niet het juiste woord. Maar het behoort tot de Indische geschiedenis  van mijn familie, en dat is toch iets om trots op te zijn.”