Indisch 3.0 Schrijfwedstrijd 'Indische Bladzijde'

Voortbordurend op het thema van de Boekenweek 2013

Het thema van de Boekenweek 2013 draait om de zon- en schaduwzijde van het verleden van Nederland, om de nuances en de dilemma’s. Nederlands-Indië speelt zondermeer een grote rol in dit roemrijke verleden van gouden tijden en zwarte bladzijden. Natuurlijk zijn er prachtige romans te vinden waarin het verleden van Nederlands-Indië een belangrijke hoofdrol speelt. Maar waar zijn al die kleine en persoonlijke gouden verhalen, inclusief en exclusief een zwart randje?

Indisch 3.0 heeft de zoektocht geopend naar deze verhalen.

Bladzijdes om de Indische hoofdstukken van de Nederlandse geschiedenis mee op te vullen en te doen herleven.

Verhalen om bruggen te slaan tussen generaties, Indisch en Hollands, jong en oud.

Neem een duik in het verleden, stel vragen, laat je verbeelding de vrije loop en schrijf een bladzijde vol!

.

.

Voor wie?

  • Iedereen!

Voorwaarden?

  • Maximaal 1500 woorden
  • Lettertype: Arial
  • Lettergrootte: 12
  • Regelafstand: 1.5

Opnemen onderaan het verhaal

  • Voor- en achternaam
  • Geboortedatum
  • Adresgegevens
  • E-mailadres en telefoonnummer

Stuur je verhaal via e-mail in vóór 25 februari 2013 00.01 uur naar redactie@indisch3.nl o.v.v.: Schrijfwedstrijd Indische Bladzijde

Inspiratie nodig?
Denk aan Indische familieverhalen, verhalen over tempo doeloe, over Nederlandse soldaten en mariniers die uitgezonden werden naar Nederlands-Indië ten tijde van de politionele acties, verhalen van Indische buren, vrienden, kennissen en collega’s enz. enz.

De prijzen?
1x Juryprijs

  • Persoonlijke feedback op je verhaal van bestsellerauteur, tevens juryvoorzitter, Eveline Stoel (Asta’s ogen, Boekoe Bangsa) en prijswinnende auteur Gustaaf Peek (Armin, Dover, Ik was Amerika).
  • Publicatie van je verhaal (na verwerking van de feedback) op www.indisch3.nl
  • Een gesigneerd Indisch boekenpakket bestaande uit boeken van diverse auteurs, o.a.: Eveline Stoel, Adriaan van Dis en Alfred Birney.

1x Publieksprijs

  • Persoonlijke feedback op je verhaal van Eveline Stoel en Gustaaf Peek.
  • Publicatie van je verhaal (na verwerking van de feedback) op www.indisch3.nl
  • Een gesigneerd exemplaar van Asta’s Ogen (luxe editie).
  • Een schrijverspakket, aangeboden door WritersPlaza.

Extra prijs

  • Een gesigneerd exemplaar van Asta’s Ogen (luxe editie).
  • Een proefabonnement (van 2 nummers) op Schrijven Magazine, aangeboden door Schrijven Online.

De winnaars worden bekend gemaakt op 15 maart 2013, aan de vooravond van de Boekenweek 2013.

Illustratie (c) Remona Poortman / Indisch 3.0 2012

Aankondiging Indische Bladzijde in PDF

“Asta’s ogen” – Eveline Stoel

Van exotisch Surabaya naar regenachtig Oss. Van een villa op een suikerrietplantage met bediendes in huis, naar ieder dubbeltje omdraaien in een arbeiderswoning in Brabant. De familiegeschiedenis ‘Asta’s ogen’ van Eveline Stoel verhaalt over de levenskracht van een Indische familie.

Indisch door Hollandse ogen

Journaliste Eveline Stoel vertelt het levensverhaal van Asta Hoyer, een ‘Marlon Brando in bloemetjesjurk’, die in haar eentje acht kinderen opvoedde. De schrijfster raakt gefascineerd door het levensverhaal van Asta Hoyer als ze zwanger is van een kleinzoon van deze Indische vrouw. Haar vriend draagt zijn Indische identiteit niet echt uit, maar als de hele familie bij elkaar is voert het Indische de boventoon. Wat kon ze haar kind straks vertellen over zijn Indische roots? Omdat de vragen die ze de familie stelt nooit echt worden beantwoord besluit ze het anders aan te pakken: ze besluit een boek schrijven.

Familiegeschiedenis

Het kost de schrijfster drie jaar om alle familieleden aan het praten te krijgen, maar in de loop van de tijd raken ze allemaal enthousiast en betrokken bij het project. Het resultaat is een familiegeschiedenis van een gewone Indische familie over levenskracht en doorzettingsvermogen, en over de gave van familiehoofd Asta Hoyer om altijd, in wat voor omstandigheden dan ook, wat van het leven te maken.

Aan de hand van haar levensverhaal leidt journaliste Eveline Stoel de lezer door de Nederlands-Indische geschiedenis. Van Asta’s zorgeloze jeugd in Solo en Surabaya, haar huwelijk met charmeur en danstalent George, de geboorte van hun kinderen, de feesten en partijen, naar de oorlog waarin het George lukt om uit handen van de Japanse bezetter te blijven.

Bersiap

Na de oorlog volgt de angstige Bersiap-tijd, die Asta, haar moeder, haar man George en de kinderen doorbrengen als ‘Indonesische’ familie in een klein huisje midden in de stad. In 1952 slaat het noodloot toe: Asta’s man wordt in zijn slaap doodgeschoten door een vroegere medewerker. Voor een vrouw alleen met zeven kinderen is het voor Asta niet langer veilig en haalbaar om in Indonesië te blijven. Na veel lobbyen en geld sparen (de gangbare repatriëringregels golden voor hen niet meer) lukt het Asta om met haar moeder en de kinderen in 1955 om naar Nederland te gaan. Ze worden opgevangen in een contractpension in Oss.

Voorspelbaar

Is het boek tot nu toe boeiend, maar ook voorspelbaar en bekend voor een lezer die zich al eerder verdiepte in Nederlands-Indië en de Indische cultuur, in het ‘Nederlandse’ deel dat volgt staan toch nieuwe dingen. Verrassend is daarbij de objectieve schrijfstijl van Stoel die, wellicht doordat ze een ‘ingetrouwde’ Hollandse is in de familie Hoyer, haar blik niet laat kleuren door vooroordelen of eigen ervaringen. Hopelijk spreekt dit een brede en ‘onwetende’ groep lezers aan die meer willen weten over het koloniale verleden van Nederland.

Vetkuif

De recente geschiedenis van een Indisch gezin in Oss levert boeiende beelden en anekdotes op over hoe de Indische kinderen proberen te aarden in Brabant. Hoe oudste zoon Dono met vetkuif op de tennisbaan verschijnt – de overige clubleden houden zich keurig aan de kledingcodes – en geregeld op blote kakkies gaat tennissen bijvoorbeeld. Of hoe de kinderen gediscrimineerd worden ten tijde van de Molukse acties in de jaren zeventig en bij de discotheek geweigerd worden, terwijl blonde leeftijdsgenoten wel mogen doorlopen. Hoe oma ‘Troel’ als bijnaam ‘oma kachel’ heeft, omdat ze altijd naast de kachel te vinden is.

Over Indië mag niet meer gepraat worden in huize Hoyer. Het is te pijnlijk voor Asta, die gericht is op een goede toekomst voor haar kinderen. Gemakkelijk is het niet om ‘geruisloos op te gaan’ in de Nederlandse samenleving. Aan de hand van de kleine details die Stoel beschrijft, wordt dat op een schrijnende manier duidelijk.