Ngroblog: Erbij horen

De langverwachte bekentenis van wielrenner Michael Boogerd, eindelijk. Bij De Wereld Draait Door sprak één fragment uit het interview mij persoonlijk aan, Boogerd zag tijdens de finale van een van de voorjaarsklassiekers, drie man in een paar trappen bij hem wegrijden. Hij trainde als een bezetene en toch slaagde hij er niet in, om deze renners bij te houden. Zijn stelling vanaf dat moment: “Ik wil naar de top, ik wil er ook bij horen…” Die dag besloot hij onderdeel te zijn van de inmiddels verafschuwde cultuur van doping en bedrog.

Ik wil er ook bij horen. De woorden galmden na in mijn hoofd. Het thema van 3.0 generatiegenoten. Erbij horen. Waar horen wij nou eigenlijk?

In Indonesië? Op de Molukken? Een doordeweekse dag op de markt in Ambon. Mijn neefje wees op een tweetal dames schuin voor ons. “Kijk, kaka (=broer, oudere), die zijn niet van hier”. Niet begrijpend keek ik hem aan, op de vraag hoe hij dat kon zien, klonk nuchter het antwoord, vanwege de lichtere huidskleur en de kleding.

Hoor ik dan hier in Nederland? Ik, 15 juli 1970, geboren en getogen in Woerden, spreek beter Nederlands dan Maleis. Maar ja, als ik ergens binnenkom, dan is de bruine kleur toch het eerste wat men ziet, de lastige achternaam doet de rest. Het fragment van gisteren gaf me een bevestiging.

erbij horen
Erbij willen horen is iets wat bij ons mensen hoort. Ons leven lang zoeken we naar plekken om erbij te horen, er te mogen zijn, zoals we zelf graag willen zijn. Michael Boogerd dacht het gevonden te hebben en het gebruik van doping bracht hem roem en rijkdom. De waarheid heeft hem ingehaald. De bekentenis bracht hem een stapje dichter bij zichzelf. Dat hij weer kan leren leven met zichzelf.

3.0, de weg is gewezen. Stop met ergens bij te willen horen, als je al ergens bij wil horen, zorg dat je dat zelf bent. In verbinding zijn met jezelf is al moeilijk genoeg, daarvoor moet je heel wat tegenstand en onbegrip weerstaan.

De weg naar die plek in onszelf duurt een leven lang.

 

3.0 aan de Studie: Jarah de Jong

Jarah de Jong is 24 jaar oud en net afgestudeerd voor zijn bachelorstudie Mediatechnologie.  Deze Molukse 3.0’er houdt van alles dat te maken heeft met  het ontwikkelen van websites en de technologie die daarbij komt kijken. Tegenwoordig denkt Jarah na over hoe hij met de kennis uit zijn studie iets kan betekenen voor de Molukken.

Mystiek

Jarah is geboren en getogen in Zeeland en komt uit een Moluks gezin. In 1951 kwam zijn vader vanuit Semarang naar Nederland. Zijn moeder is geboren in Vlissingen. Indrukwekkende verhalen over Ambon worden vooral verteld door zijn oma en geven Jarah een beeld  van het leven van zijn familie in vroegere tijden. ‘Wat ik vooral bijzonder vind aan de verhalen van mijn oma, is de ‘mystiek’ erin. Het zijn ervaringen die ik nu niet zomaar kan uitleggen, je moet dat zelf ervaren,’ zegt Jarah met kippenvel. Tijdens zijn eerste vakantie naar Ambon, zei hij bij aankomst meteen:  ‘Wow ja, dit is het!’  De mist die er hing, de palmbomen en alle Molukse mensen bij elkaar waren voor hem het herkenbaar decor van de familieverhalen.

Jarah de Jong 2012. Stage in het 2e studiejaar: Mediatechnologie. Foto: Jarah de Jong.
Stage in het 2e studiejaar: Mediatechnologie. Foto: Jarah de Jong.

Moluks voelen

Jarah begon met een MBO-opleiding: website-ontwikkelaar. Vervolgens studeerde hij Media-technologie aan de Hogeschool Rotterdam. Jarah vertelt dat hij een meeloopstage heeft doorlopen en verschillende opdrachten deed voor klanten in de zorg. Zijn Molukse achtergrond speelde geen rol in zijn studiekeuze. Ook maakten de Molukse gewoonten die Jarah van huis uit heeft meegekregen, hem niet anders op school. ‘Het is niet zo van, oh ik ben Moluks, dus ik ga anders praten. Ik ben gewoon hoe ik ben’. Jarah sluit zich wel gemakkelijker aan bij Molukse jongeren. Hoewel hij meer Nederlandse dan Molukse vrienden heeft, voelt hij een klik met Molukse jongeren. Hij zal hen eerder aanspreken op een verjaardagsfeestje. Hij lacht: ‘Het is niet om te discrimineren, maar je zit in hetzelfde schuitje. Taal, cultuur en gewoontes zijn iets vanzelfsprekends onder Molukse jongeren.’ Ik vraag me af wat hij bedoelt met taal: ‘Begin je met: “Hey apa kabar?”’ Jarah schudt zijn hoofd. ‘Ik vind het gewoon leuk om af en toe Maleis te kunnen praten.’

Stichting Samenwerking Vlissingen Ambon

Ook al speelde zijn achtergrond geen rol bij zijn studiekeuze, toch zou Jarah graag zijn kennis gebruiken om iets voor de mensen op Ambon te betekenen. Daarom heeft hij een paar jaar geleden de website opgezet voor Stichting Samenwerking Vlissingen Ambon (SSVA). Deze stichting wil de levensomstandigheden op Ambon verbeteren. In 2007 werkte Jarah zelf mee aan een project, waarbij hij onderzocht in hoeverre men op het eiland toegang tot internet heeft. Deze ervaring heeft hem aan het denken gezet. ‘Ik hoop ooit een internetcafé te beginnen in Ambon, dat daar ‘warung internet’ of ‘warnet’ heet. Met als hoofddoel: werk creëren voor de mensen daar.’ Mooie woorden om mee af te sluiten. Succes, Jarah!

Warung Internet (warnet) Internetcafé – Foto:  http://cybercrawler.wordpress.com
Warung Internet (warnet) Internetcafé – Foto:
http://cybercrawler.wordpress.com