10 tips voor jongeren start-ups in Indisch Nederland

De harde kern heeft het al gezien en ons ernaar gevraagd: wat is er aan de hand met Indisch 3.0? Het antwoord is eenvoudig: met de mensen erachter gaat het goed, maar de site is niet meer wat je van ons gewend was. Daarom, zoals Indisch 3.0 ooit aan de eettafel begonnen is, is zij daar nu ook afgesloten. We hebben genoten van onze tijd als actief platform voor jongeren van de derde generatie, maar onze tijd zit erop. De website blijft bestaan, hij zal vindbaar blijven en te raadplegen, maar we gaan Indisch 3.0 niet meer actief onderhouden. 

Het is niet meer aan ons

We hebben de afgelopen maanden gemerkt dat het niet werkt om Indisch 3.0 te combineren met intensieve banen. Tabitha heeft veel opdrachten met haar goed lopende fotografiebedrijf, Kirsten werkt als online hoofdredacteur voor een van de grootste online marketingplatforms.

Het kwam er zelfs niet van om op zoek te gaan naar nieuwe aanwas. Mensen meldden zich wel, maar we konden geen tijd vinden om met hun aanmeldingen aan de slag te gaan. De afgelopen maanden hebben we ook niet meer actief gewerkt aan de inhoud van de site. Een teken aan de wand was natuurlijk dat we geen aandacht besteed hebben aan de Tong-Tong Fair en aan de herdenking op 15 augustus. Het is tijd geworden om hier consequenties aan te verbinden.

We kijken allebei terug op een bijzondere tijd. De belangrijkste reden om die tijd af te sluiten, is dat we inmiddels beiden ouder zijn dan de doelgroep die we zelf voor ogen hadden binnen de derde generatie. Het voelt niet meer als onze plek om een stem te geven aan de jongeren in Indisch Nederland.

We hebben niet meer de vragen die we hadden toen we aan Indisch 3.0 begonnen. Bovendien roeren jongeren van de vierde generatie zich al en het duurt niet lang meer voordat de eerste leden van de vijfde generatie geboren worden. En hoe lang is de derde generatie eigenlijk nog de generatie van Indische jongeren?

De Indisch3.0-crew 2011/2012 met Ricky Risolles. Foto: Jaro Wolff.
De Indisch3.0-crew 2011/2012 met Ricky Risolles: Liselore, Tabitha, Kirsten & Wendy (oktober 2012). Foto: Jaro Wolff.

10 tips uit 6 jaar ups én downs van Indisch 3.0

Daarom willen we op deze plek 10 tips meegeven aan jongeren die in Indisch Nederland een verschil willen gaan maken en een initiatief willen starten. Sta jij te trappelen om een plek in te nemen in het speelveld van de jongeren in de Indische gemeenschap in Nederland? Lees deze learnings uit de ups en downs van 6 jaar Indisch 3.0 dan eens door. Wie weet heb je er wat aan. En: heel veel succes & plezier 🙂

Jongeren gaan massaal op zoek naar hun roots in Indonesië. We organiseerden er een talkshow over op de Tong-Tong Fair, http://www.indisch3.nl/samen-met-indisch-3-0-naar-de-ttf-285/  Ben jij al in Indonesië geweest, op zoek naar je roots?
Uit ons archief. “Jongeren gaan massaal op zoek naar hun roots in Indonesië. We organiseerden er een talkshow over op de Tong-Tong Fair. Ben jij al in Indonesië geweest, op zoek naar je roots?”

1. Als je een idee hebt ga er dan voor en focus. Schrijf al je andere ideeën – die ook vast heel gaaf zijn – op en ga daar pas mee aan de slag als je eerste idee geslaagd is. Gebruik het enthousiasme en gedrevenheid waarmee je nieuwe ideeën verzint, om jezelf door de moeilijke momenten van een project heen te slepen.

2. Weinig jongeren zijn nog goed op de hoogte van wat er in én over Indisch Nederland speelt en gespeeld heeft. Maar dat geldt voor een groot deel ook voor onze ouders en grootouders. Ook onze ouders en grootouders wisten heel weinig over wat er nu in de openbaarheid is gekomen. Jij hebt beschikking tot publicaties, onderzoeken en bronnen die in hun tijd ondenkbaar waren. Dat jij jonger bent, hoeft nog niet te betekenen dat jij minder kennis hebt.

Kirsten Vos en Ed Caffin - foto Armando Ello
Het begin van Indisch 3.0: Ed Caffin en Kirsten Vos. Foto: Armando Ello.

3. Tegelijkertijd: je kan niet alles weten over de Indische wereld. Toch is dat geen reden om je er niet in te verdiepen. Wat in onze ervaring goed gewerkt heeft, is dat je een focus kiest. Zo had Ed bijvoorbeeld veel kennis over het Indonesië van nu, wist Tabitha veel over de Indische zakenwereld in Nederland en had Kirsten zich gespecialiseerd in de repatriëring. Richt je dus bijvoorbeeld op historische thema’s als de bersiap of de dekolonisatie, maar denk ook aan de meer eigentijdse Indorock of Indische postkoloniale literatuur.

Redactie Indisch 3 - vierkant klein
De redactie 2007 – 2011: Willem-Jan ‘Merah’ Brederode, Ed Caffin, Charlie Heystek, Kirsten Vos en Ulrike de Wreede. (foto: Armando Ello).

4.  Als je een tijdje bezig bent, ga je zakelijke afspraken maken met Indo’s en niet-Indo’s. Het fijne aan zaken doen met Indo’s is de vertrouwdheid die je voelt en de gunfactor die je ervaart. Juist dan is het heel verstandig om het zakelijke zakelijk te houden. Zet afspraken op papier, zonder uiteraard te vervallen in overdreven uitgebreide afspraken. Waar je duidelijk over wil zijn, is het geld. Wie betaalt wat aan wie op welk moment en op welke voorwaarden.

5. Vertrouw op je eigen kracht en weet wat je nodig hebt van je netwerk. Als je hulp aangeboden krijgt, weet dan goed welke vragen je hebt. Mensen kijken altijd vanuit hun eigen straatje naar je vraag. Wat je krijgt is een nieuwe invalshoek op je vraag, maar laat je niet meeslepen in hun belangen, prioriteiten en projecten.

6. Volg je intuïtie. Als iets niet goed voelt, dan klopt het waarschijnlijk niet. Ook al is het een Indo en zegt iemand je te willen helpen, ga alleen een deal aan (barters én betaalde afspraken) als jij je er senang bij voelt.

De broers Lars en Robin (beiden derde generatie) vertelden aan Nora Iburg hoe zij de perfecte rijst koken: nog altijd met één vingerkootje. Hoe maak jij de perfecte rijst?  http://www.indisch3.nl/jonge-indos-in-de-keuken-lars-en-robin-meekel/
Uit ons archief. “De broers Lars en Robin (beiden derde generatie) vertelden aan Nora Iburg hoe zij de perfecte rijst koken: nog altijd met één vingerkootje. Hoe maak jij de perfecte rijst?” 

7. Hou vast aan je eigen unieke werkwijze. Die kenmerkt je, maakt je herkenbaar en ‘onkopieerbaar’. Wij hebben veel waarde gehecht aan een journalistieke werkwijze, bijvoorbeeld. Sta wel open voor vragen vanuit community. In het begin van Indisch 3.0 wilden wij bijvoorbeeld niet over eten schrijven. De Indische cultuur is meer dan eten alleen, vonden wij toen. Maar wij hebben met deze benadering de wens van onze community genegeerd. Zodra we er gehoor aan begonnen te geven, op een manier die bij ons paste, kregen we daar veel waardering voor uit de community, met de Gouden Rijstkom uit 2013 als absoluut hoogtepunt.

8. Waar wij ontzettend veel aan hebben gehad is een goed uitgewerkte en door de community gewaardeerde visuele merkidentiteit. Als redactie hadden we in 2012 twee logo’s uitgekozen, waarop onze community kon stemmen. We hebben een aparte website opgericht hiervoor en heel bewust de stemmen openbaar gemaakt. Wat gebeurde hadden we alleen maar kunnen dromen: bijna 400 mensen hebben gestemd, maar ook meegepraat in de discussie over het logo. Hierdoor hebben wij een ijzersterk logo gekregen, waar we wat ons betreft nog jaren mee door hadden kunnen gaan. Ook de ontwerper zelf, van By Jack Brown, was erg enthousiast over deze aanpak.

De voorganger van het uiteindelijke logo. Meest gehoorde wens: verwijder de traan, we hebben al genoeg verdriet te verwerken gehad. (c) By Jack Brown
De voorganger van het uiteindelijke logo. Meest gehoorde wens: verwijder de traan, we hebben al genoeg verdriet te verwerken gehad. (c) By Jack Brown

9. De status van nieuwkomer is goud waard. Hou die zo lang mogelijk vast. In het begin ben je zelf nog de nieuwkomer, na een tijdje heb je daar nieuwe mensen in je team voor nodig. Ga daar snel naar op zoek, zeker als je je richt op de jongerenwereld. Die gaat heel hard. Want hoe lang ben je nou echt een jongere? En dan hebben we het niet over de Indische definitie daarvan 🙂

10. De allerbelangrijkste tip: koester de band met je core community. Uit hun steun en commitment kan je een voldoening halen die niet in geld uit te drukken is. Zij weten wat goed voor je is, niet je adverteerders of je andere zakelijke partners. Wat jij leuk vindt om neer te zetten, is niet per se waar je community op zit te wachten. Bovendien kan je alleen voorzien in hun behoeftes als je die echt als uitgangspunt neemt. Gelukkig zijn er genoeg activiteiten waar én je community blij van worden. Zoals meedoen in een videoclip van een Indische zanger, bijvoorbeeld.

Dank, dank, dank!

En wij? Tabitha blijft persoonlijk en zakelijk actief in Indisch Nederland. Los van haar fotografiewerk gaat zij zich inzetten voor het mooie Sayah. Kirsten gaat over een paar maanden bevallen van haar derde kind, dus die is dagelijks bezig met het overdragen van de Indische cultuur.

Wij sluiten Indisch 3.0 met een goed gevoel af. Het is een prachtige tijd geweest, waarvoor we jullie, onze partners én oud-redactieleden willen bedanken: Ed Caffin, Charlie Heystek, Merah Brederode, Ulrike de Wreede, Liselore Rugebregt en Wendy de la Rambelje.

De website blijft bestaan, hij zal vindbaar blijven en te raadplegen. De stichting Indisch Cultuurfonds, waar Indisch 3.0 bij hoort,  blijft bestaan. Het is goed denkbaar dat we vanuit die rollen achter de schermen op uitnodiging mee gaan denken met initiatieven. Maar we gaan eerst even focussen.

Dank voor jullie steun, enthousiasme en visits. Geniet van wie je bent en weet: elke Indo heeft zijn verhaal. Vind dat van jou en accepteer dat je niet alles zal ontdekken, maar enjoy the ride.

Tabitha Lemon (r) en Kirsten Vos (l) vierkant
Kirsten Vos (l) en Tabitha Lemon (r). Foto: Armando Ello.

Oproep voor gelijke behandeling, voor alle Nederlandse staatsburgers.

Een paar weken geleden was ik bij een boeiende conferentie. In een klein zaaltje van de universiteit in Leiden zat een handjevol wetenschappers bij elkaar, om gedachtes uit te wisselen over de ‘Eurasian question‘,  een misschien niet zo perfecte vertaling van de Indische kwestie uit de jaren ’50.  

scroll down for the English version

Vergelijken van dekolonisatieprocessen

Kernvraag was hoe je als wetenschappers omgaat met de dekolonisatieprocessen, en wat de meerwaarde en (on-)mogelijkheden zijn van vergelijkende studies. Vanwege dit vergelijkende karakter waren wetenschappers uit Canada, Engeland, Frankrijk en Duitsland aanwezig.

Ongelijkwaardige burgers

Tijdens het symposium stelde een van de aanwezigen voor om een verklaring op te stellen, waarin wij als wetenschappers een standpunt innemen over het politieke klimaat in Nederland, dat het legitimeert dat burgers op basis van ras en geboorte als ongelijkwaardige burgers behandeld worden.Dit heeft geleid tot de ‘Leidse verklaring over het politieke minderhedendebat.’

Rechtsongelijkheid

Als er één gemeenschap in Nederland is, die weet hoe het is om op papier Nederlands staatsburger te zijn, maar in de praktijk rechtsongelijkheid te hebben ervaren, is het de Indische gemeenschap. Daarom ondersteun ik deze verklaring van harte.

Deel de verklaring

Doe je mee? Het enige dat je hoeft te doen is deze verklaring te delen in je netwerk. Je kan deze post daarvoor gebruiken. We hebben ook een pdf-versie van de  Leiden declaration on current political debate in the Netherlands   (Nederlands/ English), die je rond kan sturen.

 

Leidse verklaring over het politieke minderhedendebat

“De ondergetekenden, wetenschappers uit binnen- en buitenland op 24-3-2014 bijeen op een conferentie in Leiden over Europees kolonialisme en de doorwerking daarvan bij individuele mensen, gemeenschappen en staten, roepen de politici in Nederland op om af te zien van beleid dat specifieke groepen in de samenleving neerzet als potentieel vijandig ten opzichte van anderen of van de samenleving als geheel. We veroordelen politieke strategieën die het doelgerichte oogmerk lijken te hebben om mensen te vatten in onderscheiden en van buitenaf opgelegde groepsidentiteiten, die tevens impliceren dat er een uitsluitende hiërarchie bestaat tussen insiders en outsiders.”

“Als wetenschappers van het imperialisme en zijn erfenissen, zijn we ons bewust van onze verantwoordelijkheid om bij te dragen aan een veilig intellectueel klimaat voor onderwijs en onderzoek aan de universiteiten en in de samenleving als geheel. De historische dimensie van het publieke debat over migratie en immigranten is evident; het principe van gelijkheid is uit het dekolonisatieproces voortgekomen als een kernwaarde voor hedendaags burgerschap. We protesteren daarom met kracht tegen het creëren van etnisch onderscheid en tegen andere vormen van uitsluiting en stereotypering, zoals dat in het huidige politieke debat in Nederland naar voren komt.”

Leiden, 24-3-2014

Eveline Buchheim (NIOD), Alison Blunt (Queen Mary, University of London), Elleke Boehmer (University of Oxford), Elizabeth Buettner (University of Amsterdam), Pim ten Hoorn (the Netherlands-Malaysia Association), Guno Jones, Nancy Jouwe, Mariëlle Klein (Leiden University), Bart Luttikhuis (European University Institute Florence), Jacqueline Knörr (Max Planck Institute for Social Anthropology, Halle), Willem Maas (York University, Canada), Wim Manuhutu (VU University), Susan Legêne (VU University), Liesbeth Rosen Jacobson (Leiden University), Marlou Schrover (Leiden University), Carolien Stolte, Kirsten Vos (Indisch 3.0), Jennifer Yee (University of Oxford, Christ Church).

Contact: Susan Legêne, prof. of political history, Faculty of Arts, Vu Amsterdam. Email s.legene@vu.nl

In English:

Leiden declaration on current political debate in the Netherlands

We, scholars from the Netherlands and abroad meeting on 24-3-2014 at a Leiden conference on European colonialism and its impact on individual people, communities and states, call on politicians in the Netherlands to refrain from politics which frame specific groups within Dutch society as potentially hostile to others or to society at large. We condemn political strategies that seem dedicated to enclosing the population in separate imposed group identities, while installing exclusive hierarchies of insiders and outsiders.

As scholars of empire and its legacies we are aware of our responsibility to contribute to a safe intellectual climate for education and research at universities and in society at large. The historical dimensions of any public debate on migration and immigrants are evident and equal citizenship has emerged from decolonization as a key value in society. Therefore we strongly protest against the making of ethnic distinctions and against other forms of exclusion and stereotyping as invoked in current political debate in the Netherlands.

Leiden, 24-3-2014

Eveline Buchheim (NIOD), Alison Blunt (Queen Mary, University of London), Elleke Boehmer (University of Oxford), Elizabeth Buettner (University of Amsterdam), Pim ten Hoorn (the Netherlands-Malaysia Association), Guno Jones, Nancy Jouwe, Mariëlle Klein (Leiden University), Bart Luttikhuis (European University Institute Florence), Jacqueline Knörr (Max Planck Institute for Social Anthropology, Halle), Willem Maas (York University, Canada), Wim Manuhutu (VU University), Susan Legêne (VU University), Liesbeth Rosen Jacobson (Leiden University), Marlou Schrover (Leiden University), Carolien Stolte, Kirsten Vos (Indisch 3.0), Jennifer Yee (University of Oxford, Christ Church).

Contact: Susan Legêne, prof. of political history, Faculty of Arts, Vu Amsterdam. Email s.legene@vu.nl

page1image24616

Films over Indonesië in het spoor van journalisten.

Terugblik op de slotfilms van CinemAsia 2014

Winnares Alexandra Robbe ging vorige week naar de slotfilms van filmfestival CinemAsia 2014, in De Balie in Amsterdam. Zij schreef er voor Indisch 3.0 een recensie over. 

tekst: Alexandra Robbe

3000th Thursday
De eerste film 3000th Thursday was kort maar krachtig. Regisseuse Happy Salma was speciaal overgekomen uit Indonesië. Prachtig sober in beeld gebracht, daardoor heeft de film een enorm inpact. De kracht en machteloosheid van velen die hun geliefden en familieleden verloren en hiertegen vreedzaam protesteren, wordt treffend getoond in de persoon van de invalide grootvader,die ondanks zijn verlamming een enome kracht uitstraalt. De moed der wanhoop. Zijn kleinzoon neemt zijn “taak” over.

The 3000th Thursday - Happy Salma (2013 Indonesië)
The 3000th Thursday – Happy Salma (2013 Indonesië)

Trail of Murder
De tweede film Trail of Murder laat ons het spoor volgen van journaliste Step Vaessen,die de moord op haar college Sander Thoenes in 1999 door het leger ontrafelt. Dicht op de huid gefilmd, door de originele beelden van de vermoorde journalisten, hun aantekenblok met bloedvlekken naast hun ontzielde lichamen. Dat komt hard binnen. Alsof we erbij zijn. Zij deden gewoon hun werk. En dit alles is zo kort geleden. Ook Step heeft hier persoonlijke littekens aan overgehouden. Dieptriest allemaal.

Trail-of-Murder
Trail of Murder – David Niblock (2013 Indonesië)

The Indonesian Killing fields
De derde en laatste film The Indonesian Killing fields toont hoe de executeurs van de “zogenaamde” communisten momenteel leven met hun acties, al dan niet gedwongen door het leger of de regering. Opvallend is het verschil in reacties van de betrokkenen, sommigen hebben er totaal geen probleem mee, wat ze gedaan hebben, zijn er zelfs trots op. Het lijkt alsof ze geen geweten hebben, anderen hebben er zichtbaar moeite mee en schamen zich er niet voor hun schaamte en verdriet te tonen.

De regering wil geen enkele verantwoording nemen en “lacht alles simpel weg”. Tja. Ook hier wordt de pijn van slachtoffers treffend getoond, ze gaan door met een simpele kracht, de moed der wanhoop. De feiten moeten boven tafel en het is nodig dat de verhalen verteld en verspreid worden. Zoals altijd met dit soort tragedies is dat een lange en moeizame weg.

Indonesia's kiling fields - Step Vaessen (2013 Indonesië)
Indonesia’s kiling fields – Step Vaessen (2013 Indonesië)

Hulde aan de filmmakers die de moed hadden om bovenstaande documentaires te maken met een enorme volharding. Het was in alle opzichten een bijzondere avond, ik moest na afloop even bijkomen.

Onze geschiedenis moet verteld worden, alles. Djangan lupah.

Alexandra Robbe @ CinemAsia 2014
Alexandra Robbe @ CinemAsia 2014

Indisch 3.0 CinemAsia actie 2014: deel je film met twee vrienden

… en met onze lezers!

Wil jij graag naar het CinemAsia filmfestival en vind je het leuk om daarover te bloggen? Dan heb je geluk. Bij de CinemAsia actie van Indisch 3.0 mag jij naar CinemAsia, je mag twee vrienden meenemen én je maakt een recensie die wij gegarandeerd plaatsen. We geven in totaal 3 x 3 vrijkaarten weg. Meedoen kan tot en met woensdag 2 april.

Wat moet je doen?
1. Ga naar de programmapagina van CinemAsia en scroll naar de films over Indonesië.
2. Kies de film die jij heel graag zou willen zien met je vrienden.*
3. Vul het deelnameformulier (hieronder) in.
4. Check of je Like voor onze Facebook-pagina aan staat.
5. Open op 3 april je mailbox om te zien of jij en je bangsa naar de film van je keuze gaan!

*uit het programma over Indonesië. Wil jij naar de korte film van Amber Neefkens, Indië op een bord? Dat mag ook.

De afsluitende film van het festival: Indonesia's killing fields van Step Vaessen. Dutch premiere - Step Vaessen (2013 Indonesië) Een overweldigende documentaire over de gruwelijke, bloed overgoten jaren 60 in Indonesië. De executies van vermeende communisten in Indonesië in 1965 waren een van de bloedigste slachtpartijen verborgen voor de buitenwereld. Een tot drie miljoen mensen zijn gestorven en begraven in massagraven die nooit zijn opgegraven. Nu pas laten de massamoordenaars zich uit. In de bekroonde documentaire ‘The Act of Killing’, vertellen de massamoordenaars de gruwelijke verhalen van hun ex- ecuties. Ze beschouwen zichzelf als helden omdat ‘het uit- roeien van de communisten’ het overheidsbeleid was. Step Vaessen ontdekt waarom deze mensen massamoordenaars werden. 6 April - Closing starts at 19:30 Closingfilms are Indonesia's Killing Fields, Trail of Murder and 300th Thursday.
De afsluitende film van het festival: Indonesia’s killing fields van Step Vaessen. Dutch premiere – Step Vaessen (2013 Indonesië)

Tip: Indonesia’s killing fields
Een overweldigende documentaire over de gruwelijke, bloed overgoten jaren 60 in Indonesië. De executies van vermeende communisten in Indonesië in 1965 waren een van de bloedigste slachtpartijen verborgen voor de buitenwereld. Een tot drie miljoen mensen zijn gestorven en begraven in massagraven die nooit zijn opgegraven. Nu pas laten de massamoordenaars zich uit. In de bekroonde documentaire ‘The Act of Killing’, vertellen de massamoordenaars de gruwelijke verhalen van hun ex- ecuties. Ze beschouwen zichzelf als helden omdat ‘het uit- roeien van de communisten’ het overheidsbeleid was. Step Vaessen ontdekt waarom deze mensen massamoordenaars werden.

6 April – Closing starts at 19:30

Ja, ik wil naar de film!

[contact-form subject='[Indisch 3.0. Magazine %26amp; meer.’][contact-field label=’Naam’ type=’name’ required=’1’/][contact-field label=’E-mailadres’ type=’email’ required=’1’/][contact-field label=’Website’ type=’url’/][contact-field label=’Wat heb jij met films uit Indonesië?’ type=’textarea’ required=’1’/][contact-field label=’Welke film zou jij met twee vrienden willen zien?’ type=’text’ required=’1’/][/contact-form]

Win jij drie kaarten voor de film van je keuze? Dan kan je je recensie, van ongeveer 500 woorden en natuurlijk een vette selfie,  tot uiterlijk maandag 7 april versturen. Als je daarvoor nog wat schrijftips wil, neem dan contact op met onze hoofdredacteur Kirsten.

CinemAsia 2014 is de zevende editie van het Aziatische filmfestival, dat van 1-6 april a.s. plaatsvindt in De Balie in Amsterdam. Kaarten bestel je online.

Kandidate CinemAsia FilmLAB blogt op Indisch 3.0

Amber Nefkens: het Indische verleden ontdek je in de keuken

Met haar korte film, Indië op een bord, is Amber Nefkens een van de drie gelukkige winnaars van een plek in CinemAsia FilmLAB. Vanaf deze week gaat Amber bloggen op Indisch 3.0, over haar deelname aan dit spannende traject.

Het CinemAsia FilmLAB is in volle gang. Het CinemAsia Film Festival biedt met haar FilmLAB opkomende talenten de kans om onder professionele begeleiding een korte Aziatische diaspora film te maken. Dit jaar is het thema ‘FOOD’ binnen Aziatische gemeenschappen. Naast het filmproject van Amber Nefkens, zijn die van Raoul Groothuizen en Alex Lai geselecteerd.

Amber Nefkens tijdens de Gouden Rijstkom 2013
Amber Nefkens in actie tijdens de Gouden Rijstkom wedstrijd 2013 van Indisch 3.0. Foto: André Ottenvanger/ Indisch 3.0.

Amber Nefkens is masterstudente Film en Televisiewetenschap aan de Universiteit van Utrecht en van Indische afkomst. Amber heeft de korte film (8’) Indië op een bord gemaakt. Een kleindochter maakt samen met haar Indische oma Indische pasteitjes. Door het maken van Indische pasteitjes en door met oma te praten, komt ze meer te weten over het land van haar herkomst – het land dat niet meer bestaat.

Nefkens krijgt begeleiding van Sandra Beerends, scripteditor en gastdocent voor NTR en individuele filmprojecten. Sandra is betrokken bij Berlinale Talents en is mentor bij de korte film Scriptstation en voor Prime4kids. Ze schreef en coproduceerde de korte film Arigato (publieksprijs Film by the Sea 2012). Tevens is zij scripteditor van Kauwboy, die werd uitgeroepen werd tot Beste Europese jeugdfilm van 2012.

De drie deelnemers (vlnr): Raoul Groothuizen, Amber Nefkens en Alex Lai. Foto: www.cinemasia.nl
De drie deelnemers (vlnr): Raoul Groothuizen, Amber Nefkens en Alex Lai. Foto: www.cinemasia.nl

In 2006 begon CinemAsia met FilmLAB om beginnende filmmakers te stimuleren hun Aziatische Diaspora verhalen te vertellen. De makers krijgen vijf weken de tijd, een mentor en 500 euro om hun film te maken. Sinds die tijd zijn er door CinemAsia 12 korte films geproduceerd die allen in première gingen tijdens het festival. Dit jaar is het productieproces voorafgegaan door een korte scenario workshop o.l.v. scriptcoach Ernie Tee.

De zevende editie van het CinemAsia Filmfestival 2014 is van 1 t/m 6 april in De Balie in Amsterdam. Op 3 april en 5 april zijn de screenings van de FilmLAB films.

Kunstzinnige De Lachende Javaan ontvangt derde winnaar

De Lachende Javaan. Foto: Tabitha Lemon/ Indisch 3.0 2013.

Winnaar Valentijnsactie te gast in artistiek Indonesisch restaurant

Frans Helling runt samen met zijn broers en zussen het vernieuwende Indonesische restaurant De Lachende Javaan in Haarlem. Zij ontvangen de derde winnaar van onze Valentijnsdagactie. Vorig jaar waren we er te gast en maakten we kennis met dit vooruitstrevende koppel. Hoe gaat het met ze?

‘Ja goed, druk,’ zegt de ondernemer lachend. Vorig jaar vertelde ik al dat De Lachende Javaan een familierestaurant is. Frans Helling, broers Johan en Hendrik richtten de zaak 27 jaar geleden op, met indertijd mama Helling en zus Christina in de keuken.

Christina bereidt de satéh voor @ De Lachende Javaan. Foto: Tabitha Lemon/ Indisch 3.0 2013.
Zus Christina Helling bereidt de satéh voor @ De Lachende Javaan. Foto: Tabitha Lemon/ Indisch 3.0 2013.

Moeder Helling is inmiddels helaas onverleden, maar is nog wel in de zaak aanwezig; zij is afgebeeld op een modern Indonesisch schilderij. Kunstwerken zijn, naast de excellente keuken, wat De Lachende Javaan onderscheidt van andere restaurants. Frans Helling is een actieve kunstverzamelaar. Zijn aankopen zijn in de zaak te zien.

Daar is inmiddels wel wat nieuws over te melden, vertelt Frans. ‘Ik ben bezig om boven een aparte indeling te maken voor 16-18 gasten. Het wordt een minimalistische sfeer zoals je dat ook in een galerie hebt en de meubels die ik ervoor ga verzamelen, zijn in de stijl van de jaren ’20.’

Een van de reclameposters die te zien is in het affichemuseum in Hoorn. Afbeelding: http://www.affichemuseum.nl/index.html
Een van de reclameposters die te zien is in het affichemuseum in Hoorn. Afbeelding: http://www.affichemuseum.nl/index.html

‘Verder heb ik  24 posters uitgeleend aan de tentoonstelling in Hoorn over reclame in Indië. Die tentoonstelling is verlengd tot en met 23 februari, en daarna ga ik de posters hier tentoonstellen.’

‘En het spannendste is dat ik foto’s van de Maha-cyclus gevonden heb, een driedelige serie films van de Nederlands-Indische Filmmaatschappij over het leven in Indië. Wat ik gevonden heb, bestaat uit 60 foto’s van 50 x 60 en 300 foto’s van 20 x 15 cm. Het zijn filmstills in fotoalbums en echt erg uniek. Ik probeer momenteel de film te achterhalen, die is hier ergens in Amsterdam. Dan ga ik dat thema verder uitwerken.’

Foto uit de film Mahamoelia van de Maha-cyclus. Foto: http://www.filmfestival.nl/publiek/films/mahamoelia
Foto uit de film Mahamoelia van de Maha-cyclus. Foto: http://www.filmfestival.nl/publiek/films/mahamoelia

Wij ontdekken net dat een  van de drie series, Mahamoelia, dit jaar op het Nederlands Filmfestival te zien is. Tip voor Frans.

De gelukkige winnaars die bij De Lachende Javaan gaan eten, zijn Irene en Bas. Tegen haar ontroerende en ontwapenende liefdesverklaring kunnen wij geen nee zeggen. Lucky Bas! Sturen jullie je gegevens naar redactie [@] indisch3.nl? Veel plezier en eet smakelijk.

Winnaar Valentijnsactie Kantjil & de Tijger krijgt toegang tot speciaal Valentijnsevent

Oprichter Albert Jonkman: ‘We zijn een eigenwijs restaurant dat al 25 jaar in Amsterdam bestaat.’

Vandaag maken we bekend wie het Valentijnsdiner voor twee heeft gewonnen bij het Indische restaurant Kantjil & de Tijger in Amsterdam. De oprichter ervan vroeg ik naar zijn Indoroots. “Het motto voor Kantjil is senang. Als onze gasten, medewerkers en leveranciers zich zo voelen, dan doen we het goed.”

Mango Coco Salad van Kantjil en de Tijger
Mango Coco Salad van Kantjil en de Tijger

De ondernemer praat met een licht Amsterdams accent, al is zijn ‘o’ nog steeds onmiskenbaar Haags. ‘Kantjil is begonnen in Den Haag, in 1980. Het was een kleine zaak, wat ik in Rotterdam en Amsterdam had was groter. In Rotterdam liep het niet. De ene week zat het bomvol, de volgende week hadden we op zaterdag 20 gasten. Nu ik nog maar één zaak heb, merk ik dat ik misschien wel gelukkiger ben dan toen dat er drie waren.’

Het restaurant, in Jonkman’s woorden een ‘evergreen waar je ouders kwamen en nu jij onze gast bent’ ontvangt jaarlijks 150.000 gasten, een duizelingwekkend aantal. Wat doet Kantjil goed? ‘De Indische keuken is niet meer sexy. Wij zijn daarmee aan het experimenteren. Overdag met de lunch serveren we nieuwe gerechten, we hebben een Indische high tea en een Indische high wine. We hebben bitterballen van rendang en ritja-ritja. Voor het diner hebben we de gewone gerechten zoals rendang en gado-gado, maar ook si0mai, een spectaculair dim-sumgerecht dat populair is in Bandung en wij op de kaart zetten als Bandung classic.’

Jonkman komt graag in Indonesië, al voelt hij zich daar meer westerling dan hij zou willen.
‘In ’88 ben ik voor het eerst naar Indonesië gegaan. Ik had er jaren naartoe geleefd. Het was mijn moederland – mijn moeder is Indo, mijn vader is een KNIL’er uit Meppel – en eindelijk zou ik thuis gaan komen. Niets was minder waar. Ik was daar gewoon een toerist, een belanda. Nog steeds is het zo dat ik bij de tuan besar aan tafel moet van de jongens, als ik er ben, terwijl zij op de grond blijven zitten. “Dat is beter zo,” zeggen ze dan. Daar word ik wel verdrietig van.’

‘Ik heb me altijd heel erg Indo gevoeld, zeker de laatste tijd. Het Indo zijn komt steeds meer terug. Ook mijn kinderen, en dan met name mijn jongste zoon, zijn er trots op. De jongste is hartstikke blond en heeft blauwe ogen, maar ziet het Indisch monument, in Den Haag, als “ons monument, hè, pap?”. Dat is mooi, toch?’

De winnaar van een diner bij Kantjil is Elvira, die haar 2,5 jarig huwelijk met haar man Jurriaan gaat vieren. Zij krijgen daarmee toegang tot het speciale ValentijnseventGefeliciteerd, met deze prijs en met jullie samenzijn! Elvira, stuur je je gegevens naar de redactie [@] indisch3.nl?

Winnaar Mooi Zeist valt met neus in "mentega"

Bekendmaking eerste winnaar Valentijnsdiner

Vandaag maken we bekend wie een Valentijnsdiner voor twee gewonnen heeft bij restaurant Mooi Zeist of, zoals blijkt, bij een van de andere acht Indonesische restaurants die aangesloten zijn bij de SIR.

Want, zoals we vandaag ontdekten, krijgt degene die een Valentijnsdiner voor twee wilde winnen bij Mooi Zeist, twee dinerbonnen aangeboden van de SIR. De SIR is een vereniging waarbij alleen geselecteerde Indonesische restaurants aangesloten zijn. Dit betekent dus dit stel mag kiezen waar het gaat eten. 

Naast Mooi Zeist, kan jij gaan eten bij De Lachende Javaan in Haarlem, The Raffles in Den Haag, Djadjan in Bergen, Bali James in Breda, Spandershoeve in Hilversum, Dewi Sri (Rotterdam Hillegersberg en Rotterdam Centrum) en restaurant Klein Java in Sneek.

Wie is de gelukkige die met zijn neus in de mentega gevallen is?

“Lang lang geleden toen er nog Hyves was, jah is nu niet meer hé al weg maar goed ik ga verder.. was er een groep genaamd Cinta Manis, dese groep was voor indo’s die in contact konden komen met elkaar en misschien ook wel daten?

Loh, ineens kwam dese Nona voorbij! Aduh, cantik dese!! Dus dese djago ging zijn ding doen! Wij veel omong-omong en lachen ons helemaal kriput seh! Uiteindelijk wij afspreken toh? U zult wel denken misschien na 3 maanden? Nda.. wel 3 jaar geduurd! Plan-plan dese!

Maar zou erg leuk wezen als dese fent haar ook nog kan perassen met een etentje in Mooi Zeist! Zou een mooi begin wezen van het jaar!
Maar goed omong-omong maar door dese fent, gaat eind aan breien. Groetjes aan iedereen hé! Sampai jumpa!

PS: Dese fent moet wel winnen hoor! Anders krijg ik lel van haar als ik pertel dat ik niet heb gewonnen en ken dese fent ook weer gaan lopen koken!”

De winnaar heeft zijn eigen tekst natuurlijk allang herkend. Gefeliciteerd Leroy Hansen, met dit proza – waarvoor onze oma’s ons vroeger een draai om onze oren hadden gegeven – heb jij voor je nona manis en jezelf een diner voor twee gewonnen.

Stuur je snel je adresgegevens naar de redactie (redactie [at] indisch3.nl)? Dan krijg je je prijs opgestuurd. Veel geluk met zijn tweetjes en slamat makan, ja.

Morgen lees je wie het diner in Kantjil en de Tijger in Amsterdam heeft gewonnen. Zaterdag lees je wie er gaat eten bij de Lachende Javaan in Haarlem.

Valentijnsdagactie: met wie wil jij je saté kambing delen?

Doe mee en win een Valentijnsdiner voor twee.

Nog een week of twee en dan is het weer zover: wachten bij je (digitale) brievenbus op post van je mysterieuze Valentijn. Weet jij nu al met wie jij op Valentijnsdag uit eten zou willen gaan? Doe dan mee met de Valentijnsdagactie van Indisch 3.0 en maak kans op – hoe kan het ook anders – een van de drie gratis Valentijnsdiners.

Het Valentijnsdiner word je aangeboden door restaurant Mooi Zeist (Zeist), Kantjil & de Tijger (Amsterdam) of De lachende Javaan (Haarlem).

Meedoen kan tot en met 4 februari 2014 op www.indisch3.nl.
Meedoen kan tot en met 4 februari 2014 op www.indisch3.nl.

Hoe kan je meedoen?

1. Vertel ons in onderstaand reactieformulier met wie jij je saté zou willen delen op Valentijnsdag. Is het je geliefde? Je lievelingsbroer? Of je moeder? Alles mag. Als je ons maar uitlegt waarom. Onder de leukste reacties verloten wij diners voor twee bij Mooi Zeist, Kantjil & de Tijger en De lachende Javaan.

2. Deel deze actie op je Facebook-pagina. Twitteren mag ook. Gebruik dan #satekambing.

3. Kijk vanaf 5 februari a.s. op www.indisch3.nl en zie of jij een van de drie gelukkigen bent.

Ja, ik wil kans maken op een van de drie Valentijnsdiners.

[deelnemen is niet langer mogelijk. Vanaf 5 februari 2014 lees je wie gewonnen hebben.]

 

Projectvoorstellen gevraagd!

Geef jij straks invulling aan het magazine of onze events?

Sinds dit jaar is Indisch 3.0 onderdeel van de stichting Indisch Cultuur Fonds. In het kader van professionalisering van onze werkwijze, willen wij als bestuur commissies samen gaan stellen voor onze kernactiviteiten en projecten. Op 21 februari 2014 sluit hiervoor de inzendtermijn. Heb jij hier interesse in? Meld je aan, dan sturen we je volgende week meer informatie. 

Kernactiviteiten
Onder de kernactiviteiten verstaan we in eerste instantie de crossmediale redactievoering van het online magazine Indisch3.nl en alle (sociale) mediakanalen. Hierbij hoort bijvoorbeeld de hoofdredactie, maar ook video editing en onderwerpkeuze voor het magazine.

Projecten
Indisch 3.0 organiseert ook evenementen. In het verleden hebben we bijvoorbeeld een schrijfwedstrijd, Indische bladzijde, en een kookwedstrijd georganiseerd, De Gouden Rijstkom. Tot nu toe hebben we zelf deze evenementen georganiseerd, vanaf dit jaar willen we hiervoor commissies inschakelen.

Interesse?
We hebben per project en activiteit een opdracht geformuleerd. Laat je gegevens achter in dit contactformulier, dan ontvang je de informatie over de opdracht waar je interesse in hebt. We zijn in het bijzonder geïnteresseerd in projectvoorstellen met een kostendekkende begroting die redelijk is voor een ideële instelling. In je plan zijn ook je eigen (on-) kosten opgenomen. We vragen nadrukkelijk geen vrijwilligers die voor nop werken, maar ook geen senior professionals die tonnen verwachten te verdienen.

Realisatie van je eigen plan
Met de beste voorstellen gaan wij op zoek naar financiering in en buiten ons netwerk. Krijgen we dat rond, dan mogen de winnende indieners op freelancebasis voor de stichting aan de slag met het eigen plan.

Tijdspad
Op basis van je aanmelding, maken we een inschatting voor welk project of projecten je een voorstel kan maken. Vanaf 21 januari a.s. hebben we de specificaties gereed en sturen we je die toe. We plannen nog een vragenmoment in, zodat je ons aanvullende vragen kan stellen over onze wensen en eisen. Op 21 februari a.s. sluiten we de inzendtermijn, zodat we op 1 maart 2014 een selectie hebben voor ons werkplan 2014.  Je mag je tot die tijd aanmelden voor een project, maar hoe sneller je je aanmeldt, hoe meer tijd je hebt om na te denken over je voorstel.

Ja, ik wil wel een voorstel maken voor een commissie binnen Indisch 3.0

[contact-form subject='[Indisch 3.0. Magazine %26amp; meer.’][contact-field label=’Je naam’ type=’name’ required=’1’/][contact-field label=’E-mailadres’ type=’email’ required=’1’/][contact-field label=’Telefoonnummer’ type=’text’ required=’1’/][contact-field label=’Hoeveel uur per week zou je in Indisch 3.0 willen steken?’ type=’radio’ required=’1′ options=’minder dan 8 uur,8 – 16 uur,16 – 24,24+’/][contact-field label=’Voor welk soort project wil je een voorstel maken?’ type=’radio’ required=’1′ options=’Redactievoering Indisch 3.0,Gouden Rijstkom 2014,Jaarlijks event voor Indisch 3.0,Mediawedstrijd voor studenten,Maandelijkse jongerenborrel (landelijk),Ik heb een ander idee’/][contact-field label=’Stel jezelf eens voor. Wat breng je mee om het project tot een goed einde te brengen?’ type=’textarea’ required=’1’/][contact-field label=’Ja%26#x002c; stuur mij de specificaties zodat ik een projectvoorstel kan maken.’ type=’checkbox’ required=’1’/][/contact-form]

Stichting Indisch Cultuurfonds
Stichting Indisch Cultuurfonds