Toko's testen

Al een paar jaar publiceren we zo nu en dan een toko-test. Dan gaan enkele van onze redacteuren en verslaggevers, “omdat het moet” (hmm, hmm) proeven hoe lekker het Indische eten bij toko die-of-die eigenlijk is. Die tokotesten gaan we radicaal anders aanpakken. Daarvoor hebben we jullie input nodig.

Waarop beoordeel jij een toko? Vul deze poll in en laat het weten. Onderaan de poll vind je een reactieformulier. Als jij een criterium hebt dat je niet terugvindt in het rijtje, of je vindt iets anders belangrijk, dan kan je dat laten weten met een comment of door het reactieformulier in te vullen.

Sorry, there are no polls available at the moment.

[contact-form subject=’Tokotest beoordeling’][contact-field label=’Naam’ type=’name’/][contact-field label=’Wat ik (verder) belangrijk vind van een toko:’ type=’textarea’ required=’1’/][/contact-form]

Toko Test # 8: Toko Indo Jaya in Amsterdam

Voor de derde keer proeft een I3-testteam voor de rubriek de Tokotest een toko in de hoofdstad. Dit keer Indo Jaya op de Van Woustraat in de Pijp. In de IENS-toplijsten van 2010 is de toko te vinden op plek zes van de beste restaurants in Noord-Holland en “het beste Indonesische afhaalrestaurant” van Amsterdam. Hoog tijd om eens te gaan proeven.

Testteam: Patrick Neumann, Ulrike de Wreede en Ed Caffin

Het testteam treft elkaar voor de deur van Indo Jaya op een snikhete dag die zich leent voor een lichte maaltijd met verkoelende drankjes in een park. Het nuttigen van een goede Indonesische maaltijd bij een tropische temperatuur is  dus eigenlijk precies zoals het hoort. Bij Indo Jaya liggen heerlijke gerechten uitgestald, in de keuken wordt volop  gekookt. Het is binnen warmer dan buiten. De klanten komen een voor een binnen.

Omdat we veel willen proeven bestellen we de gerechten per ons. Het is echter wel goedkoper om ze in menu-variant te bestellen, worden we gewaarschuwd. Inderdaad, een Nasi rames met 2x vlees 1x groenten, of 2x groenten 1x vlees kost slechts 8,50 euro.

We bestellen als eerste twee ons van 3 verschillende groentengerechten: Tumis boontjes (mild gekruide sperzieboontjes met wortel), Sajoer Lodeh en de huisspecialiteit, Choi Sam in een soort lichte boullion. Ook doen we nog een bakje met Tempeh Ketjap. Dan kiezen we drie vleesgerechten: Rendang, Daging Smoor (Smoor jawa) en Ajam Ritja, Ritja, kippenboutfilet in hete saus. Ook nemen we twee visgerechten mee; Ikan Atjar, gebakken makreel in zoetzure saus met groene pepers en wortelen, en Udang Peteh, gebakken garnalen in sambalsaus met petehbonen. Daarbij witte rijst en nasi goreng en wat spekkoek toe.

Met een volle tas lopen we naar buiten. De hitte drijft ons naar een park in de buurt, waar we de andere parkgangers verrassen met de verzameling bakjes die we op ons kleed uitstallen. Het is hoog tijd om te proeven. De huisspecialiteit Choi Sam, toch niet een heel spannend ogend gerecht, is verrassend lekker. De bouillon smaakt iets te zout, dat is wel jammer. De Tumis boontjes is ook geen avontuurlijk gerecht, maar smaakt prima. De boontjes en worteltjes zijn goed qua beet en lekker mild gekruid. Op de Sajoer Lodeh en Tempeh ketjap tenslotte valt niets aan te merken. Goed bereid en prima op smaak. De vegetariër in ons gezelschap heeft niets te klagen.

Dan de vleesgerechten. Om te beginnen de Rendang en Daging Smoor. De kerrie en kokos in de Rendang zijn perfect op elkaar afgestemd maar het vlees is net iets te droog. Dat geldt ook voor de Daging Smoor: de zoete ketjap saus is fantastisch, maar het vlees had malser gemogen. De Ajam ritja ritja is niet te pittig en lekker van smaak, hoewel de smaak van het citroengras wat overheersend is.

De visliefhebbers kunnen met de Ikan Atjar en de Udang Peteh hun hart ophalen. De makreel valt makkelijk van de graat en combineert heel goed met de zoetzure Atjar. De garnalen zijn heel pittig, je moet er tegen kunnen, maar een hoogtepunt voor wie er van houdt.

Alles bij elkaar zijn we onder de indruk van het eten van Indo Jaya. Wat we vandaag geprobeerd hebben, smaakt heel gezond en lijkt gemaakt met de grootst mogelijke liefde voor eten. Ondanks dat de afstemming van de smaken soms wat uit balans leek en het vlees wat droog was, was het zeer de moeite waard.

Voor het lekkere eten van Indo Jaya kun je in de Pijp terecht, maar ook in IJburg. Sinds december 2008 heeft de toko daar nieuwe vestiging geopend. Voor zover we dat al niet wisten: Amsterdam heeft werkelijk niets te klagen over Indisch en Indonesisch eten. Onze beoordeling:

 

 

 

 

Voor meer informatie check de website van Indo Jaya: http://www.indojaya.nl en volg Indo Jaya op Facebook

Tokotest #7: Toko Mitra in Utrecht

toko mitra banner

Testteam: Nina Schreefel, Liselore Rugebregt, Stéphanie Bloemers, Nora Iburg en Charlie Heystek A.K.A. The Utrecht-Crew

Met vijf vrouwen drommen wij rond de toonbank van Toko Mitra waarachter de schalen met gerechten staan uitgestald. Verlekkerd staren we naar het eten en roepen af en toe uit herkenning: ‘Oh, dat moeten we nemen!’ We besluiten van-alles-wat te bestellen zodat iedereen overal van kan proeven, een soort Indische tapas.

Het meisje van de toko probeert kaas te maken van ons gekakel als tijdens het bestellen onze ogen steeds op andere lekkernijen vallen. ‘Ohh, ze hebben ook nog hapjes!’ Als we de zeven gerechten en vijf hapjes afrekenen komen we tot de ontdekking dat we helemaal geen nasi hebben.. ‘Eh, mogen we nog vijf porties nasi?’ vraagt een van ons. Charlie draait zich van schaamte om, Nora geeft haar van repliek: ‘Ik denk niet dat ze het erg vindt hoor, ze verdient aan ons!’

Charlie trekt het antieke servies van haar oma uit de kast en dekt de tafel terwijl NinToko Mitra Utrecht @ Charlie Heysteka Chef Magnetron is en de hapjes opwarmt. Ondanks het iets hogeren slapheidsgehalte, als gevolg van het gebrek aan een frituurpan, smult Charlie van de martabak met een heerlijke zachte, goed gegekruide en rijke vulling. Bij Nina en Stephanie gaan de risolles er in als zoete koek, ‘Ja, gewoon lekker’ luidt het commentaar. Het enige commentaar op de frikadel djagung van Nora en Liselore betreft het ontbreken van hele maiskorrels, ‘Ja, dat is toch niet helemaal zoals oma ze maakt.’

Als we tot de hoofddis over gaan zegt Nina ineens: ‘Ja, maar ik heb het allang opgegeven te zoeken naar een toko die net zo kookt als oma, die bestaat gewoon niet.’ Tot we de rendang proeven. Heerlijk mals vlees, die precies goed gekruid is en verrassend blijft. Zoals rendang hoort, je moet blijven proeven en de kelapa is nog terug te vinden. Een absolute top dus.

De eerste nop die we tegenkomen is de saté. Hij is niet gemarineerd waardoor de satésaus moet het doen. En dat is mooi balen voor Liselore, want die heeft een pinda-allergie. Enigszins beteutert kijkt ze naar het stokje met kippenblokjes die zelfs geen sporen van een koolvuurtje bevatten. Hiervoor hoef je niet terug te komen.

De sajoer lodeh, sambal goreng boontjes worden zonder al te veel commentaar naar binnen geschoven. Charlie vraagt hoe de rest van de dames het vindt. ‘Wel aardig,’ definieert Nina het als eerste redelijk neutraal. ‘Ja,’ zegt Nora, ‘het is wel okay, maar niet zo bijzonder?’ Waarop Stéphanie zegt: ‘Het is niet heel erg spannend, nee.’

Wel erg lekker is de nasi kuning die zacht van smaak is en daardoor de gerechten goed begeleid. De ajam ritja ritja blijft het langst onaangeroerd staan. We hebben allemaal ervaring met ritja-gerechten die zo heet zijn dat je niet meer uit je ogen kunt kijken en die andere gerechten als een soort alles verzengende meester overheersen. Vaak om de slechte kwaliteit van het vlees te verbergen. Maar, bij Toko Mitra is dat niet het geval. De kip is -verrassend- mals en hij is goed pittig, maar de tranen springen ons absoluut niet in de ogen. We kunnen zelfs concluderen dat er redelijk smaak aan zit. Ook niet erg bijzonder of verrassend, maar zeker niet slecht.

Ineens komt naar aanleiding van oma’s kookkunsten ook de blauwe vlek boven de billen ter sprake. Stéphanie vraagt of een van on die nog heeft. Niemand, zij wel. ‘Broek uit!’ roept Liselore, ‘dat wil ik zien!’ Stéphanie neemt nog een hap van haar sajoer, staat op en zegt: ‘Maar niet op mijn vetjes letten’ en laat een bijzondere blauwe vlek op haar heup zien. ‘Ajooh!’ roepen we allemaal uit. Grinnikend eten we verder. Alles gaat op, er wordt niets weggegooid. Tijdens de koffie komen we tot de conclusie dat we lekker hebben gegeten, dat de rendang om je vingers bij af te likken, maar dat de saté toch wel een teleurstelling was. Onze beoordeling:

 

 

 

 

 

Toko Mitra, Lange Viestraat 2, Utrecht. www.tokomitra.nl

Met I3 op de PMI (2011)

Dit jaar kun je met Indisch 3.0 gratis naar de Pasar Malam Indonesia (PMI). Verder kan je op Indisch3.0 jouw ervaringen ventileren over dit evenement tijdens de looptijd ervan. Van 1 t/m 7 april 2011 vindt de tweede PMI plaats op het Malieveld in Den Haag. Het wordt georganiseerd door de ambassade van Indonesië. De markt is helemaal gericht op promotie van de cultuur, business opportunities, toerisme en de culinaire kant van het ‘authentieke Indonesië.’

Groter
De PMI is dit jaar groter dan in 2010 omdat de Indonesische ambassade nog meer wilt laten zien van Indonesië. Hoeveel groter? Dit jaar heb je niet vijf, maar zeven dagen lang de gelegenheid om een bezoek te brengen aan de Pasar Malam Indonesia. Daarnaast zijn er meer eettentjes, maarliefst 35, met lekkernijen uit onder andere Menado, Java, Ambon, Sumatra. Genoeg gelegenheid om de authentieke smaak uit Indonesië te “proeven” dus. En er is nog veel meer te doen: je kunt exposities bekijken, er zijn sprekers met interessante presentaties rondom het thema, er zijn een hoop culturele optredens en er zullen artiesten komen voor de jongere generatie. Het programma zullen we zo snel mogelijk publiceren. Bekijk hier het interview van I3 met de  ambassadeur van Indonesia, Umar Hadi, om te lezen wat zijn verwachtingen zijn voor de PMI 2011.

Jij op I3 & PMI= jij op #I3PMI
De komende tijd vind je op Indisch 3.0 updates over dit evenement en over de actie I3@PMI. Wil je zelf iets toevoegen? Tweet dan je bericht, ngrobol of foto’s met #I3PMI. Dan verschijnt het in de Twitterfall die vanaf morgen t/m 8 april 2011 op onze website staat. Heb je straks waanzinnig mooie foto’s gemaakt op de Pasar Malam Indonesia, of heb je er eentje geschoten die echt de moeite waard is? Mail ze dan naar ons via mail, Facebook of via @Indisch3 {foto} #I3PMI op Twitter. Dan zorgen wij dat jij tussen onze gallery voor fototalenten hangt. Ben je niet zo van de foto’s en wil je graag iets schrijven over de PMI? Wij zijn altijd benieuwd, dus deel je reportage, mening of verhaal met ons en wie weet verschijnt jouw stuk wel op I3.

Win kaarten!
En natuurlijk is Indisch 3.0 er zelf ook bij. Sterker nog, je kunt met ons mee naar de PMI 2011. Daarom organiseren we een speciale actie; I3@PMI. Op 5 & 7 april gaan we met Indisch 3.0-bezoekers naar de PMI, beetje eten, beetje wandelen, beetje kletsen.  Lees: tokotest, I3’ers ontmoeten en veel gezelligheid.Daar kan jij 2 kaarten voor winnen! Op deze meetings gaan we met I3-fans, jonge indo’s, anderen die graag mee willen om een hapje eten op de PMI. Wanna join? Om die toegangskaarten voor de PMI 2011 te winnen moet je onze Facebook en Twitter-account goed in de gaten houden. Je kan er op onverwachte momenten prijsvragen aantreffen over updates en publicaties over #I3PMI. Zie je er een voorbij komen, doe dan meteen mee, want nog dezelfde dag maken we de prijswinnaars bekend. De actie loopt t/m 25 maart 2011.

Mega tokotest
pasar malam indonesia Foto6-Martabak-DianMarini FINALIS LOMBA FOTOVerder kan je nog van ons verwachten dat we een massale tokotest gaan uitvoeren. Iedereen die met ons meegaat naar de PMI, krijgt een proefformulier. De resultaten daarvan zetten we vliegensvlug op Indisch3.nl, waardoor jij gebruik kan maken van onze eetervaringen, ook als je niet met ons meegaat naar de PMI2011.