'Ik hoorde vooral sporadisch verhalen over Indië.'

Sayah-oprichter Marc Pieplenbosch over zijn Indische roots.

Sayah, de spekkoeklikeur, vinden wij de productintroductie van 2013 in Indisch Nederland. In mei presenteerden we dit drankje op onze FacebookpaginaNieuwsgierig naar het verhaal achter dit drankje, interview ik een van de twee oprichters; Marc Pieplenbosch. Hoe zit het met “zijn life – zijn roots – zijn taste“?

Spekkoeklikeur
Marc Pieplenbosch (Delft, 1969) en Menno Kleijweg introduceerden eerder dit jaar Sayah de spekkoeklikeur. En het is een succes. Topkok Pascal Jalhay gebruikt het om voor de Serious Request-week van 3FM een Oosterse kaasamuse te maken tijdens de 24-uurskookmarathon in restaurant EVI. Menno en Marc stonden op de Masters of Luxury Fair.  Sayah is al te verkrijgen bij 160 slijters en bij meer dan 20 Indische restaurants staat deze ‘Indische limoncello’ op de kaart.

Marc Pieplenbosch (l) en Menno Kleijweg (r) tijdens de Masters of Luxur Fair. Foto: Fotojenique
Marc Pieplenbosch (l) en Menno Kleijweg (r) tijdens de Masters of Luxury Fair 2013. Foto: Fotojenique

Zalm gerookt met Sayah
‘We hopen er uiteindelijk ons brood mee te kunnen verdienen, maar voorlopig werk ik er nog gewoon naast,’ lacht Marc Pieplenbosch als ik hem vraag of hij er al van kan leven. ‘Maar we zijn wel erg trots op hoe het tot nu toe gaat. Pascal (Jalhay, KV) vertelde me dat hij is gaan experimenteren met het flesje Sayah dat ik hem als juryiud van de Gouden Rijstkom heb aangeboden. Hij heeft er zalm mee gerookt. Dat is gaaf. We hopen op meer van dat soort initiatieven.’

Op tijgers schieten
Wat weet Marc van zijn roots? ‘Als kind hoorde ik sporadisch verhalen, van die fragmenten over het leven dat mijn ouders en grootouders in Indië hadden. Dat mijn opa in de jungle had gezworven en tijgers had geschoten. Dat werkte enorm in op mijn fantasie. Later hoorde ik dat dat was omdat hij had moeten vluchten. Voor de Jap, denk ik. En dat ze het goed hadden daar, met bediendes, en dat ze woonden in het grootste huis in Palembang. Mijn opa’s heb ik nooit gekend, nee. Mijn oma’s wel.’

oma Nono Pieplenbosch met kinderen. Foto: archief Marc Pieplenbosch
oma Nono Pieplenbosch met kinderen. Foto: archief Marc Pieplenbosch

Trots op je roots
En – hoe kan het ook anders – we hebben de introductie van Sayah eigenlijk te danken aan een van die oma’s, leer ik. ‘Oma Nono Pieplenbosch heeft mij geleerd spekkoek te maken. Het is aan de hand van haar kookboek dat Menno en ik aan het experimenteren zijn geslagen. We wilden iets creëren waarmee jongeren konden laten zien dat ze trots waren op hun afkomst. We hebben alleen maar het eten en een beetje de “looks”. Verder niets.’

Kenners
‘Menno en ik hebben echt met van alles geëxperimenteerd, van brandewijn tot het arak-recept van mijn oma, totdat we de smaak en geur hadden die we wilden. Toen zijn we op zoek gegaan naar een producent. Met een ambachtelijke familiebrouwerij Herman Jansen in Schiedam hebben we uiteindelijk de perfecte Sayah-geur en -smaak ontwikkeld,’ aldus Pieplenbosch.

De familie Pieplenbosch. Foto: archief Marc Pieplenbosch
De familie Pieplenbosch. Foto: archief Marc Pieplenbosch

Hollands snoep
Marc glimlacht. ‘Als kind wilde ik altijd hetzelfde snoep als mijn Hollandse vriendjes thuis hadden. Ik schaamde me een beetje voor de pisang goreng en kue lapis. Ik zie dat mijn zoon van 10 trots is op zijn roots en op zijn vader, die zich zo inzet voor zijn roots. Dat vind ik mooi. De Indische roots binnen families blijven bestaan en dat is voor mij Indisch: samenzijn met familie – eten en gezelligheid met Indische neven, nichten, tantes en ooms.’

Exclusief: koop Sayah met twee limited edition glaasjes erbij

Wil jij een speciaal kado voor de Kerst aan je Indische bangsa geven? Momenteel kan je Sayah met twee exclusieve glaasjes voor een speciale prijs kopen. Wees er snel bij, de glaasjes komen in beperkte oplage.

Twee Indo's koken voor Serious Request 2013

Chef Pascal Jalhaij en tv-kok Danny Jansen in ’24 uur EVI & Friends’

26 (chef-)koks koken dit jaar voor Serious Request 2013 in een 24uurs kookmarathon, georganiseerd door restaurant EVI. De chefs koken 24 uur lang om geld in te zamelen voor het goede doel. Twee van deze koks zijn chef Pascal Jalhay – die we kennen als juryvoorzitter van ‘onze’ Gouden Rijstkom – en Danny Jansen die te zien is als tv-kok op 24kitchen. We bellen ze op. Wat staat er op het menu?
Pascal Jalhay. Foto: Marfo BV
Pascal Jalhay. Foto: Marfo BV
‘Ja, Danny en ik gaan samen koken,’ vertelt Pascal me opgewekt. ‘Ik werd twee maanden geleden benaderd met de vraag of ik mee wilde doen. Ik was meteen enthousiast. Er zijn zelfs zoveel chefs – 26 – dat er twee blokken zijn die door twee koks tegelijk verzorgd worden. Dus hebben Danny en ik elkaar opgezocht, de Indo-connection.’
Bewondering
‘Ik wilde heel graag met Pascal samenwerken,’ zegt Danny. Hij is een goede chef, tegen wie ik best opkijk en voor wie ik veel bewondéring heb. Bovendien delen we dezelfde roots. Tjitse – de initiatiefnemer en eigenaar van restaurant EVI – vroeg of ik mee wilde doen. Het leek me geweldig, je doet wat voor het goede doel én je mag met zoveel chefs tegelijk werken. En tja, dat het doel van Serious Request dit jaar niet zo smakelijk is, ach, een goed doel is een goed doel.’
Dany Jansen. Foto: http://www.foodiesmagazine.nl/recepten/nagerechten/texas-style-applepie/11243/
Danny Jansen. Foto: www.foodiesmagazine.nl
Driegangenmenu
Pascal en Danny verzorgen een driegangen menu. Pascal maakt onder meer een kaasamuse – met als geheim ingredient het spekkoeklikeurtje – en Danny verzorgt het dessert. ‘Onze Indo- link gaan de gasten terugzien in onze gerechten,’ verzekert Jalhaij me. ‘Voor mijn kaasamuse heb ik drie liter spekkoeklikeur mee, en ik gebruik Indonesische specerijen en tropisch fruit.’ In de bijdrage van Jansen zal onder meer sereh terug te vinden zijn, mango en papaya.
Veilen van de stoelen
Tijdens het interview zie ik de veiling van de 240 stoelen op vakantieveilingen.nl aflopen. Ik bel initiatiefnemer en organisator Tjitse van den Dam van restaurant Evi. ‘O, dat betekent dat de stoelen daarop zijn, maar wees gerust. We hebben stoelen apart gehouden, vanavond en morgen kunnen mensen via www.24uurevi.nl nog aan een plekje komen.’
serious request logo
26 x 24
26 chefs koken in 24 uur voor het goede doel. Dat betekent dat mensen dus ook midden in de nacht moeten gaan eten, gaan die stoelen wel weg? Van den Dam: ‘Daar ben ik niet bang voor. Dit is een unieke kans om een chef midden in de nacht voor je te laten koken. Wie heeft dat eerder meegemaakt?’
Tot en met morgen kan je dus aan een stoel komen voor ’24 uur Evi & Friends’. Stoelen worden in blokken van 3 uur geveild. Op zondag 22 december a.s. gaat de kookmarathon van start. Kan je er niet bij zijn? Je kan via www.24uurevi.nl een livestream volgen, waarbij Foodreporter de gerechten becommentarieert en het event verslaat.

Kookwedstrijd “Indisch Koken in de 21e eeuw”

Vooraankondiging editie 2013

De Indische keuken is het hart van de Indische cultuur. En een cultuur die leeft, vernieuwt zichzelf. Daarom organiseert online magazine Indisch 3.0, voor professionele koks en hobbychefs, de kookwedstrijd Indisch koken in de 21e eeuw, editie 2013Op 19 augustus a.s. publiceert Indisch 3.0 de wedstrijdvoorwaarden en te winnen prijzen op www.indisch3.nl.

De juryleden zijn topkok en Indonesisch eten kenner Lonny Gerungan, culinair directeur en voormalige sterrenkok Pascal Jalhay en Indisch kookboek-auteur Jeff Keasberry selecteren tijdens een live cook-out in het najaar van 2013 de twee finalisten.  Tijdens een exclusief Indisch galadiner van Indisch 3.0 vindt de finale van deze kookwedstrijd plaats. Het aanwezige publiek en de jury bepalen die avond welke finalist de Indisch Koken in de 21e eeuw prijs wint.

Indisch koken in de 21e eeuw. Een kookwedstrijd van Indisch 3.0.
Indisch koken in de 21e eeuw. Een kookwedstrijd van Indisch 3.0.

Het is voor eerst dat deze wedstrijd georganiseerd wordt. Eerder dit jaar stelde de organisatie van Indomania de vraag wat er zou overblijven van de Indische keuken, als er geen vernieuwing zou komen.  Indisch 3.0 organiseert deze wedstrijd, om vernieuwing in de Indische keuken aan te moedigen, om meer professionele koks voor de Indische en Indonesische keuken te interesseren en om Indische jongeren te inspireren om te experimenteren met de heerlijke familierecepten die van generatie op generatie overgedragen zijn, met inachtneming van de authenticiteit van de gerechten.

De kookwedstrijd Indisch koken in de 21e eeuw – editie 2013 is een initiatief van online magazine Indisch 3.0 en wordt gesponsord door de Indonesische ambassade.

Meer informatie is te verkrijgen bij Kirsten Vos, hoofdredacteur en mede-uitgever van Indisch 3.0: 0616500911/ kirsten@indisch3.nlGeïnteresseerde sponsoren en adverteerders kunnen contact opnemen met Tabitha Lemon, mede-uitgever bij Indisch 3.0. 06-46222184/ tabitha@indisch3.nl.

Een rijsttafel van 420 meter

“120 kilo rundvlees en 1500 drumsticks graag.”

Topkok Lonny Gerungan (Samasaya) kookt op 12 juli a.s. voor 1250 mensen. De 420 meter lange tafel zal opgebouwd worden uit marktkramen en het evenement zal worden gehouden op het marktplein in ede. De opbrengsten van deze recordpoging gaan naar Child Support Indonesia (voorheen stichting Anak Asuh), waar Lonny ambassadeur van is.

Naast de Indische maaltijd zullen er optredens zijn van bands en artiesten. De ambassadeur van Indonesië  mevrouw Retno Marsudi en de burgemeester van Ede hebben al toegezegd aan te schuiven aan tafel. Ik spreek Lonny  telefonisch over de recordpoging voor  ’s werelds Langste Rijsttafel.

Wat zeg je, 1250 mensen?

‘Ja, hoe vind je dat! Ik had in eerste instantie een tafel van 300 meter in gedachte voor 900 man. Binnen drie weken was dat uitverkocht. Toen heb ik de stoute schoenen aangetrokken en er nog 120 meter aan vast gezet, voor 350 extra gasten. Dat is ook al uitverkocht.’

Babi ketjap. Foto: www.restaurantsamasama.nl
Babi ketjap. Foto: www.restaurantsamasama.nl

Adoeh! Wat ga je maken voor ze?

‘Ik ga negen gerechten maken. Rendang bijvoorbeeld, ayam boemboe bali en babi ketjap. Haha. Hoeveel ik daarvoor ga inkopen? Voor de rendang 120 kilo rundvlees, voor de boemboe bali 1500 drumsticks en de voor de babi ketjap 120 kilo varkensprocureur. O, ken je dat niet? Dat is varkensnek. Wat gebruik jij meestal? O ja, speklap. Dat is wel lekker, maar zo vet! Combineer het maar met schouderlap, dat kan. Graag gedaan.’

Lonny Gerungan
Lonny Gerungan

Wanneer ga je beginnen met koken?

‘Hmm. [rekent] Het is op vrijdag, dus we gaan maandag beginnen. Het spannendste is nog wel of we op tijd reactie krijgen van de organisatie van het Guinness Book of Record. Gaan ze erbij zijn of niet? Als dat niet zo is, er is sowieso een notaris aanwezig die gaat meten en tellen. Met het resultaat ga ik me dan melden bij het Guiness  Book of Records.’

Heel veel succes en we gaan duimen voor een mooie avond. 

3.0 in de keuken: Joe Saleh

‘Voor mij is de heilige drie-eenheid: eten, muziek en schilderen’

Joe Saleh (36), werkzaam als kok in het Filmhuis in Den Haag, heeft een grote passie voor eten, muziek en schilderen. Drie disciplines die volgens Joe heel dicht bij elkaar liggen. Zijn vader vocht tegen de Jappen en zijn moeder behoorde tot de eerste generatie onafhankelijke Indonesiërs. Of Joe een echte 3.0’er is, is dus niet duidelijk. Joe lijkt hier niet veel waarde aan te hechten. Hij wil zichzelf niet profileren als Indisch maar als wereldburger. ‘Koken is een kunstvorm die verschillende landen en culturen met elkaar verbindt. Dat alleen al laat zien hoe klein de wereld eigenlijk is.’

Zowel de grootouders als de ouders van Joe komen uit Java: ‘Het bizarre aan de familiegeschiedenis is dat mijn opa, de vader van mijn moeder, tegen mijn vader gevochten heeft. Mijn opa vocht voor Indonesië. Dus eigenlijk heeft onder andere mijn moeders familie ervoor gezorgd dat mijn vader in 1950 het land uit werd gezet. In 1965 kwam ook mijn moeder in Indonesië in moeilijkheden omdat ze verdacht werd van linkse praktijken. Ze had sympathie voor de andersdenkenden. Ook zij besloot het land te verlaten. In Nederland vonden mijn ouders elkaar pas.’

Joe Saleh. Foto: Rogeiro Monteiro
Joe Saleh. Foto: Rogeiro Monteiro

Ik maak deel uit van deze wereld
In 1995 ging Joe voor het eerst naar Indonesië. Hier ontmoette hij een groot deel van zijn familie: ‘Overeenkomsten heb ik niet echt gevonden. Zij zijn daar opgegroeid, ik in het westen. Destijds liep ik daar op Nikes dus men zag dat ik niet van daar kwam. Dat was voor mij een vreemde gewaarwording. Ik ging juist naar Indonesië om te ontdekken waar mijn roots lagen. Helaas kon ik daar niet goed aarden, maar wat nog erger was, was dat ik bij terugkomst in Nederland ook hier niet meer kon aarden. Ik voelde me ontheemd. Waar hoor ik dan wel? De omzwerving heeft ongeveer tien jaar geduurd tot het besef kwam dat ik zowel daar als hier hoorde. Ik maak deel uit van deze wereld. Dat besef geeft mij rust.’

Mijn gasfornuis is mijn canvas
Joe stond altijd bij zijn moeder in de keuken. Toch is hij, ondanks zijn liefde voor koken, eerst Illustratieve Vormgeving gaan studeren: ‘Ik ben niet afgestudeerd, omdat de passie voor koken toch grotere vormen aannam. Eigenlijk kan koken vergeleken worden met schilderen. Ik zie daar niet zoveel verschil in. Je gebruikt alleen andere zintuigen. Bij schilderen vertaalt het penseel wat in mijn hoofd zit naar het canvas. Als ik kook, is mijn gasfornuis mijn canvas, maar dan met pannen en kleuren. Naast je ogen gebruik je bij het koken nog twee extra zintuigen, je reuk en je smaak.’

Keep up the big smile
Keep up the big  smile is kenmerkend voor Joe: ‘Geen idee of het typisch Indisch is, maar ik probeer het wel aan mijn collega’s mee te geven. Tijdens de laatste avond van de Haarlem culinair dagen was het zo druk dat mijn voormalige chef en ik de bonnen niet meer aankonden. Mijn chef gaf op en zat in een hoekje voor zich uit te kijken. Ik kookte door. Mijn chef zei: wat doe je? Ik antwoordde: Zie je die borden daar? Als we die wegwerken dan hebben we het record verbroken. Mijn chef stond op en kwam naast mij staan. Samen hebben we de borden weggewerkt. Ik was zo blij en zag mijn chef ook helemaal opbloeien. Als het nu druk is, denk ik nog vaak aan dit moment terug. Ooit was het mogelijk dus nu ook.’

Joe Saleh. Foto: Johan Snijders
Joe Saleh. Foto: Johan Snijders

Volks voedsel
Joe houdt vooral van volks voedsel: ‘Het is geen koninklijk voedsel. Het is voedsel dat iedereen eet. Zodra ik een nieuwe cultuur ontdek, wil ik eerst met hulp van de lokale bevolking de traditionele recepten uitproberen om de smaak te achterhalen. Van daaruit ga ik freaken. Wat gebeurt er als ik een andere cultuur erbij pak? Ik experimenteer ook met Indonesisch eten. Zo werkt de Indonesische keuken bijvoorbeeld met gedroogde koriander en de Thaise met verse koriander. Als je verse koriander gaat gebruiken in de Indonesische keuken, krijg je direct al een andere smaak. Dat vind ik interessant. Dat je met de traditionele dingen iets doet, waardoor er iets nieuws ontstaat.’

Heilige drie-eenheid
Joe zal altijd op zoek blijven naar de meest vreemde culinaire combinaties, maar liever gaat hij door in de muziek. Hij geeft mij zijn cd – Joey Retro: As the wind turns : ‘Dit is wat ik wil doen, maar dat wil niet zeggen dat ik stop met koken. Ik moet altijd bezig blijven, niet alleen fysiek, maar ook mentaal. Voor mij is de heilige drie-eenheid: eten, muziek en schilderen. Je bladmuziek is je canvas, dat zijn je pitten. Je wilt altijd dat iets wat je maakt zó in de smaak valt dat men denkt: wauw dit is super nice, of het nu om eten, muziek of kunst gaat. Dat is het eindresultaat.’

Oproep: Ken/ben jij een 3.0’er in de Keuken die mee zou willen werken aan een aflevering van 3.0 in de Keuken? Laat het ons weten door een mailtje te sturen naar nora@indisch3.nl

 

Joe Saleh © DennisWisse
Joe Saleh © DennisWisse

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Wil jij ook freaken in de keuken? Probeer dan  pepesan of makreel in pittige Indische tomatensaus met haricovert in tomaat-kokos saus (voor 2 personen)

Pepesan of makreel in pittige Indische tomatensaus met haricovert in tomaat kokos saus
Pepesan of makreel in pittige Indische tomatensaus met haricovert in tomaat kokos saus

Ingrediënten boemboe

2 tomaten
halve paprika

2 teentjes knoflook
3 eetlepels sambal oelek

4 kemiri noten
halve ui

1 dl olie
Peper en zout

Maak met bovenstaande ingrediënten de boemboe voor de makreel,
met een blender of keukenmachine

2 makrelen
2 stengels citroengras (sereh)

2 blaadjes laurierblad

snij kop en staart van makreel af, verwijder ingewanden en spoel de vis schoon
– zet de boemboe met de stengels sereh en de laurierblaadjes op het vuur
– breng de boemboe aan de kook
– doe per makreel een kwart van een sereh stengel en een laurierblad in de buikholte. Voeg ook wat van de saus toe.
– smeer een ovenschaal in met een beetje olie, doe de makreel er in
– voeg de saus toe, schuif het in de oven op 160 graden 20 min.

Tips
– Dek de ovenschaal af met een deksel om uitdrogen te voorkomen
– Zorg ook dat de vis onder staat

Bereiding van Haricoverts in tomaat-kokos saus 

200 gr haricoverts
1 tomaat

halve ui
1 teentje knoflook

50 gr laos
1 stengel sereh

1limoenblad
2 eetlepels sambal oelek

250 ml kokosmelk
scheut vissaus

zet water op voor de haricoverts om te blancheren. Voeg wat zout aan het water.
– snij de kontjes van de haricoverts. Als het water kookt voeg je de haricoverts toe.
– kort blancheren, ze mogen een bite hebben. Als je denkt dat het goed is, meteen spoelen onder koud water. Dan behoudt het z’n prachtige groene kleur.
– snijd ondertussen de knoflook in plakjes, de ui in fijne blokjes, crush de sereh stengel met de achterkant van je (koks)mes of met een hamer, zodat het soepel wordt.
– snij de laos grof. Voeg toe aan een pan gevuld met een scheutje olie. Even fruiten.

– voeg dan de sambal, limoenblad, blokjes tomaat toe. Even fruiten.
– voeg de kokosmelk toe en laat even koken.
– voeg de haricoverts toe en roer goed door.
– voeg vissaus naar smaak toe

3.0 in de Keuken – Kelly Wijntuin-Menkel

‘Niets gaat de vuilnisbak in’

Wie: Kelly Wijntuin – Menkel | Indisch via: vader en moeder | Beroep: Top Secret bij Defensie | Culinaire specialiteiten: Taarten, cupcakes en zelfverzonnen variaties op bestaande Indisch recepten 

Kelly Wijntuin – Menkel (c) Wendy de la Rambeljé / Indisch 3.0 2012

Twee dagen had Kelly (31) nodig voor de sierbloemen op haar spekkoektaart. Voor de spekkoek, die de basis van de taart vormt, draaide ze haar hand niet om, en de fondant nam ‘maar’ een half uurtje in beslag. Vol bewondering kijken wij (Liselore & Wendy) naar de taart die op tafel staat. ‘Willen jullie proeven?’ vraagt Kelly met een gulle lach op haar gezicht en een mes al in de aanslag. Het moge duidelijk zijn, dit is het begin van opnieuw een smakelijke aflevering van 3.0 in de Keuken. 
Foto’s: Wendy de la Rambeljé & Kelly Wijntuin – Menkel

Van moeder op dochter
‘Mijn grootouders kwamen uit Solo en mijn moeder is geboren in Jakarta, ze was vier toen het gezin naar Nederland kwam. Van mijn oma heeft mijn moeder als kind al leren koken: ik was drie toen mijn moeder mij leerde hoe je rijst moest wassen en oeleken. Dylana kan ook al oeleken en meehelpen met koken.’ Dylana, Kelly’s dochter van drie, zit bij ons aan tafel en beaamt trots wat Kelly over haar vertelt.

Stinkende visjes
‘Het eten dat je zelf maakt is toch het lekkerste. Neem bijvoorbeeld soto. De vader van Dylana is Surinaams, maar Surinaamse soto vind ik niet lekker. Ik experimenteer graag met kruiden en maak dan eigen verzinsels klaar zoals sambal goreng spek. Dylana weet inmiddels al veel kruiden te herkennen naar smaak. Dylana, wat is trassi?’ Met grote ogen kijkt Dylana naar haar moeder. ‘Stinkende visjes.’

Trassi en vuurgevechten
‘Over trassi heb ik nog wel een mooi verhaal. Toen ik voor Defensie in Afghanistan zat, heb ik een keer trassi in de ventilator van één van de auto’s gestopt. Wat een geur moet dat gegeven hebben toen ze de airco aanzetten! En bij die auto’s kunnen de ramen niet open. Ik heb daar veel meegemaakt, waaronder twee vuurgevechten. Maar ik ben blij dat ik in dienst ben gegaan. Ik heb daardoor veel ontwikkeling doorgemaakt.’

Taarten
‘Naast mijn werk voor Defensie maak ik sinds vier jaar taarten op bestelling en geef ik workshops onder de naam Kellz Cakery. Dat is ooit eens begonnen met een workshop taarten maken voor mijn moeders verjaardag, maar daar vond ik niet zoveel aan. Mijn interesse werd pas echt gewekt toen ik met een collega meeging naar een workshop cupcakes maken. Daarna heb ik een basisopleiding gevolgd en mezelf steeds meer aangeleerd.’

Kelly’s Kookkunsten (c) Wendy de la Rambeljé / Indisch 3.0 2012

Niets weggooien
‘In het begin mislukte er nog weleens een taart. Nou ja, jammer dan. Dan maakte ik er wel bonbons van. Denk maar niet dat er iets de vuilnisbak in gaat!’ We barsten in lachen uit bij dit duidelijke Indische trekje en nemen nog eens een hap van een stuk spekkoektaart. Kelly vervolgt: ‘Ik heb ook taarten gemaakt voor Indische families. Deze spekkoektaart is eigenlijk een basis voor een bruiloftstaart.’

Indische basis
‘De basis blijft toch eigenlijk altijd Indisch eten. Niet alleen met mijn taarten, ik heb ook nog een tijdje met mijn moeder op bestelling Indische snacks gemaakt. Maar dan niet met kant en klare loempiavelletjes enzo. Ik maak alles zelf. Het is voor mij ook de normaalste zaak van de wereld dat iedereen mee kan eten, er is altijd genoeg. Over eten gesproken. Hebben jullie al honger?’

Ook een keer spekkoek(taart) maken? Hieronder het spekkoekrecept van Kelly.

Spekkoek

Ingrediënten
• 7 eieren
• 250 gr. boter
• 200 gr. lichtbruine basterdsuiker
• 50 gr. bloem
• 1 t.l. zout
• 1 t.l. vanillemerg
• 8 t.l. kaneel
• 4 t.l. kardemon
• 3 t.l. anijspoeder
• 2 t.l. nootmuskaat
• 2 t.l. kruidnagelpoeder
• 50 gr. boter

Bereiding
• Verwarm de oven voor op 175 graden
• Splits de eieren in de dooiers en de eiwitten
• Klop de boter met de suiker tot een lichte, romige massa (ong. 10 min.)
• Roer de eidooiers een voor een door de romige massa
• Zeef de bloem en het zout
• Schep de bloem en het zout met de vanille door het botermengsel
• Klop de eiwitten tot een stevig schuim en spatel dit voorzichtig door het beslag
• Schep een derde deel van het beslag in een andere kom
• Vermeng de specerijen en spatel ze door een derde van het beslag
• Je kunt eventueel pandan-stroop bij het beslag voegen

• Beboter de springvorm van 15 a 20 cm
• Schep een dun laagje licht beslag in de springvorm
• Bak het laagje 10 min in de oven (grilstand)
• Smelt 50 gr. boter
• Neem de vorm uit de oven en smeer een dun laagje boter over het laagje cake
• Schep er een dun laagje gekruid beslag over
• Zet de vorm weer in de oven voor ong. 4 a 5 min.
• Herhaal deze handelingen tot het beslag op is

• Laat de spekkoek eerst even in de vorm afkoelen
• Stort de spekkoek op een rooster of bakpapier, en laat deze volledig koud worden
• Laat de koek minstens een halve dag staan, zodat de smaak zich beter kan ontwikkelen

Tips
• Aan het beslag kunt je ook een scheutje rum of een andere smaak-essence toevoegen
• Ook kun je aan het kruidenbeslag pandan toevoegen (voor de groene laagjes)
• De spekkoek kun je mooi decoreren met fondant of marsepein

Oproep: ken/ben jij iemand die graag in de keuken staat en mee zou willen werken aan een aflevering van 3.0 in de Keuken? Stuur dan een mailtje naar liselore@indisch3.nl

3.0 in de keuken: nasi kuning met frikadel

Frikadelletjes met nasi kuning en zuur © Krista Doornbosch / Indisch 3.0 2012

Indisch koken met Melissa Korn

3.0 in de Keuken met Melissa Korn
3.0 in de Keuken: Melissa Korn

Melissa Korn (25 jaar, Indo 3.0) noemt zichzelf een enthousiaste hobby-kok. Ze staat graag in de keuken en wil zich in de toekomst ontwikkelen tot food producent. In deze aflevering van 3.0 in de Keuken zijn wij aan de beurt om te genieten van Melissa Korn’s Indische maaltijden. We – en jullie ook! – mogen meekijken terwijl Melissa een van haar favoriete familiegerechten klaarmaakt. 

Melissa’s recepten zijn te vinden in haar receptenbundel op http://melicious.moxio.com.  Uit die bundel heeft Melissa voor Indisch 3.0 een recept gekozen dat eenvoudig te maken is waardoor het voor iedereen mogelijk is om te koken, samen te eten en vooral te genieten. In de video neemt zij ons mee in haar keuken en laat ons zien hoe je knapperige frikadelletjes met nasi kuning en zuur klaarmaakt. Het gerecht, afkomstig uit haar receptenbundel, is simpel te maken met ingrediënten die makkelijk verkrijgbaar zijn in de supermarkt.

Ook dit gerecht maken? Onderaan de reportage kan je het recept nalezen.

Twee Indische oma’s
Onze kok van de avond groeide op met twee Indische oma’s die elkaar aanvulden in de keuken. ‘Bak-oma’ verwende haar kleindochter met Indische lekkernijen en ‘Kook-oma’ leerde haar de kneepjes van Indisch koken. ‘Pisang goreng, frikadelletjes – als oma aan het bakken was, waren mijn broertje en ik in de keuken te vinden.’ Al van jongs af aan zijn eten en genieten voor Melissa onlosmakelijk met elkaar verbonden.

mmm - frisse atjar © Krista Doornbosch / Indisch 3.0 2012
mmm – frisse atjar © Krista Doornbosch / Indisch 3.0 2012
Eat-with-your-heart-Melissa© Krista Doornbosch / Indisch 3.0 2012
Eat-with-your-heart-Melissa© Krista Doornbosch / Indisch 3.0 2012

Staartjes
Eten is een sociaal gebeuren dat al begint bij de voorbereiding van een maaltijd waarbij natuurlijk uitgebreid gekletst wordt. Er verschijnt een brede glimlach op haar gezicht wanneer zij aan deze familiemomenten denkt: ‘Dan zaten bijvoorbeeld alle dames van de familie rond de tafel om staartjes van taugé af te halen en ondertussen gezellig te kletsen.’

Drijfveren
De waardering voor eten is haar met de rijstlepel ingegoten. Van ‘niets iets’ te maken door ingrediënten bij elkaar te brengen en iets heerlijks op tafel te toveren; die vroege leerschool komt Melissa goed van pas in haar kookambities. ‘Ik wil mensen aan het denken zetten over wat en hoe ze eten.’  Mensen spelenderwijs nieuwe eetervaringen op laten doen en de essentie van koken op de kaart zetten, dat vormen Melissa’s drijfveren.

Indonesië
Door o.a recepten te schrijven en food events te organiseren, hoopt zij mensen weer te laten genieten van het koken en samen eten. Binnenkort vertrekt zij voor het eerst naar het land dat haar beide ouders in hun jeugd hebben achtergelaten: Indonesië. Het wordt een roots-avontuur en een culinaire ontdekkingsreis voor deze ambitieuze foodlover. Wij wensen haar veel inspiratie toe.

Het familierecept

Eenvoud op een bord: Frikadelletjes met nasi kuning en zuur

voor 4 personen

De combinatie van deze 3 gerechten geeft me de tijd om alles stap voor stap te maken zonder dat er last-minute nog 3 pannen op het fornuis staan die om aandacht schreeuwen. De eenvoud van frikadelletjes is volgens mij wat ze geliefd maakt bij jong en oud. Ze zijn niet moeilijk om te maken, het vergt alleen wat tijd.  Daarom maak ik vaak een dubbele portie: ze gaan toch wel op. Terwijl je aardappels voor de frikadelletjes koken, maak je de groente, laat je de aardappels iets afkoelen en kun je de rijst opzetten. Ondertussen bak je de frikadelletjes en tegen de tijd dat je daarmee klaar bent is je rijst gaar, kunnen de groente uit de koelkast en… genieten! Vergeet de kroepoek, emping en sambal trouwens niet.

Frikadelletjes
500 gram kruimige aardappels, geschild
500 gram half-om-half gehakt
1 ei
flinke snuf nootmuskaat
peper en zout
(zonnebloem)olie om in te bakken

Groente in zuur
3 á 4 eetlepels rijstazijn (of sushiazijn met suiker en zout, dan niet extra suiker en zout toevoegen)
1 á 2 theelepels suiker
flinke snuf zout
1 komkommer, in blokjes gesneden
250 gram cherry tomaatjes, gehalveerd of in kwarten gesneden
1 bos radijsjes, in plakjes gesneden

Nasi kuning
400 gram rijst
1 volle theelepel kunjit
3 salamblaadjes (of laurierblaadjes)
1 stengel sereh, gekneusd
200 ml santen
zout
± 500 ml water

mmm krokante frikadelletjes © Krista Doornbosch / Indisch 3.0 2012
mmm krokante frikadelletjes © Krista Doornbosch / Indisch 3.0 2012

Bereiding

  1. Begin met het maken van de frikadelletjes door de aardappels in 20 minuten gaar te koken.
  2. Los ondertussen de suiker en zout op in de azijn in een grote schaal (tenzij je gekruide sushi-azijn gebruikt) en voeg de groente toe. Schep het om, dek het af en bewaar in de koelkast tot je gaat eten.
  3. Giet de aardappels af zodra ze gaar zijn en prak ze tot kruimige stamp. Omdat dit af kan koelen heb je ruim de tijd om je rijst op te zetten.
  4. Meng alle ingrediënten voor de nasi kuning behalve het water. De vuistregel is dat het water ongeveer een vingerkootje boven de rijst uit moet komen. Dit zal ongeveer 500 ml water zijn. Breng de rijst net aan de kook en zet dan op half hoog vuur. Zet het na een paar minuten op laag vuur zodat je niet voor verbrande verrassingen komt te staan als het vuur te hoog staat.
  5. Wanneer al het vocht na zo’n 10 minuten is verdampt zet je de deksel op de pan, het vuur uit en laat je het 30 minuten garen. Niet stiekem kijken, het kan nu niets meer verbranden.
  6. Terwijl dit gaar stoomt zet je een schaal met keukenpapier klaar voor de frikadelletjes om uit te lekken. Kan de pan met ± 1 cm olie op matig vuur en meng je alle ingrediënten voor de frikadelletjes.
  7. Bak ze aan iedere zijde in ongeveer 3 minuten bruin en krokant. Test van te voren met een klein stukje van de mix of de olie heet genoeg is. Maak het jezelf niet moeilijk door perfecte balletjes te maken, juist de frikadelletjes met zijn imperfecte uitstulpseltjes worden het meest krokant.
  8. Roer de rijst voor het serveren nog even om en haal de groente uit de koelkast en je bent klaar om aan tafel te gaan.
Frikadelletjes met nasi kuning en zuur © Krista Doornbosch / Indisch 3.0 2012
Frikadelletjes met nasi kuning en zuur © Krista Doornbosch / Indisch 3.0 2012

Ken of ben jij een Indo die graag in de keuken staat, en mee zou willen werken aan een aflevering van 3.0 in de Keuken? Laat het ons weten door een e-mail te sturen naar liselore@indisch3.nl.

Jonge Indo in de Keuken – Mikal Lefévre

Mikal Lefévre © Roos Veenvliet / Indisch 3.0 2012

Mikal Levéfre, 24 jaar. Naar eigen zeggen ontzettend eigenwijs.  Krullen van zijn moeder, ogen die echt Indisch zijn. Opgegroeid in Zuid-Limburg, via Belgie en Den Bosch terechtgekomen in Breda.  Bijna afgestudeerd in Food Design en sinds kort ZZP-er. Mikal kan ontzettend genieten van mooi en lekker eten. Dus waarom niet je beroep ervan maken? Dat hij ook nog eens onze 700e Liker van onze Facebook-pagina was, was voor ons een mooie reden om hem eens flink in het zonnetje te zetten in de serie Jonge Indo in de Keuken. 

Mikal Lefévre © Roos Veenvliet / Indisch 3.0 2012
Mikal Lefévre © Roos Veenvliet / Indisch 3.0 2012

Van opa op kleinzoon
Met Indisch eten koken is Mikal opgegroeid. Op 2-jarige leeftijd kwam de vader van Mikal vanuit Jakarta met zijn ouders en broers naar Nederland: ‘Mijn oma was Nederlandse, mijn opa Indonesisch. Dat maakt mij een kwartje. Mijn vader houdt niet van koken en mijn moeder neemt alleen de tijd om Indonesisch te koken. Ze is fan van Rendang. Vaak gaat zij aan de slag met het boekje Indische keukengeheimen van Oma Keasberry.’  Zijn passie voor koken komt volgens Mikal van zijn opa: ‘Mijn opa was een creatieve man. Hij was altijd te vinden in de keuken. Vol interesse keek ik mee als hij kookte.’

Opa’s nasi, wok en kruidenkastje 
Mikal komt uit een hechte Indische familie. Hij vindt het mooi om te zien hoe recepten van zijn opa op precies dezelfde wijze gemaakt blijven worden: ‘Uitje bakken – kruiden erbij – ei erbij zodat deze om het uitje heen komt te zitten, en dan pas de rijst. Dat is Opa’s nasi.’ Aan opa’s wok bewaart Mikal mooie herinneringen: ‘We hadden geen frituur, dus de Van Dobben kroketjes gingen in de wok.’ De beleving die met eten samenkomt is een belangrijk element volgens Mikal. Met een grote glimlach vertelt hij over opa’s kruidenkastje met vreemde specerijen: ‘Als ik aan dat kastje terugdenk, dan ruik ik nog alle geuren die daaruit kwamen als ik de deurtjes opende.’

Mikal © Mikal Levéfre
‘De van Dobben kroketjes gingen gewoon in de wok’ © Mikal Levéfre

Creative Food Business
Mikal is bijna afgestudeerd in Fooddesign, maar wat kan je daar nu precies mee? ‘Mijn opleiding is best breed, het belangrijkste is wat ik ermee wil.’ Mikal is vooral geïnteresseerd in de combinatie van communicatie en het beeldende aspect daaromheen. Als voorbeeld noemt Mikal zijn project over de ‘schijf van vijf’. Hiervoor werkte hij met kinderen van 10 tot 14 jaar om op een creatieve, speelse en toegankelijke wijze de schijf van vijf uit te beelden: ‘Kinderen hoeven niet perse heel gezond te eten, maar wel normaal. Het is mooi dat ik kinderen daar bewuster van kan maken.’ Creative Food Business, oftewel alles wat met eten en drinken te maken heeft, zo kan Mikal’s werkveld ook genoemd worden. ‘Er zijn bijvoorbeeld trucjes om het eten er mooier uit te laten zien op foto’s. Zo wordt er bij bier gelatine toegevoegd om de belletjes beter tot hun recht te laten komen en het schuim wordt vervangen door eiwit voor een perfecte kraag. Ik houd het liever wat natuurlijker, maar je moet het natuurlijk zo fotograferen dat bij de mensen het water in de mond loopt.’

De toko is je beste vriend 
Duidelijk is dat Mikal zijn kennis graag met anderen wil delen. Dit gebeurt ook tijdens de workshops die hij geeft bij Pat’s Kitchen, een kookstudio in Waalwijk. Met ongeveer tien deelnemers bereidt hij een meergangenmenu. Het Indische dat Mikal doorgeeft aan de deelnemers is dat men de toko niet moet vergeten: ‘De toko is je beste vriend – waarom moeilijk doen als de toko het heeft.’ Een ambitie van Mikal is om zijn eigen culinaire studio op te zetten. Ook speelt hij met de gedachte om samen met andere gekke jonge Indische creatievelingen tips uit te wisselen, en oude recepten van opa en oma in een nieuw jasje te steken. ‘Experimenteren en voor elkaar koken. Komt dat Indische toch weer een beetje terug. Maar voor ik dit bereik moet ik nog hard aan de slag. Ach, ik dop mijn eigen boontjes wel.’  Een tikkeltje bescheiden, maar dat siert hem absoluut.

Tot slot: Food Design for Indo’s
Gado Gado 3.0! Een heerlijke maaltijdsoep voor 4 personen met als basis een pindasoep, gevuld met gestoomde groenten naar keuze. Bereidingstijd: circa 40 minuten. Selamat Makan!

Gado Gado © Mikal Lévefre
Gado Gado © Mikal Lévefre

Ingrediënten

  • 4 st      kippenbout/dij (met bot)
  • ½ st     prei
  • 4 st      bleekselderij (stengel)
  • ½ st     komkommer
  • 4 st      ei (hardgekookt)
  • ½ st     bloemkool
  • 100g    sperziebonen
  • 4 st      witte koolblaadjes
  • 2 st      aardappel (middelgroot)
  • 4 st      bospeen
  • 1 st      ui
  • 3 st      knoflook
  • 1 st      vers pepertje

 

 

Kruiden & specerijen

  • citroengras (vers) anders serehpoeder
  • peper
  • koriander
  • ketoembar
  • djintan
  • ketjap
  • pindakaas
  • trassi
  • gember (vers)
  • bouillon blokje kip
  • laurier
  • peperkorrels

Bereidingswijze

  1. Zet de kippendij op met de kippenbouillon, 1 stengel bleekselderij, koriander, peperkorrels, laurier en breng aan de kook. Zet het vuur laag en laat deze garen in zijn eigen bouillon.
  2. Zeef de kippenbouillon en bewaar zowel de kip als de bouillon.
  3. Kook de aardappels gaar in hun schil, afgieten en af laat koelen.
  4. Snipper de ui, hak de knoflook en het rode pepertje. Fruit deze aan in een klein beetje olie.
  5. Voeg de gehakte verse gember, trassi, citroengras, ketoembar en djintan toe. Fruit dit kort mee.
  6. Voeg de pindakaas toe en roer het geheel door.
  7. Voeg nu een beetje kippenbouillon toe (bewaard van stap 2) en roer het geheel glad.
  8. Voeg daarna bouillon toe totdat je een dikte verkrijgt van gebonden soep.
  9. Laat de soep op laag vuur trekken en vergeet niet af toe te roeren.
  10. Stoom de witte koolblaadjes, gesneden bospeentjes, sperzieboontjes, bloemkoolroosjes en de gesneden bleekselderij totdat deze beetgaar zijn.
  11. Ontdoe de afgekoelde aardappels van hun schil en snijd ze in grove stukken.
  12. Pluk de afgekoelde kip tot grove stukken. Snijd de eieren.
  13. Breng de soep aan de kook en voeg de geblancheerde groentes, geplukte kip en aardappels toe.
  14. Snijd de komkommers in stukjes en bak ze kort. Voeg daarna toe aan de soep.
  15. Garneer het geheel met de eieren, bosui en eventueel koriander.

P.S. Ken of ben jij een Indo die graag in de keuken staat, en zou je mee zou willen werken aan een aflevering van Jonge Indo in de Keuken? Laat het ons weten door een mailtje te sturen naar liselore@indisch3.nl 

Jonge Indo's in de Keuken: Lars en Robin Meekel

In_de_keuken_Lars_Robin

De perfecte rijst, recepten op een servetje en een ontplofte keuken. Indisch 3.0 vraagt naar de Indische kookbeleving van de broers Lars (32) en Robin (28) Meekel. Samen met hun (groot)ouders zijn zij één van de families die in Boekoe Bangsa (boek van de familie) over hun lekkerste familierecepten vertellen. Welke gerechten maken zij zelf vaak klaar? En hoe? Eén ding wordt meteen duidelijk: de broers hebben gastvrijheid hoog in het vaandel staan.

Lars en Robin aan de keukentrafel met Boekoe Bangsa © Nora Iburg / Indisch 3.0

Recepten op een servetje

Het is een warme dag als ik bij het appartement van Lars aankom. De flinke trap naar de etage maakt dat ik verhit binnenstorm (misschien was ik ook een beetje te laat). Zodra ik over de drempel stap, wordt mijn jas aangenomen, krijg ik de beste plek aan tafel en staat er een pot thee klaar. Het interview kan beginnen. Lars en Robin Meekel zijn Indisch via hun moeder. Hun grootouders komen beiden uit Java, oma uit Salatiga en opa uit Madiun. Het koken hebben ze van oma Miep Nix geleerd.  Op welke leeftijd de interesse om te koken ontstond? Lars: ‘Het ging heel geleidelijk. Meekijken in de keuken als oma weer eens voor veel te veel mensen aan het koken was.’ Ook kregen ze vaak recepten mee naar huis, vlug op een servetje gekrabbeld. Zoals sajur lodeh of frikadel djagung, één van hun favorieten.

Nasi kuning
Trots laten Robin en Lars foto’s zien in Boekoe Bangsa. ‘Opa en oma hadden wel wat bedenktijd nodig voordat ze aan het boek mee wilden werken. Er komen toch meteen hele verhalen van vroeger los.’  Lars en Robin hebben duidelijk minder bedenktijd nodig gehad. Ze laten zich makkelijk bevragen en in de tussentijd vang ik vermakelijke discussies op over  hoe je nasi kuning klaarmaakt.  Lars: ‘Heb ik wel eens gedaan, maar dat is wel een gedoe toch?’ Robin: ‘Nee joh, er moeten gewoon bepaalde kruiden in.’ ‘Welke dan?’ ‘In ieder geval heel veel verschillende.’ Ondertussen wordt mijn kopje thee steeds bijgeschonken en de citroencake lijkt ook maar niet op te gaan.

Familierecept op een servet © Nora Iburg / Indisch 3.0

Oma’s vingerkootje
Lars en Robin wonen op een steenworp afstand van elkaar in Amsterdam. Ook de rest van de familie woont in de buurt. Ze vinden het dan ook belangrijk om elkaar regelmatig te zien. Op de vraag wat ze aan familiewaarden in het koken meenemen, zijn ze het meteen eens: trouw blijven aan de familierecepten. Robin: ‘We koken zoals we de gerechten zelf kennen uit onze herinnering. Ik wijk niet af van de specifieke ingrediënten die in een gerecht horen.’ Maar ook de basis moet goed zijn, hoe je rijst kookt bijvoorbeeld: drie keer wassen, vingerkootje water – en daarbij houden de broers er rekening mee dat oma’s  vingerkootje natuurlijk veel kleiner is – koken tot er kleine putjes in de rijst vallen en daarna nog stomen.

De beloning
En wat is nu het leukste aan Indisch koken? Robin: ‘Na een avond stappen voor je vrienden gado gado maken.’  Lars: ‘Het opeten! Nee, het leukste is dat de mensen voor wie je kookt van het eten genieten.’ Ook vinden de broers het leuk om, als oma kookt, haar achteraf te helpen met opruimen. ‘Want als oma kookt, dan is het één grote explosie in de keuken.’ Gezelligheid in huiselijke kring en samen genieten van het eten is voor de jongens toch wel de grootste beloning.  Misschien met een tikkeltje geldingsdrang erbij, want de familierecepten zijn onverbiddelijk en een fout is dan snel gemaakt, lijkt mij. Maar dat het dan ook heel lekker is, geloof ik meteen. Het zal me ook niet verbazen als de broers direct na mijn vertrek zijn gaan uitzoeken wat toch weer de juiste kruidenmix is voor de échte nasi kuning.

 

Frikadel Djagung © Nora Iburg / Indisch 3.0

Het familierecept van Lars en Robin: Frikadel Djagung

3 kleine blikjes maïs

½ prei
½ bos selderij
Peper en zout
Nootmuskaat
4 grote tenen knoflook
3 à 4 grote eetlepels pannenkoekenmix
1 ei

Groenten en kruiden in de keukenmachine klein maken. Let op: het mag geen pap worden. Eventueel peper en zout toevoegen. Het mag een beetje zoet smaken. Doe alles in een kom en meng de pannenkoekenmix en het ei  erdoor. In een koekenpan een laagje olie heet laten worden. Met twee eetlepels een hoeveelheid naar keuze van het maïsmengsel in de olie leggen, voorzichtig vormen tot een rond, plat koekje. Aan beide zijden bakken tot ze mooi bruin zijn.

Selamat makan!

Ben jij een Jonge Indo die graag in de keuken staat en zou je wel willen meewerken aan een aflevering van Jonge Indo in de Keuken? Laat het ons weten door een mailtje te sturen naar liselore@indisch3.nl.  

Jonge Indo in de Keuken: Enzo Schatz

Normaal gesproken interviewen we in deze rubriek kokende Indo’s, maar dit keer doen we het net even anders. Ik interview Enzo Schatz (27), fulltime bedieningsmedewerker bij en binnenkort bedrijfsleider van Indisch restaurant Blauw in Utrecht. 

Manusje van alles
Onderweg naar het cafeetje waar ik Enzo zal ontmoeten, bedenk ik mij dat wij als twee Indische horecadieren wel ontzettend veel met elkaar te bespreken moeten hebben. En ik heb gelijk, we hebben nog geen koffie of we praten al honderduit. Ik moet mijzelf zelfs tot de orde roepen om Enzo te interviewen en vraag hem als eerste hoe lang hij al werkzaam is in de horeca. ‘Pas anderhalf jaar,’ vertelt Enzo. ‘Blauw is het eerste restaurant waar ik werk.’

Na de middelbare school heeft Enzo eerst een tijd in het leger gezeten. Waarop hij nog drie seizoenen heeft gezeild en uiteindelijk anderhalf jaar geleden via zijn vader in de horeca terecht kwam. Enzo’s vader is Indisch en stelde, nadat die bij Blauw had gegeten, zijn zoon voor bij Blauw te gaan werken. En zo geschiedde. Ik informeer of het werken in een Indische restaurant een bewuste keuze was. ‘Nou, ja en nee, denk ik,’ antwoordt Enzo. ‘De link tussen mij en Blauw is natuurlijk het Indische, maar werk moet ook leuk zijn. Bij Blauw werken is heel leuk, maar of dat nou door het Indische komt?’

Het Indische zorgde er bij Enzo thuis in ieder geval wel voor een hechte gezinssituatie. De band met zijn broer en zussen is ontzettend sterk, maar ook met de rest van de familie is hij close. ‘Ik merk dat de familieband bij ons sterker is dan die bij familie van niet-Indische vrienden. Wij zijn veel closer. Mijn oma speelt ook een belangrijke rol in die hechtheid.’ Ook het overbekende ‘Indische zwijgen’ heeft een plekje in de familie van Enzo: ‘Mijn opa heeft aan het spoor gewerkt, maar welk spoor weten we niet. Hij wilde er nooit over praten. Ik zou mijn opa typeren als ‘temperamentvol.’ Ik zie dat dit effect heeft gehad op onze familie, vooral op mijn ooms en tantes.’ Als ik Enzo vraag hoe dit dan effect had, weet hij hier geen concreet antwoord op te geven: ‘Ja, moeilijk.’

Restaurant Blauw in Utrecht

Op de werkvloer en in de keuken
Enzo is ondanks zijn korte tijd in de horeca wel een echte horecajongen. Althans, dat baseer ik op gevoel, net zoiets als dat ‘Indische gevoel’. Hij heeft hart voor de zaak en weet van aanpakken.  ‘Binnen Blauw heerst een Indische, ontspannen en sociale sfeer.’ Vertelt Enzo. ‘De hiërarchie die de Franse keuken typeert zul je hier niet tegenkomen.’ Enzo vertelt verder: ‘Onze chef en koks komen allemaal uit Indonesië en spreken niet allemaal Nederlands. Maar soms is het niet nodig om met woorden te communiceren. Dat heeft met aanvoelen te maken, open staan voor elkaar, en er open voor staan om als een team te kunnen werken. Misschien is dat wel een beetje Indisch… Maar het kan ook de teambuilding zijn.’ Hierop vraag ik of de band met Indische collega’s anders is dan met zijn Nederlandse collega’s. Enzo: ‘Nou, met mijn Indische collega Saar ben ik twee handen op een buik. We zijn op elkaar ingespeeld, voelen elkaar aan en het klikt heel goed tussen ons. Die band heb ik niet met mijn Nederlandse collega’s, maar misschien zit dat verschil ook meer in parttime en fulltime medewerkers. Des te vaker je met iemand werkt, hoe beter je samenwerkt. Dat hoeft volgens mij niet per sé aan het Indische te liggen.’

Restaurant Blauw. Foto: http://www.flickr.com/photos/one-thirteen/

Wel of niet door het Indische, Enzo merkt toch een verschil tussen Nederlandse en Indische gasten. ‘Het contact met Indische gasten loopt lekker, er is een soort klik. ’ Die klik heeft hij niet met Nederlandse gasten, althans: ‘Ik vang wel eens een discussie tussen Nederlandse en Indische gasten op over mijn afkomst. Indische mensen zien het meteen dat ik Indo ben. Soms vermoeden Nederlandse gasten ‘iets’,  maar meestal hebben ze er geen flauw benul van dat ik Indisch ben.’ Als ik vraag wat die klik met Indische gasten dan precies is, zegt Enzo: ‘Ik denk dat het te maken heeft met de onderlinge herkenning. Vaak registreer ik dat niet eens bewust.’

Na het interview verzanden Enzo en ik in allerhande gespreksonderwerpen, en zijn we voor ik het weet drie uur verder. ‘Ja,’ zegt Enzo, ‘met sommige mensen heb je een klik. Misschien is dat dan toch het Indische.’

 

P.S. Ken/ben jij een Jonge Indo die graag in de keuken staat, en die mee zou willen werken aan een aflevering van “Jonge Indo in de Keuken”? Laat het ons weten via liselore@indisch3.nl