3.0 in de sport: Sandy Kasifa

‘Er zijn ook genoeg impulsieve Indo’s!’

In het dagelijks leven is Sandy Kasifa (34 jaar) werkzaam als adviseur vergunningen omgevingsrecht bij de provincie Noord-Holland. In haar vrije tijd richt ze zich op totaal iets anders: vechtsportbewegingen op muziek .

Dertien jaar geleden nam Sandy’s moeder haar mee naar een Les Mills Body Combatles op de sportschool. Nu staat ze zelf als instructrice op de voorgrond. Sandy, een vriendelijk, geduldig Indisch sportief meisje legt mij uit wat Combat is en wat voor uitwerking deze sport heeft, op haar zelf  en op anderen.

 

Sandy in actie / Foto: Sandy Kasifa
Sandy in actie / Foto: Sandy Kasifa

 

Oosterse rust

Vlak voor het interview heeft Sandy toevallig gereageerd op een status van Indisch 3.0 wat Indisch voor haar betekent. ‘Het is the best of East and West. Ondanks dat mijn ouders zich hebben aangepast in de Nederlandse maatschappij, kreeg ik Oosterse dingen mee in mijn opvoeding.’ Indisch zijn betekent voor Sandy vooral de mentaliteit en respect naar anderen toe. ‘Ik zeg nog steeds ‘u’ tegen mijn ouders. Dit heeft niks te maken met hiërarchie,’ vertelt Sandy,’het is een uiting van respect.’ Sandy is niet iemand die snel op de voorgrond zal treden, maar ze noemt dit niet als een typisch kenmerk van Indisch-zijn. ‘Dit heeft ook met je karakter te maken en tóch ook misschien wel de ‘Oosterse rust’ legt ze uit. ‘Indische mensen zijn over het algemeen “gedempt”, ze gaan bewust rustig met dingen om. Maar er zijn ook genoeg impulsieve Indo’s’, lacht Sandy.

“Ik ben opgegroeid met films van Bruce Lee en Jacky Chan.”

Body Combat
Dertien jaar geleden nam Sandy’s moeder haar mee naar een Body Combat-les. Vervolgens is deze sportieve meid trouw gebleven aan de lessen. Sandy vertelt wat de sport inhoudt: ‘Body Combat (BC) bestaat uit vechtsportbewegingen op muziek die zijn geïnspireerd op de Oosterse vechtkust zoals Kung-Fu, boksen, Muay Thai, Taekwondo en Jiu Jitsu. Deze technieken worden zodanig aangepast dat het in een intensieve cardio-training resulteert. De vechtsportbewegingen uiten zich met een bepaalde choreografie op muziek, dat zowel gericht is op cardio als op kracht.’ ‘Ik ben eigenlijk net als vele Indische mensen opgegroeid met films van Bruce Lee, Jacky Chan enzovoort. Die Oosterse vechtsporten hebben mij altijd aangetrokken, maar ik heb eigenlijk nooit een vechtsport beoefend. Ik vind Body Combat heel leuk om te doen, het fungeert als een uitlaatklep.’ Sandy sport graag om haar spanning hierin kwijt te kunnen. ‘Het is beter dan opkroppen. En het geeft mij ook veel energie,’ geeft ze toe.

 

Sandy geeft les in Body combat / Foto: Sandy Kasifa
Sandy geeft les in Body combat / Foto: Sandy Kasifa

Stereotype Indonesiër
Dit rustige Indische meisje dat moeite had om op de voorgrond te treden, staat nu zonder moeite op het podium  voor een  grote groep. Sandy heeft veel geleerd van haar maatje met wie ze op het podium staat. Haar maatje is Indonesisch en kan zichzelf heel goed profileren op het podium. Sandy moet lachen en zegt: ‘Zij behoort helemaal niet tot de stereotype Indonesiër, die over het algemeen timide zijn.’ Sandy heeft niet vanaf het begin de rol als Body combat- instructrice geambieërd. ‘Ik was eerst heel bedeesd. In het begin was dat ook een beetje een belemmering maar ik ben in deze rol gegroeid. Ik benader de combatters in mijn les altijd met een open blik.’

Drie-daagse opleiding
‘Er gaat heel wat vooraf om een Body Combat instructrice te worden. Het is een drie-daagse opleiding die ik heb gevolgd. Als examenopdracht heb ik één les van ongeveer een uur vastgelegd op dvd, waarin ik moet laten zien hoe ik Body Combat geef . Aan de hand van deze opname werd ik beoordeeld.’ In januari 2013 is Sandy geslaagd, ze bezit nu de licentie voor Body combat-instructrice. ‘Voordat ik geslaagd was, heb ik af en toe een lesje mogen geven om te oefenen en om ervaring op te doen.’ zegt Sandy. ‘Om de kwaliteit van de technieken goed in peil te houden ben je verplicht om aanwezig te zijn bij de kwartaalworkshops waarin de nieuwe BC-releases worden getoond.’

“Met deze sport help ik mensen hun eigen grenzen te verleggen.”

Sandy’s succes

Als er nieuwe en enthousiaste deelnemers naar haar les komen en blijven komen, ervaart Sandy dit als haar grootste succes in de sport. ‘Ik behaal geen successen zoals bij een wedstrijdsport. Ik sport enkel en alleen voor mijzelf. Door middel van deze sport bouw ik een goede conditie op om zo fitter en sterker te worden. Het is heel leuk om mijn enthousiasme en energie over te brengen aan de deelnemers in mijn lessen.’ Sandy ontvangt leuke reacties en babbelt graag met de combatters na de les.

Ambitie

Momenteel is Sandy’s ambitie om zichzelf meer te ontplooien in het coachen en om mensen nog enthousiaster te maken voor Body Combat. ‘Met deze sport help ik mensen om hun eigen grenzen te verleggen door ze te motiveren om hoger te springen, harder te schoppen, krachtiger te stoten en intensiever te bewegen.’

 

Krachtigende stoot van Sandy / Foto: Sandy Kasifa
Krachtigende stoot van Sandy / Foto: Sandy Kasifa

 

Indische snacks
‘Over het algemeen sporten mensen om een goed figuur te krijgen. Ik sport juist om lekker te kunnen blijven eten. Ik wil lekkere taartjes, Indonesische hartige en zoete snacks en heerlijke maaltijden blijven eten.’

Martial arts bij 3.0 #1: kyokushin

Een nieuwe serie door Timothy “Timpeh” Bruininga

Martial arts vind je over de hele wereld. Toch: als we het hebben over martial arts, denken we meestal aan kung fu, karate en judo. Bovendien denken we meestal aan sporten die uit het oosten komen.  Maar wist je dat je Vacón hebt, uit Peru, en Caestus uit Italië? Er is een groot scala aan martial arts, verspreid over de hele wereld. Indisch 3.0 wil meer weten over deze tak van sport. Is het alleen maar dat, een sport, of een hele leefwijze?

bruce-lee
Bruce Lee.
Foto: www.vechtsportschoolbreda.nl

Door de komst van Bruce Lee op het witte doek, en wie heeft die films niet gezien – en wie wilde niet Bruce Lee zijn? – zijn martial arts wereldwijd bekend geworden. Binnen Nederland hebben we ook veel smaken martial arts, waarvan enkele door Indische mensen zijn geïntroduceerd. Pfefferkorn, Meijers, Terlinden, De Thouars, Faulhaber en Kessing (maaf als ik namen vergeet, alle respect voor de grootmeesters) zijn grondleggers van een paar van deze  martial arts.

Journey
Op internet kan je veel informatie vinden over de geschiedenis van de Nederlandse martial arts. In de komende blogs belicht ik een aantal hiervan; ik duik in de vechtsport zelf en interview een beoefenaar. En nee, ik ga niet vragen naar politiek, vetes en andere negatieve zaken. Er is al genoeg zwartmakerij.Voor mij is dit ook een journey, want ik ben niet bekend met alle vormen van vechtsport. Ik ga weer nieuwe dingen ontdekken en leren, en ik heb er zin in.

Karate
Karate is een van de bekendste martial arts. Karate betekent “lege hand”. De vroegste herkomst van karate zoals we die vandaag de dag kennen, is niet geheel duidelijk. Maar men denkt dat het vanuit India via China naar Japan is gekomen. In Japan is aan het begin van de 20ste eeuw de karate vanuit Okinawa naar het vasteland van Japan gebracht. Bij karate zijn er verschillende stijlen, die zich onderscheiden in 1)diverse kata, 2) een eigen filosofie en 3) de wedstrijdreglementen. De traditionele stijlen zijn Wado-ryu, Shotokan, Goju-ryu en Shito-ryu. Een paar voorbeelden van stijlen die uit deze traditionele stijlen voorkomen zijn Kyokushin karate, Uechi-ryu, Ryuei-ryu en Shorinji-ryu.

Karate: kyokushin
In deze eerste aflevering belicht ik het kyokushin karate, ‘de uiterste waarheid.’ Kyokushin is de karatestijl die ik zelf ook beoefen en veel mijn leven positief beïnvloedt. Het verschil tussen kyokushin karate en de andere karate stijlen is dat kyokushin karate een full contact karate is. Dit betekent dat het een knockdown/ knock out systeem kent. Met de jaren zijn vanuit de kyokushin karate ook weer nieuwe full contact stijlen voort gekomen, zoals Ashihara karate, World Oyama Karate en Seido kan. Ik hoop in de toekomst ook  1 van deze andere stijlen te belichten.

Sosai Masutatsu Oyama www.masutatsuoyama.com

Sosai Mas Oyama
De oprichter van het kyokushin karate is Sosai Masutatsu (Mas) Oyama. Hij werd geboren op 27 juli 1923 in een klein dorpje in Zuid-Korea. Op 9-jarige leeftijd kwam hij in aanraking met martial arts: het zuid-Chinese Kempo (“Eighteen Hands”). In 1938 ging hij naar Japan om piloot in het leger te worden (wat niet lukte). Daarna ging hij in Japan verder met judo en boksen en kwam terecht bij de dojo van Gichin Funakoshi, waar hij het Okinawa karate oppakte.

Tokio
In 1946 begon Mas Oyama in de bergen van Kiyosumi met zijn training van lichaam en geest. Onder extreme omstandigheden trainde Mas Oyama samen met een student, Yashiro. Yashiro stopt na 6 maanden trainen. Mas Oyama heeft 14 maanden in de bergen getraind. De planning was 3 jaar, maar vanwege onvoorziene omstandigheden werd er geen voedsel meer gebracht. In 1953 opende Mas Oyama zijn eerste dojo (trainingsruimte) in Tokio. Omdat daar veel studenten van andere stijlen kwamen heeft Oyama van de verschillende stijlen de beste technieken gepakt en zijn eigen stijl gemaakt: het kyokushin karate.

Miljoenen beoefenaars
In 1961 bracht Jon Bluming (uit Nederland) het kyokushin van Japan naar Europa. Na het overlijden van Mas Oyama is de kyokushin-wereld uiteengevallen.  Er kwamen verschillende kyokushinbonden, daarom is het moeilijk te schatten hoeveel kyokushin karateka’s er wereldwijd zijn, maar het gaat wel om miljoenen beoefenaars. Hoeveel scholen in Nederland zijn is ook moeilijk te schatten. Naast de geregistreerde scholen bij de verschillende bonden zijn er namelijk ook scholen die niet aangesloten zijn bij een bond.

Doorzetten
Vastberadenheid, doorzettingsvermogen en discipline zijn het hart van het kyokushin karate. Kyokushin karate wordt  “The strongest Karate in the World” genoemd. Het systeem kent, naast stoten, slagen, trappen en weringen, ook worpen en klemmen. Tijdens de praktijkgerichte trainingen word je al met de neus op de feiten gedrukt. In deze vorm van karate leert een kyokushin karateka wat doorzetten echt betekent. Pijn bijvoorbeeld, betekent niet opgeven, maar is een kans om te kunnen doorgroeien naar wilskracht en volharding.

Delores Bruininga tijdens het NK Kata 2013  Foto: made by Chimofu.nl
Delores Bruininga tijdens het NK Kata 2013
Foto: made by Chimofu.nl

Kihon, kata en kumite
Onderdelen van het kyokushin karate zijn kihon, kata en het kumite. Kihon zijn basistechnieken zoals stoten, weringen en trappen. In de kata, de schijngevechten, worden de kihons in een vorm gelopen. Kumite is het sparren, de kihon wordt vertaald naar een echte vechtsituatie. Dit zijn tevens de exameneisen. Men begint met een witte band en door examens kan je een kyu (graad)  verdienen.

Examens
De kyu’s zijn de gekleurde banden ( rood, blauw, geel, groen, bruin). De volgorde kan per bond verschillen. Na de kyu’s komen de dan graden ( zwarte band met 1 of meerdere goude strepen). Tot de derde of vierde dan ( dit verschilt ook per bond) moet je examen doen.  Bij de vijfde dan en hoger is het meestal op voordracht. Naast Mas Oyama, hebben o.a. Jon Bluming  en Steve Arneil ( Engeland) ook de tiende dan. Hoger dan de oprichter kan je niet worden.

Wesley Jansen, 23 jaar uit Zoetermeer, vertelt volgende week meer over het beoefenen van deze sport.

Een van mijn laatste partijen voor mijn tweede dan examen

Doe jij aan een vechtsport en wil jij daar over vertellen? Stuur dan een mail naar de redactie van Indisch 3.0 en vertel ze over jezelf en jouw sport. Wie weet gaat een van mijn andere blogs dan wel over jou!