De IBC-netwerkborrel van Indisch 3.0

Doe jij zaken in Indonesië of Azië? Heb je een onderneming die is geïnspireerd op de Indische en Indonesische invloeden in Nederland? Of ben jij een ondernemer van Indisch/ Javaans/ Moluks/ Indonesische afkomst? Dan ben jij een gast die we zeker willen verwelkomen.

IBC netwerkborrel 24-5 vignet

Indisch 3.0 en restaurant Blauw Den Haag organiseren een

Indo Business Club netwerkborrel

 in restaurant Blauw (Javastraat 13, Den Haag).

 

Programma 24 mei 2013

(concept)

15:00 – 15:30 uur inloop met welkomstdrankje en een drankje

15:30 uur welkomstwoord door Indisch 3.0 en restaurant Blauw

15:30 – 16:00 uur gelegenheid voor pitches

16:00 – 17:00 uur informeel netwerken

De IBC-netwerkborrel van 19 april 2013 is wegens familieomstandigheden verzet. De nieuwe datum is bekend: 24 mei 2013. Locatie en tijd zijn ongewijzigd.

Kosten

Op vertoon van de uitnodiging is geen entree vereist. De drankjes (excl. sterke drank) krijgt u aangeboden door Indisch 3.0 en restaurant Blauw.

Zin in een rijsttafel?

Speciaal voor deelnemers aan deze IBC-netwerkborrel biedt restaurant Blauw op 19-4 een rijsttafel aan tegen gereduceerd tarief:

Een amuse, een rijsttafel voor 1 persoon, 2 drankjes en een kop koffie voor € 27,50.

Voor deze IBC-aanbieding is een reservering noodzakelijk. Alleen geldig op 24 mei 2013.

Mocht u deze aanbieding willen gebruiken samen met uw partner, vriend of vriendin, dan is dat mogelijk. In de uitnodiging staat hoe u gebruik kunt maken van deze smakelijke aanbieding.

Uitnodiging ontvangen?

Deelname aan dit evenement is alleen mogelijk op vertoon van een uitnodiging. Heeft u die niet ontvangen? Laat hier uw gegevens achter, dan nemen wij snel contact met u op. Wij vragen u in de uitnodiging om een RSVP om uiterlijk op 23-5 uw deelname te bevestigen.

Pitchen?

In het programma is een half uur opgenomen voor ondernemers die zichzelf willen presenteren in maximaal één minuut. Pitchen dus. Als u een uitnodiging ontvangen heeft, kunt u zich hier opgeven voor een pitch. Dit is mogelijk tot 23-5.

Lees ook: Zeven tips voor een goede elevator pitch

[contact-form to=’tabitha@indisch3.nl’ subject=’Ik kom op 24-5 naar de IBC-netwerkborrel.’][contact-field label=’Voor- en achternaam’ type=’name’ required=’1’/][contact-field label=’Organisatie’ type=’text’ required=’1’/][contact-field label=’Branche’ type=’text’ required=’1’/][contact-field label=’E-mailadres’ type=’email’ required=’1’/][contact-field label=’Postadres’ type=’text’ required=’1’/][contact-field label=’Postcode %26amp; vestigingsplaats’ type=’text’ required=’1’/][contact-field label=’Dank voor jullie uitnodiging. Ik kom graag.’ type=’select’ required=’1′ options=’zelf.,,,,First option,met twee personen.,met drie personen of meer.’/][contact-field label=’Ik wil graag pitchen.’ type=’checkbox’/][contact-field label=’Ik maak gebruik van de Blauw-aanbieding.’ type=’select’ required=’1′ options=’voor éen persoon.,voor twee personen.,voor drie personen.,voor vier personen of meer.,niet van toepassing.’/][/contact-form]

Terugblik op de Pasar Malam Indonesia 2013

Ontmoetingen met familie, vrienden en kennissen

Van 20-24 maart 2013 stond het Malieveld in Den Haag weer in het teken van de Pasar Malam Indonesia 2013 (PMI 2013). Ook de vierde editie was georganiseerd door de Indonesische ambassade, de Kedutaan Besar Republik Indonesia (KBRI). Freelancer Charlene Vodegel werkte er als vrijwilliger.

Indonesië laten zien
De PMI 2013 werd officieel geopend door de ambassadrice Ibu Retno Marsudi en werd vergezeld door Minister Timmermans (Minister van Buitenlandse Zaken). Het voornamelijke doel van dit evenement was om Indonesië te laten zien aan de Nederlandse samenleving. Dit door middel van dans, muziek en zang, de Indonesische keuken – allevier  ook nuttig voor het opbouwen van een goed netwerk tussen Nederlandse en Indonesische ondernemers.

Heimwee
Dit jaar werd ik gevraagd weer deel te nemen aan het PMI 2013 team. Ik hoefde maar één keer na te denken; ik was gelijk enthousiast om mij weer in Indonesische sferen te kunnen begeven. Ik hielp mee bij de infobalie en werd vooral ingezet als omroepster om het Nederlandse publiek te informeren over het programma en huishoudelijke mededelingen. Ik zat in een leuk jong team met Indonesische en Nederlandse studenten met een Indische/Chinese of Indonesische achtergrond. We hadden veel plezier met elkaar in het werk, in drie talen: Nederlands, Engels en Bahasa Indonesia.

Crew Infobalie PMI 2013 / Charlene Vodegel / Indisch 3.0 2013
Crew Infobalie PMI 2013 / Charlene  Vodegel / Indisch 3.0 2013

Mijn Indo-gevoel
Voor mij is de PMI 2013 een periode vol ontmoetingen met familie, vrienden en kennissen geweest. Ik heb genoten van de sfeer – de muziek en de typische exclusieve heerlijke gerechten. Mijn Indo-gevoel kwam weer zeker sterk naar boven. Nee, ik zal niet te diep gaan wegdromen in deze gedachten maar ik besefte wel als Indisch 3.0-er zijnde, dat mijn hart altijd deels zal blijven liggen in dat grote mystieke land.

Zoektocht
In het jaar 2000 is mijn puzzel compleet geworden in de zoektocht naar wie ik ben. Door de jaren heen kon ik Indonesië niet uit mijn hoofd krijgen. Het gevoel werd alleen maar sterker tijdens mijn studieperiode en werkervaring gedurende vier jaar in de chaotische maar gezellige Jakarta. Al met al mijn herinneringen en heimwee naar Jakarta werden weer bevestigd tijdens mijn deelname aan de PMI 2013. Het waren weer geslaagde pasar-dagen voor mij.

Wandelend over de pasar
Wie heimwee naar Indonesië had, kon zijn hart ophalen tijdens de PMI 2013. Je dwaalde door een soort van pasar langs de verschillende standjes waar Indonesische producten werden verkocht. Het assortiment varieerde van batikkleding en sieraden tot verschillende lekkernijen. Alleen al door de geur van de kruidenzakjes en de glimlach van de verkopers werd je meegesleept in gedachten naar een pasar in Indonesië. Daarnaast presenteerden diverse provincies van Indonesië zich, zoals Centraal-Java, Jambi, Gorontalo, Sabang, Surabaya, de Molukken, Medan, Bogor en Karawang. De ondernemers onder de bezoekers kregen gelegenheid om informatie in te winnen over zakelijke aspecten bij de stands van de Ministeries van Indonesië van Toerisme, Communicatie, Media en Handel.

Swingen op Dangdutmuziek /Charlene Vodegel / Indisch 3.0 2013
Swingen op Dangdutmuziek /Charlene Vodegel / Indisch 3.0 2013

Programma
Het theaterprogramma bestond uit voor ieder wat wils. Er stonden twee workshops op het programma. Zo kon je kennismaken met de stapjes van de poco-poco dans en er werd met enthousiasme les gegeven in het bespelen van de bamboe-instrument angklung. De PMI 2013 stond ook in het teken van de Miss Indonesisch verkiezing. Elke dag stelden een paar kandidaten zich voor aan het publiek en op de laatste dag vond de finale plaats.

Flash mob
Op zaterdagmiddag werd onder begeleiding van onze Indische gangmaker Ricky Risolles de flash mob Poco Poco in gang gezet op het Malieveld. Dit gebeuren werd georganiseerd door Indonesia Nederland Youth Society. Ondanks de kou was de animo groot en deed iedereen gezellig mee. De zaterdagavond stond in het teken van de Molukse liedjes gezongen door Joice Pupella, Ridwan Hayat en Harvey Malaiholo. Het optreden van de zanger Didi Kempot uit Solo met Javaanse en Surinaamse achtergronden werd ook goed bekeken. Sumatraanse liedjes werden gezongen door de band Trio Batak. En uiteraard ontbrak de dangdut niet in het theater. Dit zorgde voor een uitbundig, enthousiast dansend publiek. Doe jij volgend jaar ook mee?

Indonesische stand – Foto: Indonesische Ambassade (KBRI)
Indonesische stand – Foto: Indonesische Ambassade (KBRI)

De waarde van Indo-sport no.1: ‘netwerken’

Terwijl ik mijn eerste maand als startend ondernemer afsluit, realiseer ik me hoe waardevol het is om je omringd te weten door goede mensen. Alle kansen die ik momenteel op mijn pad vind, komen rechtstreeks uit mijn netwerk. Ik vermoed dat mijn opvoeding daar een stimulerende werking op heeft gehad: netwerken zit in het Indische DNA ingebakken, ver voordat het woord netwerken uitgevonden was.

Kumpulan of 'netwerkbijeenkomst'? Foto: archief Kirsten Vos (2010)

Zoals veel Indische oma’s, was ook mijn oma een wandelende encyclopedie. Bij wijze van spreken dan, want ze had een ernstige spierziekte en kon dus niet meer zo goed lopen (‘Ik ben slecht ter been, ik ben niet gehandicapt.’) Oma kende zo ongeveer de halve wereld, in mijn optiek, inclusief schoolopleiding, ouders, kinderen en kleinkinderen en persoonlijke anekdotes. Die anekdotes waren het belangrijkst: doordat zij verhaaltjes over mensen vertelde, kon ik me ze herinneren.

‘Ach ja (met handgebaar en pretoogjes), Zusje Schwarts, we gingen samen naar de SU in Batavia, suffe uilen noemden we die school, de Santa Ursula. Haar moeder lette er altijd op dat we geen villa inkijk hadden (op dat moment wees mijn oma dan met haar duim naar haar decolleté). Ze hoefde maar te kijken en dan wisten we al genoeg. ’

Eigenlijk leerde ik zo mensen kennen voordat ik ze ontmoette, wat een eerste IRL ontmoeting extra makkelijk maakte, of ik nou een goed of fout fragment van een anekdote aanhaalde (‘Uw moeder was toch van de villa inkijk?’). Mensen vonden het namelijk leuk dat iemand over ze verteld had, merkte ik. Terugkijkend realiseer ik me dat dat ze het gevoel gaf ‘ertoe te doen’.

Verder vond ik het normaal om op feesten goed te letten op mensen die alleen zaten. ‘Praten jullie wel leuk lui?’ was ook zo’n gevleugelde uitspraak van mijn oma. Naar haar voorbeeld en dat van mijn moeder, waren mijn zusje en ik (mijn broertje wist de dans altijd te ontspringen) zeer bedreven geworden in mensen spotten die om een praatje verlegen zaten. Gasten vermaken was belangrijker dan je eigen verlegenheid: gasten hoorden zich welkom te voelen, dat was je taak als gastvrouw. En dus maakte je met iedereen wel een praatje. Bovendien onthield ik, zoals ik geleerd had, anekdotes uit die gesprekken. Wat iemand als beroep had, bijvoorbeeld.

Zo kwam het dat ik mijn Indische ‘netwerk’ (lees: familie) ook losliet op mijn niet-Indische omgeving, zonder me te realiseren dat dat vreemd was. Studievriendin en ex-huisgenoot C. wist zich nog deze zomer te herinneren: “Kir, jij wist voor alles wel een kennis, vriend of familielid!” Weer barstte zij in lachen uit toen ze terugdacht aan de momenten in het studentenhuis – nu al weer ruim 15 jaar geleden – waarop ze uitriep: “Ik wil een nieuwe wasmachine/ bed/ [vul maar in] nodig” en ik uit mijn denkbeeldige kaartendek namen noemde van kennissen, vrienden en familieleden, die er eventueel bij konden helpen.

Wat een heerlijk gevoel dat ik als startend ondernemer voor sommige dingen níet hard hoef te werken, maar gewoon kan doen wat ik altijd gedaan en geleerd heb: eten, met mensen praten en aan die mensen denken als er iets voorbij komt dat interessant voor ze kan zijn. Dat dat dan netwerken heet vind ik prima.